Кіріспе
Эдмунд Гулдингтің 1939 жылғы фильмі. "Қара жеңіс" – 1939 жылы Эдмунд Гулдинг режиссерлік еткен американдық мелодрама. Басты рөлдерде Бетт Дэвис, Джордж Брент, Хамфри Богарт, Джеральдин Фицджеральд, Рональд Рейган, Генри Траверс және Кора Уизерспун сомдаған. Кейси Робинсонның сценарийі Джордж Брюэр мен Бертрам Блохтың 1934 жылғы, Таллула Бэнкхедтің басты рөлінде ойнаған, сол аттас пьесасының негізінде жазылған.
Dark Victory is a 1939 American melodrama film directed by Edmund Goulding, starring Bette Davis, and featuring George Brent, Humphrey Bogart, Geraldine Fitzgerald, Ronald Reagan, Henry Travers, and Cora Witherspoon. The screenplay by Casey Robinson was based on the 1934 play of the same title by George Brewer and Bertram Bloch, starring Tallulah Bankhead.
Сюжет
Джудит "Джуди" Трахерн – жас, беймаза, гедонистік көзқарасы бар Лонг-Айленд әлеуметтік өміріне белсенді қатысушысы және мұрагері. Ол жылдам көліктерге, аттарға, сондай-ақ темекі шегу мен ішімдік ішуге құмар. Бастапқыда ол қатты бас ауруларын, қысқа мерзімді бас айналуларын және көздің екіге бөлініп көрінуін елемеді, бірақ аттан құлап, баспалдақтан сырғып түскенде, оның хатшысы және жақын досы Энн Кинг оны отбасылық дәрігеріне қаралуға көндіреді. Дәрігер Фредерик Стил Нью-Йорк офисін жабылып, Вермонт штатының Браттлборо қаласына көшуге дайындалуда. Ол уақытын ми жасушаларын зерттеуге және олардың өсуін ғылыми тұрғыдан зерттеуге арнамақшы. Ол Джудиге қарсы салқын қарайды, тіпті ашық түрде наразылық білдіреді, бірақ оған қарауға келіседі. Ол жақында есте сақтау қабілетінің нашарлағанын байқайды, бірақ бұл белгілерді жеңілдетеді. Стил оны аурудың қауіпті және өмірге қатерлі екеніне көндіреді және оған көмектесу үшін өзінің жоспарларын тоқтатады. Диагностикалық тексерулер оның күдіктерін растағаннан кейін, Джуди мидағы қатерлі глиоманы жою үшін операция жасауға келіседі. Стил ісікті толыққанды алып тастау мүмкін емес екенін анықтайды және оның өмір сүруіне бір жылдай уақыт қалғанын түсінеді. Соңы ауырсыздан құтылумен бітеді, бірақ тез болады. Джудиге бірнеше ай бақытты өмір сүруі үшін Стил оған және Эннге операция сәтті аяқталғанын айтуға мәжбүр болады. Ол жақсы өтірік айта алмайтындықтан, Энн күдікпен қарап, Стилге қарсы шығады, ол шындықты мойындайды. Стил Эннге "ол жақын арада өлетінін білмеуі керек" дейді. Ол үндемей, өтірікті жалғастыруға келіседі. Джуди мен Стил романтикалық қарым-қатынасқа түсіп, ақырында үйленеді. Вермонтқа аттанғанша кеңседе көмекшісіне жиналып жатқанда, Джуди өзінің ауру тарихына қатысты бірнеше дәрігерлердің хаттары бар файлді табады, олардың барлығы Стилдің диагнозын растайды. Стил оған жаны ашып үйленгенін сезінеді, сондықтан Джуди бұрынғы өмір салтына оралып, келісімді бұзады. Бір күні, оны жылдар бойы сырттан жақсы көрген ат шаруашылығының басшысы Майкл О'Лири оның бейшара мінез-құлқына наразылық білдіреді, ол өліп бара жатқанын мойындайды. Олардың әңгімелері оның соңғы айларын бақытты, қадірлі және жақсы көретін адаммен өткізуі керек екеніне сендіреді. Ол Стилден кешірім сұрайды, олар үйленеді және Вермонтқа көшіп кетеді. Үш айдан кейін Энн келіп қайтады. Джуди мен ол бақта гүлдің түйірлерін отырғызып жатыр, сол кезде Джуди күннің жылуын сезінуінің қызық екенін айтады, аспан тез қараңғыланып бара жатқанда. Олар екеуі де оның көру қабілетін жоғалтып, соңына жақындап қалғанын бірден түсінеді. Джуди Эннге үнсіз болуын өтінеді, ал Стил Нью-Йоркте оның қатерлі ісігінің түрін емдеудің ұзақ мерзімді перспективасын ұсынатын соңғы медициналық зерттеулерін таныстыру үшін кетеді. Джуди үйде қалу үшін сылтау табады, оған жиналып, жолға шығарып салады, оған былай дейді: "Біздің қазіргі бақытымыз жойылмайды. Бұл біздің жеңісіміз, қараңғылықпен күресіміз. Бұл жеңіс, өйткені біз қорқамыз." Содан кейін Энн, оның үй шаруасын басқарушысы Марта (жағдайды үнсіз сезінген) және иттерімен қоштасқаннан кейін, ол жатын бөлмесіне барады. Марта Джудидің соңынан еріп, бөлмеге кіргенде, ол Джудидің қысқа уақытқа тізе бүгіп, дұға етіп жатқанын көргенде тоқтап қалады. Содан кейін Джуди төсекте жатыр; Марта оған жамылғы жауып, Джуди жалғыз қалуды сұрағанда үнсіз кетеді.
Қабылдау
Фильм Радио Сити Музыка залында тұңғыш рет көрсетілді. Франк С. Нюгент «Нью-Йорк Таймс» газетіндегі рецензиясында былай деп жазды: «Толығымен цинизммен қарасақ, бұл эмоционалды алдау, жүректерге қамқорлықсыз ойнау, соқырлықтың драмалық қолданысын және Камильге импровизация жасауды жақсы білетін драматург пен труппаның туындысы болар еді. Бірақ мұндай цинизмге бой ұсыну мүмкін емес. Көңіл-күйі тым терең, актерлік шеберлігі тым шынайы, өнерлілігі тым жоғары. Мисс Дэвис, әрине, фильмінде үстемдік танытты – және бұл дұрыс, бірақ мисс Фицджеральд дос рөлін сезімтал және әсерлі бейнеледі, ал Джордж Брент хирург рөлінде, біз айтуға батыламыз ба, таң қалдыратын тыныш және есейген. Біз бұл жолы «журексіз» деп айтылу қаупіне баруымыз керек: «Қара Жеңісті» өзімізді қорғау үшін келемездемейміз». «Нейрология» журналындағы бір мақала фильмді «кинода неврологиялық ауруларды бейнелеудің бастауы» деп атады. Бетт Дэвистің ми ісігінен қайтыс болатын жас әйел рөлін сомдауы, шындыққа жақын: жоққа шығару, келіссөздер жүргізу, емделу үміті және соңғы қабылдау. Фильм «әбден ықпалсыз клиникалық барысты (күрт және бейбіт аяқталу) көрсеткенімен, ми ісігімен өмір сүрудің қиындықтарын бейнелеу жиі шындыққа жақын». «Variety» басылымы фильмді «күшті драма» және «Бетт Дэвистің керемет және әсерлі рөлде ойнаған тамаша туынды» деп сипаттады. «Time Out London» сыншысы Том Милн былай деп жазады: «[Дэвис] және [режиссер Эдмунд] Гулдинг жасырындықты стильге айналдырады; жылап-сықтап жатқан әлемнің «Роллс-Ройсы»». «Turner Classic Movies» арнасында Маргарита Ландазури былай деді: ««Қара Жеңіс» үш қалтадан сүрткілеген фильм болды. Көрермендер де, сыншылар да олардың эмоцияларымен ойналып жатқанын білді, бірақ осы шеберлік пен әсерлілікке қарсы тұруға шамалары келмеді». Бұл 2015 жылғы «Шекара» фильмінде Луанн кейіпкерінің мансабындағы өткізіп алған мүмкіндік ретінде де айтылады. Қазіргі уақытта «Dark Victory» Rotten Tomatoes сайтында жиырма үш рецензия негізінде 88% рейтингке ие. Сайттың консенсусы: «Бетт Дэвис «Қара Жеңісте» өзінің шедеврлік өнерімен, өлімнің аузынан жеңісті тартып алатын әсерлі мелодрамамен өзінің жолын табады».
Радио
1940 жылы 8 қаңтарда Дэвис пен Спенсер Трейси «Лакс радио театрында» фильмнің 60 минуттық бейімделуінде ойнады. Барбара Стэнвик пен Мелвин Дуглас осыған дейін, 1938 жылы 4 сәуірде «Лакс радио театрында» Бродвейдегі түпнұсқалық пьеса негізінде жасалған бейімделуді орындаған еді. 1952 жылы 6 наурызда CBS радиосының «Голливуд дыбыс сахнасы» Стэнвик пен Дэвид Брайанның қатысуымен 30 минуттық қысқартылған нұсқасын эфирге шығарды.
Фильм
1963 жылы фильм Сьюзан Хейвард пен Майкл Крейг бас рөлдерде ойнаған, Дэниел Петри режиссерлік еткен "Ұрланған сәттер" ("Stolen Hours") деп қайта түсірілді. Оқиға сол кездегі Англияда болды.