Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын драматургі, пьеса авторы және мемуаршы (1889–1981)
English dramatist, playwright, and memoirist (1889–1981)
Энид Алжерин Багнольд, Леди Джонс (27 қазан 1889 – 31 наурыз 1981) – 1935 жылғы «Ұлттық барқыт» әңгімесімен танымал британдық жазушы және драматург.
Enid Algerine Bagnold, Lady Jones, (27 October 1889 – 31 March 1981) was a British writer and playwright best known for the 1935 story National Velvet.
Ерте өмір
Энид Алжерин Багнольд 1889 жылдың 27 қазанында Кент графтығының Рочестер қаласында, полковник Артур Генри Багнольд пен оның әйелі Этель (құрметті әйелі Алжер болған) қызы ретінде дүниеге келді және көбінесе Ямайкада өсті. Оның кіші інісі Ральф Багнольд еді. Ол Лондон қаласындағы көркемсурет мектебінде оқыды, содан кейін Фрэнк Харрис басқарған журналдардың бірінде редактордың көмекшісі болып жұмыс істеді, ол оның жақын адамы болды. Харрис және Багнольд екеуі де Хью Кингсмиллдің "Сүйіспеншілікке деген құштарлық" (1919) романында бейнеленген.
Enid Algerine Bagnold was born on 27 October 1889 in Rochester, Kent, daughter of Colonel Arthur Henry Bagnold and his wife, Ethel (née Alger), and brought up mostly in Jamaica. Her younger brother was Ralph Bagnold. She attended art school in London, and then worked as assistant editor on one of the magazines run by Frank Harris, who became her lover. Harris and Bagnold are both portrayed in Hugh Kingsmill's novel The Will to Love (1919).
Мансап
Челсидегі өнер студенті болған кезінде Багнольд Уолтер Сикертпен сурет салған және Гаудье Бжеска оны мүсінмен бейнелеген. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол медбике болып жұмыс істеді; ол аурухана басшылығын сынап, осылайша танымал болды, бірақ оның нәтижесінде жұмыстан босатылды. Содан кейін ол соғыстың қалған жылдары Францияда жүргізуші болып қызмет етті. Өзінің ауруханадағы тәжірибесі туралы ол «Күнделіксіз күнделік» атты естеліктерінде, ал жүргізуші ретіндегі тәжірибесі туралы алғашқы романы «Бақытты шетелдік» романында жазды. 1920 жылдың 8 шілдесінде ол Рейтер агенттігінің төрағасы Сэр Родерик Джонсқа үйленді, бірақ жазу үшін өзінің бойына тиесілі есімін сақтап қалды. Олар Брайтон қаласының жанындағы Ротингдиндегі Норт-Энд-Хаусқа (бұрын Сэр Эдвард Берн-Джонстың үйі) қоныстанды, онда сәнді әлеуметтік өмірге ие болды. Норт-Энд-Хаустың бағы оның «Шаға бақшасы» пьесасына шабыттандырды. Джонстар 1928 жылдан 1969 жылға дейін, Сэр Родерик қайтыс болғаннан кейін жеті жыл өткенге дейін Лондондағы №29 Хайд Парк Гейт мекенжайында тұрды, сол жылдары олар Уинстон Черчилль мен Джейкоб Эпштейннің көршілері болды. Олардың төрт баласы болды. Ең үлкені Лаурьан (1921 жылы туған, кейін графня д’Аркур болған) тоғыз жасында «Алиса және Томас пен Джейн» және 14 жасында «Ұлттық барқыт» кітаптарына иллюстрация салды. Олардың шөбересі – бұрынғы премьер-министр және Консервативтік партияның жетекшісі Дэвид Кэмеронның әйелі Саманта Кэмерон.
As an art student in Chelsea, Bagnold painted with Walter Sickert and was sculpted by Gaudier Brzeska. During the First World War she became a nurse; she wrote critically of the hospital administration, which won her fame, and was dismissed as a result. After that she was a driver in France for the remainder of the war years. She wrote about her hospital experiences in her memoir A Diary Without Dates, and about her experiences as a driver in her first novel, The Happy Foreigner. On 8 July 1920, she married Sir Roderick Jones, chairman of Reuters, but continued to use her maiden name for her writing. They lived at North End House, Rottingdean, near Brighton (previously the home of Sir Edward Burne Jones), enjoying a glamorous social life. The garden of North End House inspired her play The Chalk Garden. The Joneses' London house from 1928 until 1969, seven years after Sir Roderick's death, was No. 29 Hyde Park Gate, which meant that they were the neighbours for many of those years of Winston Churchill and Jacob Epstein. The couple had four children. The eldest was Laurian (born 1921, later the Comtesse d'Harcourt) who illustrated Alice & Thomas & Jane at the age of nine and National Velvet at 14. Their great granddaughter is Samantha Cameron, wife of the former Prime Minister and Conservative Party leader David Cameron.
Өлім және мұра
Багнольд өзінің өмірбаянын 1969 жылы жариялады. Ол 1981 жылғы 31 наурызда бронхопневмониядан қайтыс болды және Голдерс Гринде кремацияланды. 1987 жылы Анна Себба жарық көрген өмірбаянында оның өмірінің кейбір күрделі және қайшылықты жақтары ашылды: әдеби даулар, оның некесі, ана болуға қатысты көзқарасы, соғысқа дейінгі нацистік көзқарастары, морфинге құмарлығы және оның пьесаларында ойнаған көптеген белгілі актерлерге деген жек көрушілігі. Сесил Битон оны "ерекше, таңғажайып, түпнұсқа және қисық өмір" деп атады.
Bagnold published her autobiography in 1969. She died on 31 March 1981 from bronchopneumonia and was cremated at Golders Green. Her biography, by Anna Sebba and published in 1987, revealed some of the more problematic and contradictory aspects of her life: literary feuds, her marriage, her approach to motherhood, pre war Nazi sympathies, her morphine addiction, and her contempt of the many leading actors who appeared in her plays. Cecil Beaton called it "a strange, remarkable, original and warped life."