Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Квартеттік төрттік № 9 До мажорда, Op. 59, № 3, Людвиг ван Бетховен жазған және 1808 жылы жарияланған. Бұл шығарма оның "Разумовский" квартеттері циклының үшіншісі және оның "орта" кезеңінің туындысы. Ол төрт бөлімнен тұрады:
The String Quartet No. 9 in C major, Op. 59, No. 3, was written by Ludwig van Beethoven and published in 1808. This work is the third of three of his "Razumovsky" cycle of string quartets, and is a product of his "middle" period. It consists of four movements:
Талқылау
Бірінші бөлімнің кіріспелік andante con moto бөлімі бөлімнің қалған бөлігімен тікелей байланысты емес және оның Op. 74 квартетіне ұқсас қызмет атқарады. Содан кейін, бөлімнің негізгі тақырыптық материалы ашылып, дамытылады. Баяу, мұңды және диссонансты кіріспе мен одан кейінгі жарқын аллегро арасындағы қатынас (немесе оның болмауы) Моцарттың "Дисонанс" квартетіндегідей, сондай-ақ C тоналылығында кездеседі.
The introductory andante con moto section of the first movement is not directly related to the rest of the movement and serves a similar function to the introduction of his Op. 74 quartet. Thereafter, the movement's main thematic material is exposed and developed. The relation (or apparent lack thereof) between the slow, sombre and dissonant introduction and the bright allegro which follows, is similar to what is found in Mozart's "Dissonance" Quartet, also in the key of C.
Квартеттің екінші бөлімі, бірінші скрипканың бөлімнің басында орындайтын төмендейтін гаммада кеңейтілген секундты пайдаланады. Бұл интервал бөлім бойына қайталанып, оны венгр гаммасымен байланыстырады. Басқа екі Op. 59 квартетінен айырмашылығы, бұл квартеттің ешбір бөлімінде нақты "Орыс тақырыбы" жоқ. Дегенмен, оның сирек тізілімі мен көңілсіз мелодияларымен, осы екінші бөлім Сибір тундрасының кең, шөлейтті және құнарсыз ландшафтын еске түсіріп, орыс сезімін тудыруы мүмкін. Квартеттің үшінші бөлімі – жеңіл менуэт, ол соңғы бөлімге, фугалық allegro molto-ға айналатын мотивті ұсынады, ол виоламен басталып, содан кейін екінші скрипка, виолончель және бірінші скрипка қосылады. Бұл бөлім alla breve уақытында және тұрақты қозғалыс ретінде кварталарда орындалады. Фуга жартылай қатаң, Моцарттың K.387 скрипкалық квартетінің фугатосы мен оның K.546 Адажио және Фугасының қатаң фугасы арасында. Бөлімнің ортасында контрастты тақырып енгізіледі, ол минимдерде орындалады. Бөлім зор Мангейм крещендосымен аяқталады, белгілі бір нүктеге жетеді.
The quartet's second movement makes use of an augmented second in the descending scale first played by the first violin at the beginning of the movement. This interval, repeated through the movement, gives it an association with the Hungarian scale. Unlike the other two opus 59 quartets, this one does not have an explicit "Theme Russe" in any of its movements. Nevertheless, it can be argued that this second movement with its sparse texture and comfortless melodies, evokes a Russian feel by bringing to mind the vast, barren and desolate landscape of the Siberian tundra. The quartet's third movement is a lighter menuetto which provides the motif that is subsequently turned upside down for the last movement, a fugal allegro molto that begins with the viola and adds the second violin, cello and first violin in that order. The movement is in alla breve time and is almost a perpetuum mobile in quavers. The fugue is semi rigorous, somewhere between the fugato of Mozart's string quartet K.387 and the rigorous fugue of his Adagio and Fugue K.546. About halfway into the movement, a contrasting theme is introduced, which moves in minims. The movement concludes with an enormous Mannheim crescendo, peaking at an implicit .
Анықтамалар және қосымша оқу
Роберт Хаттен, "Бетховеннің "Струнный квартетінің" басындағы екіұштылыққа қатысты тәсіл", Op. 59 № 3, I, "Индиана теориялық шолу" 3-том, № 3 (1980 жылғы көктем): 28-35. Джозеф Керман, "Бетховеннің квартеттері". Нью-Йорк, W. W. Norton & Co., 1966. 95-146 беттер.
Robert Hatten, "An Approach to Ambiguity in the Opening of Beethoven's 'String Quartet', Op. 59 no. 3, I," Indiana Theory Review Vol. 3, No. 3 (Spring, 1980): 28 35. Joseph Kerman, The Beethoven Quartets. New York, W. W. Norton & Co., 1966.
pp.95 146