Кіріспе
1998 жылы Аллан Аркуштің төрт сағаттық телесериалы The Temptations – бұл NBC телеарнасында екі сағаттық бөліктермен көрсетілген, Motown тарихындағы ең ұзақ өмір сүрген топтардың бірі – The Temptations тобының тарихына негізделген туынды. Бұрынғы Motown атқарушысы Сюзанн де Пасс атқарушы продюсерлік еткен, ал топтың мүшесі Отис Уильямс және The Temptations менеджері Шелли Бергер продюсерлік еткен, сонымен қатар Отис Уильямстың автобиографиялық кітабының негізінде түсірілген бұл телесериал 1998 жылдың 1 және 2 қарашасында көрсетілді. Фильм түсірілімі 1998 жылдың көктемінде Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында өтті. Аллан Аркуш осы телесериалдың режиссері болды.
The Temptations is a four hour television miniseries broadcast in two hour halves on NBC, based upon the history of one of Motown's longest lived acts, The Temptations. Executive produced by former Motown executive Suzanne de Passe, produced by Otis Williams and Temptations manager Shelley Berger, and based upon Williams’ Temptations autobiography, the miniseries was originally broadcast on November 1 and November 2, 1998. It was filmed on location in Pittsburgh, Pennsylvania, in the spring of 1998. Allan Arkush directed the miniseries.
Бірінші бөлім (1 қараша, 1998 жыл)
1958 жылы, сол кездегі жасөспірім Отис Уильямс, досы Эльбридж "Ал" Брайантпен The Cadillacs музыкалық қойылымында кездеседі, онда Отис пен әнші көздерін тоғыстырып, өмірін музыкаға арнаған сәт деп есептейді. Концерт аяқталғаннан кейін Отис пен Эл шаштаразға барып, Тони Кертис пен шашын жинау стилімен шаштарын келтіреді. Кейін Отис үйге кешкі асқа келеді, онда оның әкесі оның шашына ашуланып, музыкамен айналысудың орнына, зауытта жұмыс істеуге мәжбүрлейді, бірақ Отис қарсылық білдіреді. Алты айдан кейін Отис, Ал және екі жаңа топ мүшесі көше бұрышында ән шырқап тұрғанда, көшенің ар жағында Voicemasters тобын көріп, бір әншінің бас дауысына таңғалады. Келесі күні мектептен кейін Отис әншінің үйге қарай бара жатқанын көріп, оның соңынан еруді шешеді. Әнші Отисті көріп, оны банда мүшесі деп ойлап, қаша бастайды. Отис оны ұстап алып, өзін таныстырады, әншінің аты Мелвин Франклин екенін біліп, өзінің тобына, Отис Уильямс және Сибиряктарға қосылуға шақырады. Мелвин анасының келісімімен келіседі. Отис онымен сөйлескеннен кейін, Мелвиннің анасын оған қосылуға көндіреді. Бір күні мектептен кейін ән айтуды жаттығу кезінде, қыздар тобы олардың ән айтуын бақылап тұрғанын көреді. Мұны көрген топ "Earth Angel" әнін орындап, олардың соңынан ереді. Қыздар өздерінің жолдарымен кетеді, бірақ бір қыз, Жозефина, қалады, Отис оны кездесуге шақырады. Келесі сенбіде топ сүт көлігінде қыздармен бірге кездесіп, радиостанцияға шақырылғанын естіп, асығыс станцияға барады, ол құлаған пәтер болып шығады. Джонни Мэй Мэтьюс, жертөледегі пират радио студиясының иесі, өзін жаңа менеджері және продюсері деп жариялайды, сондай-ақ олардың атын Отис Уильямс және Дистанттар деп өзгертеді. 1960 жылдың сәуірінде топ басқа топтармен танысады: Пол Уильямс, Эдди Кендрикс (The Primes тобынан), Диана Росс (Primettes тобынан), Смоки Робинсон (Smokey Robinson & the Miracles тобынан) және Берри Горди, Motown Records негізін қалаушы және иесі. Ал тойға кеш келіп, Эдди мен Полға қарсылық білдіреді, сонымен қатар Дианаға көңіл қоюға тырысады. The Primes және Primettes орындайды, ал Distants олардың дыбысынан таңғалады. Отыс пен Мелвин Берри Гордидің ваннаға кіргенін көріп, оның соңынан еріп кетеді. Біршама сөйлескеннен кейін, Берри оларға кейінірек хабарласу үшін визит карточкасын береді. Той аяқталғаннан кейін Джонни жаңа машинамен келеді, ол олардың жазбасынан түскен ақшаға сатып алынған, сонымен қатар ақшаның орамын көрсетеді. Олар таңғалып, ақыны қашан төленеді деп сұрайды, бұл Джонниді ашуландырады және ол оларды дереу жұмыстан шығарып, машинадан шығарып, кетеді. Ал және тағы екі мүше топтан бірден шығып, Отис пен Мелвин ғана қалады. Көп ұзамай Мелвин Отиске келіп, Эдди Кендрикс пен Пол Уильямстың жақында өз тобынан кетіп, оларға қосылуға қызығушылық танытқанын айтады. Ол оларды менмен және өсектес деп санайды, бірақ ақыр соңында Ал топқа қосылғанда қабылдайды. Бұл жаңа құрамда топ өздерін Элгиндер деп атайды. Пол оларға би билеуді үйретеді және олардың бейресми хореографы болады, ал Эдди олардың фальцет әншісі болады. 1961 жылдың наурыз айында Отис Motown Records бас кеңсесі Motown Studios-қа кіреді және Берри Гордимен кездеседі. Отырыстан кейін Отис басқалардың сыртта жауап күтіп тұрғанын көреді. Ол Берридің жақсы топ атын ойлап тапса, оларды қолдайтынын айтады. Студияның сыртында бірнеше сағат бойы шақыруды күтіп, жаңа есім ойлап тапқаннан кейін Марта Ривз есімді хатшы оларды сыртта тауып, Берримен кездесуге шақырады. Берриге жеткенде, ол олардың атын сұрайды, Отис "The Temptations" деп жауап береді. Берриге бұл есім ұнайды және олардың әнін тыңдауға келіседі. Оларды "Oh Mother of Mine" әнін орындағаннан кейін (бұл Motown үшін дебюттік синглге айналды) Берри оларды Motown лейбліне құлшыныспен қол қойды. Топтың көңіл-күйі жоғары және олар ешқашан топтан кетпеуге келісім жасайды. Ол үйге келгенде Жозефинаның жүкті екенін біледі, және ол шоққа ұшыраса да, сәбиді асырап алуға уәде береді. Отистің дауысы Отистің және Жозефинаның көп ұзамай үйленіп, кейін ұлы Ламонтты дүниеге әкелгенін түсіндіреді. "Paradise" және "I Want a Love I Can See" сияқты Берридің көбінесе жазған сәтті жазбаларын жасап, Чолли Аткинстен шынайы хореография алумен қатар, топ Motown лейблімен алғашқы үш жылда "The Hitless Temptations" ретінде таныла бастады. Топ өздерінің талантты әншілер екендігіне күмәндана бастайды және Ал ән айту құмарлығын жоғалта бастайды және жағымсыз және тұрақсыз болады. Бұл жағдай жаңа жылдық кеште, Ал Полға сыра бөтелкесімен басынан соғып, қосымша орындау туралы сұрағанда шиеленіседі. Ол дереу топтан шығарылады. Қалған төртеу сахнаға қайта оралып, "Shout" әнін орындайды. Ән айту кезінде Джимми Раффин және оның кіші әйелі Дэвид Раффин сахнаға секіріп, ән айтады. Топ олардың ән айтуынан әсер алады, әсіресе Дэвидтің әнінен. Кештен кейін төртеу Дэвидпен бірге Мелвиннің анасының үйіне барады. Тамақтанып, сөйлескеннен кейін, төртеу Дэвидті қосылуға шақырады, ол қуана келіседі. Тағы бес мүше болғаннан кейін, олар Темптейшнздің болашақ табысына тост жасайды. 1964 жылдың қаңтарында топ Смоки Робинсон олар үшін жазған "The Way You Do the Things You Do" әнін жазу үшін Hitsville-ге барады, бұл оларды танымал етеді. Ән чарттарда орын алғаннан кейін, топ Vandellas, the Miracles және Марвин Гей сияқты басқа Motown әртістерімен бірге гастрольдік сапарға шығады. Бір күні, тур автобусында дөңгелек ауыстырып жатқанда, нәсілшіл оңтүстіктер оларға оқ жасайды, бірақ Дэвид пен Эдди оларды қууға тырысады, бірақ тез бас тартады. Гастроль аяқталып, олардың барлығы Детройтке оралады. Жозефина Hitsville алдында Отисті күтіп тұрғанда, оны басқа әйелмен көріп, олардың қарым-қатынаста екенін ойлап, ашуланып кетеді. Осыдан кейін Темптейшнз тағы бір гастрольдік сапарға шығады. Сол жылдың қараша айында Смоки олар үшін тағы бір ән жазады, ол "My Girl" деп аталады. Ән келесі жылы шығып, үлкен жетістікке жетеді, сол жылы чарттарда бірінші орынды иеленеді. Топ жаңа табысы мен байлығынан ләззат алады, оны өздері мен жақындарына жұмсайды. Бірақ 1966 жылдың басында Дэвид өзін Темптейшнздің табысына толық жауапты деп ойлай бастайды. Ол сондай-ақ есірткі қолдана бастайды және репетициялар мен кездесулерге кешігіп келеді немесе мүлдем келмейді. Бұл мінез-құлық топқа зиян келтіреді, содан кейін "Ain't Too Proud to Beg" әнін жазғаннан кейін Отис пен Мелвин Дэвидке барып, араша түсуге тырысады. Олар оған өзін түзетуін немесе жұмыстан шығарылатынын ескертеді. Кейін Берри оларға жаңа менеджерлерін, Шелли Бергерді таныстырады. Шелли Темптейшнздің фанат базасын ақ нәсілді көрермендерге кеңейтуді жоспарлайды, бірақ олар бұл туралы ойланады, өйткені олардың бастапқы жанкүйерлері оларды сатушы деп ойлайды. Біршама ойланғаннан кейін Темптейшнз келіседі және бір айлық турға Supremes тобымен шығады. Тур сәтті болады және оларды Копакабанаға жеткізеді, бірақ Дэвидтің бұзылған мінез-құлқы жалғасады және ол Шеллидің орнына өздің күдікті досы Флиннді жаңа менеджері деп жариялайды. Флинн топқа Дэвидтің олардың атын "David Ruffin & The Temptations" деп өзгертуді қалағанын айтады, әйтпесе ол өнер көрсетпейді, бірақ олар бұған қарсы тұрады. Дэвид бәрібір кешігіп келеді және Копада "I'm Losing You" әнін орындайды, содан кейін жеке лимузинде кетеді. Шоудан кейін олар Дэвидті сақтап қалғанда маңызды дауыс береді.
Екінші бөлім (2 қараша, 1998 жыл)
1968 жылы «Темптейшнз» Дэвидтің орнына ескі досы Деннис Эдвардсты жұмысқа алды. Осы кезде топ психоделикалық жанрға көшті, бұл 1968 жылы шыққан «Cloud Nine» синглімен басталды. Концертте топ «Ain't Too Proud to Beg» әнін орындауға дайындалып тұрғанда, Дэвид сахнаға секіріп, Деннистің микрофонын ұрлап, өзі ән салады. Қалғандары жағдайды сақтап қалу үшін оған келіседі, бірақ кейін сахна сыртында қуады. Дэвид пен Отис күзетшілерді шақырып, оны шығарып жібергенге дейін қысқаша дауласады. 1969 жылы Полдың ішімдікке құмарлығы күшейеді, ал Мелвин аяқтарында ревматоидты артриттің пайда болуын сезінеді және дәрігердің кеңесіне қарамастан, симптомдарды басу үшін кортизон инъекцияларын жасауды бастайды, бірақ екеуі де өнер көрсетуді жалғастырады. Осы уақытта Отис пен Жозефина да ажырасады. Полдың жағдайы нашарлаған сайын, қалғандары Полдың уақытша зейнетке шығуы керек пе деп ойлана бастайды. Эдди бұған қарсы. 1970 жылдың қарашасында Эдди Дэвидке барады, ол оған кокаиннің алғашқы дозасын берген кезде, оны Отис пен Мелвинге қарсы қояды. Бірақ Пол жақсы болып, ән айтуға қайта оралады, ал «Темптейшнз» продюсері Норман Уитфилд жазған «Just My Imagination» атты жаңа әнді жазады. Эдди әнді жазғаннан кейін топтан кетеді. Кейін Отис пен оның ұлы Ламонт Полдың үйіне барады. Пол биін көрсетіп, құлай жаздап, «Темптейшнз» қатарына қайта оралуды сұрайды. Отис оған жақсы болғанда қайта оралатынын айтады. 1972 жылдың маусым айында Норман «Papa Was a Rolling Stone» атты тағы бір ән жазады, бастапқыда топ оны жазуға қарсы болғанмен, ақырында келіседі. Әнге қосылған монтажда Полдың тәуелділігімен күресіп, әйелімен ұрысып, кейін қала көшелерінде жүріп, ақырында тұрақтан өзін-өзі өлтіруі көрсетіледі. Эдди жерлеуге басқалармен қайта қосылады, Мелвин оған топтан кеткенімен, олар әрқашан отбасы болып қалатынын айтады. 1977 жылы «Темптейшнз» Детройттан Лос-Анджелеске көшіп, мансабында құрғақшылыққа тап болады. Топтың жалғыз қалған мүшелері Отис пен Мелвин болып, Шеллиді менеджерліктен босатып, Motown лейблінен шығып, Atlantic Records лейблімен жаздыра бастайды. Эдди әлі де Motown лейблінде және екі үлкен хит жасайды, ал «Темптейшнз» тобынан кейін бірнеше хит жазған Дэвид те құрғақшылыққа тап болады. Бір күні Мелвин бір әйелге дүкендегі сөмкелерін көтеріп беруге көмектесіп жатқанда, ұры оның машинасына кіріп, іске қосуға тырысады. Мелвин оны тоқтатуға тырысқанда, ұры оның екі аяғына да оқ атып, оны машинадан итеріп, көлігімен қашып кетеді. Мелвин Отиске ақша табу үшін өзісіз гастрольге шығуын айтады. Гастрольден кейін Отис Лэмонтпен бірге анасына бару үшін Детройтке оралады, ол оған қатерлі ісік бар екенін айтады. Содан кейін олар верандада жүрекке жүрекпен сөйлеседі. 1980 жылы Мелвиннің аяқтары әлі де қалпына келіп жатқанда, «Темптейшнз» Atlantic Records лейблінен кетеді. Эддидің табысы төмендеп, ол кішкентай түнгі клубтарда өнер көрсетеді. Бір күні кешке өнер көрсеткен кезде, Эдди көрермендердің арасында Дэвидті көріп, әнді аяқтағаннан кейін, Дэвидті сахнаға шақырып, олар бірге ән айтады. Барлығы клубтан кеткеннен кейін, Эдди мен Дэвид барда ішіп, 1978 жылы «Темптейшнз» тобынан шығарылған Деннис Эдвардспен бірге «Темптейшнз» тобының өз фракциясын құруға келіседі. Отис пен Мелвин Детройтке оралып, Motown лейбліне қайта оралады, ал Шелли олардың менеджері болады. Бірақ көп ұзамай Motown екі топты біріктіру үшін тур ұйымдастыруға қызығушылық танытады. 1982 жылы турне ресми түрде басталды және екі топтың мүшелері репетиция жасау және қайта танысу үшін жиналады. Турде Жозефина Отиске телефон соғып, Ламонт құрылыс апатынан қайтыс болғанын айтады. Отис жерлеуден оралғаннан кейін, тур тоқырап, Отистің қайғысы күшейеді, ал Дэвидтің есірткіге тәуелділігі оның бұзылғыш мінезін тудырады. 1989 жылы «Темптейшнз» тобы Рок-н-ролл Даңқы залына енгізілді. Салтанатта Отис пен Мелвин Дэвид, Эдди және Денниспен қайта қосылады. Бұрынғы қақтығыстар мен бәсекелестікке қарамастан, бір сәтте олардың бәрі қайтадан дос болып, құрметтерін қабылдап, Полды еске алады. 1991 жылдың маусым айында аурухананың алдында өлі дене табылады. Бір аптадан кейін мәйітханада дене Дэвид Раффинге тиесілі екені анықталады, ол есірткіге тәуелділіктен қайтыс болған. Эдди көп ұзамай 1992 жылдың қазанында өкпе қатерінен қайтыс болады. 1995 жылдың ақпанында Отис пен Мелвин, қазір мүгедектер арбасында, Мелвиннің анасына барады. Мелвин мүгедек арбада отырғанына қарамастан, ас дайындауға көмектесу үшін ас бөлмесіне баруға ерікті болады. Ол кеткенде Мелвиннің анасы Отиске Мелвинге күтім жасағаны үшін және жақсы-жаман күндерде «Темптейшнз» тобын бірге ұстағаны үшін алғыс айтады. Содан кейін олар Мелвинге шақырады, бірақ ол жауап бермейді. Олар ас бөлмесіне кіріп, оны жауапсыз жатқан күйде табады. Көптеген адамдар жерлеуге келеді, оның ішінде Смоки Робинсон да бар, ол өзінің «Really Gonna Miss You» әнін орындайды. Фильм «Темптейшнз» тобының бес классикалық мүшесінің (Отис, Мелвин, Эдди, Пол және Дэвид) жастық шағында сахнада «My Girl» әнін орындауымен аяқталады. Әннің соңында олар иіліп, Отис үнмен «Темптейшнз, мәңгілікке!» дейді.
Кейінгілер
Мини-сериал рейтингтерде сәтті болды, екі бөлімді серияны барлығы 45 миллион көрермен тамашалады; алғашқы жартысы Нильсен рейтингтерінде орташа есеппен 15 рейтинг/23 үлес көрсетті. Аркуш 1999 жылы «Эмми» сыйлығын мини-сериал немесе фильмдегі ең үздік режиссура үшін жеңіп алды. Кейіннен бұл мини-сериал VH 1 кабельдік телеарнасында қайта көрсетілді және VHS және DVD форматтарында жарық көрді. VHS нұсқасында бұрын телепремьерада көрсетілген бірнеше сахналар алынып тасталды. Мұндай сахналардың бірінде Дэвид Раффин, есірткі және өзінің қабілетіне сенімділігінің әсерімен, топтың басқа мүшелерімен бірге пикникте дауласып, агрессивті мінез танытады. Бұл сахнаның алынып тасталуы, мүмкін, содан кейін болған сот процесіне байланысты болуы мүмкін. Отис Уильямстың бұрынғы әйелі Жозефина Майлз, Мелвин Франклиннің анасы Роза Франклин, Джонни Мэй Мэтьюс және Дэвид Раффиннің атынан Раффин отбасы Уильямсқа, Шелли Бергерге, Дэвид В. Пикерге, Motown компаниясына, De Passe Entertainment, Hallmark Entertainment және NBC компанияларына қарсы сотқа шағымданып, фильмде олардың бейнесін пайдаланғаны, олардың абыройын жоққа шығарғаны және оқиғалардың дұрыс емес бейнеленуінен туындаған эмоционалдық ауыртпалықтарды келтіргені үшін талап қойды. Олар сондай-ақ мини-сериал өздерін және/немесе туыстарын дұрыс емес бейнелегенін және фактілерді бұрмалағанын мәлімдеді. Сот өкімді қорғаушылардың пайдасына шешті, және шағымданушылар 2001 жылы шағымдануына қарамастан, бұл шешім күшінде қалды. Отис Уильямс кейінірек өзінің кітабы фильмнің негізгі материалы болғанымен, материалдың қалай ұсынылғанына көп бақылау жасай алмағанын айтты.
Басқа да мүшелер
Чарльз Лей - Деннис Эдвардс, 1960-1970 жылдары The Temptations тобының жетекші әншісі. Кейіннен ол Дэвид пен Эддимен күш біріктіріп, 1980 жылдары The Temptations тобынан бөлініп шыққан топ құрады. J. August Richards - Ричард Стрит, Отис Уильямс пен The Distants тобының мүшесі, кейін The Temptations тобында Пол Уильямстың орнын басады. Чаз Ламар Шепард - Эльбридж "Ал" / "Бонз" Брайант, Отистің орта мектептегі досы және Отис Уильямс пен The Distants және The Temptations топтарының мүшесі. Ал күнделікті жұмысы сүт сату болғандықтан, The Temptations тобы үлкен жетістікке қол жеткізу үшін күрескенде ол мазасыз және көңілсіз болады, соның салдарынан 1963 жылдың желтоқсанында жұмыстан шығарылады. Бенджамин Джей Кейн - Гленн Леонард, 1980 жылдары The Temptations тобының бірінші теноры. Джонни Браун - Деймон Харрис, Эдди топтан кеткеннен кейін 1970 жылдары The Temptations тобының бірінші теноры.
Марапаттар
ЖылСыйлықКатегорияЖетісушіНәтиже1999 Motion Picture Sound Editors Телевизиялық мини-сериалдағы ең жақсы дыбыс монтажы Музыка Кевин Крехан (музыка монтажшысы) және Том Виллано (музыка және музыкалық қойылым монтажшысы) ("Night One" бөлімі үшін) Телевизиялық мини-сериалдағы ең жақсы дыбыс монтажы Диалог және ADR Сюзанн Ангел, Марк Фридген, Г. Майкл Грэм, Антон Холден, Кристи Джонс, Марк Р. Ла Пойнт, Майкл Лайл, Скотт А. Тинсли және Тим Теруза ("Night One" бөлімі үшін) NAACP Image Awards Ең үздік телефильм немесе мини-сериал Primetime Emmy Award Мини-сериал немесе фильм үшін ең үздік режиссура Аллан Аркуш