Кіріспе

Венесуэладағы Маргарита аралы (Isla de Margarita, maɾɣaˈɾita) – Кариб теңізінде, елдің солтүстік-шығыс жағалауында орналасқан, Венесуэланың Нуэва-Эспарта штатындағы ең ірі арал. Нуэва-Эспартаның астанасы Ла-Асунсьон осы аралда орналасқан.

Ғарышкерлердің ғасырлық тарихы

1498 жылы Кристофер Колумб Маргарита аралына келген алғашқы еуропалық болды. Жергілікті тұрғындар Гуаикери тайпасы болды. Аралдың жағалауында көптеген інжу-маржан кездесетін, олар испан коронасына Жаңа Әлемнен түсетін табыстың үштен бірін құрады. Маргарита аралы қарақшылардың күшейіп бара жатқан шабуылдарына қарсы бекітілді, және кейбір бекіністер бүгінге дейін сақталған. 1525 жылы құрылған Испан Маргарита провинциясының орталығы болды. 1561 жылы аралды Хуан Вилладрандо губернаторды өлтірген, қатыгез және бүлікшіл конкистадор Лопэ де Агирре басып алды. 1675 жыл шамасында арал қайтадан қолға түсті, бұл жолы адамгершілігі мен әдептілігімен танымал қарақшы Red Legs Greaves басып алды. Ол портынан испандық кемелер флотын тұтқынға алды, содан кейін бекіністерге қаруларын бұрып, оларды шабуылдап, көптеген інжу-маржан мен алтынды олжалады. Гривстің аралды басып алу оқиғасы испан тарихи жазбаларында кездеспейді және бұл аңыз болуы мүмкін. 1676 жылдың басында француз пираты, Мэнтенон маркизі аралға шабуыл жасағаннан кейін губернатор Хуан Муньос де Гадеа Санта-Роза-де-ла-Эминьсия қамалын салуға бұйрық берді.

Тәуелсіздік дәуірі

1814 жылы Венесуэланың Бірінші Республикасы құлағаннан кейін арал испандықтардан тәуелсіздік алды. Бұл Венесуэладағы тұрақты түрде босатылған алғашқы аумақ болды. Сол жылы Луиза Касерес де Арисменди тәуелсіздік үшін күрескен күйеуі Хуан Баутиста Арисмендиге қысым көрсету мақсатымен аралдағы Санта-Роза бекінісінде тұтқынға алынды. Оның қамауда болуы үш жылдан асып кетті. 1815 жылы генерал Пабло Морильо 18 әскери кеме мен 42 жүк кемесінен тұратын флотпен Маргарита аралына қонды, оның миссиясы – Америка колонияларында испан монархиясына қарсы болған көтерілістерді басу. Симон Боливар 1816 жылы аралда Венесуэланың Екінші Республикасының Бас қолбасшысы ретінде бекітілді. Ол сол жерден Венесуэла, Колумбия, Эквадор, Перу және Боливияны испан тәжінен босату үшін тоғыз жылдық науқанды бастады.

Қазіргі заманғы тарих

Қазіргі заманда Маргарита аралы көбінесе туристік мақсатта қолданылады. Аралға 1974 жылы бажсыз порт мәртебесі берілді, бұл коммерциялық және туризм салаларын дамытуға бағытталған болатын, нәтижесінде төмен бағадағы импорттың артуы келушілер санын көбейтіп, қонақүйлердің салынуына жағдай жасады.

Климат

Орташа температурасы ең төменгісі мен аралығында, ал ең жоғарғысы оңай түрде асып кетеді. Жаңбыр қыс айларында және шілде-қазан айларындағы жаңбырлы маусымда жиі жауады (дегенмен, жаңбыр көбінесе өте сирек болады). Кариб теңізінде, Жердің экваторына жақын орналасқандықтан, күн сәулесі аралға тік бұрышпен түседі, сондықтан оның жағажайларына барғанда әрқашан күннен қорғаныш кремі қолдануға кеңес беріледі.

Қалалар

Ла Асунсьон – 28 500 тұрғыны бар Ньюэва-Эспарта федералды штатының астанасы. Бұл аймақтық үкіметтің орталығы. Қалаға Санта-Роза-де-ла-Эминьсия қамалы қарап тұрады. Пампатар қаласының халқы шамамен 50 000-ға жуық. Аралдағы ірі сауда орталықтарының бірнешеуі осы қалада орналасқан, атап айтқанда, Самбил Маргарита, Раттан Депо, Centro Comercial La Vela, Centro Comercial Costa Azul, Centro Comercial AB (Avenida Bolivar) және La Redoma. Сан-Карлос-де-Боромео бекінісі, 17 ғасырдың соңында салынған, Пампатар қаласында орналасқан. Қалада бірнеше жағажай бар. Маргарита аралының ең ірі қаласы – Порламар. Жоғары маусымда халық саны 125 000-ға дейін жетеді, ал төменгі маусымда шамамен 85 000 адам тұрады. Қала ішінде екі жағажай бар. Аралдың басты әуежайы – Сантьяго Марино Кариб теңізі халықаралық әуежайы, ол Порламардың жанында орналасқан. Хуан Грего – Маргарита аралының солтүстік жағындағы қала және Венесуэланың ең солтүстік порты. 2001 жылғы санақ бойынша халқы 28 256 адамды құрайды және Ньюэва-Эспарта штатының Маркано муниципалитетінің астанасы болып табылады. 1850 жылы Фрай Николас де Игуалдад салған готикалық стильдегі шіркеуі, әдемі шығанағымен бірге, қаланың символы болып саналады. Қала орталығына жақын орналасқан Ла Галера бекінісінде 1820 жылдардың басында тәуелсіздік үшін қызыл қанды шайқас болған. 1973 жылы арал еркін портқа айналды және қала Порламардан кейін екінші маңызды сауда орталығы болды.

Халық саны

Арал тұрғындарының этнонимі – Маргаритеньос/а және Неоэспартанос/а. Маңызды этникалық азшылықтардың ішінде испандықтар құлдықта ұстаған Батыс Африкалықтардың ұрпақтары, ливандықтар, сириялықтар, испандықтар, итальяндықтар, немістер, француздар, голландтар, шведтер, норвегтер, даниялықтар, португалдар, аргентиналықтар, чилиліктер, уругвайлықтар, колумбиялықтар және қытайлықтар бар. Венесуэла материгінен келген иммигранттарды арал тұрғындары "навегаос" деп атайды. Порламарда Неоэспартан халқының 25%-дан азы тұрады. Маргарита аймағының халқы 440 000-ға жуық, бірақ демалыс күндері мен мерекелік маусымда бұл көрсеткіш өзгереді.

Дін

Басым діні - Рим католиктік діні. Басқа да христиан дінтері де кездеседі. Неоспарталық аймақтағы шіркеулердің ең маңыздылары: Эль-Валледегі (Спириту-Санто аңғарында) Біздің Ханымның Базиликасы, Асунсьон соборы, Сан-Хуан Евангелиста (Хуангриего), Сан-Хуан (Сан-Хуан Баутиста) шіркеуі, Сан-Хосе де Парагуахи және Санта-Ана, Пунта-де-Пидрас, Порламар, Пампатар және аралдың көптеген елді мекендеріндегі басқа да шіркеулер мен шағын ғибадатханалар. Сонымен қатар, еврейлер мен мұсылмандардың аз саны бар. Евангелистік христиан шіркеулері соңғы жылдары айтарлықтай өсім көрсетіп, арал халқына өздерінің ықпалын тигізіп келеді. Олардың ең қарқынды дамып жатқандарының бірі – Порламар, Хуан Гриего, Ла Асунсьон және Туборес муниципалитеттерінде орналасқан Centro Cristiano Casa de Alabanza (CCCA). Венесуэланың шығыс бөлігінің қасиетті қамқоршысы – Вирген дель Валле. Эл-Валье-дель-Эспириту-Сантодағы Біздің Ханымның Кіші Базиликасына Маргарита, Коче және Кубагуа аралдарының тұрғындары оның мерекесі күні құрмет көрсету үшін келеді.

Мария Гевараның әпкелері

Тетас де Мария Гевара ("Мария Гевараның кеудесі") 1670 гектар жерді алып жатқан Лагуна де Ла Рестинга ұлттық паркінің оңтүстігіндегі жазықта орналасқан екі кішкентай егіз төбе. Төбелердің маңындағы өсімдіктер шөлді, ішінде кактустар, күркетамырлар, жабайы ешкілер, гуамачелер өседі. Жануарлар дүниесі алуан түрлі, оның ішінде шөлдеме кесірткелер, қояндар, дабыл жыландары және маржандар бар. Арал тұрғындарының айтуынша, Мария Гевара есімі Тәуелсіздік соғысына белсенді қатысқан ақ сұлудан шыққан, ол қайтыс болғанда оның қабірінің үстінен осы төбелер пайда болған. Маргарита аңызының тағы бір нұсқасы бойынша, атаудың бастауы да сол әйелге қатысты, бірақ ол Кумана қаласынан келген және аралға балық аулаумен айналысатын ер адамдар тобын басқару үшін келген. Оның кеудесі кішкентай болғандықтан, төбелерді көріп, оны мазақтап "осы әйелдің кеудесі" дейтін болған, содан осы ат қалыптасқан. Бұл аймақ 1974 жылдың 27 ақпанында ұлттық парк деп жарияланды.

Қылмыс

Венесуэладағы дағдарыс басталғаннан бері туризмнің басты саласы 2010 жыл мен 2020 жыл аралығында 90%-ға төмендеді. Арал қазіргі уақытта ұйымдасқан қылмысқа ұшырап, халықаралық есірткі саудасының орталығы ретінде танылған. CIA World Factbook мәліметтері бойынша, Маргарита аралы есірткіге байланысты ақшаны жылыстатудың маңызды орталығы болып табылады.

Зорлық-зомбылық қылмыстары

2010 жылдан бері туристерді өлтірудің көптеген жағдайлары тіркелді. 2010 жылдың 27 тамызында итальяндық турист Эмилиано Асторе Маргарита аралының жанында тікелей теңіздегі қайығында қарақшылыққа байланысты өлтірілді. Екі полиция қызметкері мен бір азамат ұсталды. Тағы бір офицер қылмыстан алынған заттарды қолдану ісіне қатысты деп күдіктелді. 2011 жылдың 18 шілдесінде 28 жастағы британдық Том Оссель Плайя-Эль-Агуадағы Posada Casa Rosa хостеліне кірген жеті қарулы қарақшыға қарсылық көрсеткенде қаза тапты. Олар қонақтарды кепілге алып, құнды заттар іздеу үшін бөлмелерді қарап шықты. 2011 жылдың 29 наурызында француз турисі Ив Ле Брас Лагуна Мар қонақ үйінде қарақшылық кезінде, әйелімен Гуакуко мейрамханасында тамақтанып отырғанда өлтірілді. 2011 жылдың наурыз айында бельгиялық турист Филипп Бонне Маргаритадағы Плайя Эль Агуададағы фастфудта тамақ ішіп жатқанда өлтірілді. 2012 жылдың 20 қаңтарында Антолин-дель-Камподағы (Маргарита) қонақ үйінде 30-35 шамасындағы бразилиялық туристер 13-15 адамнан тұратын қарулы тонаушылардың шабуылына ұшырады. 2013 жылдың 3 қыркүйегінде голландиялық теңізші қайығына отыруға тырысқан қарулы қарақшыларға қарсылық көрсеткенде яхтасында қаза тапты. 2014 жылдың 7 ақпанында аралға келгеннен кейін бірнеше сағат өткен соң, неміс круиздік кемесінің жолаушысы Хорст Курт Фриц Самбил сауда орталығының жанындағы дүкенде мотоциклмен келген екі қарулы адамның қолынан қаза тапты.