Қорқыт күйінің шебері Митио Мияги өмірі мен шығармашылығы
Michio Miyagi
Жапон музыканты Мичио Мияги туралы мақала. Соқыр болған музыкант, кото аспабында шеберлік танытып, "Mizu no Hentai" шығармасын жазған. Кото, Мияги, музыка.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мичио Мияги (宮城 道雄) – кото ойнаумен танымал жапон музыканты. Ол Кобе қаласында дүниеге келген. 1902 жылы 8 жасында көзі көрмей қалды және Накадзима Кенгё II-нің жетекшілігімен котоны оқуға кірісіп, өмірінің қалған бөлігін осы аспапқа арнады. 1907 жылы отбасымен бірге Оңтүстік Кореядағы Инчхон қаласына көшті. 1909 жылы 14 жасында алғашқы композициясын – «Мидзу но Хентай» деп атады. 18 жасында кото орындаушыларының ең жоғары дәрежесі саналатын кенгё дәрежесіне жетті. Мияги 1917 жылы Токиоға көшіп келді, ал 1919 жылы өзінің шығармаларын алғаш рет орындады. 1920 жылы Сейфу Йошида және Нагаё Моторимен бірге «Жаңа жапон музыкасының үлкен концертіне» қатысты. Ол жапон музыкасының жаңа бағытындағы сарапшы ретінде танылып, Шова дәуірінің басында кең танылды. 1925 жылы Жапониядағы алғашқы радио хабарламаларының біріне қатысты, ал 1929 жылы қазіргі JVC болып табылатын «Виктор Рекорд Компанисімен» эксклюзивті келісімге келді. 1929 жылы ең танымал шығармасы – «Хару но Уми» («Көктем теңізі») шығармасын жазды. 1930 жылы Токио музыкалық колледжінде (қазіргі Токио өнер университеті) лекция оқыды, 1937 жылы профессор болып тағайындалды. 1932 жылы француз скрипкашысы Рене Шемет концерттік турнесімен Жапонияға келді. Миягидің «Хару но Уми» орындауын естігеннен кейін Шемет шакухачи партиясын скрипкаға бейімдеді, одан кейін Мияги екеуі оны Жапония мен Еуропаға тарату үшін жаздырды. Жапония, АҚШ және Ұлыбританиядағы альбомдары жарық көргеннен кейін әлемдік деңгейде танымал болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1948 жылы Жапонияның өнер академиясына мүше болып сайланды. 1956 жылдың 25 маусымында Айчи префектурасының Кария қаласында гастрольдік сапарында пойызбен келе жатып құлап қайтыс болды. Ол 500-ден астам шығарма жазды, жапон аспаптарын жетілдірді, 17 (бас кото) және 80 ішекті жаңа кото түрлерін ойлап тапты. Ол сонымен қатар эссеші болды және «Аме но Ненбуцу» сияқты оннан астам кітап жариялады.
Michio Miyagi (宮城 道雄) was a Japanese musician, famous for his koto playing. He was born in Kobe. He lost his sight in 1902, when he was 8 years old, and started his study in koto under the guidance of Nakajima Kengyo II, dedicating the rest of his life to the instrument. In 1907 he moved with his family to Incheon, in southern Korea. When he was 14 years old, in 1909 he finished his first composition, Mizu no Hentai. At 18 he reached the rank of kengyo, the highest rank for a koto performer. Miyagi moved to Tokyo in 1917, and in 1919 he did his first recital of his own compositions. In 1920, he took part in the Great Recital of the New Japanese Music with Seifu Yoshida and Nagayo Motoori. He was reckoned as an authority in the new Japanese music, achieving notability in the early Shōwa period. In 1925 he participated in one of the first radio presentations in Japan, and in 1929 he signed an exclusive contract with Victor Record Company, current JVC. He composed his most famous piece, Haru no Umi (The Sea in Spring), in 1929. In 1930 he became a lecturer at the Tokyo College of Music (current Tokyo University of the Arts), until he was appointed professor in 1937. In 1932 French violinist Renée Chemet visited Japan on a concert tour. After hearing Miyagi perform Haru no Umi Chemet arranged the shakuhachi part for violin, which she and Miyagi then recorded for distribution in Japan and Europe. He gained worldwide notability after the issuing of his albums in Japan, United States and UK. After the Second World War, in 1948, he was appointed to the Academy of Arts of Japan. On 25 June 1956 he died after falling from a train in Kariya, Aichi during one of his tours. He wrote more than 500 pieces, improved Japanese string instruments, and invented new kotos with 17 strings (bass koto) and 80 strings. He was also an essayist, and published more than ten books including Ame no Nenbutsu.
Мичио Мияги ескерткіш залы
Мичио Миягидің естелік залы 1978 жылы Токио қаласы, Синдзюку ауданында, оның өмірінің соңғы жылдарын өткізген жерде ашылды. Мұражайда оның жеке аспаптары мен заттары, музыка шығарған және эсселерін жазған кітапханасы, музыкасы мен бейнежазбалары бар бөлме, кітапхана, лекциялық зал және концерттер өткізуге арналған музыка залы бар.
The Michio Miyagi Memorial Hall, Shinjuku City, Tokyo, was opened in 1978 on the site where he spent his last years. The museum includes his personal instruments and artifacts, the library where he composed his music and wrote his essays, a room with his music and videos, a library, lecture hall and music hall for concerts.