Кіріспе

Американдық мүсінші (1874–1954)

Эвелин Беатрис Лонгман (21 қараша 1874 – 10 наурыз 1954) – американдық мүсінші, оның аллегориялық фигуралары 20 ғасырдың басында ескерткіштер мен естелік ескерткіштер, қоғамдық ғимараттарды безендіру және көркем көрмелердегі көркем туындылар ретінде тапсырыс берілген. 1919 жылы ол Ұлттық дизайн академиясының толық құқықты мүшесі болып сайланған алғашқы әйел мүсінші атанды.

Ерте өмір және білім

Эдвин Генри мен Клара Делития (Аднам) Лонгманның қызы, ол Огайо штатының Уинчестер қаласына жақын жердегі шаруа қожалығында дүниеге келді. 14 жасында Чикагодағы құрғақ тауарлар дүкенінде жұмыс істеп, ақша табуға кірісті. 1893 жылғы Колумбияның дүниежүзілік көрмесіне, ол шамамен 19 жасында барғанда, Лонгман мүсінші болуға шабыттанды. Ол Мичиган штатындағы Оливет колледжінде бір жыл оқыды, бірақ анатомия, сурет салу және мүсін өнерін оқу үшін Чикагоға қайтып келді. Чикаго Өнер институтының мектебінде Лоррадо Тафттың жетекшілігімен жұмыс істеп, төрт жылдық оқу бағдарламасын екі жылдың ішінде аяқтап, дипломын алды. 1901 жылы Лонгман Нью-Йоркке көшіп, Хермон Аткинс МакНейл мен Дэниел Честер Френчтен сабақ алды. Оның ірі масштабты қоғамдық мүсін өнеріндегі тұңғыш жұмысы 1904 жылғы Луизиана сатып алу көрмесінде болды, онда оның ер адам бейнесі «Жеңіс» өте жақсы өнертабыс және техника деңгейінде бағаланып, көрменің орталық ғимараты – Фестиваль залының ең биік жеріне орнатылды. Кейіннен 1903 жылғы кішкентай қоладан жасалған мүсіні табылды, ол 2007 жылы аукционда 7,800 долларға сатылды – бұл атақты мүсіншінің шеберлігін көрсететін туынды үшін шамалы баға.

Мансап

Лонгманның 1915 жылғы «Электрге арналған гений» (Genius of Electricity) атты алтын жалатылған жалаңаш еркек мүсіні Манхэттеннің орталығындағы AT&T корпорациясының кеңсесінің жоғарғы бөлігіне тапсырыс бойынша жасалған. Бұл мүсін 1938 жылдан 1960 жылға дейін бүкіл елдегі Bell телефондық анықтамалықтарында қайта жарияланды. 1920 жылы Лонгман Дэниел Честер Френч пен Генри Бэконға Вашингтондағы Линкольн ескерткішінің мүсіндік безендірулерін жасауға көмектесті. 1923 жылы ол ең жақсы мүсін үшін Уотрус алтын медалін жеңіп алды. Лонгман Линкольн ескерткішіндегі қолдарды жасағандығымен де жиі аталады, бірақ бұл фактісі расталмаған. Ол Линкольн ескерткішінің көптеген аспектілеріне көмектесті, бірақ қолдарды өзі Френч жасаған. 1918 жылы Лонгман Лумис Чаффи мектебінің директоры Натаниел Хортон Батчелдермен, қайтыс болған әйеліне арналған ескерткіш жасау үшін келісім шарт жасады. Екі жылдан кейін ол Батчелдерге тұрмысқа шығып, карьерасының шарықталу кезеңінде Коннектикутқа көшіп барды. Келесі 30 жыл ішінде Лонгман АҚШ-та көптеген архитектуралық және дербес жұмыстарды аяқтады. Ол Лумис Чаффи мектебінің белсенді мүшесі болды, мектепте және оны қоршаған ауданда әлі де сақталған көптеген заттарды сыйға берді. Оның туындылары 1928 жылғы жазғы Олимпиада ойындарының өнер сайысындағы мүсін көрмесінің бір бөлігі болды. Күйеуі зейнетке шыққаннан кейін Лонгман студиясын Кейп-Кодқа көшірді, ол 1954 жылы қайтыс болды. Лонгманның өлімінен кейін күйеуі оның күлін бұрынғы жұмыс берушісі және ұстазы Дэниел Честер Френчтің үйі және студиясы болған Честервудта шашыратып жібергені туралы әңгімелер бар.

Басқа жұмыстар

Лонгманның екі басрельефтік мүсіні Массачусетс штатының Лоуэлл қаласындағы Лоуэлл зиратында естелік ретінде орналасқан. Оның 1905 жылы жасаған, аузына саусағын тигізіп тұрған, плащ киген әйел бейнесі Джон Ансли Сторидің қабірін әшекейлейді. Лонгманның 1906 жылы ашылған "Фабрика қызы" мүсіні Лоуэллдегі фабрика жұмысшысы Луиза Мария Уэллстің құрметіне арналған. 1920 жылы Лонгман Хексшер өнер мұражайының вестибюліне мәрмәр фонтан жасады. Август Хекшердің жас немерелері осы фонтанның орталық бөлігін құрайтын үш кішкентай фигураның моделі болды. Фонтан шетіне: "Мәңгілікке дейін сүйетін боларсың, ал олар әдемі болады" деген жазу ойылып жазылған. Коннектикут штатының Виндзор қаласындағы Брод-стриттегі жасыл алаңдағы танымал мүсін – "Виндзордың патриоттарына" арналған ескерткіш. Лонгман 1928 жылы биік тасты тұғырға, жартылай жайылған қанаттарында гүл шоғын ұстаған үлкен қоладан жасалған бүркітті орнатып, 1929 жылы ашты. Оның соғыс ғибадатханасы, "Мадонна мен бала" Виндзордың Грейс епископ шіркеуінде орналасқан және 1943 жылы қоғамдық пайдалануға берілді. 1944 жылдың соңына қарай 2000-нан астам адам өз есімдерін ғибадатхананың тізіліміне жаздырды. Оның тағы бір туындысы – "Шебер" (сонымен қатар "Индустрия" деп те аталады), А.И. Принс Техникалық орта мектебінің (бұрын Хартфорд сауда мектебі деп аталған) бас кіреберісінің сыртында көруге болады. 1931 жылы аяқталған мүсін 1960 жылы Хартфордтың өнеркәсіптік дамуына үлес қосқан пионерлердің құрметіне орнатылды. 16 000 фунт салмақты гранит іргетасқа орнатылған, шамамен 1950 фунт салмақты қоладан жасалған мүсін бүгінгі студенттерге әлі де шабыт береді. Миннеаполис өнер институтының коллекциясында 1933 жылы қоладан жасалған "Деңіз аттығына отырған Путто" бар.

Құрмет пен марапаттар

Эвелин Лонгман Батчелдер 1994 жылы Коннектикут әйелдерінің даналық залына енгізілді.

Белгілі туысы

Лонгманның туысы, аналық желісі бойынша, белгілі канадалық портретші және пейзаж суретшісі Милдред Вэлли Торнтон болған.