Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса (1925–2015)
American actress (1925–2015)
Джоан Лесли (туған Joan Agnes Theresa Sadie Brodel; 26 қаңтар 1925 – 12 қазан 2015) – американдық актриса және водевиль әртісі. Голливудтың алтын дәуірінде «High Sierra» (1941), «Сержант Йорк» (1941) және «Янки Дудл Дэнди» (1942) сияқты фильмдерде ойнады.
Joan Leslie (born Joan Agnes Theresa Sadie Brodel; January 26, 1925 – October 12, 2015) was an American actress and vaudevillian, who during the Hollywood Golden Age, appeared in such films as High Sierra (1941), Sergeant York (1941), and Yankee Doodle Dandy (1942).
Ерте өмір
Лесли Джоан Агнес Тереза Сейди Бродел болып дүниеге келді, ол отбасының ең кіші баласы. Әкесі банк қызметкері болған. Джоанның екі үлкен әпкесі Бетти мен Мэри Бродел де анасының музыкаға деген қызығушылығын бөлісті және жас кезінен-ақ саксофон мен банджо сияқты аспаптарда ойнауды үйренді. Олар ән айту мен билеумен қатар, көрермен алдында өнер көрсете бастады. Лесли екі жарым жасында дуэтке қосылды. Көп ұзамай ол аккордеон ойнай бастады. 1930 жылдардың ортасында әкесі жұмысынан айырылғаннан кейін Ұлы депрессия отбасы үшін қаржылық қиындықтарға әкелді. Осының салдарынан үш апалы-сіңлілі отбасын асырау үшін шоу-бизнеске қадам басып, водевильде өнер көрсетті. Олар Канада мен АҚШ-та гастрольдік сапарлар жасады. Олар "Үш Бродел" деген атпен танылды. Сол кездегі балалар еңбегі заңдарын айналып өту үшін Мэри мен Джоан өздерінен үлкен екенін көрсетті. Лесли 9 жасында балалар еңбегін тексерушілерге 16 жаста екенін айтты. Джоан Кэтрин Хепберн, Морис Шевалье және Джимми Дюранте сияқты тұлғаларды еліктеуі арқасында үш апалы-сіңлінің арасында ең көп назар аударған өнерпаз болды. Ирландиялық текті отбасынан шыққан Лесли католик дінінде тәрбиеленді және Детройт, Торонто және Монреаль қалаларындағы католик мектептерінде оқыды.
Leslie was born Joan Agnes Theresa Sadie Brodel, the youngest child in her family. Her father was a bank clerk. Joan's two older sisters, Betty and Mary Brodel, shared their mother's musical interest and started to learn how to play instruments, such as the saxophone and the banjo, at an early age. They began performing in front of audiences in acts that included singing and dancing. Leslie joined the duo at two and a half years of age. She was soon able to play the accordion. With her father losing his job in the mid 1930s, the Great Depression caused financial difficulties for the family. As a result, the three sisters entered show business as vaudeville performers to support the family. They began touring in Canada and the United States. Collectively, they were known as The Three Brodels. As an attempt to bypass child labor laws at the time, both Mary and Joan pretended to be older than they were. When Leslie was nine, she told child labor investigators that she was 16 years old. Joan proved to be the scene stealer of the three sisters because of her impersonations of figures such as Katharine Hepburn, Maurice Chevalier, and Jimmy Durante. Coming from a family of Irish ancestry, Leslie was raised as a Roman Catholic and attended Catholic schools in Detroit, Toronto, and Montreal.
Голливудтағы алғашқы мансабы
1936 жылы 11 жасар Лесли Нью-Йоркте үш Бродель әпкелері өнер көрсеткен кезде Metro Goldwyn Mayer (MGM) талантты іздеушісінің назарына түсті. Ол студиямен аптасына 200 доллар жалақымен алты айлық келісімшарт жасады. Оның алғашқы кинодағы рөлі – Грета Гарбо мен Роберт Тейлордың қатысуымен түсірілген «Камилла» (1936) романтикалық драмасындағы рөл болды. Ол Тейлордың кіші қарындасы Мари Жанетттің рөлін сомдады, бірақ оның сөйлейтін эпизодтары қиылып тасталды және ол титрде көрсетілмеді. MGM оған қолайлы рөлдер табуда қиындыққа тап болды, сондықтан оны Дианна Дурбинмен бірге студиядан босатышты. Лесли Нью-Йоркке оралып, радиода және модель ретінде жұмыс істеді. Осы уақыт аралығында оның үлкен әпкесі Мэри Universal Studios студиясымен келісімшарт жасады. Лесли отбасының қалған бөлігімен Голливудқа оралып, әртүрлі студияларда тәуелсіз жұмыс істеді. Лесли «Құстармен қанаттасқандар» (1938) фильмінде шағын рөлге ие болды. Фильм түсірілімі кезінде режиссер Уильям А. Уэллман Леслидің анасы қызының жасын жалған айтқанын және оның 13 жаста екенін анықтады. Фильм түсіру кестесінің қалған бөлігінде Уэллман оны Мэримен ауыстырды. Лесли «Қысқы карнавал» (1939) фильмінде Бетси Филлипс рөлінде алғашқы ресми рөлін алды. Ол осы рөлге таңдалды, себебі режиссер оңтүстік акценті бар актрисаны іздеді. 15 жасында Лесли Голливуд режиссерлері тобымен бірге «1940 жылғы сәби жұлдыздарының» 13-інің бірі ретінде таңдалды. Сол жылы ол Warner Bros. студиясының «Кино әлеміндегі Алиса» атты қысқаметражды фильмінде түсті, бұл фильм Голливудта өзінің орнын табуға тырысқан жас актриса туралы баяндайды. Бұл Жан Негулесконың Голливудта түсірген алғашқы фильмдерінің бірі болды және Эд Салливанның әңгімесіне негізделген.
In 1936, 11 year old Leslie caught the attention of a talent scout from Metro Goldwyn Mayer (MGM) when the three Brodel sisters were performing in New York. She was given a six month contract with the studio, earning $200 per week. Her first film role was in Camille (1936), a romantic drama starring Greta Garbo and Robert Taylor. She played Taylor's younger sister Marie Jeanette, but her speaking scenes were deleted and she was uncredited. MGM had trouble finding suitable roles for her, and she was let go by the studio along with Deanna Durbin. Leslie returned to New York, working on the radio and as a model. During this time, her older sister Mary was signed to Universal Studios. Leslie returned to Hollywood with the rest of her family, working for different studios as a freelancer. Leslie was selected to play a small role in Men with Wings (1938). While shooting the film, director William A. Wellman discovered that Leslie's mother had lied about her daughter's age and that she was only 13 years old. For the remainder of the filming schedule, Wellman replaced her with Mary. Leslie gained her first credited role in Winter Carnival (1939) as Betsy Phillips. She was chosen for the part because the director was searching for an actress with a southern accent. At age 15, Leslie was selected by a group of Hollywood directors as one of 13 "baby stars of 1940." That same year, she appeared in the Warner Bros. film short, Alice in Movieland, about a starlet trying to make her mark in Hollywood. One of the first films directed by Jean Negulesco in Hollywood, it was based on a story by Ed Sullivan.
Warner Bros-та табысты жұмыс.
1941 жылы Warner Bros. компаниясымен келісімшартқа қол қойғаннан кейін оның үлкен жетістігі болды. Екі аптадан кейін 15 жастағы актрисаны қандай фильмге түсіретінін білместен, экрандық сынаққа шақырылды. Ол рөлді алды, себебі қажет болғанда көз жасы шығара білетін. Киносыншы Босли Кроутер: «Жоан Лесли есімді жаңа келген актриса кішігірім рөлдерді тиімді орындайды» деп жазды. Сол жылы Warner Bros. Гарри Купердің қатысуымен бірінші дүниежүзілік соғыстағы американдық батыр, сержант Йорк туралы (сонымен қатар 1941) фильм түсірді. Йоркке үйленуге ниеттенген Грейси Уильямс рөліне бастапқыда Джейн Рассел ұсынылған, бірақ Йорк темекі шеппеген және ішкілік ішпеген актрисаны қалаған. 16 жасар Лесли ақырында рөлді алды. «Сержант Йорк» 1941 жылғы ең табысты фильм болды және сыншылар тарапынан да, коммерциялық тұрғыдан да сәттілікке жетті. Фильм 11 «Оскар» номинациясына ие болды, ал Купер «Үздік актер» сыйлығын жеңіп алды. Купер (40 жаста) одан 24 жас үлкен еді. «Гарри маған түсірілім алаңында қуыршақ берді», - деді Лесли кейін Toronto Star газетіне. «Ол мені осылай көреді екен». Лесли 1942 жылы «Еркек жануар» фильмінде қосалқы рөлде ойнады. Ол Оливия де Гавиландтың кіші қарындасы Патрисия Стэнли рөлін сомдады, бұл рөлді Гин Тирни Бродвейдегі түпнұсқалық қойылымда орындаған. Ол Paramount компаниясының «Holiday Inn» (1942) фильміне кастингке қатысты, бірақ Warner Bros. оны Джеймс Кагнимен бірге «Yankee Doodle Dandy» (1942) фильмінде ойнатуға шешім қабылдады. Фильм – Бродвей сахнасындағы әртіс Джордж М. Коханның өмірін көрсететін музыкалық туынды. Лесли оның сүйіктісі/әйелі Мэри рөлін ойнады, ол болашақ әнші болған. Фильм сегіз «Оскар» номинациясына ие болды, соның ішінде Джеймс Кагни «Үздік актер» сыйлығын жеңіп алды. Осы кезде Лесли жұлдызға айналды, оның экрандағы бейнесі «шамадан тыс тәтті емес, әдемі әдемілік» деп сипатталды. Екінші рет ол Фред Астермен бірге «The Sky's the Limit» фильміне RKO студиясына шақырылды. Лесли кейіпкері Гарольд Арлен мен Джонни Мерсердің «My Shining Hour» әнін таныстырды. Үшінші фильмде Лесли Рональд Рейганмен бірге «Бұл – армия» атты соғыс уақытындағы фильмде түсті. Төртінші фильм – «Бақытты жұлдыздарға рахмет». Ол «Тұрақты нимфа» (1943) фильміндегі Тесса рөліне қарастырылды, онда ол Эррол Флиннмен бірге ойнайтын еді. Алайда, студия директоры Джек Л. Уорнер оның бұл рөлге лайық емес деп ойлады, сондықтан рөл Джоан Фонтейнге берілді. Австралияда туған актер Флинн режиссер британдық актерді қалағандықтан қабылданбады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Голливудтың асханасында тұрақты волонтер болып жұмыс істеді, онда ол әскерилермен би биледі және жүздеген автографтарға қол қойды. Ол Роберт Хаттон және тағы да басқалармен бірге Warner Bros. компаниясының «Голливудтың асханасы» (1944) фильмінде түсті. Фильмде көрінген көптеген Голливуд жұлдыздары сияқты ол өзін ойнады, бірақ фильмдегі сюжет оның асханаға жиі келетін солдатқа (Хаттон сомдаған) ғашық болуын көрсетті. Оның әпкесі, актриса Бетти Бродел де фильмде өзін ойнады. 1946 жылы Motion Picture Herald журналы жүргізген сауалнамада Лесли ертеңгі күнің ең үміткер жұлдызы деп танылды.
Her big break came when she signed a contract with Warner Bros. in 1941. Two weeks later, the then 15 year old actress was asked to do a screen test while unaware which movie it was for. She got the part because she could cry on cue. Film critic Bosley Crowther wrote: "a newcomer named Joan Leslie handles lesser roles effectively." Later that year, Warner Bros. produced a biopic of Alvin C. York, a decorated American World War I soldier, Sergeant York (also 1941), starring Gary Cooper. Jane Russell was initially suggested for the role of Gracie Williams, York's fiancée, but York wanted an actress who neither smoked nor drank. 16 year old Leslie eventually got the part. Sergeant York was a critical and financial success, becoming the highest grossing movie of 1941. It received 11 Oscar nominations and Cooper won the Best Actor award. Cooper (aged 40) was 24 years her senior. "Gary gave me a doll on the set," Leslie later told the Toronto Star. "That's how he saw me." Leslie had a supporting role in The Male Animal (1942). She played Olivia de Havilland's younger sister, Patricia Stanley, a role Gene Tierney had played in the original Broadway production. She auditioned for Paramount's Holiday Inn (1942), but Warner Bros. decided to cast her in Yankee Doodle Dandy (also 1942) with James Cagney. The film is a musical depicting the life of Broadway entertainer George M. Cohan. Leslie portrayed his girlfriend/wife Mary, an aspiring singer. The film received eight Oscar nominations, including a Best Actor award for James Cagney. By now, Leslie had become a star whose on screen image was described as "sweet innocence without seeming too sugary." For the second, she was lent to RKO for The Sky's the Limit, starring with Fred Astaire. Leslie's character introduced the Harold Arlen Johnny Mercer song "My Shining Hour". In the third movie, Leslie co starred in the wartime motion picture This Is the Army with Ronald Reagan. The fourth movie was Thank Your Lucky Stars. She was considered for the role of Tessa in The Constant Nymph (also 1943), wherein she would play opposite Errol Flynn. Studio executive Jack L. Warner, though, felt she was unsuitable and the part went to Joan Fontaine. The Australian born actor Flynn was rejected because the director wanted a British actor. During World War II, she was a regular volunteer at the Hollywood Canteen, where she danced with servicemen and signed hundreds of autographs. She was featured with Robert Hutton, among many others, in the Warner Bros. film Hollywood Canteen (1944). Like most of the other Hollywood stars appearing in the film, she played herself, but the fictionalized plot had her falling in love with a soldier (played by Hutton) frequenting the canteen. Her sister, actress Betty Brodel, briefly played herself in the film as well. In 1946, an exhibitors' poll conducted by Motion Picture Herald voted Leslie the most promising star of tomorrow.
Кейінгі мансап
1946 жылы Лесли студия ұсынған рөлдерге көбейіп бара жатқан наразылық білдірді. Ол мағыналы әрі ересек рөлдерді іздеді және жас кезінен туындаған қарапайым бейнесінен шығуды қалады. Оның шешімі сонымен қатар моральдық және діни ұстанымдарына негізделген. Адвокаты Оскар Каммингстің көмегімен ол Warner Bros. компаниясын сотқа шақырып, келісімшартынан босатылды. 1947 жылы Католик театр ұйымы Леслиге "өзінің талантын және өнерін жағымсыз фильмдерде пайдаланудан үнемі бас тартқаны үшін" сыйлық берді. Осының нәтижесінде Джек Уорнер өзінің ықпалын пайдаланып, оны басқа ірі Голливуд студияларының қара тізіміне енгізді. 1947 жылы ол "Eagle Lion Films" студиясымен екі фильмге келісімшарт жасады. Біріншісі – "Repeat Performance" (1947), онда ол Бродвей актрисасының рөлін ойнады. Екіншісі – "Northwest Stampede" (1948), онда ол Джеймс Крейгпен бірге түсті. "Eagle Lion Films" компаниясымен келісімшарты аяқталғаннан кейін, ол Роберт Уокермен бірге "The Skipper Surprised His Wife" (1950) фильмінде ойнады. Фильмді MGM компаниясы көрсетті, ол 1936 жылы оның кино мансабының бастауы болған студия. 1950-жылдардың басында Лесли қыздарын тәрбиелеуге көңіл бөлді, бұл оның кинодағы мансабының үзіліске ұшырауына себеп болды. 1952 жылы ол негізінен вестерн фильмдерін түсіретін, төмен бюджетті "Republic Pictures" студиясымен қысқа мерзімді келісімшартқа қол қойды. "Kingsport Times News" газеті бұл фильмді "Корея майданынан жараланған сарбаздарды эвакуациялауда керемет мейірімділік көрсеткен батыл әйелдерді құрметтейтін" қызықты фильм деп сипаттады. Оның соңғы фильмі – "The Revolt of Mamie Stover" (1956), бірақ ол балалары мектепте оқып жүргенде телешоуларда эпизодтық рөлдерде пайда бола берді.
By 1946, Leslie was growing increasingly dissatisfied with the roles offered to her by the studio. She sought more serious and mature roles, and wanted to break out of her ingenue image, which was partly due to her young age. Her decision was also based on moral and religious grounds. With the help of her lawyer Oscar Cummings, she took Warner Bros. to court to get released from her contract. In 1947, the Catholic Theater Guild gave Leslie an award because of her "consistent refusal to use her talents and art in film productions of objectionable character." As a result of this, Jack Warner used his influence to blacklist her from other major Hollywood studios. In 1947, she signed a two picture contract with the poverty row studio Eagle Lion Films. The first one was Repeat Performance (1947), a film noir in which she played a Broadway actress. The other was Northwest Stampede (1948) in which she performed with James Craig. After her contract with Eagle Lion Films expired, she was cast in The Skipper Surprised His Wife (1950), appearing with Robert Walker. The film was distributed by MGM, the studio with which she began her film career in 1936. In the early 1950s, Leslie chose to focus on raising her daughters, which resulted in a more irregular film career. In 1952, she signed a short term deal with Republic Pictures, the low budget studio that primarily produced Westerns. It was described by the newspaper Kingsport Times News as a thrilling film that "honors the courageous women who performed miracles of mercy above the clouds in evacuation of wounded GIs from Korean battlefields." Her last film was The Revolt of Mamie Stover (1956), but she continued making sporadic appearances in television shows while her children were at school.
Жеке өмір
1950 жылдың наурыз айында ол акушер Уильям Колдуэллге тұрмысқа шықты. Екі қызы да мұғалім болды. Лесли 1952 жылғы президенттік сайлауда Адлай Стивенсонды қолдаған демократ болды. Лесли өзінің атты брендімен киімдерді жобалады. Уильям 2000 жылы қайтыс болды. Бір жыл өткен соң ол Луисвилл университеті үшін гинекологиялық онкология саласындағы доктор Уильям Г. және Джоан Л. Колдуэлл атындағы профессорлық қызметін құрды. Лесли 32 жылдан астам уақыт бойы университеттың қадірленген түлегі болды. Теңдесіз католик болған ол 50 жылдан астам уақыт бойы Әйелер туу үйіне көмек көрсетумен айналысты.
In March 1950, she married William Caldwell, an obstetrician. Both daughters became teachers. Leslie was a Democrat who supported the campaign of Adlai Stevenson during the 1952 presidential election. Leslie designed clothing under her eponymous brand. William died in 2000. A year later, she founded the Dr. William G. and Joan L. Caldwell Chair in Gynecologic Oncology for the University of Louisville. Leslie was an adopted alumna of the university for over 32 years. A devout Catholic, she was involved with charity work for the St. Anne's Maternity Home for more than 50 years.
Өлім
Лесли 2015 жылғы 12 қазанда Лос-Анджелесте қайтыс болды. Ол 90 жасқа толыпты.
Leslie died on October 12, 2015, in Los Angeles, California. She was 90.
Марапаттар мен құрметтер
1960 жылы 8 қазанда Джоан Лесли Голливудтың Даңқ аллеясында, 1560 Вайн-стрит мекенжайында өз жұлдызын алды. 1999 жылы ол 1950 жылға дейін дебют жасаған 25 ең ұлы әйел киножұлдызын анықтау үшін Америка кино институты ұсынған 250 актрисаның қатарында болды. 2006 жылы 12 тамызда ол батыс жанрындағы телешоулар мен фильмдерге қосқан үлесі үшін "Алтын етік" сыйлығымен марапатталды.
On October 8, 1960, Joan Leslie received a star on the Hollywood Walk of Fame at 1560 Vine Street. In 1999, she was one of the 250 actresses nominated for the American Film Institute's selection of the 25 greatest female screen legends to have debuted before 1950. On August 12, 2006, she received a Golden Boot Award for her contributions to Western television shows and movies.
Толық кинографиясы
Телефильмдер үшін келесі бөлімді қараңыз. Жыл Атауы Рөл Студия Ескермелер 1936 Келісім Жоан Бродел Қысқаметражды фильм «Камилла» Мари Жанет MGM Кредитсіз 1938 Қанатты ерлер 11 жастағы Патрисия Фальконер Paramount Кредитсіз. Джоанның нақты жасы білгеннен кейін оны әпкесі ауыстырды, рөл екеуімен бөлісілді.
For TV movies, see the following section. Year Title Role Studio Notes1936 Signing Off Joan Brodel Short film Camille Marie Jeanette MGM Uncredited 1938 Men with Wings Patricia Falconer at age 11 Paramount Uncredited. Shared role with sister, who replaced her when Joan's real age discovered.