Кіріспе
1936 жылы түсірілген, Уильям Уайлер режиссерлік еткен американдық драмалық фильм. «Үш» фильмі – Уильям Уайлердің режиссерлік жұмысы, Мириам Хопкинс, Мерл Оберон, Джоэл МакКреа және Бонита Гранвилл бас рөлдерде ойнаған 1936 жылғы американдық драма. Сценарийі Лиллиан Хеллманның 1934 жылғы «Балалар сағаты» пьесасы негізінде жазылған. 1961 жылы Уайлердің режиссерлігімен қайта түсірілген фильм АҚШ-та «Балалар сағаты» және Ұлыбританияда «Ең қатты сыбыс» деген атпен шықты.
These Three is a 1936 American drama film directed by William Wyler and starring Miriam Hopkins, Merle Oberon, Joel McCrea, and Bonita Granville. The screenplay by Lillian Hellman is based on her 1934 play The Children's Hour. A 1961 remake of the film, also directed by Wyler, was released as The Children's Hour in the US and The Loudest Whisper in the UK.
Сюжет
Мектеп бітіргеннен кейін колледждегі достары Карен Райт пен Марта Доби Кареннің Массачусетс фермасын мектеп-интернатқа айналдырады. Олар бұл аймаққа жаңа келгенімен, бай Амелия Тилфордтың көмегімен оқушы таба алады, ол өзінің зұлым немересі Мэриді оқытады және басқа отбасыларды қыздарын оқытуға шақырады. Мектеп ашылар алдында Мартаның әпкесі Лили Мортар келеді және Мартаны одан әрі ұстаздыққа тарту үшін өз орнын иемденуге мәжбүр болады. Карен мен жергілікті дәрігер Джо Кардин Мартаның оны жақсы көретінін білместен, кездесе бастайды. Бір күні кешке Джо Кареннің мектептен қайтуын күтіп жатқанда, Мартаның бөлмесіндегі креслода ұйықтап кетеді. Ол таңғалып оянады және стаканды сындырады, ол Мэри Тилфордты оятады. Ол кетер алдында, ол өзінің және Кареннің үйлену жоспарларын жай ғана айтады, ал Мэри Марта жалғыз қалды деп ойлаған кезде жылап жатқандарын көлеңкеден бақылайды. Карен Мэриді сабаққа қатыспағаны және өтірік айтқаны үшін жазалағанда, Мэри ауырғандай болып, жерге құлап түседі. Мэридің өнерін түсінбесе де, Карен мен Марта Джоны шақырып, оны тексеруге шақырады. Джо мен Карен Мэримен айналысып жатқанда, Марта ақыры Лили әпкесін жұмыстан босатуға шешім қабылдайды, ол жақсы мұғалім емес. Лили Мартаның қолдау көрсетуін жалғастыра беруді ұсынғанына қарамастан, өзін кемсітілгендей сезінеді, және олар кетер алдында айтысады, бұл кезде Лили Мартаға жас әйелдің Джоға деген нағыз сезімдері туралы күдіктерін айтады. Марта шу естіп, есікте тыңдап тұрған Мэридің бөлмедестері Розали Уэллс пен Эвелин Муннды табады. Ол Розалидің қолына есікті жауып, оны сәл жарақаттады. Бөлмеге оралғанда Эвелин Мэриге Марта мен Лилидің айтысы туралы айтады. Өзін қуғын-сүргінге ұшыраған Мэри мектептен қашуға шешім қабылдайды. Әжесі Амелия оны қайта жібергісі келгенде, ол Амелияға Марта мен Джоның арасында болған оқиғаның және Марта мен Лилидің арасындағы дау-дамайдың бұрмаланған нұсқасын айтады. Бұл әңгімені растау үшін Мэри Амелияны Розалиемен сөйлесуге мәжбүр етеді, оны өзімен бірге алып келді және Розалидің басқа студенттің білезігін ұрлағанын ашумен қорқытады. Мэри тіпті Марта Розалидің қолын қасақана жарақаттағанын айтады. Амелия Карен, Джо және Марта арасындағы үшбұрышты махаббат туралы хабардан шошып, мектепте қыздары бар басқа ата-аналарды ескертеді, олардың барлығы қыздарын алып тастайды. Үш адам Амелияны жамандағаны үшін сотқа береді, бірақ олар істі жоғалтады. Карен мен Марта жаңа студенттерді қабылдай алмайды, ал Джо ауруханадағы жұмысынан шығарылады. Лили қайтып келеді, бірақ Марта оған істің барысында куәлік беруге келмегені үшін ренжіді және оған кетуін айтады. Джо Каренді өзімен бірге Венаға, ол жерде жұмыс тапқан жеріне, шақырады. Ол Мартаны да шақырғанын айтса, қыз қарсылық білдіреді. Сотта естігенінен кейін оның бас тартуына толықтай сенбейтін әйел оған Венаға жалғыз баруға кеңес береді. Джо кеткеннен кейін Марта Каренге Джоны жақсы көретінін мойындайды, бірақ ол оған ешқашан айтпағанын айтады, содан кейін Лилимен бір пойызға отырады. Лили Мэри мен Розалидің жоғалған білезікпен бірге болғанын айтады, ал Марта не болғанын түсінеді. Ол пойыздан түсіп, Розалиге Амелияға шындықты айтуды айтады. Амелия Мартаға өтемақы төлеуді ұсынады, бірақ Марта бас тартады, тек Амелиядан Каренге оның: "Джо қайда болса да, онымен бірге болыңыз" деген хабарын беруін сұрайды. Марта кетеді, Амелия Каренмен сөйлеседі, Карен Венаға Джомен бірге болу үшін кетеді.
Өндіріс
Лилиан Хеллманның 1934 жылғы "Балалар сағаты" пьесасы 1810 жылы екі шотланд мектеп мұғалімінің өмірінің қирауына себеп болған шын оқиғадан шабыттанды. Оларды бір оқушысы лесбияндық қарым-қатынаста екеніне жалған айыптаған. Ол кезде Нью-Йорк штатында сахнада гомосексуализм туралы айту заңсыз болған, бірақ пьесаның Бродвейдегі қойылымы сыншылардың жоғары бағасын алған соң билік оның тақырыбына немқұрайлы қарады. Фильм түсіріліміне дейін қолданылып жүрген Хейс кодексі фильмде лесбияндыққа тікелей назар аударуға немесе оны меңзеуге рұқсат бермегендіктен, Сэмюэл Голдуин ғана пьесаның киноқұқықтарын сатып алуға қызығушылық танытты. Ол Хеллманмен пьесаны экранға бейімдеуге келісім жасады, ал драматург екі мұғалімнің ғашық екені туралы жалғанды, бір мұғалім екіншісінің күйеуімен қарым-қатынасқа түскені туралы жалғанға айналдырды. Хейс кеңсесі тіпті пьесаның бастапқы атауын пайдалануға немесе оған сілтеме жасауға тыйым салды, сондықтан Хеллман сценарийдің атауын "Жалған" деп өзгертті. Фильмнің атауын "Осы үштік" деп өзгерту тек түсірілімдер аяқталғаннан кейін ғана жасалды.
Сыни қабылдау
Фрэнк С. Нюгент газеті «Нью-Йорк Таймс» үшін жазған: «Хеллман ханымның әдеби жұмысы керемет деуге болады. Ол сахнадағы жетістігінің негізінде тартымды, ширалы және драмалық мәні зор сценарий құрастырды. Бұған талантты актерлер тобы – Мерл Оберон, Мириам Хопкинс және Джоэл МакКреа жетекшілік етіп, өздерінен бәрін аямайды, сонымен қатар тамаша режиссура мен ерекше сапалы түсірілім көмектесті. Нәтижесінде, бұл фильм соңғы жылдардағы ең жақсы драмалық туындылардың біріне айналды. «Үш адам» – ерекше фильм, ол сезімталдық, сұлулық және терең драмалық түйсікпен экранға түсірілді». «Variety» журналында Бонита Гранвилл мен Марсия Мей Джонс туралы: «Олардың өнерлері шабыттандырады» делінген. Одан әрі былай деп қосты: «Хеллман үшбұрышты романтикалық күйзелістің кейіпкерлері ретінде, жағдайдың жағымсыз үйлесімінен зардап шеккен үш адал құрбан ретінде бейнелеу арқылы түпнұсқадан да жақсырақ жасады. МакКреа қиын міндетті ақылмен және мейіріммен түсінуде бұрынғыдан да жақсы болды. Хопкинс пен Оберонның интернаттағы жас сезімдерін және олардың араласуын көрсете білуі де әсерлі». 1936 жылы «The Spectator» журналына Грэхам Грин: «Мен мұндай сезімтал фильмді сирек көрдім. Алғашқы он минутта экрандағы әдеттегі сезімталдық, ерекшелік және шамадан тыс көріністерден кейін, өмірдің өзінен ләззат ала бастадың» деп жазды. «Film Daily» журналының шолуында: «Ширалы, драмалық, бұл сөйлейтін экранға келген ең күшті фильмдердің бірі. Мириам Хопкинс пен Мерл Оберон керемет роль орындады, бірақ көрермендердің назарын ең көп тартып, алауыздық тудырушы рөлін кішкентай Бонита Гранвилл өте жақсы сомдады» делінген. Джон Мошер «Нью-Йоркер» журналында «бұл біршама қиын драманы жақсы орындауға қол жеткізді» деп жазды. Ол былай қосты: «Сценарийде көптеген өзгерістер жасалса да, түпнұсқадағы оқиғалар мен көріністердің көп бөлігі сақталғаны таң қалдырады». XXI ғасырда TVGuide.com фильмді бес жұлдыздың 4,5-імен бағалап, оны «күйрететін, ересектерге арналған кино» деп атады және «Оберон өзінің ең жақсы драмалық рөлдерінің бірін орындады, ал МакКреа да өте жақсы. Екі жас актриса рөлі ерекше көзге түседі, бірақ Альма Крюгер мен Мириам Хопкинстің ойынына көңіл бөлген жөн. Әсіресе Хопкинс бұрынғыдан да жақсы, оның жоғары сезімталдығы және жан-жақтылығы әйелінің әлемін құлатудан тоқтата алмайтын рөліне өте сәйкес келеді».
Марапаттар мен ұсыныстар
Категорияға қатысты алғашқы салтанатта Бонита Гранвилл «Оскар» сыйлығының үздік екінші пландағы әйел рөлі номинациясына ие болды, бірақ Гейл Зондергардқа (оны «Энтони Адверс» фильміндегі рөлі үшін жеңіске жеткізді) есе жіберді.