Стив Алфорд: Американдық баскетболшы және жаттықтырушы

Кіріспе

Американдық баскетболшы және жаттықтырушы Стивен Тодд Альфорд (Stephen Todd Alford; 1964 жылғы 23 қарашада туған) – американдық ерлер колледж баскетбол жаттықтырушысы және бұрынғы кәсіби ойыншы. Ол қазіргі таңдағы Mountain West Conference (MWC) құрамындағы Nevada Wolf Pack командасының бас жаттықтырушысы. Индиана штатында туып өскен ол, колледж кезеңінде Индиананың "Хузиерс" командасы сапында екі рет үздік бірінші команданың құрамына іліккен. 1987 жылы команданы ұлттық чемпионатқа жетеледі. Ұлттық баскетбол қауымдастығында (НБА) төрт жыл кәсіби ойыншы ретінде өнер көрсеткеннен кейін, ол 30 жылдан астам уақыт бойы колледж командаларының бас жаттықтырушысы болды. Альфорд жоғары мектепте оқып жүргенде "Индиананың баскетбол королі" атанды, ал кейін Бобби Найттың жетекшілігімен Индиана университетінде ойнады. Ол "Хузиерс" командасының бесінші ұлттық чемпионатын жеңіп алуына көмектесті және карьерасын Индиананың барлық уақыттағы ең көп ұпай жинаған ойыншысы ретінде аяқтады. Альфорд 1987 жылғы НБА драфтының екінші турында "Даллас Маверикс" командасымен таңдалды және "Даллас" және "Голден Стэйт Уорриорс" командаларында төрт жыл ойнады. Содан кейін Альфорд колледж командаларының бас жаттықтырушысы болды. Ол Манчестер университетінде, Оңтүстік-Батыс Миссури мемлекеттік университетінде, Айова университетінде және Нью-Мексико университетінде жаттықтырушылық қызмет атқарды. 2018–19 маусымның ортасында жұмыстан босатылар алдында "UCLA Bruins" командасын 5,5 маусым бойы жаттықтырды. 2023 жылы "Невада" командасын NCAA турниріне қатыстырып, ол NCAA I дивизионы турниріне бес команданы жетектеген төртінші бас жаттықтырушы атанды.

Ерте өмір

Альфорд Индиана штатының Франклин қаласында дүниеге келді және Нью-Кэсл қаласында өсті. Ол үш жасында Монро Ситидегі есеп тақтасындағы сандарды қадағалап, санауды үйренді, онда оның әкесі Сэм Алфорд орта мектеп командасын жаттықтырды. Сэм түрлі жаттықтырушылық қызметтерге байланысты жиі көшіп отырды. Стив әкесінің тек екі ойынын ғана өткізіп алды, біреуі оған сушешек ұшқанда, екіншісі – «Элкс» клубының еркін лақтыру сайысында аймақтық кезеңге өткенде. Алфорд тоғыз жасында Боб Найт жаттықтырушы ұйымдастырған баскетбол лагеріне қатысты. Оның командасы штаттағы жартылай финалға дейін жетті, бірақ 1983 жылғы штаттағы турнирде Коннерсвиллге есе жіберді. Кейіннен, Алфорд Боб Найттың АҚШ Олимпиада құрамасының құрамында алтын медаль жеңгеннен кейін, ол сол медальді әкесіне, орта мектепте өткен көрікті кештерде, бұрынғы жеңіліске құрмет ретінде табыс етті. Альфорд үш ұпайлық сызықтан 7-ден 10 лақтырудың 7-ін дәл тигізіп, 23 ұпай жинады, соның ішінде бірінші таймның соңындағы соңғы сырықтан үш ұпайлық лақтыру, ол «Hoosiers» командасын екінші таймды бір ұпаймен бастауға мүмкіндік берді. Бітіргеннен кейін Альфорд колледждегі ойын тәжірибесі туралы «Playing for Knight: My Six Seasons with Coach Knight» атты кітап жазды.

Кәсіби ойыншы карьерасы

Альфорд 1987 жылы НБА драфтында 26-шы нөмірмен таңдалды. Индиана штатындағы көптеген жанкүйерлер Альфордтың «Индиана Пейсерс» командасына қосылатынын күткен, бірақ «Пейсерс» Реджи Миллерді таңдады, ал Альфорд «Даллас Маверикс» командасына түсті. Бастапқыда бұл шешім Индиана жанкүйерлерін ашуландырды, бірақ соңында олар, тіпті Альфорд та, осы шешімді қабылдады. Көп жылдар өткен соң Альфорд: «Бұл мені таңдаудан гөрі әлдеқайда жақсы шешім болды. Реджи үлкен ойыншы болмады, ол Индиана штаты үшін керемет ойыншыға айналды» деді. Оның айып тастау кезіндегі қимылдары соншалықты тұрақты болғандықтан, ол Индиана жанкүйерлерінің әйгілі ұранына әсер етті: «Шоңқы, шорты, 1–2–3 свиш». Альфорд бос лақтыру жасамас бұрын өзіне: «Жақтаудың алдыңғы жиегінен жұмсақ», – дейтін, және кейбір адамдар оның еріндерінің қимылдағанын көретін. 2004 жылы «Айова» командасы NIT турнирінің бірінші турында «Сент-Луиске» есебімен жеңіліп, 9–7 конференциялық көрсеткішке қарамастан 16–13 есебімен аяқтады (Альфорд басқарған тұңғыш Big Ten конференциясының жеңісті көрсеткіші). 2004–2005 маусымында «Хоукиз» 21–12 есебімен және 7–9 конференциялық көрсеткішпен аяқтады, бірақ үшінші ойында «Висконсинге» 59–56 есебімен жеңілуден бұрын «Пердью» және «Мичиган» командаларына қарсы алғашқы екі үлкен турнирде жеңіске жетті. Олар 2005 жылғы NCAA турниріне #10 ретінде шақырылды, бірақ бірінші раундта «Цинциннатиге» 76–64 есебімен жеңілді. 2005 жылы Пирс бұрынғы қатынына шабуыл жасады деген айып тағылды және айыптаулар қойылмас бұрын командадан шығарылды. Алайда, Альфордтың «Айова» жанкүйерлері арасындағы беделі төмендеді. 2005–2006 маусымында «Хоукиз» «Карвер Хоуки Аренада» жеңіліссіз өтіп, 11–5 конференциялық көрсеткішпен «Иллинойс» командасымен екінші орынды бөлісті, «Огайо» командасынан бір ойынға қалып қойды. Алайда, «Хоукиз» «Миннесота», «Мичиган» және «Огайо» командаларын жеңіп, Big Ten турнирін жеңіп, 25–8 есебімен Альфорд басқарған үшінші NCAA турниріне қатысты. Олар 2006 жылғы NCAA турнирінің Атланта аймағында #3 орын алды, бірақ бірінші раундта #14 ретіндегі «Солтүстік-Батыс» командасына 64–63 есебімен жеңілді, Альфорд «Айова» командасын басқарғаннан бері NCAA турнирінде тек бір жеңіске жетті. 2006–2007 маусымында Альфорд «Хоукизді» 8–6 емес-конференциялық көрсеткішке (штаттық бәсекелестер «Дрейк» және «Солтүстік Айоваға» жеңіліп) және Big Ten конференциясында 9–7 көрсеткішке (жалпы 17–14) жеткізді. «Айова» NCAA немесе NIT турнирлеріне қатыса алмады. Бұл 1976–1977 маусымнан бері «Айова» командасының жеңісті көрсеткішіне қарамастан NCAA немесе NIT турнирлеріне қатыса алмағанын білдірді. 2006–2007 маусымының соңында Альфорд «Айова» университетінен «Нью-Мексико» университетінің жаттықтырушы лауазымына қабылдану үшін отставкаға кетті. Ол «Хоукизді» үш рет NCAA турниріне алып барды, бірақ Big Ten-де 61–67 есебін көрсетті, тек бір рет конференцияда төртінші орыннан жоғары көтерілді. Олардың 2010–2011 маусымы «Алабамаға» 74–67 есебімен жеңіліспен аяқталды. Алайда, барлығы қайта оралғандықтан (Гарриден басқа), келесі маусым үміт беретіндей болды. 2011–2012 маусымы қиын кезеңмен басталды. «UNM» командасы Альфордтың бес жылдық басқаруындағы бірінші лига жеңімпазы болып таңдалды, бірақ команда 2–2 есебімен қиын старт алды, үйдегі қарсыласы «NMSU» командасына және «Санта-Кларадағы» WCC командасына жеңілді. Содан кейін «UNM» командасы он екі ойындық жеңіс сериясын бастады және емес-конференциялық маусымды 14–2 есебімен аяқтады. «UNM» кейін 10–4 конференциялық тұрақты маусымдық көрсеткішке және архаикалық бәсекелесі «Сан-Диего» командасымен конференция титулын бөлісті. Бұл ретте, екі команданың турнирде кездесуі орынды болды. Дрю Гордон мен Деметриус Уокердің чемпионатта сыналған «UNM» командасын бастап, Альфорд пен оның «Лобос» командасы 69–58 есебімен конференция турнирін жеңіп алды. «UNM» командасы NCAA Батыс аймағында бесінші орын алды және олар NCAA турнирінің алғашқы ойындарында Каспер Уэрді және «Лонг Бич» командасын жеңді. «Лобос» командасы келесі ойында «Луисвилл Кардиналс» командасына ұтылып қалды. 2012–2013 маусымында, қатал қорғаныс командасымен, Альфорд өзінің «Лобос» командасын 26–5 тұрақты маусымдық көрсеткішке жеткізді, бұл Mountain West тұрақты маусым конференция титулын жеңіп алды. Альфорд өзінің үшінші MWC жылдың жаттықтырушысы атағын жеңіп алды, ал «Нью-Мексико» Кендалл Уильямспен тағы бір жылдың ойыншысы атағын жеңіп алды. «Нью-Мексико» командасы екінші жыл қатарынан MWC конференциялық турнирінде жеңіске жеткеннен кейін NCAA турниріне терең жүгіруге дайын болды. Турнирге 29–5 есебімен кірген «Нью-Мексико» командасы бірнеше сарапшылар мен басылымдардың пікірінше Final Four қатысушысы ретінде ерте сүйікті болды, бірақ Альфорд пен оның #3 сеянысқан «Лобос» командасы 14 сеянысқан «Гарвард» командасына ұтылып қалды, рекордтық 11 ұлттық титулға ие болған бағдарламаға қосылды. Альфордтың NCAA турниріндегі көрсеткіші 5–7 болды, және ол тек бір рет турнирдің алғашқы кезеңінен өтті, ол 1999 жылы «Southwest Missouri State» командасын Sweet 16-ға жеткізгенде. Ол «Нью-Мексикода» 10 жылдық келісімге қол қойғаннан үш күн өткен соң «UCLA» лауазымын қабылдады. «UCLA» командасының таныстыру конференциясында Альфорд «Айовада» Пирспен қалай айналысқаны туралы сұрақтарға жауап берді және ол «өзіне айтылғанның бәрін жасағанын» мәлімдеді. Бірінші маусымында жанкүйерлер Альфордты ұлы Брайсқа, әріптес жаңа түлек Зак ЛаВиннен артық орын бергені үшін туыстық сезімге берілгендікпен айыптады. «Брюинс» командасы көбінесе төрт немесе бес жұлдызды жаңа түлектерді іздемеді. Жаттықтырушы ЛаВинге қарағанда ұлын құраманың резервтік қорғаушысы ретінде дамытуға көмектесті. Альфорд «Брюинс» командасын 2014 жылғы Pac-12 турнирінде жеңіске жеткізді, бұл мектептің алты жылдан бері алғашқы конференция турнирінің жеңісі болды. Олар 2014 жылғы NCAA турнирінің Sweet 16-ға өтті — 2008 жылдан бергі алғашқы аймақтық жартылай финалға — бірақ «Флоридаға» есебімен жеңілді, ол NCAA турнирінде «UCLA» командасына қарсы 4–0 есебін жақсартты. Андерсон мен ЛаВин «UCLA» командасын Ұлттық Баскетбол Лигасына (НБА) тастап кеткеннен кейін Брайс 2014–15 маусымында «Брюинс» командасының бастапқы қорғаушысы болды. Ол нағыз қорғаушы емес, көбінесе шабуылшы ретінде қарастырылса да, Альфордтың ұлы осы лауазымға команданың жалғыз лайықты кандидаты болды. «Брюинс» командасы маусымды 4–0 есебімен бастады және #22 рейтингке ие болды, бірақ «Battle 4 Atlantis» турнирінде үш ойынның екеуінде жеңіліске ұшырады. Жеңіліске ұшырағаннан бастап, «Брюинс» командасы бес ойынды қатарынан жеңіліске ұшырады, бұл 2009–10 жылдардан бергі ең ұзақ жеңіліс сериясы болды. Жеңілістерге «Кентуккиге» 39 ұпаймен жеңіліс (бірінші жартылайда 24–0 есебімен жеңіліп, 41–7 есебімен аяқтады) және «Ютаға» 32 ұпаймен жеңіліс кірді. «UCLA» командасы тұрақты маусымды үш қатарынан үйдегі жеңіспен аяқтады, бұл конференцияда 9–0 есебімен 2006–07 жылдан бергі алғашқы жеңіс болды. «Брюинс» командасы 2015 жылғы Pac-12 турнирінде 1–1 есебімен өтті, бірақ көптеген болжамдарға қарамастан 2015 жылғы NCAA турниріне шақырылды, #11 сеяныс алды. Бұл команда NCAA турнирінің аймақтық жартылай финалына жеткен ең төменгі сеяныспен таңдалған «UCLA» командасы болды. Олар даулы қақпадан өткен соң және екінші раундта #14 сеянысқан «Алабама Бирмингхем» командасымен қолайлы кездесуден кейін Sweet 16-ға өтті.

Alford was drafted 26th in the 1987 NBA draft. Many fans in Indiana expected Alford to be drafted by the Indiana Pacers, but the Pacers selected Reggie Miller and Alford fell to the Dallas Mavericks. Initially the choice angered Indiana fans but ultimately they, and even Alford, embraced the decision. Years later, Alford said "not only was it a much better draft choice than drafting me Reggie turned out not to be a great pick, he turned out to be great for the state of Indiana." His form at the foul line is so routine that it inspired a famous mantra from Indiana fans: "Socks, shorts, 1–2–3 swish". Before releasing a free throw, Alford told himself, "Soft over the front edge of the rim," and some people believed they could see his lips move. In 2004, Iowa lost to St. Louis in the first round of the NIT to finish 16–13 despite a 9–7 conference record (the first winning Big Ten Conference record under Alford). The Hawkeyes finished 21–12 with a 7–9 conference record in the 2004–2005 regular season, but they won their first two Big Ten tournament games against Purdue and Michigan State before losing the third game to Wisconsin, 59–56. They earned an at large invitation to the 2005 NCAA tournament as a #10 seed, where they lost 76–64 to Cincinnati in the first round. In 2005, in a separate incident, Pierce was charged with sexual assault of his ex girlfriend, and he was dismissed from the team before charges were filed. However, Alford's reputation among Iowa fans suffered. During the 2005–06 season, the Hawkeyes went undefeated at Carver Hawkeye Arena and finished in a second place tie with Illinois with an 11–5 conference record, one game behind Ohio State. However, the Hawkeyes defeated Minnesota, Michigan State, and Ohio State to win the Big Ten tournament and finish 25–8 going into its third NCAA tournament under Alford. They were seeded #3 in the Atlanta Regional of the 2006 NCAA tournament, but lost in a first round upset to No. 14 seed Northwestern State 64–63, leaving Alford with only one NCAA tournament win since taking over at Iowa. During the 2006–2007 season, Alford led the Hawkeyes to an 8–6 non conference record (losing to in state rivals Drake and Northern Iowa) and a 9–7 record in the Big Ten Conference (17–14 overall). Iowa failed to make the NCAA tournament or the NIT. It marked the first time since the 1976–1977 season that an Iowa team with a winning record has failed to make either the NCAA tournament or the NIT. At the conclusion of the 2006–2007 season, Alford resigned from the University of Iowa to accept the coaching position at the University of New Mexico. He led the Hawkeyes to the NCAA tournament three times, but had a 61–67 record in the Big Ten, only once finishing higher than fourth in the conference. Their 2010–2011 season ended with an NIT loss to Alabama 74–67. However, with everyone coming back (with the exception of Gary), the following season seemed to hold promise. The 2011–2012 season began with a rough patch. UNM was picked to win the league for the first time in Alford's five years at the helm, but the team started a questionable 2–2 with losses to home state rival NMSU and a bottom feeder WCC team in Santa Clara. UNM then raced off to a twelve game win streak and finished the non conference season at 14–2. UNM then went on to have a 10–4 conference regular season record and a share of the conference title with arch rival San Diego State. It was only fitting that the regular season co champions would square off in the MWC tournament title game. With Drew Gordon and Demetrius Walker leading a battle tested UNM team in the championship, Alford and his Lobos prevailed to a 69–58 conference tournament title. UNM received a fifth seed in the NCAA West region, and they defeated Casper Ware and the Long Beach State 49ers in their first game of the NCAA tournament. The Lobos lost to the Louisville Cardinals in their next game. In the 2012–2013 season, with a vicious defensive team, Alford led his Lobo squad to a 26–5 regular season record, winning the Mountain West Regular Season conference title. Alford won his third MWC coach of the year honor, and New Mexico garnered another Player of the Year award in Kendall Williams. New Mexico was primed to make a deep run in the NCAA tournament after winning the MWC conference tournament for the second straight year. At 29–5 entering the tournament, New Mexico was an early favorite as a Final Four participant by several analysts and publications, but Alford and his No. 3 seed Lobos were upset by an underdog 14th seeded Harvard team, joining a program that has won a record 11 national titles. Alford had a 5–7 NCAA tournament record, and had only advanced his teams beyond the first weekend of the tournament once before, when he led his Cinderella squad from Southwest Missouri State to the Sweet 16 in 1999. He accepted the UCLA position just three days after he had signed a 10 year extension at New Mexico. At UCLA's introductory news conference, Alford was questioned about his handling of Pierce in Iowa, and he stated that he did "everything that [he] was told to do." In his first season, fans accused Alford of nepotism for playing his son Bryce over fellow freshman Zach LaVine. The Bruins had rarely sought players who were not four or five star recruits, The coach groomed his son over LaVine to be the team's backup point guard behind starter Kyle Anderson. Alford directed the Bruins to the title in the 2014 Pac 12 tournament, the school's first conference tournament title in six years. They advanced to the Sweet 16 of the 2014 NCAA tournament—their first regional semifinal appearance since 2008—before falling to Florida, who improved to 4–0 all time against UCLA in the NCAA tournament. After Anderson and LaVine left UCLA for the National Basketball Association (NBA), Bryce became the Bruins' starting point guard in 2014–15. Although he was considered more of a shooter than a true point guard, Alford's son was the team's only legitimate option for the position. The Bruins began the season at 4–0 and ranked No. 22 before losing two of three games at the Battle 4 Atlantis tournament. Beginning with their December loss at home to Gonzaga, the Bruins lost five consecutive games, their longest streak since 2009–10. Losses included a 39 point defeat to No. 1 Kentucky—they fell behind 24–0 and trailed 41–7 at halftime—and by 32 points against Utah. UCLA closed out the regular season with three straight home wins to finish undefeated (9–0) at home in the conference for the first time since 2006–07. The Bruins went 1–1 in the 2015 Pac 12 tournament, but proved most major projections wrong by receiving an invitation to the 2015 NCAA tournament, earning a No. 11 seed. The squad became the lowest seed UCLA team to ever reach the regional semifinals. They benefitted from a controversial goaltending call and a favorable second round matchup with No. 14 seed Alabama Birmingham to advance to the Sweet 16,

Жарыстар қауымы тыныштанбайды (20152018)

2015–2016 жылдары UCLA командасы 15–17 есебімен аяқтады, Джон Вудэн бас жаттықтырушы болған 1948 жылдан бергі бағдарлама тарихында төртінші рет жеңіліспен аяқтады. Команда 10 жыл ішінде тек үшінші рет NCAA турниріне қатыса алмады. «Брюинс» командасы 2016 жылғы Pac-12 турнирінде USC-ге 95–71 есебімен жеңіліп, жарыстан шығарылды. 74 жылдың ішінде алғаш рет бір маусымда қатарынан үш рет өзінің қалалық қарсыласына есе жіберді. Маусым аяқталғаннан кейін бір апта ішінде, UCLA кампусының үстінен екі рет ұшақ өтіп, мектепті Альфордты жұмыстан босатуға шақыратын баннер көрсетілді. Бір аптадан соң Альфорд «қабылдауға болмайтын» маусым деп атаған нәрсесі үшін өтініш айтты және 2014 жылы алған бір жылдық келісімшартты қайтарды. Ол команданың қорғанысы ұлттық рейтингте үздік 100-ге кірмейтініне жол бермеймін деп уәде берді. «Брюинс» Pac-12 турнирінде бірінші орыннан бір ойын қалып қойды. Сондай-ақ, Альфорд басқарған кезеңде мектептің қатысқан төрт турнирінің ішінде алғаш рет Sweet 16 кезеңіне өте алмады. Кампустың үстінен тағы бір баннер ұшырылды, онда «Final Four емес, First Four #FireAlford» деп жазылған. Команда маусымды 4–0 есебімен бастап, рейтингте 17-орынға көтерілді. Бірақ, келесі тоғыз ойынның алтауын ұтып, конференциядан тыс ойындарда 7–6 есебімен аяқтады, соңғы төрт ойында қатарынан жеңіліске ұшырады, соның ішінде Liberty-ге 73–58 есебімен жеңілді. Бұрынғы үйдегі жеңіліспен байланысты, «Брюинс» 2012–2013 жылдардан бері бесінші лигаға жатпайтын командаларға үйде қатарынан екі ойында жеңілген алғашқы жағдайды көрсетті. Belmont-қа қарсы өткен ойыннан кейін төрт күн өткен соң, Cincinnati-де 29 ұпаймен жеңілді, бұл 2014–2015 жылдардан бергі ең үлкен есебі болды. Команда 2010–2011 жылдардан бері қатарынан төрт конференциядан тыс ойында жеңіліске ұшырамаған еді. 2018 жылдың 31 желтоқсанында, «Брюинс» Liberty-ге ұтырғаннан кейін екі күн өткен соң, UCLA Альфордтың жұмыстан босатылғанын жариялады. Бұл бағдарлама тарихында маусым ортасында бас жаттықтырушыны ауыстырған алғашқы жағдай болды. Альфордтың жалпы есебі 124–63, ал Pac-12 лигасында 55–35 болды. Ол UCLA командасын бес жылдың ішінде төрт рет NCAA турниріне, оның ішінде үш рет Sweet 16 кезеңіне жеткізді. Алайда, ол Pac-12 тұрақты маусымда жеңіске жете алмады, ал оның Pac-12 турниріндегі жалғыз жеңісі – бас жаттықтырушылық мансабының алғашқы жылында болды.

In 2015–16, UCLA finished with a 15–17 record, the fourth time the program finished with a losing record since 1948, when John Wooden became the coach. The team missed the NCAA tournament for just the third time in 10 years. The Bruins were eliminated from the 2016 Pac 12 tournament after a 95–71 loss to USC, losing three consecutive times in the same season to their crosstown rivals for the first time in 74 years. One week during the offseason, a plane flew over the UCLA campus on two occasions with a banner urging the school to fire Alford. A week later, Alford apologized for what he called an "unacceptable" season, and he returned a one year contract extension he had received in 2014. He pledged to never allow their defense to rank outside the top 100 nationally. The Bruins finished one game out of first place in the Pac 12, It was also the first time in the school's four tournament appearances under Alford that they did not advance to the Sweet 16. Another banner was flown over campus, this time reading "Final Fours not First Fours #FireAlford." and they started the season 4–0 to move up to No. 17. However, they lost six of the next nine and finished with a 7–6 record in nonconference play, closing it out with four straight losses, the last of which was a 73–58 defeat to Liberty. Combined with an earlier home loss to mid major program Belmont, it was the first time the Bruins had lost consecutive home games to non Power Five schools since 2012–13. Four days after Belmont, they lost by 29 at Cincinnati, their largest margin of defeat since 2014–15. They had not suffered four consecutive nonconference losses since 2010–11. On December 31, 2018, two days after the Bruins' loss to Liberty, UCLA announced that Alford had been fired. It was the first time the program had made a coaching change in the middle of the season. Alford ended his tenure with a 124–63 overall record and 55–35 in the Pac 12. He guided UCLA to the NCAA tournament four times in five years, including three times to the Sweet 16. However, he failed to win a Pac 12 regular season title, and his only Pac 12 Tournament title was in his first season.

Жеке өмір

Альфордтың үш баласы бар: Кори, Брайс және Кейла. Кори Нью-Мексикодағы үлкен Альфордтың командасында ойнады, содан кейін онымен бірге UCLA-ға ауысты, қазір Хантингтон университетінің бас жаттықтырушысы. Брайс та Альфордтың жетекшілігімен UCLA-да ойнады және мансабын мектеп тарихында үш ұпайлық лақтыру бойынша рекордтымен аяқтады. Ол кәсіби баскетболшы болып, қазір Германияда ойнап жүр. Альфорд – христиан. Ол өзінің діні туралы ашық айтқан, былай деді: «Мен ең алдымен христианмын. Екіншісі – отбасым. Жаттықтыруды және баскетболды қанша жақсы көрсем де, олар үшінші, төртінші, тіпті бесінші орында тұрады».