Сидни Ригдон қозғалысы және оның ізбасарлары

Кіріспе

LDS қозғалысының мүшелері үшін атау – Ригдонит. Ригдонит – қозғалыстың негізін қалаушы Жозеф Смит-младшийден кейін шіркеу президенттігіне Сидни Ригдонды мұрагер ретінде қабылдаған Соңғы Күндердің Әулиелері қозғалысының мүшесі. Ригдониттік қозғалыстың ерте тарихы Соңғы Күндердің Әулиелері қозғалысының тарихымен ортақ, бірақ 1844 жылғы мұрагерлік дағдарысынан бастап ерекшелене бастайды. Сидни Ригдон және Бригам Янг, Джеймс Стрэнг сияқты басқа шіркеу басшылары да өздерін қозғалыстың жетекшілері деп жариялап, бәсекелес шіркеу ұйымдарын құрды. Ригдонның тобы алғашқыда Питтсбург (Пенсильвания штаты) қаласында орналасқан. Ол бір кезде «Сион балаларының Иса Мәсіх шіркеуі» деп аталды, ал оның жақтастары Ригдониттер деп, кейде «Пенсильванияның Соңғы Күндердің Әулиелері» немесе «Пенсильвания мормондары» деп аталады. Ригдонның ұйымдарынан мұрагерлік жалғасын табушы жалғыз сақталған ұйым – Уильям Бикертон басқарыған Ригдонның ізбасарлары құрған Иса Мәсіх шіркеуі.

Өмірбаян

1 маусымда 1841 жылы Сидни Ригдонды Джозеф Смит «Пайғамбар, көруші және аян беруші» ретінде бекітті, бұл Смит иеленген шіркеу лауазымдарының бірі еді. Иса Мәсіх шіркеуі Смиттің бірінші кеңесшісі ретінде Ригдонның Смит қайтыс болғаннан кейін шіркеуді басқаруы тиіс деп санайды. Осы тұжырымдамаға сәйкес, Иса Мәсіх шіркеуі Он екі елшінің кворумының шіркеуді басқаруға құқығы болмауымен келіспейді. Иса Мәсіх шіркеуі Ригдонның өзінің «шіркеудің қорғаушысы» екенін мәлімдеуіне рұқсат беруі керек екенін, ал келесі президенттің тағайындалуын шешетін тиісті процедуралар аяқталғанша осы лауазымды атқаруы керек екенін айтады, сондай-ақ Бригам Янгтың шіркеуді басқаруы рәсімдік бұзушылық болды. 1844 жылы Джозеф Смит қайтыс болғаннан кейін Бірінші Президенттіктің бірінші кеңесшісі болған Сидни Ригдон өзін шіркеудің басшысы ретінде бекітетін көрініс алғанын мәлімдеді. Бұл одан кейін туған мұрагерлік дағдарысы өлтірілген пайғамбардың орнын кім басатыны туралы үлкен жаңжалға әкелді. Ригдон шіркеудің жоғары басқару органы – Бірінші Президенттіктің тірі қалған ең үлкен мүшесі ретінде шіркеуді басқару құқығына ие екенін мәлімдеді. Смит қайтыс болғанға дейін Бірінші Президенттік шіркеудің барлық маңызды шешімдерін қабылдап, Иса Мәсіх шіркеуін рухани және практикалық тұрғыдан басқарды. Бригам Янг басқаратын Он екі елшінің кворумы да шіркеуді басқару құқығын талап етті. Он екі елшінің кворумының талабы Джозеф Смиттен алынған аянға негізделген, ол оларға шіркеудің күнделікті мәселелерінде Бірінші Президенттікпен тең дәрежеде болуға мүмкіндік берді. 1847 жылдың 27 желтоқсанында Янг жаңа Бірінші Президенттікті құрғанда, Он екі елшінің кворумында Президенттікті шешу үшін кеңес беруге қабілетті бастапқы он екі мүшесінің тек жетісі ғана болды. Уильям Смит, Джон Е. Пейдж және Лайман Уайт бұрынғы процедураны сынға алып, қатыспады (Янг жаңа елшілерді тағайындаған, бірақ Ригдон осы тағайындамаларды жарамсыз деп есептеді). Джон Тейлор мен Парли П. Пратт Солтүстік Лейк аңғарында болды және процедура туралы білмеді. Бұл жеті адамды қалдырды, яғни Янг өзінің басшылығын бекіту үшін көпшілік дауыс беру үшін өзіне дауыс беруі керек болды. Янг өзінің кеңесшілері ретінде Бірінші Президенттікте басқа екі елшіні, Хебер К. Кимболл мен Уиллард Ричардсты таңдады. Бұл Сидней мойындаған Он екі елшінің кворумының төрт мүшесін ғана қалдырды, олар жаңа Бірінші Президенттікті құруға дауыс берді: Орсон Хайд, Уилфорд Вудруфф, Джордж А. Смит және Орсон Пратт. Иса Мәсіх шіркеуі бұл әрекетті Сидни Ригдонның билігін көпшілік кворумсыз бұзушылық деп санайды. ЛДС шіркеуі осы процедураға қатысты осы көзқараспен келіспейді, өйткені олар Джозеф Смит басшылығымен жаңадан бекітілген елшілердің қолдау дауысын беруге құқылы екенін мойындайды.

On June 1, 1841, Sidney Rigdon had been ordained by Joseph Smith as a "Prophet, Seer and Revelator"—which was one of the same ecclesiastical titles held by Smith. The Church of Jesus Christ maintains that as First Counselor to Smith, Rigdon should naturally have been the leader of the church after Smith's death. With this understanding, The Church of Jesus Christ disagrees that the Quorum of Twelve had the right to lead the church. The Church of Jesus Christ argues that Rigdon should have been allowed to be what he claimed to be—a "guardian" over the church until proper proceedings could decide the next president—and that proceedings which resulted in Brigham Young leading the church constituted a procedural violation. After the death of Joseph Smith in 1844, Sidney Rigdon, who had been the first counselor in the First Presidency, claimed to have received a vision sustaining him as the leader of the Church. The subsequent succession crisis caused a large amount of confusion about who should succeed the slain prophet. Rigdon claimed the right to lead the church as the senior surviving member of the church's highest ruling body, the First Presidency. Up until Smith's death, the First Presidency had made nearly all the major decisions and led the Church of Christ both naturally and spiritually. The Quorum of Twelve Apostles, led by Brigham Young, also claimed the right to lead the church. The Quorum of the Twelve's claim was derived from a revelation of Joseph Smith allowing them to stand equal to the First Presidency in attending to natural matters of the church. On December 27, 1847, when Young organized a new First Presidency, the Quorum of the Twelve only had seven of the original twelve members present to represent a council to decide the Presidency. William Smith, John E. Page, and Lyman Wight had previously denounced the proceedings and were not present (Young had called replacement apostles, but Rigdon saw these callings as invalid). John Taylor and Parley P. Pratt were in the Salt Lake Valley and could not have known of the proceedings. This left just seven present, a majority of one meaning Young would have to vote for himself in order to gain a majority quorum vote in favor of his leadership. Young chose two of the other apostles, Heber C. Kimball and Willard Richards, as his counselors in the First Presidency. This left only four members of the Quorum of the Twelve, as recognized by Sidney, present to vote in favor of creation of the new First Presidency: Orson Hyde, Wilford Woodruff, George A. Smith, and Orson Pratt. The Church of Jesus Christ views this action as a violation of church law compromising the authority of Sidney Rigdon without a majority quorum vote. The LDS Church does not agree with this view of the proceedings, as they recognize newly ordained apostles under Joseph Smith as authorized to offer a sustaining vote.

Ригдонның Питтсбург шіркеуі

Қайырған жоқ, Ригдон Питтсбургке көшіп, шіркеудің қарсы ұйымын құрды. «Таймс энд Сизонс» газетінің негізін қалаушы Эбенезер Робинсон, жаңа шіркеу журналының, «Соңғы күнгі қасиеттілердің Хабаршысы және жақтасы» (кейін Мәсіх шіркеуінің Хабаршысы және жақтасы) баспашысы болды. Ригдондықтар көп әйел алуды әшкерелеп, айыптады. Шіркеу ақсақалы Бенджамин Винчестер Янг пен Он екі елшінің кворумы: «Шіркеудің белгілі бір бөлігін ақсақал Ригдонды (бұл оның заңдарына қатысты ең қорқынышты нәрсе) қабылдамауға итермеледі, өйткені ол көп әйел алу доктринасын үйреткені үшін оларды сотқа береді деп қорқады» деді. Ригдондықтар Джозеф Смит көп әйел алуды бастаған кезде құлдыраған пайғамбарға айналды және нәтижесінде «Иеміз оны осы үшін жазалады – жер бетінен жойды» деп сенді. (Хабаршы және жақтас, 1 қаңтар, 1845 ж.)

Ригдон 1844 жылдың соңы мен 1845 жылдың басында шіркеудің шығыс филиалдарымен араласып, өз ісіне көшбасшыларды жинады. Оған Бірінші Президенттіктің бұрынғы мүшелері Джон С. Беннетт пен Уильям Лоу, сондай-ақ бұрынғы елші Уильям Э. Маклеллин қосылды. 1845 жылдың 6 сәуірінде – шіркеудің алғашқы ұйымдастырылуынан он бес жыл өткен соң – Ригдон Питтсбургте Ригдондық Соңғы күнгі қасиеттілердің Бас конференциясына төрағалық етті, жаңа иерархия құрды. Ол өзі де Шіркеу Президенті болып бекітілді. Жаңа Он екі елшінің кворумы құрамында: Уильям Э. Маклеллин, Джордж В. Робинсон, Бенджамин Винчестер, Джеймс Блейксли, Джосайя Элс, Хью Херрингшоу, Дэвид Л. Латроп, Еремия Хатч, кіші, Э. Р. Свокхаммер, Уильям Смолл, Сэмюэл Беннетт болды. Карвел Ригдон Патриархтың төрағасы болды, Тұрақты Жоғары Кеңес, Жетідеуіштің кворумы, Епископтың төрағалығы және басқа кворум президенттіктері құрылды. Сонымен қатар, Ригдон жетпіс үш ер адам мен жігітті «Ұлы Кеңеске» шақырды, бұл Елулік Кеңестің бейімделуі болуы мүмкін. Конференцияда жаңа шіркеу ұйымы өз атын 1830 жылғы шіркеудің бастапқы атына, «Мәсіх шіркеуі» деп ресми түрде қайтарды. Филадельфияда өткен Бас конференцияда Ригдон шіркеудің Гринкастл, Пенсильвания қаласының жанындағы «Қайратты шаруашылық» деп аталған қоғамдық қоғамды қайта құруы туралы жариялады. Соңғы күндердің қасиеттілері қозғалысында Тәубе ету заңымен өмір сүруге тырысқан көптеген әрекеттер сияқты, бұл тәжірибе де сәтсіз аяқталды. Ригдондық елшілер Уильям Э. Маклеллин мен Бенджамин Винчестер Ригдонның басшылығына наразы болып, Дэвид Уитмер мен Мәсіх шіркеуі (Уитмерит) тұлғасында жаңа шіркеу президенті мен ұйымын тапты. Кворумдағы алмастырулардың бірі Уильям Бикертон болды. Алайда Бикертон Ригдонның Гринкастлге көшуімен келіспей, шіркеумен байланысын үзді. Бикертон Пенсильвания штатының Мононгахела қаласында қалды және ешқашан Гринкастлге көшпеді. 1847 жылдың сәуірінде «Қайратты шаруашылық» қауымдастығы құлдырады және Ригдон өзінің отарын тастап, қалған өмірін Нью-Йорк штатындағы туыстарының қамқорлығында өткізді. Бикертон Мононгахела аймағында өмір сүруді жалғастырды және 1849 жылы Ригдонмен байланысы бар басқа да сенушілермен бейресми кездесулерді бастады. 1862 жылы ол Пенсильваниядағы ізбасарларын Иса Мәсіх шіркеуі деп ресми түрде ұйымдастырды.

Rigdon toured the eastern branches of the church in late 1844 and early 1845, gathering leaders to his cause. He was joined by former members of the First Presidency, John C. Bennett and William Law and also by former Apostle William E. McLellin. On April 6, 1845—fifteen years after the original organization of the church—Rigdon presided over a General Conference of Rigdonite Latter Day Saints in Pittsburgh, establishing a new hierarchy. He himself was sustained as President of the Church. The new Quorum of the Twelve Apostles consisted of: William E. McLellin, George W. Robinson, Benjamin Winchester, James Blakeslee, Josiah Ells, Hugh Herringshaw, David L. Lathrop, Jeremiah Hatch, Jr., E. R. Swackhammer, William Small, Samuel Bennett. Carvel Rigdon became Presiding Patriarch, and a Standing High Council, Quorum of the Seventy, Presiding Bishopric, and other quorum presidencies were established. In addition, Rigdon called seventy three men and boys to a "Grand Council," perhaps an adaptation of the Council of Fifty. Also at the conference, the new church organization formally returned its name to the 1830 church's original name, the "Church of Christ." At a General Conference held that fall in Philadelphia, Rigdon announced that the church would re establish a communitarian society on what was named "Adventure Farm" near Greencastle, Pennsylvania. Like many attempts to live the Law of Consecration in the Latter Day Saint movement, this experiment proved a failure. Rigdonite apostles William E. McLellin and Benjamin Winchester grew disgusted with Rigdon's leadership and found a new church president and organization in the person of David Whitmer and the Church of Christ (Whitmerite). One of the replacements in the Quorum was William Bickerton. Bickerton, however, disagreed with Rigdon's proposed move to Greencastle and severed his ties to the Church. Bickerton remained in Monongahela, Pennsylvania, and never moved to Greencastle. By April 1847, the Adventure Farm community had collapsed and Rigdon had abandoned his flock, living out the rest of his life on the charity of relatives in New York state. Bickerton continued to live in the Monongahela area and in 1849 began meeting informally with other believers whom he had converted to the faith, few of which had ever been associated with Rigdon. In 1862, he formally organized his Pennsylvania followers into The Church of Jesus Christ.

Сионның балалары Иса Мәсіх шіркеуі

1856 жылдың қаңтар айында Стивен Пост Мормондық діннің тәртіпсіздік күйі туралы Ригдонға хат жазды, ал наурыз айында Ригдон Посттың хатына Ригдондықтар ұйымын қайта орнатуға көмектесуді бұйырған аянмен жауап берді. Пост Ригдонның пайғамбарлық талаптарын қабылдады және оның ісінің жақтаушысы болды, 1866 жылғы аян оны Ригдонның "өкілі" деп белгіледі. Посттың мормон дінінен емес әйелі Джейн 1865 жылы Ригдон шіркеуіне өтті және 1868 жылы қарт кісі ретінде бекітілді.