16 ғасырдағы ағылшын заңгері, саяхатшы және тарихшысы Эдуард Холл
Edward Hall
Эдуард Холл (1496-1547) – ағылшын заңгер, саяхатшы, тарихшы. «Ланкастер және Йорк екі асыл әулетінің бірігуі» атты жылнамасымен танымал. Парламент мүшесі болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
XVI ғасырдағы ағылшын заңгері, саясаткер және тарихшы Эдвард Холл (шамамен 1496 – 1547 жылдың мамыр айы) – ағылшын заңгері және тарихшы, ең белгілісі 1548 жылы алғаш жарияланған «Ланкастр және Йорк екі асыл әрі көрнекті отбасыларының бірігуі» – бұл шығарма «Холлдың жылнамасы» деп кеңінен танымал. Ол бірнеше рет Англия Парламентінің мүшесі болды.
16th century English lawyer, politician, and historian
Edward Hall (c. 1496 – c. May 1547) was an English lawyer and historian, best known for his The Union of the Two Noble and Illustre Families of Lancastre and Yorke—commonly known as Hall's Chronicle—first published in 1548. He was also several times a member of the Parliament of England.
Отбасы
Эдвард Холл 1497 жылы туған, Джон Холлдың ұлы (22 ақпан 1528 жылы қайтыс болған), Шропширдегі Киннерслидегі Норталлдан шыққан, Лондон бакалеясы және Staple саудагері, ол құс сатушылардың Сент-Милдред қауымдастығында тұрған. Холл тегі Холлдың тууына дейін бірнеше буын бойы Бакалея саудагерлерінің құрметті компаниясының тізімдерінде кездеседі, бұл отбасы мүшелері біраз уақыттан бері Лондон саудагерлері болғандығын көрсетеді. Холлдың әкесі 1512 жылы Бакалея саудагерлерінің басқарушысы болды. Кейбір деректерге сәйкес, Холлдың анасы Кэтрин Геддинг Норфолктан шыққан Томас Геддингтің қызы және мұрагері болған, ал басқалары бойынша ол Саффолк графтығындағы Лакфордтан шыққан Уильям Геддингтің шөбересі Джон Геддингтің қызы және Мирабель Аспалдың қызы, сэр Джон де Аспалдың мұрагері болған. Кэтрин (туған есімі Геддинг) Холлдың 1557 жылғы 19 маусымда Санкт-Бенетт-Шерхог шіркеуіне жерленгені туралы жазбаны күнделікші Генри Макин жасаған. Ол өсиетінің орындаушысы ретінде сэр Уильям Гаррардты, ал қадағалаушысы ретінде Лондонның лорд-мэрі сэр Ральф Уорреннің екінші әйелі Джоан Уорренды тағайындады. Кейбір деректерге сәйкес, Кэтрин 1555 жылы королева Мария Тюдор тұсында діні үшін Ньюгейт түрмесіне қамалып, діни реформатор Джон Брэдфордпен хат алмасқан «Ханым Холл» болған. Холлдың одан өмір сүрген ағасы Уильям болды, бірақ басқа ағалары мен әпкелері белгілі емес.
Edward Hall, born in 1497, was the son of John Hall (died 22 February 1528) of Northall in Kynnersley, Shropshire, a London grocer and Merchant of the Staple who resided in the parish of St Mildred in the Poultry. The surname Hall appears in the records of the Worshipful Company of Grocers for several generations prior to Hall's birth, suggesting that members of the family had been London merchants for some time. Hall's father served as Warden of the Grocers in 1512. According to some sources, Hall's mother, Katherine Geddyng, was the daughter and coheir of Thomas Geddyng of Norfolk, while according to others she was the daughter of John Geddyng, great grandson of William Geddyng of Lackford, Suffolk, and Mirabel Aspale, daughter and heiress of Sir John de Aspale. Katherine (née Geddying) Hall's burial on 19 June 1557 in the church of St Benet Sherehog was recorded by the diarist Henry Machyn. She appointed as executor of her will Sir William Garrard, and as supervisor Dame Joan Warren, the second wife of Sir Ralph Warren, Lord Mayor of London. According to some sources, Katherine was the 'Mistress Hall' who in 1555 was imprisoned in Newgate for her faith under Queen Mary Tudor, and with whom the religious reformer John Bradford corresponded. Hall had a brother, William, who survived him, but no other known brothers or sisters.
Неке және балалылық
Холлдың ешқашан үйленгеніне қатысты ешқандай дәлел жоқ. Оның 1546–1547 жылдары жасалған өсиетінен әйел немесе балалары туралы ешбір дерек табылмады, тек оның ағасы Уильям, өсиетін орындаушы болып тағайындалған, және анасы, бақылаушы болып тағайындалған отбасы мүшелері ғана аталған. Ол өсиетінде Лондондағы Грейфриарс шіркеуінде жерленуін өтінген, бірақ оның орнына Лондонның Ұлы өрті кезінде қирап, қайта жаратылмаған Сент-Бенетт Шерехог шіркеуіне жерленді. Ол француз және ағылшын тілдеріндегі барлық кітаптарын ағасы Уильямға, ал хроникасының қолжазбасын Ричард Графтонға тапсырып, оны жариялауды міндеттеді.
There is no evidence as to whether Hall ever married. His will, made in 1546–1547, makes no mention of a wife or children, and the only family members named are his brother, William, whom he appoints as executor of his will, and his mother, whom he appoints as overseer. In his will he requested burial in the Greyfriars, London, but he was instead buried in the church of St Benet Sherehog, which was subsequently destroyed in the Great Fire of London and not rebuilt. He left all his books in French and English to his brother, William, and his manuscript of his chronicle to Richard Grafton, entrusting him with its publication.
Мансап
Холл білімін Итон колледжінде бастады. 1514 жылы ол Кембридждегі Король колледжіне қабылданды және 1518 жылы бакалавр дәрежесін алды. Холл университетті бітірген шамасында Роберт Фабианның (1513 жылы қайтыс болған) екінші ұлы Холлдың әкесінің шәкірті болды, ал Германның сөзінше, осы байланыс арқылы Холл ағылшын тарихының оқиғаларын жазуға өмір бойына қызығушылық танытты. Холл 1521 жылға қарай Грей Инннің студенті болды және кәсібі бойынша заңгер атанды. 1533 жылы ол өз оқу орнында күзгі лекциятор, ал 1540 жылы – Үлкен ораза лекцияторы болды. Германның айтуынша, Холл 1523 жылы Парламентке алғаш рет сайланған болуы мүмкін. Ол 1529 жылы Мач Вэнлок округінен, ал 1539 жылы қайтадан сол округтен сайланды. 1542 және 1545 жылдары ол Бриджнорт округінен сайланды. Холл 1533 жылдың 17 наурызынан 1535 жылдың 2 маусымына дейін Лондонның бас сержанты, ал 1535 жылдың 2 маусымынан өліміне дейін шерифтің орынбасары қызметін атқарды.
Hall began his education at Eton College. In 1514 he was admitted to King's College, Cambridge, graduating BA in 1518. At about the time of Hall's graduation from university, the second son of Robert Fabyan (died 1513) became apprentice to Hall's father, and according to Herman, it was perhaps through this connection that Hall developed what became a lifelong interest in chronicling the events of English history. Hall was a student at Gray's Inn by 1521, and became a lawyer by profession. He was Autumn Reader at his Inn in 1533, and Lent Reader in 1540. According to Herman, Hall may have been first elected to Parliament as early as 1523. He was elected to represent Much Wenlock in 1529, and represented the borough again in 1539. In 1542, and again in 1545, he was elected for Bridgnorth. Hall served as Common Serjeant of London from 17 March 1533 to 2 June 1535, and as Under Sheriff from 2 June 1535 until his death.
Жылнама
Холлдың ең танымал еңбегі – «Ланкастр мен Йорк екі асыл және көрнекті отбасыларының одағы» (The Union of the Two Noble and Illustre Families of Lancaster and Yorke), көбінесе Холлдың хроникасы деп аталады. Оны 1548 жылы, Холл қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң, баспагер Ричард Графтон басып шығарды. 1550 жылы түзетілген басылым (Графтон үшін Ричард Джагге басып шығарды) жарық көрді. Екеуі де 1532 жылдан бастап, автордың жазбаларынан Графтон құрастырған жалғасын қамтиды. Қазіргі заманғы толық басылым, «Холлдың хроникасы, Генрих IV патшалығы кезінде Англия тарихын және Генрих VIII патшалығының соңына дейінгі монархтарды қамтиды», сэр Генрих Эллис қадағалауымен дайындалды және 1809 жылы жарық көрді. 1965 жылы қайта басылды. 1904 жылы Чарльз Уибли Генрих VIII патшалығына қатысты қорытынды тарауды өңдеді. Хроника 1399 жылы Генрих IV-нің Англия тағына отыруымен басталады; ол Ланкастер және Йорк үйлері арасындағы күресті баяндайды, ал Графтонның жалғасы Генрих VIII-нің 1547 жылы қайтыс болуына дейін оқиғаны жеткізеді. Холл осы патшаның саясатын өте жағымды жарықтан көрсетеді және протестанттарға деген ықыласын білдіреді. Ол кез келген салтанатты рәсімдерге құрметпен қарады, ал оның беттері көбінесе оқиғаның сән-салтанатымен және материалдық әшекейлерімен безенілген. Хрониканың алғашқы кезеңдеріндегі құндылығы жоғары емес, бірақ Генрих VII патшалығы кезінде артады және Генрих VIII патшалығы үшін едәуір маңызға ие. Тарихшы үшін ол басқа баяндаушылар назардан тыс қалдырған бірнеше маңызды мәселелер бойынша куәгердің айғағын ұсынады, ал әдебиет зерттеушілері үшін бұл Шекспирдің тарихи пьесаларының маңызды көзі болып табылады. 1940 жылдың 22 маусымында антиквариат кітаптарын сатушы Алан Кин Лондоннан тыс жердегі кітапханадан жаңа ғана сатып алған Холлдың хроникасының кеңінен түсіндірілген данасын тапты. Кин шеткерлеудегі түсіндірмелерді, олардың көпшілігі Генрих IV, Генрих V және Генрих VI патшалықтарын қамтитын тарауларда кездеседі, Шекспир жасады деп санайды. Кин өзінің зерттеулерін екі журналда және 1954 жылы Роджер Любокпен бірлесіп жазған «Анотатор» кітабында жариялады. Ол қайтыс болғаннан кейін кітапты сенімділерге тапсырды, олар оны Британ кітапханасына орналастырды, онда 2007 жылға дейін Loan MS 61 ретінде тіркелді.
Hall's best known work, The Union of the Two Noble and Illustre Families of Lancastre and Yorke, commonly called Hall's Chronicle, was published by the printer Richard Grafton in 1548, the year after Hall's death. A revised edition (printed for Grafton by Richard Jugge) appeared in 1550. Both included a continuation from 1532 compiled by Grafton from the author's notes. The only complete modern edition, entitled Hall's Chronicle, Containing the History of England During the Reign of Henry IV and the Succeeding Monarchs to the End of the Reign of Henry VIII, was prepared under the supervision of Sir Henry Ellis and published in 1809. A reprint was issued in 1965. In 1904, the concluding chapter dealing with the reign of Henry VIII was edited by Charles Whibley. The Chronicle begins with the accession of Henry IV to the English throne in 1399; it follows the strife between the houses of Lancaster and York, and with Grafton's continuation carries the story down to the death of Henry VIII in 1547. Hall presents the policy of this king in a very favourable light and shows his own sympathy with the Protestants. He has a lawyer's respect for ceremonial of all kinds, and his pages are often adorned and encumbered with the pageantry and material garniture of the story. The value of the Chronicle in its early stages is not great, but increases when dealing with the reign of Henry VII and is considerable for the reign of Henry VIII. To the historian it furnishes what is evidently the testimony of an eyewitness on several matters of importance which are neglected by other narrators, and to the student of literature it is of interest as one of the prime sources of Shakespeare's history plays. On 22 June 1940, Alan Keen, a dealer in antiquarian books, discovered an extensively annotated copy of Hall's Chronicle among the contents of a library from outside London which he had just purchased. Keen considered that the marginal annotations, most of which are found in the chapters covering the reigns of Henry IV, Henry V, and Henry VI, were made by Shakespeare. Keen published his findings in two journal articles, and in a book co authored with Roger Lubbock in 1954, The Annotator. After his death Keen left the volume in the hands of trustees, who placed it in the British Library, where until 2007 it was catalogued as Loan MS 61.