Лейкоциттерді кетіру: Қан құюдың қауіпсіздігі мен тиімділігі

Кіріспе

Лейкоредукция – қан құюға қолданылатын қан немесе қан компоненттерінен ақ қан жасушаларын (немесе лейкоциттерді) жою процесі. Лейкоциттер алынып тасталғаннан кейін қан өнімі лейкоредукцияланған деп аталады.

Пайдасы мен шығыны

Қанға ақ жасушалары қосылған қан құю бірнеше механизм арқылы жағымсыз әсерлерге алып келуі мүмкін деген теория бар. Ақ қан жасушаларының өзінде жұқпалы аурулар болуы мүмкін, ал кейбір патогендер ақ қан жасушаларында қалған қан компоненттеріне қарағанда көбірек жинақталады. Сондай-ақ, донордың ақ қан жасушалары қабылдаушының иммундық жүйесімен өзара әрекеттесу арқылы оның иммунитетін басып тастауы мүмкін. 2007 жылғы сәуірде доктор Нил Блумберг және авторлар тобы жасаған, лейкоредукцияланған қан алған 3093 науқасты қамтитын мета-талдама «Transfusion» ғылыми журналында жарияланды. Мета-талдамаға сәйкес, лейкоредукцияланған қанды қолдану қан құюдан кейінгі инфекцияның жиілігін 50%-ға төмендетті. Алдыңғы зерттеуде Блумберг және авторлар Рочестер университетінің Стронг мемориалдық ауруханасында лейкоредукцияланған қанды барлық жағдайда қолдануға көшу қан құюдан кейінгі инфекцияны 33-45%-ға азайтатынын хабарлады. Дегенмен, басқа ғылыми зерттеулер лейкоредукцияның тиімділігіне күмән келтіреді. 2007 жылғы наурызда Оңтүстік Алабама университетінің медициналық орталығының зерттеушілері лейкоредукцияланған қан құйған 439 жарақат алған науқаста, қан құймаған 240 науқаспен салыстырғанда өлім-жітімнің немесе ауруханада жату мерзімінің қысқарғанын анықтамады. Вашингтон университетінің зерттеушілері 2006 жылғы қазан айында 286 қан құйған жарақат алған науқасты зерттегенде өлім-жітімнің немесе ауруханада жату мерзімінің қысқарғанын байқамады, бірақ инфекция деңгейі 16%-ға төмендеді, бұл статистикалық тұрғыдан маңызды емес еді. Лейкоредукция өңделген қанның бір бөлігінен шамамен 10% қызыл қан жасушаларын алып тастаудың қосымша салдарына әкеледі. Орақ пішіндес жасуша мутациясы бар адамдардың қанын сүзгілеу қиын болғандықтан, лейкоредукция көбінесе африкалық текті адамдарда жиі кездесетін орақ пішіндес жасуша генін иеленетін донорларда жасалмайды. Лейкоредукцияның құны қан компонентінің бір бірлігіне шамамен 30 АҚШ долларына өседі. Канада, Ұлыбритания және Франция 1990 жылдардың соңында жалпы лейкоредукцияны қабылдады. Германия 2001 жылы қабылдады. Лейкоредукцияланған қан компоненттері АҚШ-та кеңінен қол жетімді, ал кейбір ауруханалар тек лейкоредукцияланған қанды қолданады, ал басқалары белгілі бір науқастар тобында ғана лейкоредукцияланған қан компоненттерін қолданады. Мысалы, Стронг мемориалдық ауруханасы 2000 жылдың шілдесінде лейкоредукцияланған қанды барлық жағдайда қолдануды бастады; Оңтүстік Алабама университетінің медициналық орталығы 2002 жылдың қаңтарында қолдануды бастады. Вудлендс медициналық орталығы ICCU науқастары үшін лейкоредукцияланған толық қан құюдың пайдасын зерттеу үшін рандомизацияланған бақыланатын сынақ жүргізе бастады.

It is theorized that transfusions that contain white blood cells may cause adverse effects through multiple mechanisms. White blood cells may themselves harbor infectious disease and some pathogens will be more concentrated in white blood cells than the rest of the blood product. It is also theorized that the donor white blood cells may suppress the recipient's immune system by interacting with it. An April 2007 meta analysis by Dr. Neil Blumberg and others and covering 3093 patients who received leukoreduced blood was published in the scientific journal Transfusion. According to the meta analysis, use of leukoreduced blood reduced the frequency of post transfusion infection by 50%. In a previous study, Blumberg and others reported that a change to universal use of leukoreduced blood at Strong Memorial Hospital at University of Rochester reduced post transfusion infection by 33 45%. However, other scientific studies question the effectiveness of leukoreduction. A March 2007 study by researchers at University of South Alabama Medical Center found no reduction of mortality or length of hospital stay in 439 trauma patients who received leukoreduced transfusions compared to 240 patients who did not. University of Washington researchers reported in October 2006 that a study of 286 transfused injury patients showed no reduction in mortality or length of stay, although a 16% reduction in rate of infection was shown with marginal statistical significance. Leukoreduction has the inadvertent effect of removing approximately 10% of red blood cells from a processed unit of Red Blood Cells. Because blood from persons who possess the sickle cell mutation is difficult to filter, leukoreduction is often not performed on donors who may have the sickle cell gene, which is most common in people of African descent. The cost of leukoreduction is an increase of approximately US$30 per unit of blood product. Canada, Britain and France adopted universal leukoreduction in the late 1990s. Germany adopted it in 2001. Leukoreduced products are commonly available in the United States and some hospitals use only leukoreduced blood while others only use leukoreduced products in certain patient populations. For example, Strong Memorial Hospital began universal use of leukoreduced blood in July 2000; University of South Alabama Medical Center began use in January 2002. Woodlands Medical Centre is beginning a randomised controlled trial to look into the benefits of transfusing leukoreduced whole blood for the ICCU patients.