Кіріспе
Нью-Йорк қалалық метросының Манхэттендегі Уолл-стрит станциясы – Манхэттеннің қаржылық ауданында Уолл-стрит және Уильям-стрит көшелерінің қиылысында орналасқан Нью-Йорк қалалық метросының IRT Бродвей–Седьмой авеню желісіндегі станция. Ол барлық уақытта 2-ші және 3-ші пойызбен қызмет көрсетеді, түнгі уақытта ғана ерекшелік бар.
The Wall Street station is a station on the IRT Broadway–Seventh Avenue Line of the New York City Subway, located at the intersection of Wall Street and William Street in the Financial District of Manhattan. It is served by the 2 train at all times and the 3 train at all times except late nights.
Құрылыс және ашылу
Бастапқы IRT ашылғаннан кейін қала жаңа желілерді жоспарлауды бастады. 1912 жылғы сәуірде Нью-Йорк мемлекеттік қызмет комиссиясы Бруклин жылдам транзит компаниясына (BRT) Шығыс өзенінің астындағы Кларк көшесі туннелін салуға, ол Төменгі Манхэттендегі Олд Слиптен Бруклиннің орталық аймағындағы Кларк көшесіне дейін созылатын еді, құқық берді. Келесі айда Олд Слип–Кларк-стрит бағыты IRT-ға берілді; жоспарлар Фултон-стритте станция салуды қарастырды. BRT-ге Centre Street Line-ды оңтүстікке қарай, жаңа Montague Street туннеліне дейін ұзартуға рұқсат берілді. Бұл ұзарту да, IRT-нің Кларк-стрит туннелі де Төменгі Манхэттендегі Фултон-стритте станциялармен жабдықталуы тиіс еді. Бұл бағыттар 1913 жылы Нью-Йорк қаласының үкіметі, BRT және IRT арасындағы екі келісімшартта бекітілді. Екі келісімшарттың аясында Нью-Йорк қаласының мемлекеттік қызмет комиссиясы бастапқы IRT жүйесін үш сегментке бөлуді жоспарлады: екі солтүстік-оңтүстік желі, Лексингтон даңғылы және Бродвей–7-авеню желілері арқылы өтетін пойыздармен, және 42-ші көше астындағы батыс-шығыс шаттлы. Бұл шамамен H әрпін еске түсіретін жүйе құрады. Чемберс-стрит станциясынан оңтүстікке қарай желі екі тармаққа бөлінетін еді, олардың бірі Парк-плейс және Уильям-стрит арқылы Бруклиндегі Кларк-стрит туннеліне дейін баратын. Бруклин тармағында Уильям және Фултон көшелерінде станциялар болуы керек еді. Екі келісімшартқа қол қойылмас бұрын Уильям-стриттегі көптеген кәсіп иелері метро желісін салуға қарсылық көрсетіп, метро құрылысы ғимараттарға зиян келтіруі мүмкін екенін, себебі көше ені 12 метрден аспайтынын мәлімдеді. 1913 жылғы ақпан айында Нью-Йорк жоғарғы сотының апелляциялық бөлімі Уильям-стрит метросын мақұлдады. Уильям-стрит метросы екі рельстік желі болуы керек еді; мемлекеттік қызмет комиссиясы бастапқыда бір рельсті екіншісінің үстіне орналастыруды жоспарлаған, бірақ 1914 жылғы шілдеге қарай екі рельсті де бір деңгейде салуға шешім қабылдады. Туннельдің ені 9 метрге жететін еді, Фултон және Уолл-стриттегі станциялардың ені 12 метрді құрайтын. Smith, Hauser, & McIsaac компаниясы 2,254 миллион долларлық ең төмен бағаны ұсынды. Құрылыс басталғанға дейін қала әкімдігі жобадан туындаған кез келген зиянды өтеуге келісті. Подрядшылар туннель бойындағы барлық ғимараттардың негізін нығайтты, өйткені көптегі ғимараттардың іргетасы терең емес, тек жағалаудағы құмға дейін созылған, ал тасқа емес. Бродвей–7-авеню желісінің Уолл-стрит станциясы 1918 жылғы 1 шілдеде ашылды және бастапқыда Чемберс-стритке баратын және қайтып келетін шаттлмен қызмет көрсетті. 1918 жылғы 1 тамызда жаңа "H" жүйесі іске қосылды, Бродвей–7-авеню желісінің екі бөлігін біріктіріп, барлық Батыс жағындағы пойыздарды Таймс-скверден оңтүстікке жіберді; Бруклин тармағындағы пойыздар Үстіңгі Манхэттен және Бронксқа қарай жүре бастады. Уолл-стрит станциясы 1919 жылғы 15 сәуірге дейін желінің соңғы аялдамасы болды, содан кейін Кларк-стрит туннелі ашылып, Бруклинге қызмет көрсетуге мүмкіндік берді. Бұл байланыс Джоралемон-стрит туннеліндегі тығырындарды азайтты, себебі Кларк-стрит туннелі ашылғанға дейін ол Манхэттен мен Бруклин арасындағы IRT пойыздарын тасымалдайтын жалғыз туннель болды.
Кейінгі жылдар
IRT 1931 жылдың басында станция турникеттеріне дыбыс басу құрылғыларын орнатты. Қалалық үкімет 1940 жылдың 12 маусымында IRT-нің операцияларын өз мойнына алды. 1964–1965 қаржы жылында Уолл-стриттегі платформалар, Бродвей–Седьмой авеню желісіндегі тағы төрт стансадағы платформалармен бірге, IRT вагондарының он вагондық пойызды қабылдау үшін 525 футқа дейін ұзартылды. 1980 жылдары, жақын орналасқан 60 Уолл-стрит ғимаратының құрылысы кезінде, Уолл-стрит станциясына кіреберіс сол ғимараттың вестибюлінде салынды. 1995 жылы, қызмет көлемін азайту салдарынан, MTA өзара жақын болғандықтан, Уолл-стриттегі екі станцияның біреуін, сондай-ақ қала бойынша тағы екі станцияны жабуды қарастырды. IRT Бродвей–Седьмой авеню желісінің стансасы немесе IRT Лексингтон авеню желісінің стансасы жабылуы мүмкін еді.
Шығулар
Бұл станция төрт кіріс/шығу нүктесіне ие. Бірінші шығу станцияның солтүстік жағында орналасқан. Онда клиенттерге көмек көрсету будкасы, турникеттер қатары және 28 Либерти көшесінің жертөлесіне апаратын есіктерге дейінгі ұзын өткел бар. Кең баспалдақ Седар көшесіндегі Нассау көшесінің шығыс жағындағы кіру/шығуға алып келеді. Бұл кіреберіс тек жұмыс күндері ғана ашық, сонымен қатар Брод-стрит станциясы мен Уолл-стрит/Бродвей станциясына да қатынауға мүмкіндік береді. Екінші шығу, ол да тек жұмыс күндері ғана ашық, турникеттер қатарынан және 60 Уолл-стриттен тыс Пайн-стритке апаратын спиральді баспалдаққа дейінгі өткелден тұрады. Өткелде Гарри Роузенменнің 1990 жылы салған және 1993 жылғы станция жөндеуден кейін орнатылған «Метро қабырғасы» атты көркем туындысы бар. Бұл шығу одан әрі екі эскалаторға және 60 Уолл-стрит ғимаратының қоғамдық атриум вестибюліне шығатын кеңейтілген екі баспалдаққа апаратын есіктер жиынтығына ие. Бұл кіреберіс екі қызыл шар мен жоғары орналасқан бағытталғыш белгілермен жабдықталған, бұл вестибюльде салынған сыртқы станция кіреберісі сияқты көрінеді. 1992 жылдың сәуірінен кейін жабылды. Сол қиылыстың солтүстік-шығыс бұрышына шығу 1948 жылы алынып, бетонмен жабылды. Солтүстік-шығыс бұрышындағы шығу 1944 жылға дейін жабылған. 1944 жылдан кейін сол қиылыстың солтүстік-батыс және оңтүстік-шығыс бұрыштарында да шығулар болған.
The second exit, also open weekdays only, contains a bank of turnstiles and passageway to a spiral staircase that leads to Pine Street outside 60 Wall Street. The passageway has an artwork called Subway Wall by Harry Roseman made in 1990 and installed after a 1993 station renovation. This exit also has a set of doors to two escalators and a double wide staircase that go up to the public atrium lobby of 60 Wall Street. This entrance has two red globes and overhead signs, giving the impression of an outdoor station entrance built in the lobby. was closed after April 1992. An exit to the northeast corner of the same intersection was removed and slabbed over in 1948. The northeast corner exit had been closed by 1944. Exits also existed to the northwest and southeast corners of the same intersection until some point after 1944.