Кіріспе
Уильям Хоуп Харвидің «Койннің қаржы мектебі» 1894 жылғы памфлет – заңгер, саясаткер және курорттарды негізін қалаушы Уильям Хоуп Харвидің (1851–1936) 1894 жылы жазған памфлеті. Ол екі түрлі металл – көбінесе алтын мен күмістің белгілі бір мөлшері ретінде ақша бірлігінің құнын анықтайтын биметаллизмге қайта оралуды жақтады. Кітапта Харви 1873 жылғы Ақша соғу заңының нәтижесінде күміс айналыстан шығарылуы 1893 жылғы экономикалық дағдарысқа әкелді деп айыптады, себебі бұл экономикадағы қолжетімді төлем қаражатының көлемін екі есеге азайтты. Харвидің сөзіне сүйенсек, бұл бүкіл елдегі тауарлардың бағасын төмендетіп, фермерлер мен шағын бизнес иелеріне зиян келтірді. Харви күмісті алтынмен бірдей ақшалай мәртебеге қайтару арқылы американдық экономика бағалардың тұрақталануынан пайда көретінін, соның салдарынан табыс артып, қарыздарды өтеу жеңілдейтінін дәлелдеді. Бұл памфлеттен шамамен 1 миллион дана сатылды, бұл «тегін күміс» қозғалысын халық арасында танымал етуге көмектесті. Харви 1896 жылы «күміс ақшаны тегін соғу» платформасымен сайлауға түскен демократтық кандидат Уильям Дженнингс Брайанның президенттік науқанына көмектесті. Биметаллизм мәселесі 19 ғасырдың соңына дейін даулы болып қала берді.
Coin's Financial School was an 1894 pamphlet written by lawyer, politician and resort founder William Hope Harvey (1851–1936). It advocated a return to bimetallism, where the value of a monetary unit is defined as a certain amount of two different kinds of metals, often gold and silver. In the book, Harvey charged that the demonetization of silver caused by the Coinage Act of 1873 led to the Panic of 1893 by halving the supply of available redemption money in the economy. This lowered the prices of goods throughout the country and hurt farmers and small business owners, according to Harvey. Harvey argued that by returning silver to the same monetary status as gold, the American economy would benefit from stabilized prices, resulting in higher revenue, and ease of repayment of debts. The pamphlet sold about 1 million copies, which helped popularize the free silver movement with the public. Harvey would go on to aid Democratic candidate William Jennings Bryan’s presidential campaign in 1896, which ran on the platform of free coinage of silver. The issue of bimetallism remained controversial throughout the remainder of the 19th century.
Құрылтайшы аталар
1792 жылы президент Джордж Вашингтонның кезінде қабылданған Монета заңы, АҚШ-тың заңды төлем құралы ретінде күміс пен алтынды белгіледі, ал алтын бұркіт (10 доллар), жарты бұркіт (5 доллар) және ширек бұркіт (2,50 доллар) монеталарына айналдырылатын болды. Күміс доллар (1 доллар), жарты доллар (0,50 доллар), ширек доллар (0,25 доллар), он цент (0,10 доллар) және жарты он цент (0,05 доллар) монеталарына айналдырылатын. Монета жасау заңында мыстан бір цент (0,01 доллар) және жарты цент (0,005 доллар) монеталары жасау көзделген, бірақ мыс заңды төлем құралы ретінде қабылданбады.
Алтынға деген құштарлық
1848 жылы Саттерс-Миллде алтын табылды және осы жаңалық ел бойынша таралды. Бұл Калифорния аумағына алтын асығудың бастауы болды. Көпестер көптеген кеншілерден көбірек табыс тапса да, ол қазынаға көп мөлшерде алтынның толуына әкелді. Конгресте артық алтынды қалай пайдалану және алтын қорының өсуіне байланысты екіметалды жүйенің орнын басу керек пе деген пікірталас басталды.
Азамат соғысы және одан кейінгі кезең
Америка Азамат соғысы кезінде Авраам Линкольн әкімшілігі соғысты қаржыландыру үшін федералды үкіметке миллиондаған доллар қажет екенін түсінді, және соғыс ұзарған сайын үкіметтің дефициті мен қарызы артты. Джеймс Бьюкенен басқарған бұрынғы әкімшілік, 1857 жылғы дағдарыстың салдарынан, Бьюкененнің 1861 жылғы мерзімі аяқталар кезде 20 миллион доллардан астам бюджет дефицитін қалдырды, бұл дағдарыс Бьюкененнің бүкіл мерзімі бойына созылды. Соғысқа қаржы жұмсау үшін елден көп алтын мен күміс шығып кетті, бұл елдің ұзақ мерзімді ресурстарын азайтты, сондықтан Конгресс 1861 жылы ағымды тоқтату үшін металдық төлемдерді тоқтатты. Линкольн мен оның Қаржы министрі Салмон П. Чейзге соғысты қаржыландыру үшін қосымша несиелер қажет болды, бірақ банкирлер, халықтың сенімі шайқалғандықтан, несиелерге 24 пайыздық үстеме ақы сұрады. Соғыс аяқталған кезде алтынның құны 1,5 долларға жетті. Бұл, үкіметтің бұрынғы қарызымен бірге, соғыс аяқталғаннан кейін қарыздарын төлеуге дайындалып жатқан соғыс зардап шеккен экономикаға қауіп төндірді. Жаңа паника биметализмнің пайдалылығы және төртінші монета заңының паникаға тигізген әсері туралы қайтадан қызу пікірталас тудырды.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Осы кітапшаның барысында оқырмандар Чикагода қаржылық лекциялар оқитын, Койн есімді ойдан шығарылған қаржыгермен танысады. Ол алты күн ішінде 1792 жылы Ақша соққы заңы қабылданғаннан бастап, кітапша жарық көрген 1894 жылға дейінгі АҚШ-тың қаржы тарихын баяндайды. Койн оқырмандарға "1873 жылғы қылмыс" деп аталатын, немесе Төртінші Ақша соққы заңымен таныстырады, ол Азамат соғысынан кейін елдің қарызы мен ақша айналымы күмәнді болып қалғанда көп дау тудырды. Койнның лекциялары арасында Лайман Гейдж және Джозеф Медилл сияқты танымал тұлғалар бар аудиториядан сұрақтар түседі. Оның мектебіне көбірек оқырмандар мен БАҚ назары ауады, бастапқыда оны көпшілік мазақтайды, бірақ Койн лекцияларында келтірген деректерді тексергеннен кейін оған құрмет көрсетуге бастайды. Койн 1792-1894 жылдардағы АҚШ қаржы тарихын көбінесе халықшылдар мен еркін күміс жақтастарының тұрғысынан көрсетеді.
Бірінші күн
Парақтың алғашқы беттері оқырманды Чикаго өнер институтында қаржы мектебін ұстаған жас қаржыгер Койнмен таныстырды. Койн өзінің алғашқы лекциясын сол кезде елді мазалаған қаржылық мәселелерді баяндаудан бастады. 1893 жылғы экономикалық дағдарыстан әлі де күйреніп жатқан елдегі қылмыс деңгейі, мемлекеттік бюджеттің тапшылығы және жұмыссыздық қауіпті түрде жоғары болып қала берді. Содан кейін ол тыңдаушыларын АҚШ-тағы монета айналысының негіздерімен таныстырды, онда 1792 жылы Конгресс алғашқы Монета жасау туралы заңды қабылдады. Монета жасау туралы заңда доллар 371,25 грамм таза күміс және 24,7 грамм таза алтыннан тұратыны белгіленді. Осылайша, күміс пен алтын АҚШ-тың заңды төлем құралы ретінде қабылданды, күміс пен алтынның арақатынасы 15:1 болды. Кейін бұл арақатынас 16:1-ге өзгертілді. Койн атап көрсеткендей, Ұлттық әкелер күмісті басты ақша ретінде таңдады, себебі ол жұмысшы табы мен кәсіпкерлер арасында кеңінен қолданылды. Алтын байлардың ақшасы саналды, өйткені жұмысшы және орта тап оны сирек иеленді, тіпті қолға тигізбеді деуге болады. Осы сәтте «Чикаго Трибьюн» газетінің редакторы Джозеф Медилл Койннан 1792-1873 жылдар аралығындағы екі металдық кезеңде неге тек сегіз миллион күміс доллар соғылғанын сұрады. Койн Медиллді түзетіп, сегіз миллион күміс доллар ғана емес, сонымен қатар сексен тоғыз миллион долларлық басқа күміс монеталар соғылғанын айтты. Койн қосты, жарты, ширек және он центтік монеталардың құны 97 миллион долларды құрады. Бұдан бөлек, 1860 жылға дейін АҚШ 100 миллион долларға жуық шетелдік күміс алды, бұл қазынаның күміс қорына қосылды. Содан кейін Койн 1853 жылға қарай күміс елден шығып жатқанын мәлімдеді, себебі Франция өз валютасы үшін 15,5 күміске 1 алтын арақатынасын белгіледі. Осыған қарсы тұру үшін Конгресс монеталардағы таза күмістің мөлшерін азайтып, оларды экспорттаудан сақтады. Содан кейін Койн тыңдаушыларын «1873 жылғы қылмысқа» таныстырды, ол төртінші Монета жасау туралы заң қабылданған кезде болды. Бұл заң күмісті ақша ретінде мойындаудан бас тартты және оның еркін монета айналысына құқығын жойды. Еркін монета айналысы кезінде үкімет сатылатын кез келген күмісті сатып алып, монетаға айналдырды. Койн атап көрсеткендей, сол кезде көптеген адамдар қағаз ақша қолданды, алтын мен күміс монеталардың маңыздылығы төмендеді. Бұл жаңалықтар мен халыққа күмістің құнсыздануына алаңдауға себеп болмады. Заң салыстырмалы түрде жасырын түрде қабылданды, өйткені газеттер заң қабылданған кезде осы туралы хабарламады, ал президент Улисс С. Грант жаңа заңға қол қойғанда күміс ақшасыз етілетінін білмегенін мәлімдеді. Койн өзінің бірінші сабағын осы заңның салдары ескерілмей, құпия түрде қабылданғанына сын айтумен аяқтады.
Екінші күн
Чикагодағы ірі газеттер Койнның алғашқы лекциясын атап өтті, бірақ олардың барлығы Койнды маңызсыз деп есептеді, ал кейбіреулері биметаллистерді "алдағыш еркін күміс жақтастары" және "әдепсіз тіл білгіштер" деп сөккен. Койн бұқаралық ақпарат құралдарының қызығушылығы артып, өзінің екінші сабағын Арт-институтында бастады. Койн сабақты бастауға шақырғаннан кейін, танымал қаржыгер Лайман Гейдж, екі түрлі металлдың құны уақыт өте келе өзгеріп отырғанда, оларды бірдей құнмен, белгілі бір пропорцияда қалай айналымға шығаруға болатынын сұрады. Койн жауабында бағалар тауарлардың сұранысы мен ұсынысымен анықталады десе, үкімет тегін монета айналымы арқылы алтын мен күміске деген сұранысты жасанды түрде арттырды. Тегін монета айналымы кезінде үкімет түскен алтын мен күмістің барлығын қабылдап, тиімді түрде шексіз сұраныс жасады. Екі металдың да бағасы тым қымбаттамауы үшін, үкімет әр металдың ақша бірлігі ретінде қолданылатын құнын жасанды түрде белгіледі. Койнның сөзіне сәйкес, бұл 1873 жылғы Монета заңымен бұзылды, себебі күміс үшін тегін монета айналымын жою күміске деген шексіз сұранысты және оның заңды төлем құралы мәртебесін де жойды. Бұл күмісті нарықтық сұранысқа одан да осал етті, өйткені барлық тауарлар, күміс сияқты, енді тек алтынмен ғана төлене алатын болды. Содан кейін Койн күмістің алтынға шаққанда құнының төмендеуін көрсету үшін кесте ұсынды: 1873 жылға дейін 1 алтынға 15-16 күміс келе жатса, 1892 жылға қарай 1 алтынға 23,72 күміс жетті. Койн содан кейін әлем бойынша 3 727 018 869 доллар алтын және 3 820 571 346 доллар күміс бар екенін мәлімдеді. Койн түйіндеме жасап, күмісті заңды төлем құралы ретінде жою арқылы әлемдегі айналымдағы ақшаның көлемі жартысынан астамға азайды деді.
Үшінші күн
Көптеген адамдар Coin-нің қаржы мектебіне қызығушылық танытты, және күн сайын Coin-нің сабақтарына біметаллшылар қосылды. Coin күні лекциясын екі түрлі несие ақшасын ажырату арқылы бастады: қағаз ақша, оның ішінде банкноттар, және ақша белгілері, олар еркін соғылмайтын металл түрлері. Несиелік ақша мемлекеттің иесін негізгі ақшамен – яғни алтынмен – өтеуге уәде беру ретінде қолданылды. Coin-нің айтуынша, күмістің тегін соғылуын тоқтату арқылы үкімет күмісті негізгі ақшаның бірінен ақша белгісіне айналдырды, оны енді өздігінен өтеуге болмайтын болды. Бұл өз кезегінде елдің негізгі ақша қорын жартысына дейін қысқартты. Ұлттық ақшаның негізгі қорын азайту арқылы үкімет көптеген чектер мен жасыл банкноттарды құбылмалырақ етіп жасады, себебі олар енді мүлікпен емес, спекуляциямен және федералды үкіметтің кредитімен қамтамасыз етілді. Coin содан кейін несиенің үш негізгі түрін анықтады: несие, чектер және облигациялар. Coin несиені негізгі ақшамен өтелетін қағаз вексельдер мен ақша белгілері, талап бойынша төленетін қағаз түрлеріндегі чектер және болашақта белгілі бір уақытта төленетін несие ретінде облигациялар деп анықтады. Идеалды жағдайда, осы үш несие түрінің сомасы оларды қамтамасыз ететін негізгі ақша сомасына тең болуы тиіс. Coin-нің түсіндіруінше, өркендеу кезеңінде көптеген кәсіпкерлер мен кәсіп иелері бизнесіне қосымша инвестициялар жасау үшін қарыз алатын болды. Егер қолжетімді өтеу ақшасынан артық несиелік ақша сатылып алынса, бұл банктерге деген сенімді жоғалтуға әкелді, өйткені көбірек сатып алушылар банктерде ақшасы бітіп қалмас бұрын ақшаларын және қарыз төлемдерін алу үшін асықты. Бұл, күміс тегін соғылуын жоғалтқаннан кейін негізгі ақшаның жартысына дейін азайғандығымен бірге, жаңа қарызды одан да қауіпті етті. Күміс алтынмен салыстырғанда құнсыздана бастағанда және көптеген мүліктер алтынға қатысты құнын жоғалтқанда, қарыздарды тек кіріс арқылы өтеу қиынға соқты, сондықтан көптеген кәсіпкерлер мен фермерлер бар қарыздарды төлеу үшін одан да көп қарыз алуға мәжбүр болды, және т.б. Ақырында, жалпы қарыз 40 миллиард доллардан асты, бұл сол кезде бұрын-соңды болмаған сома еді. Шаруашылықтар мен қалалар қарызды өтеу үшін кепілге берілді, көптеген кәсіпорындар мен шаруашылықтар банкротқа ұшырады, осылайша 1893 жылғы үрей басталды.
Төртінші күн
Мектепке көбірек назар аударылып, танымалдығы артты, себебі көптеген газеттер сабақтарды жариялай бастады, бұл жолы оң көзқараспен. Coin-ге тыңдаушылардан кіру ақысын алып, түскен қаражатты қайырымдылыққа жұмсауға тура келді. Coin-ге қойылған алғашқы сұрақтардың бірі – металдарды неліктен ақша ретінде таңдады деген сұрақ болды. Coin-нің айтуынша, күміс, әсіресе, ақша ретінде жеткілікті құнды саналды, өйткені оны көптеген басқа да жағдайларда қолдануға болады. Сондықтан, оның ішкі құндылығы жоғары болды, тіпті қаржы жүйесі құласа да, күміс құнын жоғалтпайды, ал күміспен қамтамасыз етілген ақша мұндай жағдай орын алғанда құнының бір бөлігін сақтайды. Содан кейін Coin-ге күмістің бір унциясын өндіруге 50 цент жұмсалатыны және өндіріс құнының көбінесе мүліктің құнын қалай анықтайтыны туралы сұрақ қойылды. Ол барлық кен орындары байлыққа жете бермейтінін, ал күміс сатылымы машиналар мен еңбекақы төлеу шығындарын жаба алмағандықтан көптеген кен орындары құлдырап жатқанын айтты. Тыңдаушылардың тағы бірі Coin-нен «жасылшақ» жүйесінің мүмкіндігі туралы сұрады. Coin-нің жауабы бойынша, АҚШ монетаханасы басып шығарған қағаз ақшаның шектеулі көлеміне толыққандай сүйенетін «жасылшақ» жүйесі, үкіметтік несиеге сенім болғанша жұмыс істей алады. Бірақ сенім жойылған жағдайда, әр «жасылшақтың» құны құлап, жүйе өте тұрақсыз болады. Соғыс кезінде адамдар бағалы металдарды соғысқа жұмсағандықтан «жасылшақтарды» қолданғанда, жақсы ақшаларын кейінге сақтап, қаржылық зиянға ұшырамады. Ондай жағдайда, үкіметтік несие соғыстан зардап шекпеуі үшін қандай да бір тауармен қамтамасыз етілген валютаға ие болу пайдалы болар еді. Еңбекшілердің шебер жұмысшысы Джеймс Соверен, Coin-нен еңбекке негізделген валюталық жүйе де тауарға негізделген жүйедей жұмыс істей ала ма деп сұрады. Coin, мысалы, пошта маркаларын келтіре отырып, мұның үкіметтік несиеге және сенімге негізделген «жасылшақ» жүйесіне ұқсас жұмыс істейтінін айтты. Басқа бір адам Coin-нен тарифтерді жою шетелдік бәсекелестікті күшейте түсіп, бағаларды төмендете ме деп сұрағанда, Coin әлемнің қалған бөлігі де осындай қаржылық қиындықтарға тап болғандықтан, АҚШ шетелдік тауарларға қосымша тарифтер салып ештеңе ұта алмайтынын атап өтті. Қаржылық дағдарыс кезінде ешбір ел саудасын жоғары тарифтермен шектегісі келмейді. Содан кейін Coin күмістің алтынға қарағанда құнсыздануының халықаралық саудаға да зиян келтіретінін түсіндірді. Оңтүстік Америка елдерінің көпшілігі сол кезге дейін алтынға қарағанда күмісті жиі қолданды, ал Англия 1816 жылы күмісті заңды төлем құралы ретінде тастады. Сол кезден бастап Англия барлық қарыздарды алтынмен немесе алтынға айырбасталатын ақшамен төлеуді талап етті. Күміс алтынға қарағанда құнсызданғандықтан, Оңтүстік Америка елдерінен, олардың қазыналарында алтыннан гөрі күміс көп болғандықтан, күміс көптеп шығып кетті. 1890 жылдары АҚШ Англияға жылына 200 миллион доллар мөлшерінде пайыз төлеп отырды, барлығы алтынмен немесе алтынға айырбасталатын тауармен. Осы кезде Англия әлемдегі несие беруші елге айналды, ал күміс елдері күмістің алтынға қарағанда құнсыздануының салдарынан қарыздарын және облигацияларын төлеуде қиындықтарға тап болды.
Бесінші күн
Койн келесі лекциясын трибунада әртүрлі өлшемдегі үш глобуспен бастады. Ол ең үлкен глобус әлемдегі барлық мүлікті білдіретінін түсіндірді, оның құны 450 миллиард долларға тең. Кішірек екі глобус әлемдегі күміс пен алтынның жалпы құнын және тек алтынның мөлшерін көрсетті. Койн бұрын атап өткендей, күміс айналымын еркін тоқтату әлемдегі ақша массасын жартысына дейін азайтты. Ақша мөлшерінің азаюына байланысты алтын бағасы өсті, ал барлық мүлік алтынмен бағаланғандықтан, мүлік құны алтынға шаққанда төмендеді. Койн айтуынша, 1890 жылдардан бастап Ұлыбритания мен АҚШ сияқты әлемдегі ең қуатты елдер тек алтынмен сауда жасады, бұл басқа елдерді күміс стандартынан бас тартуға немесе күмісін төмен бағамен сатуға мәжбүр етті. Халықаралық алтын стандартының тұрақсыздығын көрсету үшін Койн әлемдегі барлық алтынды өлшеді. Койн АҚШ Ақша соққысының соңғы есебін келтіргендей, 1894 жылы әлемдегі барлық алтынның құны шамамен 3,9 миллиард долларды құрады. 1894 жылы 1,4 миллиард адам өмір сүрді, яғни әлемдегі алтын қоры бір адамға шаққанда 2,50 долларға бөлінді. Сонымен қатар, Койн өлшеу таспасымен 3,9 миллиард долларлық алтынды 22 x 22 x 22 фут көлемді бөлмеде өлшеді, тіпті 852 куб. фут орын қалды. Ал күмістің жалпы көлемі 66 x 66 x 66 футқа тең, бұл әлемдегі ақша айналымына үлкен соманы қосатын еді. Койн дүние жүзінде ақшаның өлшем бірлігі ретінде қолданылатын металл өте аз болғандықтан, тауар бағасының төмен болуы таңқаларлық емес екенін атап өтті. Койн тыңдаушыларға тауар бағасының төмендемей, алтын бағасының өсуіне қарай тұрақтап қалғанын еске салды. АҚШ-тағы барлық мүлікті алтынмен төлеуге болатындықтан, олардың құны алтынның үнемі өсіп бара жатқан құнымен өлшенді. Күмістің алтынға қатысты құнының өзгеруін одан әрі көрсету үшін Койн гипотетикалық жағдай келтірді, егер алмаз АҚШ-тың жалғыз заңды төлем құралы болса. 1894 жылы алмастың бір караты алтынмен 50 долларға тең болды, яғни алмаз басты заңды төлем құралы болған жағдайда, елдегі барлық құндылықтар қазіргі құнының 1/50-іне дейін төмендеп кеткен болар еді. Алмастың сұранысы төмендегенімен және қоры көбейгенімен, оның құны күміске қарағанда алмазға қатысты өзгеретін еді. Койн тауарлардың құны төмендесе де, қарыз сомасы өзгермейтінін, төмендеген бағалардың жалпы қарызды төлеуді қиындататынын атап өтті. Ол бұл тұжырымын бидай шаруасының мысалымен түсіндірді. Шаруа 1873 жылы бидайдың бір бушелінің бағасы 1,40 доллар болса, 1893 жылы 0,50 долларға төмендегенін көрді, ал жол ақысы, қонақүй, кофе және тіпті пайыздық мөлшерлемелер бұрынғыдай қалды, өйткені ол үлкен қалада салық төлеуге тырысады.
Астарлы әңгіме
Алтыншы дәріс алдында автор бидай егістігінде тұратын бөдене отбасы туралы шағын әңгіме қосты. Бидай жинауға дайын болғанда, ана бөдене балаларына күте тұруды айтты. Бидай одан да пісіп, шаруа оны жинау үшін достарын шақырмақ екенін айтқанда, ана бөдене балаларына тағы да күте тұруды еске салды. Бидай толық пісіп, түсіп қалуға айналғанда ғана шаруа оны өзі кесуді шешті, сонда ана бөдене отбасын басқа жерге көшірді.
Алтыншы күн
Монетаның әлемдегі барлық алтынның көлемін көрсетуі қаланың назарын аударды, ал көрнекті газеттер оның хабарламасын раслады. Көркемсурет институтында жиналған мыңдаған адам алдында Койн биметализмді тастаудың зияндары туралы құйынтқан сөз сөйлеп, Англияның Американың алтын стандартына өтуіне қатысқан рөлін сынады. Одан кейін ол Англиямен соғыс жариялауға шақырды, Американың Англияға жыл сайын 200 миллион доллар пайыз төлеуге мәжбүр болғанын, ал 1893 жылғы экономикалық дағдарыстың салдарынан бұл соманы төлеу қиынға соғып жатқанын айтты. Ол сондай-ақ, Англия өздігінен биметализмге оралатынына сенетін АҚШ-тағы алтын стандартын қолдаушыларды да сынады. Бұл Англияның басқа елдерді тек алтынмен төленетін мәмілелер жасауға мәжбүрлеп, үлкен пайда табуына қарамастан болды. Осы мәселелерді көтеріп, Койн Англиямен сауда соғысын бастауға шақырды, Франция, Оңтүстік Американың көп бөлігі, Үндістан және Мексика сияқты күміс қолдаушы елдердің қолдауына уәде берді. Осы сауда соғысында Койн АҚШ-тың Англияның ірі сауда серіктесі ретіндегі артықшылығын пайдаланып, тарифтерді көтеруді және Англияны американдық ақшаны экономикасына қайта қабылдағысы келсе биметализмге оралуға мәжбүрлеуді ұсынды. Койн көпшілікті Англиямен сауда соғысын қолдауға және АҚШ экономикасының мүддесі үшін Конгрессте биметализмді жақтауға шақырды. Осымен Койнның қаржылық сабақтары аяқталды.
Қабылдау
1894 жылдан бері памфлет шамамен миллион данаға сатылды және Уильям Дженнингс Брайанның 1896 жылғы президенттік науқанына зор көмек көрсетті. Ол АҚШ-та биметалды жүйенің ең белсенді жақтаушысы болды, бірақ бұл алтын стандартының жақтаушыларынан көп сынға ұшырауына себеп болды. Экономист Уиллард Фишер, «Coin» журналын сынап, төртінші монета заңы мен одан кейін болған екі дағдарыс арасындағы байланысты атап көрсетті. Фишердің пікірінше, бұрынғы биметалды жүйе кезінде де ұқсас ауқымдағы дағдарыстар болған, мысалы 1819 және 1837 жылдарғы дағдарыстар, сондықтан төртінші монета заңы мен дағдарыстар арасындағы байланыс күмәнді. Чикаго банкирі Стэнли Вуд тауар бағасының төмендеуіне алтын бағасының өсуі емес, технология мен жабдықтардың дамуының нәтижесінде өндіріс құнының төмендеуі себеп болғанын айтты. Ол сондай-ақ бағаның төмендеуі экономикаға зиянды болуы мүмкін бе деп сұрақ қойды, себебі төмен бағалар тұтынушыларға тиімді, оларға өз бизнестері мен үй шаруашылықтарына жақсырақ инвестиция жасауға мүмкіндік береді. Ол АҚШ-тың басқа дамыған елдерге қарағанда жан басына шаққандағы қарызы аз екенін мәлімдеді: оның деректері бойынша, 1895 жылы, Вуд памфлетін жариялаған кезде, Францияның жан басына шаққандағы қарызы 200 доллар, Ұлыбританияның 84 доллар, ал АҚШ-тың 16 доллар болған. Ел дағдарыста емес, сонымен қатар АҚШ-тың Ұлыбританиямен тығыз экономикалық байланысы бар еді – сол кездегі Америка экспортының 47% Ұлыбританияға тиесілі болғандықтан, Ұлыбританиямен сауда соғысын жариялау ақылға сыймас еді. Ол 1893 жылғы дағдарыстың басты себебі туралы да басқаша пікір білдірді, күміс жақтаушыларының өзі үкіметтің артық бағаланған, тиімсіз күмісті көптеп сатып алуы салдарынан долларға сенімсіздік тудырғанын айтты. Көптеген адамдар қағаз ақша мен чектерді артық көреді. Ол, «Coin» журналының көптеген сыншылары сияқты, «Coin» журналының Ұлыбританияға қарсы тұрымына қарсы сөйледі, Ұлыбританияның Американың ең ірі сауда серіктесі және оның мәдени түбі екенін атап өтті.
Салдары
Харви өз туған штаты Арканзаста Уильям Дженнингс Брайанның сайлау кампаниясына көмектеседі, онда Брайан оңай жеңіске жетті. Осы кезде АҚШ 1893 жылғы экономикалық дағдарыстан шығып, екіметалдылық туралы пікірталас баяулады. Маккинли әкімшілігі 1900 жылы «Алтын стандарты» заңын қабылдады, ол доллардың 23,22 грам таза алтынға тең екенін белгіледі, және бұл заң Ұлы депрессияға дейін күшінде болады.