Евген Флаки – WWII кезінде көзге түскен АҚШ Әскери-теңіз күштерінің батыры. «Бақытты Флаки» лақабымен танымал, ол Медаль және 4 Navy Cross ордендерін алған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Батырлық медалінің иегері
United States Navy Medal of Honor recipient
Юджин Беннетт Флюки (5 қазан 1913 – 28 маусым 2007), «Бақытты Флюки» деген лақап атымен танымал, Екінші дүниежүзілік соғыста су асты кемелерінің командирі қызметін атқарган кезінде Батырлық медалімен және төрт Әскери-теңіз кресімен марапатталған АҚШ Әскери-теңіз күштерінің контр-адмиралы болған.
Eugene Bennett Fluckey (October 5, 1913 – June 28, 2007), nicknamed "Lucky Fluckey", was a United States Navy rear admiral who received the Medal of Honor and four Navy Crosses during his service as a submarine commander in World War II.
Ерте өмір
Флюки 1913 жылдың 5 қазанында Вашингтон қаласында дүниеге келді. Ол 15 жасында Вашингтон қаласындағы Батыс орта мектебін бітірді. Колледжге баруға тым жас болғандықтан, әкесі оны Пенсильвания штатының Мерсерсбург қаласындағы Мерсерсбург академиясына жіберді. Ол сонымен қатар скауттар қатарында болды және «Құбыла» атағын алды. Ол Вашингтондағы Колумбия дайындық мектебінде Теңіз академиясына дайындалды.
Fluckey was born in Washington, D. C., on October 5, 1913. He graduated from Western High School in Washington at age 15. He was too young to go to college, so his father sent him to the Mercersburg Academy in Mercersburg, Pennsylvania. He also was a member of the Boy Scouts, achieving the rank of Eagle Scout. He prepared for the Naval Academy at Columbian Preparatory School, Washington.
АҚШ әскери-теңіз карьерасы
Флюки 1931 жылғы 13 маусымда АҚШ Әскери-теңіз академиясына қабылданды, 1935 жылғы 6 маусымда бітіріп, еншік болып тағайындалды. Оның курстастарының бірі Сэмюэл Адамс еді. Теңіз күштеріндегі алғашқы қызметі "Невада" линкорында болды, ал 1936 жылғы мамыр айында "Маккормик" эсмингісіне ауыстырылды. 1938 жылғы маусымда Коннектикут штатының Нью-Лондон қаласындағы Суасты кемелер мектебінде оқуға түсті. 1938 жылғы желтоқсанда оқуын аяқтағаннан кейін "S 42" суасты кемесінде қызмет етті, ал 1941 жылғы маусымда "Бонита" суасты кемесіне бекітілді.
Fluckey entered the United States Naval Academy on June 13, 1931, graduated and was commissioned an Ensign on June 6, 1935. One of his classmates was Samuel Adams. His initial assignments with the Navy were aboard the battleship Nevada, and in May 1936 he was transferred to the destroyer McCormick. In June 1938, he reported for instruction at the Submarine School, New London, Connecticut, and upon completion in December, he served on the submarine S 42, and in June 1941, he was assigned to the submarine Bonita.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Ол "Бонита" су асты кемесінде бес әскери патрульді аяқтады және 1942 жылғы маусымда су асты кемесінен босатылғаннан кейін, теңіз инженерлігі бойынша білімін жетілдіру үшін Аннаполиске оралды. 1943 жылғы желтоқсанда ол 1944 жылғы қаңтарға дейін Нью-Лондон Су асты кемелер базасындағы болашақ командирлер мектебінде оқыды, содан кейін Тынық мұхиты флоты Су асты кемелер күштерінің қолбасшысына баяндады. "Барб" су асты кемесінің болашақ командирі ретінде бір әскери патрульге қатысқаннан кейін, ол 1944 жылғы қаңтардан 1945 жылғы тамызға дейін су асты кемесінің жетінші командирі болды. Флюки ең ұлы су асты кемелерінің капитаны ретінде танылды, ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің капитаны батырған ең көп тоннажды кемелерге ие болды: 17 кеме, оның ішінде авиатасымалдаушы, крейсер және фрегат. Соғыстағы ең ерекше оқиғалардың бірінде Флюки Сахалин аралында (сол кезде Жапонияның Карафуто префектурасының бөлігі) жағалаудағы теміржол желісіне жарылғыш заттар орнату үшін десант тобын жіберді, нәтижесінде 16 вагонды пойыз жойылды. Бұл Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жапонияның ішкі аралдарына АҚШ әскерлерінің жасаған жалғыз десанты болды. Флюки десант тобының құрамына өз су асты кемесіндегі барлық бөлімдердің экипажы кіруін бұйырды. "Ол пойызды жарылту үшін үйленбеген сегіз адамнан тұратын команданы таңдады", - деді сол кезде "Барб" су асты кемесінің торпедалық офицері болған капитан Макс Дункан. "Ол бұрынғы скауттарды да іздеді, өйткені олар өздерінің жолын таба алады деп ойлады. Олар қайыққа қайтып бара жатқанда пойыз жарылды". Таңдалған экипаж мүшелері: Пол Сондерс, Уильям Хэтфилд, Фрэнсис Север, Лоуренс Ньюленд, Эдвард Клинглесмит, Джеймс Ричард, Джон Маркусон және Уильям Уокер. Хэтфилд рельстердің астына орнатылған микробұғаттауыш арқылы жарылғыш затты іске қосты. Флюки "Барб" су асты кемесінің сегізінші, тоғызыншы, оныншы және он екінші әскери патрульдері кезінде көрсеткен ерекше ерлігі үшін төрт Әскери-теңіз кресімен марапатталды. Өзінің әйгілі он бірінші патрулінде ол су асты кемелері соғысын революцияландыра берді, флангты эскорт желісіне қосылып, түнгі конвойға арт жағынан шабуыл жасауды ойлап тапты. Ол Қытай жағалауындағы 20 саздық (37 м) изобатаның ішінде 26 миль (42 км) қашықтықта орналасқан екі конвойға шабуыл жасады, олардың жалпы саны 30-дан астам кемелерді құрады. Екі фрегаттың қуып жететініне қарамастан, "Барб" су асты кемесі 23,5 теңіз шақырымы (44 км/сағ) жылдамдық рекордын орнатты, мүмкіндігінің 150%-ын пайдаланды. Флюки көрсеткен айқын батырлығы мен қайраткерлігі үшін Құрмет медалімен марапатталды. "Барб" су асты кемесі сегізіншіден он біріншіге дейінгі патрульдері үшін Президенттік бірлік мақтауын, ал он екінші патрулі үшін Әскери-теңіз бірлігі мақтауын алды.
He completed five war patrols on the Bonita and after he was detached from the submarine in June 1942, he returned to Annapolis for graduate instruction in naval engineering. In December 1943, he attended the Prospective Commanding Officer's School at the Submarine Base New London until January 1944, then reported to Commander Submarine Force, Pacific Fleet. After one war patrol as the prospective commanding officer of the submarine Barb, he became the submarine's seventh commander in January 1944 to August 1945. Fluckey established himself as one of the greatest submarine skippers, credited with the most tonnage sunk by a U. S. Naval skipper during World War II: 17 ships including a carrier, cruiser, and frigate. In one of the more unusual incidents in the war, Fluckey sent a landing party ashore to set demolition charges on a coastal railway line on Sakhalin Island (then part of Japan's Karafuto Prefecture), destroying a 16 car train. This was the sole landing by U. S. military forces on the Japanese home islands during World War II. Fluckey ordered that this landing party be composed of crewmen from every division on his submarine. "He chose an eight man team with no married men to blow up the train", Captain Max Duncan said, who served as Torpedo Officer on the Barb during this time. "He also wanted former Boy Scouts because he thought they could find their way back. They were paddling back to the ship when the train blew up." The selected crewmen were Paul Saunders, William Hatfield, Francis Sever, Lawrence Newland, Edward Klinglesmith, James Richard, John Markuson, and William Walker. Hatfield wired the explosive charge, using a microswitch under the rails to trigger the explosion. Fluckey was awarded four Navy Crosses for extraordinary heroism during the eighth, ninth, tenth, and twelfth war patrols of Barb. During his famous eleventh patrol, he continued to revolutionize submarine warfare, inventing the night convoy attack from astern by joining the flank escort line. He attacked two convoys at anchor 26 mile (42 km) inside the 20 fathom (37 m) curve on the China coast, totaling more than 30 ships. With two frigates pursuing, Barb set a then world speed record for a submarine of 23.5 knots (44 km/h) using 150% overload. For his conspicuous gallantry and intrepidity, Fluckey received the Medal of Honor. Barb received the Presidential Unit Citation for the eighth through eleventh patrols and the Navy Unit Commendation for the twelfth patrol.