Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық мүсінші (1830–1908)
American sculptor (1830–1908)
Харриет Гудхью Хосмер (9 қазан 1830 – 21 ақпан 1908) – неоклассикалық мүсінші, 19 ғасырдағы Америкадағы ең көрнекті әйел мүсінші деп есептеледі. Ол алғашқы кәсіби мүсінші әйел ретінде танымал. Басқа да техникалық жаңалықтардың қатарында, ол әк тасты мәрмәрге айналдыру процесін жасады. Хосмер бір кезде Римдегі эмигранттар колониясында тұрып, көптеген белгілі жазушылар мен суретшілермен дос болды. Ол ақын Уильям Х. С. Хосмердің және трагедиялық актриса Жан Хосмердің туысы болды.
Harriet Goodhue Hosmer (October 9, 1830 – February 21, 1908) was a neoclassical sculptor, considered the most distinguished female sculptor in America during the 19th century. She is known as the first female professional sculptor. Among other technical innovations, she pioneered a process for turning limestone into marble. Hosmer once lived in an expatriate colony in Rome, befriending many prominent writers and artists. She was a cousin of poet William H. C. Hosmer and tragic actress Jean Hosmer.
Ерте өмір және білім
Харриет Хосмер 1830 жылдың 9 қазанында Массачусетс штатының Уотертаун қаласында дүниеге келді және Массачусетс штатының Ленокс қаласындағы Седжвик мектебінде оқу курсын аяқтады. Оның анасы мен үш туысы бала кезінде қайтыс болды. Ол дені сезімтал бала болды, әкесі, дәрігер Хирам Хосмер, оны дене шынықтырумен айналысуға ынталандырды, соның арқасында ол қайық жүргізу, коньки тебу және атпен жүруде шеберлікке жетті. Ол сондай-ақ оның өнерге деген құштарлығын да қолдады. Ол АҚШ-тың батыс аймақтарындағы шөлейт далаға жалғыз сапар шекті және Дакота үндістерін аралады. Ол модельдеуге ерте жасынан бейімділігін көрсетті және анатомияны әкесімен бірге зерттеді. Отбасы досы Уэйман Кроутың әсерімен ол Миссури медициналық колледжінде (кейін штаттық университеттің медициналық факультеті) доктор Джозеф Нэш Макдауэллдің анатомия сабақтарына қатысты. Одан кейін ол Бостон қаласында оқыды және 1852 жылдың қараша айына дейін үйде модельдеумен шұғылданды. Содан кейін әкесі мен жақыны Шарлотта Кушманмен бірге Римге кетті, онда 1853 жылдан 1860 жылға дейін уэльс мүсіншісі Джон Гибсонның шәкірті болды және ол, ақыры, тірі үлгілерді зерттеуге мүмкіндік алды.
Harriet Hosmer was born on October 9, 1830, at Watertown, Massachusetts, and completed a course of study at Sedgewick School in Lenox, Massachusetts. Her mother and three siblings died during her childhood. She was a delicate child, and was encouraged by her father, physician Hiram Hosmer, to pursue a course of physical training by which she became expert in rowing, skating, and riding. He also encouraged her artistic passion. She traveled alone in the wilderness of the western United States, and visited the Dakota Indians. She showed an early aptitude for modeling, and studied anatomy with her father. Through the influence of family friend Wayman Crow she attended the anatomical instruction of Dr. Joseph Nash McDowell at the Missouri Medical College (then the medical department of the state university). She then studied in Boston and practiced modeling at home until November 1852, when, with her father and her lover Charlotte Cushman, she went to Rome, where from 1853 to 1860 she was the pupil of the Welsh sculptor John Gibson, and she was finally allowed to study live models.
Рим
Римде тұрып, ол Натаниел Хоторн, Бертель Торвальдсен, Уильям Макепис Такеррей, философ және феминист Франсис Пауэр Кобб, сондай-ақ екі әйел – Элиот және Сэнд сияқты суретшілер мен жазушылар тобымен араласты. Флоренцияда ол Элизабет Барретт пен Роберт Браунингтің Casa Guidi үйінде жиі қонақ болды. Осы топқа Энн Уитни, Эмма Степбинс, Эдмония Льюис, Луиза Ландер, Маргарет Фоули, Флоренс Фримен және Винни Рим сияқты суретшілер де кірді. Хоторн оларды "Мәрмәрлі фауна" романында нақты бейнелеген, ал Генри Джеймс оларды «америкалық «ханым мүсіншілердің» қауымдастығы» деп атады. Хосмер қазір Америкадағы сол кездегі ең белгілі әйел мүсінші саналады және ол басқа әйел мүсіншілердің алда тұрған жетекшісі деп есептеледі. Франсис Пауэр Кобб Хосмердің мысалы әйелдердің де ерлермен тең шығармашылық өнерге қабілетті екенін көрсетті, ал Хосмердің туындылары әйелдердің күш-қуатын және қадір-қасиетін паш ететін жаңа әйелдер өнерінің бастамасы болды деп санайды.
While living in Rome, she associated with a colony of artists and writers that included Nathaniel Hawthorne, Bertel Thorvaldsen, William Makepeace Thackeray, the philosopher and feminist Frances Power Cobbe and the two female Georges, Eliot and Sand. When in Florence, she was frequently the guest of Elizabeth Barrett and Robert Browning at Casa Guidi. The artists included Anne Whitney, Emma Stebbins, Edmonia Lewis, Louisa Lander, Margaret Foley, Florence Freeman, and Vinnie Ream. Hawthorne was clearly describing these in his novel The Marble Faun, and Henry James called them a "sisterhood of American ‘lady sculptors'." As Hosmer is now considered the most famous female sculptor of her time in America, she is credited with having 'led the flock' of other female sculptors. Frances Power Cobbe argued that the case of Hosmer showed that women could be creative artistic geniuses, just as much as men, and that Hosmer's work was pioneering a new women's art that celebrated female strength and power.
Көркемдік стилі
Хосмер неоклассикалық стильге қызығушылық танытты, оны зертету Римде болғандықтан оңай болды. Ол мифологияны оқығанды ұнататын және мифологиялық бейнелердің әртүрлі бейнелерін жасады, мысалы, «Ұйықтаған Фавн» мүсіні, оның шашы, жүзімдері және оның үстіне жабылган мата сияқты элементтердің күрделі бөлшектерімен ерекшеленеді.
Hosmer was drawn to the Neoclassical style, which was easy to study given her presence in Rome. She enjoyed studying mythology, and she created various representations of mythological icons, such as the sculpture of The Sleeping Faun, which includes intricate details of elements such as his hair, the grapes, and the cloth draped over him.
Кейінгі өмірі
Ол сондай-ақ машиналарды жобалап, құрастырды және жаңа процестерді ойлап тапты, әсіресе мүсіншілікпен байланысты, мысалы, Италияның қарапайым әк тасын мәрмәрге айналдыру әдісі және мүсіннің дөрекі пішіні алдымен гипсте жасалады, оған майлы пішіндерді өңдеу үшін балауыз қаптамасы салынады. Бұл 1893 жылы Чикагодағы Колумбия көрмесінде Калифорния штатының ғимаратында көрсетілді. Аталған мүсін 1894 жылы Калифорнияның қысқы халықаралық көрмесінде қайтадан таныстырылды. 25 жыл бойы ол Люиза, леди Эшбертонмен романтикалық қарым-қатынаста болды, ол Бингем Барнингтің жесірі, 2-ші барон Эшбертон (1864 жылы қайтыс болды). Леди Эшбертон Харриетке Лондонның Найтсбридж қаласында Эшбертон үйіне жақын студия берді. Хосмер 1908 жылдың 21 ақпанында Массачусетс штатының Уотертаун қаласында қайтыс болды және Кембридждегі Маунт-Оберн зиратындағы отбасылық жер учаскесіне жерленді. Туындыларынан өзге, Харриет Хосмер өнер тарихы мен феминистік және гендерлік зерттеулерде де өз ізін қалдырды. Ұлттық әйелдер өнер музейінің сөзін келтірсек, "Харриет Гудхью Хосмер 19 ғасырдағы әлеуметтік нормаларға қарсы шығып, ірі көлемді, неоклассикалық стильдегі мәрмәр мүсіндер жасау арқылы табысқа жеткен мүсінші болды".
She also designed and constructed machinery, and devised new processes, especially in connection with sculpture, such as a method of converting the ordinary limestone of Italy into marble, and a process of modeling in which the rough shape of a statue is first made in plaster, on which a coating of wax is laid for working out the finer forms. in the California State Building at the 1893 World's Columbian Exposition in Chicago, Illinois. The statue was exhibited again in 1894 at the California Midwinter International Exposition. For 25 years she was romantically involved with Louisa, Lady Ashburton, widow of Bingham Baring, 2nd Baron Ashburton (died 1864). Lady Ashburton provided Harriet a studio close to the Ashburton home in Knightsbridge, London. Hosmer died at Watertown, Massachusetts, on February 21, 1908, and is buried in the family plot at Mount Auburn Cemetery, Cambridge. Aside from the work she produced, Harriet Hosmer made her mark on art history and feminist and gender studies. As the National Museum of Women in the Arts put it, "Harriet Goodhue Hosmer defied 19th century social convention by becoming a successful sculptor of large scale, Neoclassical works in marble."
Контекст
XIX ғасырда әйелдер көбінесе мансаптық жолға түспейтін, әсіресе мүсіншілік саласында. Әйелдерге ерлермен тең өнер білімі алуға рұқсат берілмеген, олар үлкен тарихи картиналар, мифологиялық және библиялық сахналар, адам денесін модельдеу сияқты «үлкен» өнер туындыларын жасауға оқытылмаған. Әйелдер көбінесе үйде орындалатын туындыларды – натюрморттарды, портреттерді, пейзаждарды және кішкентай мүсіншелерді жасаған, бірақ тіпті королева Виктория өзінің қызы, принцесса Луизаға мүсін өнерін оқуға рұқсат берген. Хосмерге тірі модельден сурет салуға тыйым салынғандықтан сурет сабақтарына қатысуға рұқсат берілмеді, бірақ ол адам анатомиясын үйрену үшін анатомия сабақтарына қатысып, жеке мүсін сабақтарына ақы төледі. Оның мансабындағы ең маңызды қадам – Римге барып өнер оқуы болды. Хосмердің жеке студиясы және өз бизнесі болды. Ол Римде танымал суретшіге айналып, көптеген тапсырыстар алды. Хосмер дәстүрден айырылуы туралы: «Өзінің жолы басқаша екенін сезінгенде, таныс жолдан шығуға күші бар әрбір әйелді құрметтеймін; қажет болса, тұрып, күлкіге қабылуға дайын күш» деді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Флорида штатының Панама-Сити қаласында «Либерти» кемесі салынды және оның құрметіне аталды. Кароль Симмонс Олес жазған «Оянған тас: Харриет Хосмер өмірінен туған шығармалар» атты поэзия кітабы 2006 жылы жарық көрді. Оның «Пак пен сұлу» мүсіні Бостон әйелдерінің мұра жолында көрсетілген. Массачусетс штатының Уотертаун қаласындағы Хосмер мектебі – мемлекеттік бастауыш мектеп. Ол Харриеттің әкесі, доктор Хайрам Хосмердің сыйлаған жеріне салынған. Мектеп бастапқыда Хайрам мен Харриеттің туысы доктор Альфред Хосмерге арналған, олардың қоғамға қызмет ету жылдарына деген құрмет ретінде. 2022 жылдың 1 ақпанында, жаңадан жөнделген мектептің ашылуына орай, Уотертаун қаласы ғимаратты қайта бағыштады. Қайта бағыштау рәсімінде: «Бұл өзгеріс докторлар Хайрам мен Альфред Хосмерді жоққа шығару, төмендету немесе кемсіту үшін емес, олардың қалаға көп жыл бойы қызмет еткені үшін лайықты құрмет көрсету үшін жасалған, сонымен қатар, әйелдердің қоғамдық мойындалған жетістіктеріне мүмкіндік аз болған кезінде де халықаралық деңгейде танымал болған Харриетті де қамту үшін жасалған. Харриет әкесі мен туысының есімімен аталған алғашқы ғимараттың ашылуына қатысқан. Енді оны да осылай тану уақыты келді».
In the 19th century women did not usually have careers, especially careers as sculptors. Women were not allowed to have the same art education as men, they were not trained in the making "great" art such as large history paintings, mythological and biblical scenes, modeling of figure. Women usually produced artwork that could be done in their home, such as still lives, portraits, landscapes, and small scale carvings, although even Queen Victoria allowed her daughter, the Princess Louise, to study sculpture. Hosmer was not allowed to attend art classes because working from a live model was forbidden for women, but she took classes in anatomy to learn the human form and paid for private sculpture lessons. The biggest career move she made was moving to Rome to study art. Hosmer owned her own studio and ran her own business. She became a well known artist in Rome, and received several commissions. Hosmer commented on her break from tradition by saying "I honor every woman who has strength enough to step outside the beaten path when she feels that her walk lies in another; strength enough to stand up and be laughed at, if necessary." During World War II the Liberty ship was built in Panama City, Florida, and named in her honor. A book of poetry, Waking Stone: Inventions on the Life Of Harriet Hosmer, by Carole Simmons Oles, was published in 2006. Her sculpture, Puck and Owl, is featured on the Boston Women's Heritage Trail. The Hosmer School in Watertown, Massachusetts is a public elementary school. It was built on land donated by Harriet's father, Dr. Hiram Hosmer. The school was originally dedicated to both Hiram and Harriet's cousin Dr. Alfred Hosmer in honor of their years of service to the community. On February 1, 2022, to mark the occasion of the opening of the newly renovated school, the town of Watertown rededicated the building to include Harriet. From the rededication ceremony; "This change is not to exclude, demote, nor snub the Doctors Hiram and Alfred Hosmer, rightly honored for their combined decades of service to the town, but rather to include Harriet, internationally famous even in her own time when women had fewer outlets for publicly acknowledged accomplishments. Harriet was present for the dedication of the first building, named for her father and her cousin. It is time she is equally recognized."