Испания мұрагері Балтазар Карлос: Өмір және билікке дайындық
Balthasar Charles, Prince of Asturias
Бальтазар Карлос, Испания мұрагері (1629-1646): Филипп IV ұлы, Астурия принці, таққа талапкер. Өмірі, титулдары және мұрагерлікке бекітілуі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Астурияның князі (1629–1646)
Prince of Asturias (1629–1646)
Балтасар Карл (17 қазан 1629 – 9 қазан 1646), Астурияның князі, Жиронаның князі, Монбланк герцогы, Сервера графы және Балагердің иесі, Виананың князі Испания монархиясының барлық корольдіктерінің, мемлекеттерінің және иеліктерінің тақ мұрагері болды, өмірінің соңына дейін.
Balthasar Charles (17 October 1629 – 9 October 1646), Prince of Asturias, Prince of Girona, Duke of Montblanc, Count of Cervera, and Lord of Balaguer, Prince of Viana was heir apparent to all the kingdoms, states and dominions of the Spanish monarchy until his death.
Өмір
Испания королі Филипп IV пен оның бірінші әйелі Францияның Елизаветасының жалғыз ұлы Балтасар Карл 1629 жылғы 17 қазанда Мадридтің Корольдік сарайында дүниеге келді. 1629 жылғы 4 қарашада Мадридтегі Сан-Хуан шіркеуінде крещение рәсімі болды. Оның құдалары – Инфанта Мария Анна мен Инфант Чарльз, жаңа туған баланың әпкесі мен ағасы болды. 1632 жылғы 7 наурызда Балтасар Карлос Кастилия ақсүйектерінің алдында «Оның Шаңырағының мұрагері» және «Кастилия мен Леон патшалықтарының, сондай-ақ осы тәждерге бағынышты басқа да мемлекеттердің ханзадасы» деп ант берді. Инес де Зуньига и Веласко, Оливарес графшасы (Оливарес граф-герцогының әйелі), сонымен қатар королеваның бас қызметкері, ханзаданың тәрбиешісі қызметін атқарды. Кейін әкесі саламаңкалық ақсүйек Хуан де Исаси Идиакесті ханзаданың басқарушысы және ұстазы етіп тағайындады. Балтасар Карл гуманитарлық білім алды, сондай-ақ әскери өнерге қатысты нұсқаулармен танысты. Алонсо Мартинес де Эспинар оны аң аулауға үйретті, ал Хуан Баутиста Мартинес дель Мазо оған сурет салу сабақтарын берді. Ол өте жақсы оқушы болды және тілдерге бейімділігі бар еді. Елизавета патшайым Балтасар Карлдың тәрбиесі мен білімінде маңызды рөл атқарды, ханзаданы музыка мен театрға қызығушылық танытуға ынталандырды. Ол ұлын қатты жақсы көріп, ол анасына адал болды. 1644 жылғы қазанда ол ауырып қалды және Балтасар Карл мен оның қарындасы Мария Терезаның өлім төсегіне жақындауына рұқсат бермеді, «Испанияда патшайымдар көп, бірақ ханзадалар мен ханшайымдар сирек кездеседі» деді. Ол бір күннен кейін, 6 қазанда 1644 жылы қайтыс болды. Оның әкесі көп ұзамай ханзадаға келіншек іздеу үшін дипломатиялық күш-жігерді бастады: Киелі Рим императоры Фердинанд III-нің қызы, сонымен қатар оның әкесінің әпкесі Мария Аннаның қызы, яғни туысы Австрияның архигерцогинясы Мариан таңдалды; олар 1646 жылы никелесті. Тағы бір туысы, анасының әпкесі Генриетта Мария мен оның күйеуі Англия королі Карл I-нің қызы, Корольдік ханшайым Мэри де әлеуетті келіншек ретінде ұсынылды, бірақ діни айырмашылықтарға байланысты бұл жоба іске аспады. 1640 жылғы Каталония көтерілісінен кейін Филипп IV Арагонды ынталандыруға тырысты, бұл жаңа соғыс майданына ақша мен әскер жинауға мүмкіндік берді. Осы мақсатқа жету үшін жасалған қадамдардың бірі – Балтасар Карлды Арагон Корольдігінің мұрагер ханзадасы ретінде ант беруге шақыру болды. Ант 1645 жылғы 20 тамызда, ханзада он бес жасқа толғанда, Сарагосадағы Құтқарушы соборында болды. Ол Жерона ханзадасы, Арагонның бас губернаторы, Монблан герцогы, Сервера графы және Балагер қаласының иесі деп жарияланды. Содан кейін, 13 қараша 1645 жылы Балтасар Карл Валенсия Корольдігінің мұрагері ретінде де ант берді. 1646 жылғы сәуірде Филипп IV ұлын Наварра тағына мұрагер ретінде ант беруге шақырды, өйткені ол өткен жылы Арагонда болған еді, сондықтан онымен бірге Мадридтен Памплонаға көшіп барды, онда Наварра патшалығының артықшылықтарын мойындағаннан кейін, рәсім 3 мамырда салтанатты түрде өтті.
The only son of King Philip IV of Spain and his first wife, Elisabeth of France, Balthasar Charles was born in the Royal Palace of Madrid on 17 October 1629. He was baptized on 4 November 1629 in the Parish of San Juan, Madrid. His godparents were Infanta Maria Anna and Infante Charles, aunt and uncle of the newborn. On 7 March 1632, Balthasar Carlos was sworn in before the Nobility of Castile as "His Majesty's Heir" and "Prince of these kingdoms of Castile and Leon, and others that are subject to these Crowns, united and incorporated", in a ceremony held at the Monastery of San Jerónimo el Real of Madrid. Inés de Zúñiga y Velasco, Countess of Olivares (wife of the Count Duke of Olivares), who was also chief lady in waiting to the Queen, served as the prince's governess. Later, his father appointed Juan de Isasi Idiáquez, a noble from Salamanca, as the prince's governor and tutor. Balthasar Charles received a humanist education, as well as instruction in military arts. Alonso Martínez de Espinar trained him in hunting, while Juan Bautista Martínez del Mazo gave him drawing lessons. He was reportedly an outstanding pupil, with an aptitude for languages. Queen Elisabeth played a significant role in Balthasar Charles's upbringing and education, encouraging the prince to develop interests in music and theatre. She adored her son, and he was "devotedly attached" to his mother. She fell ill in October 1644 and would not allow Balthasar Charles or his sister, Maria Theresa, to approach her on her deathbed, stating, "There are plenty of Queens for Spain, but Princes and Princesses are rare". She died a day later, on 6 October 1644. His father soon began diplomatic efforts to seek a bride for the prince: Archduchess Mariana of Austria, daughter of Holy Roman Emperor Ferdinand III and his paternal aunt, Maria Anna, and therefore his cousin, was chosen; they were betrothed in 1646. Another cousin, the daughter of his mother's sister, Henrietta Maria and her husband, King Charles I of England, Mary, Princess Royal, was also proposed as a potential bride, but nothing materialized due to religious differences. After the Catalan revolt of 1640, Philip IV tried to win over Aragon to raise money and men for the new war front. One of the steps taken towards this end was to bring Balthasar Charles to be sworn as Crown Prince of the Kingdom of Aragón. The oath was held on 20 August 1645, when the Prince was fifteen years old, in the Cathedral of the Savior, Zaragoza, and he was titled as Prince of Gerona, Governor General of Aragon, Duke of Montblanc, Count of Cervera and Lord of the City of Balaguer. Shortly after, on 13 November 1645, Balthasar Charles was also sworn as heir to the Kingdom of Valencia. In April 1646, Philip IV, wanting his son to be sworn in as heir apparent to the throne of Navarre, as he had been in Aragon the previous year, moved with him from Madrid to Pamplona, where, after recognizing the privileges of the kingdom of Navarre, the ceremony was solemnly celebrated on 3 May 1646.
Өлім
Салтанатты рәсімнен кейін патша отбасы Сарагосаға көшті. 5 қазанда, Елизавета патшайымның қайтыс болғандығының екінші жылдығы қарсаңында, Филипп IV және Балтазар Карл оның естелігіне арналған кешкі құлшылыққа қатысты. Сол күні кешке ханзада ауырып қалды және 6 қазанда патша жерлеу рәсіміне қатысқанда төсекте жатты. 7 қазанда патша өзінің рухани кеңесшісі, Мария де Агредаға ханзаданың жоғары қызбадан және санасының шатасуынан (делириум) зардап шегетіні туралы хат жазды, бұл шешек симптомы деп есептелді. Ауру жылдам тарады, және екі күннен кейін Сарагоса архиепископы соңғы қасиеттерді берді. Принц Балтазар Карл 1646 жылдың 9 қазанында, он жетінші туған күніне бірнеше күн қалғанда қайтыс болды. Оның денесі 16 қазанға дейін Сарагосада сақталды, содан кейін Сан-Лоренцо-де-Эль-Эскориал монастырына жеткізілді. Филипп IV ұлы мен әйелі болмағандықтан, тек бір қызы болды, сондықтан Балтазар Карлдың өлімі "монархия үшін ауыр соққы" болды. Патша, ер бала мұрагерді қамтамасыз ету үшін қайтадан үйленуге қысым көрсетілгендіктен, ұлының бұрынғы никелік келісімінде болған Мариана Австриямен екінші некеге келісті.
After the ceremony, the royal family moved to Zaragoza. On October 5, the eve of second anniversary of the death of Queen Elisabeth, Philip IV and Balthasar Charles attended Vespers in her memory. The prince fell ill that evening and stayed in bed on October 6 while the king attended the funeral. On October 7, the king wrote to his spiritual advisor, Sister Maria de Agreda, that the prince was suffering from severe fever and delirium, believed to be symptoms of smallpox. The disease spread rapidly, and two days later the Archbishop of Saragossa administered the Last Sacraments. The Prince Balthasar Charles died on 9 October 1646, a few days before his seventeenth birthday. His remains were kept in Zaragoza until October 16, when they were transferred to the Monastery of San Lorenzo de El Escorial. Because Philip IV was left without a son or a wife and had only one legitimate daughter, Balthasar Charles's death was "a shattering blow to the monarchy". The king, facing mounting pressure to remarry for the sake of securing a male heir, consented to a second marriage with his son's former bride to be, Mariana of Austria.
Сурет салу
Принц Балтасар Чарльздың өнердегі бейнесі көбінесе Веласкес және Мазо сияқты суретшілер салған әйгілі портреттерге байланысты. Веласкестің ең танымал туындыларының ішінде "Атқа мінген Балтасар Чарльз принці", "Аң аулайтын Балтасар Чарльз принці" және "Кереметпен Балтасар Чарльз принці" (Мадридтегі Прадо мұражайында және Бостонның Көркем өнер мұражайында сақталған) бар. Сонымен қатар, көптеген авторлар өз еңбектерін жас принцке арнады. Мысалы, Диего де Сааведра Фахардоның ең белгілі туындысы – "Жүз кәсіпкерлік арқылы бейнеленген христиандық саяси билеушінің идеясы" (1640), Кристобаль де Бенавенте и Бенавидестің "Патшаларға, принцтерге және елшілерге ескертулер" (1643) және Балтасар Грасианның "Ақылды" (1646) еңбектері.
The enduring image of Prince Balthasar Charles in art primarily stems from renowned portraits created by artists like Velázquez and Mazo. Notable among Velázquez's portrayals are "Prince Balthasar Charles on horseback," "Prince Balthasar Charles as a hunter," and "Prince Balthasar Charles with a dwarf" (located in the Museo del Prado and Museum of Fine Arts, Boston). Moreover, many authors dedicated their work to the young prince. Examples include Diego de Saavedra Fajardo's most famous work, Idea of a Christian Political Prince represented in a Hundred Enterprises (1640), Cristóbal de Benavente y Benavides's Warnings for kings, princes and ambassadors (1643), and Baltasar Gracián's The Discreet (1646).