Кіріспе
Луис Дудек (1918 жылғы 6 ақпан – 2001 жылғы 23 наурыз) – канадалық ақын, ғалым және баспагер, поэзиядағы модернизмді қалыптастырудағы рөлімен және әдеби сын еңбектерімен танымал. Ол екі оннан астам кітаптың авторы. "Канада поэзиясының цифрлық тарихы" еңбегінде жазушы Хизер Прикк былай дейді: "Дюдек сыншы, оқытушы және теоретик ретінде Канаданың көптеген мектептері мен университеттерінде канадалық поэзияны оқытуға әсер етті". Бала кезінде ол бойшаң әрі денсаулығы нашар болғандықтан, ішке қарай бұрылып, ерекше сезімтал болды. Оның анасы 31 жасында, ал ол 8 жасында қайтыс болды. Отбасының қаржылық мүмкіндігі шектеулі болғандықтан, Дудек Монреаль орта мектебінен шығып, 1936 жылы әкесі оны колледжге жібере алғанға дейін қоймада жұмыс істеді. Оның әйелі Стефаниден Грегори Дудек деген бір ұлы болды, ол да Макгилл университетінде профессор болды.
Louis Dudek, (February 6, 1918 – March 23, 2001) was a Canadian poet, academic, and publisher known for his role in defining Modernism in poetry, and for his literary criticism. He was the author of over two dozen books. In A Digital History of Canadian Poetry, writer Heather Prycz said that "As a critic, teacher and theoretician, Dudek influenced the teaching of Canadian poetry in most [Canadian] schools and universities". He was lean and sickly as a child, which made him introverted and unusually sensitive. His mother died at 31, when he was eight. Due to the family's financial limitations, Dudek dropped out of the High School of Montreal and went to work in a warehouse until, in 1936, his father was able to send him to college. He had one son with his wife Stephanie, Gregory Dudek, who also became a professor at McGill University.
1940 жылдар
Мектепті бітіргеннен кейін Дудек қысқа мерзімге журналистика және жарнама салаларында тәуелсіз жұмыс істеді. 1941 жылдың 16 қыркүйегінде Стефани Зуперкоға үйленді. Журнал редакторы Джон Сазерленд пен ақын Ирвинг Лейтонмен бірге ол "Канадада поэзиядағы ұлттық дәстүрді қалыптастыру және жаңа жазу тәсілдерін енгізу үшін күш салды, қарапайым тілмен сезімдерді жеткізетін тікелей стильді дамытты". Дудектер Нью-Йорк қаласына көшті. Оның докторлық диссертациясы "Әдебиет және баспасөз" 1960 жылы жарияланды. Әріптесі Брайан Трехерн оны "Өнер факультеті тарихындағы ең танымал және күрделі курстардың бірін оқытқан, дарынды және табиғи лектор" деп еске алды. Дудек сондай-ақ 1953 жылы құрылған және Айлин Коллинз редакциялаған CIV/n ("Civilation") атты шағын журналда жұмыс істеді. 1957 жылы Дудек өзінің "Дельта" поэзия журналын шығарды, ол 1966 жылға дейін "көптеген үміткер жас ақындардың туындыларын" жариялады.
Кейінгі өмірі
1960 жылдардың басындағы әдеби ағымдарға қарсы тұрып, Дюдек өзінің ұзын "Атлантида" поэмасын (1967 жылы жарық көрді) жазуға және оқытуға күш салды. 1965-1969 жылдары ол "Монреаль газеті" газетінде кітаптар, кино және өнер туралы айдар жазды. "Осы қызметі, оның рецензияларымен, мақалаларымен және радио сөздерімен бірге, Дудекке қоғамда ақын мен сыншының қызметін қабылдаудың негізі болып қалды." Ал, шағын баспалар оның ең жақын қолдаушылары болды (соның ішінде Véhicule Press), және олар Дудек өмірінің соңына дейін оның кітаптарын жариялап келді.
Дискография
Монреальдың алты ақыны. Нью-Йорк: Фольквейс рекордс, 1957. А. Дж. М. Смит, Леонард Коэн, Ирвинг Лейтон, Ф. Р. Скотт, Луис Дудек және А. М. Клейннің өлеңдері кірген. Жасыл шекара: Өлеңдер. Торонто: Канада радио хабар тарату корпорациясы, 1973. Өлең оқу кеші. Торонто: Канада ақындар лигасы, 1982.