Тұполев Ту-2: Екінші дүниежүзілік соғыстың орташа бомбалаушысы
Tupolev Tu-2
Түпәлев Ту-2: Екінші дүниежүзілік соғысында қолданылған советтік орта бомбалаушы ұшақ. Жүзу бомбалаушы, ұрыс және барлау түрлерінде өндірілді. Тарихы мен сипаттамасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1943 жылғы орта бомбардировщик ұшақтар отбасы
1943 medium bomber aircraft family
Туполев Ту-2 (дамыту атаулары АНТ-58 және 103; НАТО тіркеу атауы – Bat) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қолданылған екі қозғалтқышты, жоғары жылдамдықты күндізгі және майдандық бомбардировщик ұшақ. Ту-2 жоғары жылдамдықты бомбалаушы немесе пикирлеуші бомбалаушының талаптарына қанағаттандыру үшін жасалған, үлкен ішкі бомба жүктемесімен және бір орындық истребительдің жылдамдығымен салыстырылатын жылдамдыққа ие. Немец Junkers Ju 88-ге қарсы тұру мақсатымен жобаланған Ту-2 оған тең келді және торпедалық, перехватчик және барлау нұсқаларында өндірілді. Ту-2 тиімді жауынгерлік ұшақ болды және Қызыл Армияның соңғы шабуылдарында маңызды рөл атқарды.
The Tupolev Tu 2 (development names ANT 58 and 103; NATO reporting name Bat) was a twin engined Soviet high speed daylight and frontline bomber aircraft used during World War II. The Tu 2 was tailored to meet a requirement for a high speed bomber or dive bomber, with a large internal bomb load and speed similar to that of a single seat fighter. Designed to challenge the German Junkers Ju 88, the Tu 2 proved comparable and was produced in torpedo, interceptor and reconnaissance versions. The Tu 2 was an effective combat aircraft and it played a key role in the final offensives of the Red Army.
Жобалау және әзірлеу
1937 жылы Андрей Туполев, сол кездегі көптеген советтік конструкторлармен бірге, мемлекетке қарсы қызмет еткен деген негізсіз айыппен тұтқындалды. Совет үкіметінің іс-әрекеттеріне қарамастан, ол соғысқа қатысты маңызды тұлға саналды және түрмеге алынғаннан кейін әскери ұшақтарды жобалайтын топқа жетекші етіп тағайындалды. "Самолет" (орысша: "ұшақ") 103 деп аталған Ту-2, бұрынғы ANT-58, ANT-59 және ANT-60 жеңіл бомбалаушы прототиптерінің негізінде жасалған. Жаппай өндіріс 1941 жылдың қыркүйегінде Омск ұшақ зауыты №166-да басталды, ал алғашқы ұшақтар 1942 жылдың наурыз айында жауынгерлік бөлімдерге жеткізілді. Ұрыс тәжірибесіне сәйкес өзгерістер енгізілді, және №166 зауыты барлығы 80 ұшақ шығарды. Il-2 үшін AM 38F қозғалтқышына күш-жігерді шоғырландыру үшін AM 37 қозғалтқышынан бас тартылды, бұл Туполевтің ұшақты қолда бар қозғалтқышқа сәйкес қайта жобалауын қажет етті. Бұл бомбалаушыны ASh 82 қозғалтқышына бейімдеу, сондай-ақ өндірісті жеңілдету үшін жалпы конструкцияны жақсарту 1943 жылға дейін жалғасты, ал өндіріс 1943 жылдың соңында қайта басталды. Соғыс кезеңіндегі жаңа үлгінің өндірісі 800-ге жуық ұшаққа (1945 жылдың маусымына дейін) жетті, ал жалпы өндіріс 1952 жылға дейін 2460 ұшаққа дейін жетті, олардың көп бөлігі Мәскеудегі №23 ұшақ зауытында салынды.
In 1937, Andrei Tupolev, along with many Soviet designers at the time, was arrested on trumped up charges of activities against the State. Despite the actions of the Soviet government, he was considered important to the war effort and following his imprisonment, he was placed in charge of a team that was to design military aircraft. Designed as Samolyot (Russian: "aircraft") 103, the Tu 2 was based on earlier ANT 58, ANT 59 and ANT 60 light bomber prototypes. Mass production began in September 1941, at Omsk Aircraft Factory Number 166, with the first aircraft reaching combat units in March 1942. Modifications were made based on combat experience, and Plant Number 166 built a total of 80 aircraft. The AM 37 engine was abandoned to concentrate efforts on the AM 38F for the Il 2, which required Tupolev to redesign the aircraft for an available engine. Modifications of this bomber to the ASh 82 engine as well as improving the general design for simpler manufacturing took well into 1943 with production restarting in late 1943. Wartime production of the new variant was about 800 aircraft (up to June 1945) with an overall production of 2460 aircraft until 1952, the majority of them built by aircraft factory number 23 in Moscow.