Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Париждің орталық бөлігіндегі қонақ үй, Франция.
Hotel in central Paris, France
Ritz Paris – Париждің орталық бөлігінде орналасқан, қаланың 1-ші округіндегі Вендом алаңына қарап тұратын қонақ үй. The Leading Hotels of the World маркетингтік тобының мүшесі болып табылатын Ritz Paris әлемдегі ең сәнді қонақ үйлердің қатарында. Қонақ үй 1898 жылы швейцариялық қонақ үй иесі Сезар Риц пен француздық шеф-аспаз Огюст Эскофье бірлесіп құрған. Қонақ үй XVIII ғасырға дейінгі үйдің фасадының артында салынған. Бұл Еуропадағы әр бөлмесінде ваннасы, электр жарығы және телефоны бар алғашқы қонақ үйлердің бірі болды. Ол сәнділігімен тез танылып, патшалар, саясаткерлер, жазушылар, киножұлдыздар мен әншілерді қонаққа шақырды. Оның бірнеше люкстері қонақ үйдің танымал қонақтарының құрметіне аталған, олардың ішінде Коко Шанель бар, ал Bar Hemingway коктейль залы жазушы Эрнест Хемингуэйге арналған. 2012 жылы басталған 159 бөлмелі қонақ үйдің жаңартылуы төрт жылға созылып, бірнеше миллион еуроға бағаланды және 2016 жылдың 6 маусымында қайта ашылды. Қонақ үй Франция экономика, өнеркәсіп және жұмыспен қамту министрлігінен «Сарай» аталымын алуға үміткер болмаса да, оның Императорлық люксі Франция үкіметімен ұлттық ескерткіш ретінде тіркелді. Жоғары қоғам мен сәнділіктің символы ретінде танылғандықтан, қонақ үй көптеген көркем шығармаларда, соның ішінде романдарда (Ф. Скотт Фицджеральдтың «Түн тыныш» және Хемингуэйдің «Күн де көтеріледі»), пьесада (Ноэль Ковардтың «Semi Monde» пьесасы) және фильмдерде (Билли Уайлдердің 1957 жылғы «Кешкі махаббат» комедиясы және Уильям Уайлердің 1966 жылғы «Миллионды қалай ұрлауға болады» комедиясы) бейнеленген.
The Ritz Paris is a hotel in central Paris, overlooking the Place Vendôme in the city's 1st arrondissement. A member of The Leading Hotels of the World marketing group, the Ritz Paris is ranked among the most luxurious hotels in the world. The hotel was founded in 1898 by the Swiss hotelier César Ritz in collaboration with the French chef Auguste Escoffier. The hotel was constructed behind the façade of an eighteenth century townhouse. It was among the first hotels in Europe to provide an en suite bathroom, electricity, and a telephone for each room. It quickly established a reputation for luxury and attracted a clientele that included royalty, politicians, writers, film stars, and singers. Several of its suites are named in honour of famous guests of the hotel including Coco Chanel, and the cocktail lounge Bar Hemingway pays tribute to writer Ernest Hemingway. Beginning in 2012, the 159 room hotel underwent a four year, multimillion euro renovation, reopening on 6 June 2016. While the hotel has not applied for the 'Palace' distinction from the French ministry of economy, industry and employment, its Suite Impériale has been listed by the French government as a national monument. Because of its status as a symbol of high society and luxury, the hotel is featured in many notable works of fiction, including novels (F. Scott Fitzgerald's Tender Is the Night and Hemingway's The Sun Also Rises), a play (Noël Coward's play Semi Monde), and films (Billy Wilder's 1957 comedy Love in the Afternoon and William Wyler's 1966 comedy How to Steal a Million).
Негізгі деректер
Плейс Вендомды маркиз де Лувуа бастаған, бірақ қаржы жетіспеуіне байланысты тоқтап қалды. Лувуа қайтыс болғаннан кейін бұл жерді король Людовик XIV сатып алды, бірақ қаржы тартылып, жобаны Джон Ло сатып алып аяқтады. Плейс Вендом учакесінің 15-ші лоты 1705 жылы Антуан Бито де Вейль сатып алды, ол Ұлы Кеңестің кеңесшісі, Жанна Байлет де Ла Курдың тағайындамасы, Николас Байлет де Ла Курдың жесірі және оның қызы Аннаның атынан әрекет етті. Жанна оны 1710 жылы герцог Антуан де Грамонның әйелі Аннаға мұра етті. Анна, Людовик XIV-нің алғашқы дәрігері Дакиннің, содан кейін Людовик Сангуиннің, Ливри маркизінің үйленушісі, герцог Антуан Карл IV Граммонға үйленді, ол осы жерде Граммон қонақ үйі салынды. 1721 жылы жесір қалған герцогиня де Грамон оны Даниэль Франсуа де Жела Воазинге (1686–1762) сатты, ол Амбер рыцары және Лотрек графы болды, ол онда отыз жыл өмір сүрді. 1750 жылы ол ерекше соғыстардың қазынашысы Шарль де ла Виллетке сатылды, ол оны Испания елшісі, Андорра князіне жалға берді. 1775 жылдан бастап ол патша хатшысы Клод Даррасқа тиесілі болды, содан кейін 1788 жылдан бастап мемлекеттік борыштың таратылуына жауапты басқарма, ал 1792 жылдан бастап ипотекалық несие иеленді. Фасадты корольдік сәулетші Жюль Хардуан Мансарт жобалаған. 1854 жылы оны Перейр ағайындылары сатып алып, «Crédit Mobilier» қаржы мекемесінің бас кеңсесін құрды. 1888 жылы швейцариялық қонақ үй иесі Цезар Риц және француздық аспаз Огюст Эскофьер Баден-Баденде мейрамхана ашты, содан кейін Ричард Д’Ойли Карте оларды Лондонға шақырып, «Савой» қонақ үйінің алғашқы директоры және аспаз қызметтерін тапсырды, олар 1889 жылдан 1897 жылға дейін осы лауазымдарда болды. «Савой» Риц басшылығымен бірден табысқа жетіп, Уэльс принці бастаған бай және беделді клиенттерді тартты. 1897 жылы Риц пен Эскофьер «Савойдан» босатылды, себебі Риц 3400 фунт стерлингтен астам шарап пен спирттің жоғалуына қатысы бар болды. Александр Марнье Лапостоллдің көмегімен Риц сарайды сатып алып, бұрынғы Граммон қонақ үйін 210 бөлмелі қонақ үйге айналдырды. Ол 1705 жылғы бастапқы құрылысты жаңарту үшін сәулетші Шарль Мьюесті жалдады. Рицтің инновациялық гигиеналық стандарттары әр люксте ванна бөлмесі, мүмкіндігінше көп күн сәулесі және ең аз перделер мен басқа да маталар болуын талап етті. Сонымен қатар ол қонақтарды үйде сезіндіру үшін қонақ үйді ағылшын немесе француз джентльмендерінің үйіне тән барлық ескі сәндік заттармен жабдықтады. Өзінің кіші серіктесі Эскофьердің аспаздық шеберлігімен бірге Риц қонақ үйін сәнділік, қызмет көрсету және жоғары тағаммен байланысты етті, бұл «ritzy» терминінде бейнеленген. Ол бірден париждік әлеуметтік топтардың арасында сәнге айналды, жылдар бойы Марсель Пруст, Ф. Скотт Фицджеральд, Эрнест Хемингуэй, король Эдуард VII және Рицті отыз жылдан астам уақыт бойы өзінің үйі еткен Коко Шанель сияқты көптеген беделді тұлғаларды қабылдады. Қонақ үйдің көптеген люкстері атақты қонақтарының есімдерімен аталады. Хемингуэй бірде былай деген: «Парижде Рицте тұрмаудың жалғыз себебі – егер сіз оған ақшаңыз жетпесе». 1904 және 1908 жылдары Риц саябағындағы кафе швейцариялық суретші Пьер Жорж Жанниот салған суреттермен безендірілді. Пруст 1909 жылдан бастап «Өткеннің естелігі» атты шығармасының бөліктерін осы жерде жазды. Ғимарат 1910 жылы кеңейтілді, ал 1918 жылы Сезар Риц қайтыс болды, оның орнын ұлы Шарль Риц басты. Румыния королевасы Мария 1919 жылы Париж бейбітшілік конференциясында Үлкен Румыния үшін күрескен кезде өзінің екі үлкен қызы Элизабет (Грекиядан) және Мария (Югославиядан) Ритц қонақ үйінде болды. Осы жылдар ішінде көптеген патшалар мен мемлекет басшылары қонақ үйде түнеп, тамақтанды. Эдуард VII бірде өзінің сүйіктісімен бірге қонақ үйдің тым тар ваннасына тығылып қалған екен. Әл-Файед оны бірнеше жыл бойы жұмысын тоқтатпай толығымен жаңартты; бұл екі таунхаусты қосып, Париждің көптеген жетекші бутиктері бар аркадамен біріктірілді. Ол 2015 жылдың соңында қайта ашылуы тиіс еді, бірақ бұл күн кейін 2016 жылдың наурызына ауыстырылды. 2016 жылдың 19 қаңтарында жергілікті уақыт бойынша сағат 07:00-де ғимараттың шатырында үлкен өрт шықты. 15 өрт сөндіру машинасы мен 60 өрт сөндіруші келді. Ritz 2016 жылдың 6 маусымында төрт жылдық, көп миллиондық жөндеуден кейін қайта ашылды. XXI ғасырда Ритц әлемдегі ең сәнді қонақ үйлердің қатарына кіреді және Париждегі ең қымбат қонақ үй болып табылады. Кейбіреулер оны Еуропадағы ең жақсы қонақ үй және әлемдегі ең танымал қонақ үйлердің бірі деп атайды. Бұл «Әлемдегі ең үздік қонақ үйлер» қатарына жатады.
The Place Vendôme was started by the Marquis de Louvois and abandoned due to a lack of funds. After Louvois' death the site was bought by king Louis XIV, but finances ran low and the project was bought and completed by John Law. Lot number 15, Place Vendôme site was purchased in 1705 by Antoine Bitaut de Vaillé, advisor to the Grand Council, nominee of Jeanne Baillet de La Cour, widow of Nicolas Baillet de La Cour and acting on behalf of his daughter Anne. Jeanne bequeathed it in 1710 to her daughter, Anne, wife of Duke Antoine de Gramont. Anne, a chambermaid to the first doctor of Louis XIV, Daquin, then to Louis Sanguin, Marquis de Livry, married the Duke Antoine Charles IV of Gramont who left his name to the hôtel particulier Hôtel de Gramont which was built on the site. In 1721, the Duchesse de Gramont, who had become a widow, sold it to Daniel François de Gelas of Voisin (1686–1762), knight of Amber and count of Lautrec, who lived there for thirty years. It was sold in 1750 to Charles de la Villette, treasurer of the extraordinary wars, who rented it to the Prince of Andorra, Spanish ambassador. From 1775 it belonged to Claude Darras, secretary of the king, and then was occupied from 1788 by the Direction of the liquidation of the public debt and then from 1792 by the Mortgage credit. The façade was designed by the royal architect Jules Hardouin Mansart. In 1854 it was acquired by the Péreire brothers, who made it the head office of their Crédit Mobilier financial institution. In 1888, the Swiss hotelier César Ritz and the French chef Auguste Escoffier opened a restaurant in Baden Baden, and the two were then invited to London by Richard D'Oyly Carte to become the first manager and chef of the Savoy Hotel, positions they held from 1889 until 1897. The Savoy under Ritz was an immediate success, attracting a distinguished and moneyed clientele, headed by the Prince of Wales. In 1897, Ritz and Escoffier were both dismissed from the Savoy, when Ritz was implicated in the disappearance of over £3400 worth of wine and spirits. Aided by Alexandre Marnier Lapostolle, Ritz purchased the palace and transformed the former Hôtel de Gramont building into a 210 room hotel. He engaged the architect Charles Mewès to update the original 1705 structure. Ritz's innovative standards of hygiene demanded a bathroom for every suite, the maximum possible amount of sunlight, and the minimum of curtains and other hangings. At the same time he furnished the hotel with all the old fashioned appeal of an English or French gentleman's house, in order to make clients feel at home. Together with the culinary talents of his junior partner Escoffier, Ritz made the hotel synonymous with opulence, service, and fine dining, as embodied in the term "ritzy." It immediately became fashionable with Parisian socialites, hosting many prestigious personalities over the years, such as Marcel Proust, F. Scott Fitzgerald, Ernest Hemingway, King Edward VII, and the couturier Coco Chanel, who made the Ritz her home for more than thirty years. Many of the suites in the hotel are named after their famous patrons. Hemingway once said, "When in Paris the only reason not to stay at the Ritz is if you can't afford it". In 1904 and 1908, the Ritz garden café was painted by the Swiss artist, Pierre Georges Jeanniot. Proust wrote parts of Remembrance of Things Past here from around 1909. The building was extended in 1910, and César Ritz died in 1918, succeeded by his son, Charles Ritz. Queen Marie of Romania stayed at the Ritz Hotel with her two eldest daughters, Elisabeth (of Greece) and Maria (of Yugoslavia) in 1919 while campaigning for Greater Romania at the Paris Peace Conference. Many other prominent royal figures and heads of state slept and dined at the hotel over the years. Edward VII reportedly once got stuck in a too narrow bathtub with his lover at the hotel. Al Fayed renovated it completely over several years without stopping its operation; this was achieved by annexing two townhouses, joined by an arcade with many of Paris's leading boutiques. It was scheduled to reopen in late 2015, but this date was later changed to March 2016. At 07:00 local time on 19 January 2016, a major fire broke out in the roof of the building. Fifteen fire engines and 60 firefighters responded. The Ritz reopened on 6 June 2016 after a major four year, multimillion dollar renovation. In the 21st century, the Ritz is ranked among the most luxurious hotels in the world and the most expensive in Paris. It is referred to by some as the best hotel in Europe and one of the world's most famous hotels. It is one of "The Leading Hotels of the World".
Ерекше тарихи оқиғалар
1940 жылдың жазында нацистік Германияның әуе күштері Люфтваффе штабын Ритц қонақүйінде орналастырды, оның басшысы Герман Геринг болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бұл қонақүйге көп рет келген Эрнест Хемингуэй үшінші әйелі Марта Геллхорн ажырасуға ниеттенгенін осы жерде білді. Ол бұл жаңалыққа жауап ретінде оның суретін Ритц қонақүйінің дәретханасына лақтырып, содан кейін сурет пен дәретхананы тапаншасымен атты. 1955 жылдың 22 сәуірінде Парма герцогы мен герцогинясы қонақ үйде қыздары, Бурбон-Парма әулетінің принцессасы Сесиль Мари үшін кеш өткізді. 1997 жылдың 31 тамызында Уэльс ханшайымы Диана, Аль-Файедтің ұлы Доди Аль-Файед және олардың жүргізушісі Анри Пол қонақүйдің Императорлық люксінде тамақтанып, күзетшісі Тревор Рис-Джонспен бірге қонақүйден шықты, бірақ Понт-де-л’Алма тоннелінде қайғылы жол апатына ұшырады. 2018 жылдың 10 қаңтарында бес адам қонақүйден миллиондаған еуролық әшекейлерді ұрлады; үш адам қашып кетуге үлкермес бұрын ұсталды.
During the summer of 1940, the Luftwaffe, the air forces of Nazi Germany during the Second World War, set up their headquarters at the Ritz, with their chief Hermann Göring. Ernest Hemingway, who stayed at the hotel many times after World War II, was there when he learned his third wife, Martha Gellhorn, wanted a divorce. He reacted to the news by throwing her photo into a Ritz toilet and then shooting the photo and the toilet with his pistol. On 22 April 1955, the Duke and Duchess of Parma hosted a coming out ball for their daughter, Princess Cécile Marie of Bourbon Parma, at the hotel. On 31 August 1997, Diana, Princess of Wales, and Al Fayed's son Dodi Al Fayed, and their chauffeur Henri Paul, dined in the Imperial Suite of the hotel before leaving the hotel with bodyguard Trevor Rees Jones, only to have a fatal car accident in the Pont de l'Alma underpass. On 10 January 2018, five men stole millions of euros worth of jewelry from within the hotel; three were subsequently caught before escaping.
Сәулет
Сарай мен алаң – Луи XIV билігінің соңындағы классикалық сәулет өнерінің шедеврлері. Фасадты 17 ғасырдың аяғында патша сәулетшісі Мансарт жобалаған, ал жерді сатып алып, 1705 жылы құрылыс басталғанға дейін. Ritz қонақ үйі Vendôme және Cambon ғимараттарынан тұрады, бөлмелері Place Vendôme алаңына тікелей қарайды, ал екінші жағынан – қонақ үйдің бағына. "Ритц" Еуропадағы алғашқы қонақ үйлердің бірі болды, ол әр бөлмеде жеке ванна бөлмесі, телефон және электр қуатымен қамтамасыз етілген. Ritz Paris қонақ үйі 4 қабаттан тұрады, оның ішінде мансардты шатыры бар, және 2011 жылғы мәліметтер бойынша 159 бөлме, екі Мишлен жұлдызына ие мейрамхана, екі бар және күнделікті тамақтануға арналған мейрамхана ұсынады.
The palace and the square are masterpieces of classical architecture from the end of the reign of Louis XIV. The façade was designed by the royal architect Mansart in the late 17th century before the plot was bought and construction began in 1705. The Hôtel Ritz comprises the Vendôme and the Cambon buildings with rooms overlooking the Place Vendôme, and, on the opposite side, the hotel's garden. The Ritz was among the first hotels in Europe to provide a bathroom en suite, a telephone and electricity for each room. The Hôtel Ritz Paris is 4 floors high, including the mansard roof, and as of 2011 offers 159 rooms, a two Michelin starred restaurant, two bars and a casual dining restaurant.
Бөлмелер мен люкстер
1970 жылдары «Holiday» саяхат журналы былай жазды: «Көбінесе әрбір патша басшысы ең жақсы зығыр маталардағы қауырсын төсектерде, он бес фут (5 метр) биіктіктегі төбелер астында, үлкен екі терезе арқылы сәнді Вендом алаңына қарап тұрған бөлмелерде ұйықтаған». «Frommer’s» Ритцті «Еуропаның ең ұлы қонақ үйі» деп атап, интерьерін былай сипаттайды: «Қоғамдық залдар мұражай деңгейіндегі антиквариаттармен жабдықталған. Әрбір қонақ бөлмесі бірегей безендірілген, көбісі XIV немесе XV Людовиктердің көшірмелерімен; барлығында әдемі кілемдер, мәрмәр каминдер, гобелендер, латуньдан жасалған төсектер және тағы да басқа заттар бар. Едуард VII сүйіктісімен тым тар ваннаға тығылып қалғаннан бері Ритцтегі ванналар терең әрі кең болды». Ритц Париждегі ең қымбат қонақ үй болуы мүмкін, люкстердің бағасы 3650 евродан басталып, ең сәнділері үшін (ең қымбаты – Империал люкс) 20 000 евроға дейін жетеді. Бұл ең жақсы люкстер «Престиж люкстері» деп аталады, олардың саны он, Ритцтің сөзінше, бұл «эстетикалық адамдар үшін әлем, онда XVIII ғасырлық панельдер аллегориялық төбелерді, ескі шеберлерді және баға жетпес антиквариат жиһаздарды еске түсіреді. Әр бөлме бірегей және әрқайсысы сол кезде тұрған көрнекті қонақтардың рухын сақтайтын сияқты». Vendôme Suite қонақ үйдің ең кең бөлмелерінің бірі, онда XIV Людовик жиһазы, қызыл және азу тісінің түстері және алаңға қарап тұрған үлкен терезелер бар. Сезар Ритц люксі алаңға қарап тұрады және XV Людовик жиһазымен және Ритцтің өзінің портретімен жабдықталған. Бөлме жасыл және ақшыл сары түстерде безендірілген, бір бөлмеде канопелі төсек, екіншісінде жібек гүлді өрнектер бар. «Элтон Джон» люксінің түстері құлпынай қызғылт және қаймақ түстерінен тұрады, онда екі жатын бөлмесі, қалың қызғылт кілем және шатыр терезелері бар. Джон өзінің 42 жылдығына бүкіл қабатты жалға алған деген хабар бар. Windsor Suite герцогтың (VIII Эдуард) және Виндзор герцогинясының портреттерімен, гобелендермен және алтын қалыптармен безендірілген. Олар XVI Людовик жиһазымен және бадам жасыл, лосось және інжу-маржан сұр түстерімен жабдықталған. Коко Шанель люксі, онда Коко Шанель шамамен 35 жыл өмір сүрген, екі жатын бөлмесі мен қонақ бөлмесінен тұрады және коромадель лактарымен, қытай жиһазымен, барокко айналарымен және Гранде Мадмуазель жасаған үлкен дивандармен жабдықталған. Екінші жатын бөлмесі XVI Людовик стилінде, төсегі мен бағаналары бар. Сюита француз өнерінде сәнді безендірілген, барельефтер мен XVIII ғасырлық панельдермен, олар сюитаның тарихи ескерткіш мәртебесімен қорғалады. Ванна бөлмесі – Вандом бағына қарап тұрған бұрынғы будоар, онда XVIII ғасырлық панельдер, джакузи ваннасы және бу ваннасы бар, сонымен қатар плазмалық теледидары мен косметикалық тоңазытқышы бар. Салонның жанында және француз шараптарының әртүрлі түрлеріне толы жеке шарап қоймасы орналасқан.
In the 1970s a travel publication Holiday wrote, "Practically every royal head of state has snoozed under down quilts on the finest linen sheets, beneath fifteen foot high (15 feet (5 m)) ceilings in rooms looking out, through huge double windows, on the elegant Place Vendôme." Frommer's, which calls the Ritz "Europe's greatest hotel", describes the furnishings as follows: "The public salons are furnished with museum calibre antiques. Each guest room is uniquely decorated, most with Louis XIV or Louis XV reproductions; all have fine rugs, marble fireplaces, tapestries, brass beds, and more. Ever since Edward VII got stuck in a too narrow bathtub with his lover, the tubs at the Ritz have been deep and big." The Ritz may be the most expensive hotel in Paris, Suites start at €3,650 and up to €20,000 a night for the most lavish ones (Suite Impériale being the most expensive). These finest suites are known as the "Prestige suites", ten in total, which according to the Ritz are "a world for aesthetes where 18th century panelling echoes allegorical ceilings, old masters and priceless antique furniture. Each suite is unique and each seems to still breathe the spirit of the illustrious guests who once stayed there." The Vendôme Suite is one of the most spacious of the hotel, containing Louis XIV furnishings, with a red and ivory theme and grand windows overlooking the square. The César Ritz Suite overlooks the square and contains Louis XV furniture and a portrait of Ritz himself. The room is decorated in shades of green and light yellow with a canopied bed in one room and silk floral pattern in the second. The Elton John Suite, decorated in strawberry pink and cream, contains two bedrooms, a thick pink carpet and attic windows. John reportedly hired the entire floor for his 42nd birthday. The Windsor Suite contains tapestries and gilded mouldings and portraits of the Duke (Edward VIII) and Duchess of Windsor. They are decorated with Louis XVI furniture and colours such as almond green, salmon and pearl grey. The Coco Chanel Suite where Coco Chanel lived for some 35 years consists of two bedrooms and a living room and features Coromandel lacquers, Chinese furniture, baroque mirrors and oversized sofas with quilting created by Grande Mademoiselle. The other bedroom is in the style of Louis XVI, with a baldachin bed and columns. The suite is lavishly decorated in French art, bas reliefs and 18th century paneling which is protected under the suite's historic monument status. The bathroom is a former boudoir overlooking the Vendôme garden, with 18th century paneling and a Jacuzzi bath and steam bath shower, and has its own plasma television and cosmetics fridge. near the salon and has its own small personal wine cellar filled with a variety of French wines.
"Леспадон"
Ритц қонақ үйінің құрылысынан бастап мейрамханасы болғанмен, қазіргі L'Espadon (The Swordfish) мейрамханасын 1956 жылы Чарльз Ритц ашты. Ол балық аулауды ұнататындықтан, мейрамхананы балықтың атымен атады. Мейрамхана қонақ үйдің алғашқы аспазы Аугуст Эскофьеден шабыт алып, «дәстүрлі француз аспаздық стилін заманауи үлгімен» ұсынады. Ол 2012 жылдың 1 тамызында толықтай жөндеуге кіріскенге дейін мейрамхананың бас аспазы қызметін атқарды. Бас аспаз бұрын Гай Легей болды, ол Париждің ең ұлы аспазшыларының бірі саналды және кем дегенде 1986 жылдан 1999 жылдан кейін де қызмет еткен. Мейрамхананың интерьері «әсемделіп жасалған, иллюзия тудыратын төбелермен, түймеленген маталармен және баққа ашылатын көріністермен» сипатталады. Оның ең танымал коктейльдерінің бірі – анисет, мят, сары шартрёз, вишня брендисі, куммель, жасыл шартрёз және коньяк қосылған құдіретті «Радуга» коктейлі. Риц-бар әлемдегі алғашқы қонақ үй бары болуы мүмкін. Бар бастапқы түріне келтірілді, бай ағаш жабынмен және былғары жиһаздарымен безенді, қабырғаларында авторды шабыттандырған орындар мен адамдардың 25 түпнұсқа суреті ілулі тұр. Бар Вендом кешкі шай ішуге құмар париждіктердің арасында өте танымал, ағаштан жасалған жиһаздары мен роялі бар. Жаз айларында есіктер бақша мен террасаға ашылады.
Although there was necessarily a hotel restaurant from the inception of the Ritz, the current hotel restaurant, L'Espadon (The Swordfish) was established in 1956 by Charles Ritz. He was a keen fishing enthusiast so named the restaurant after a fish. The restaurant is inspired by the legendary first chef of the hotel, Auguste Escoffier, serving "traditional French culinary style with contemporary overtones". He was the executive chef of the restaurant until its closing on 1 August 2012 for a complete renovation. The head chef was formerly Guy Legay, cited as one of Paris's greatest chefs, who had served from at least 1986 to beyond 1999. The restaurant decor is described as "opulent with trompe l’oeil ceilings, swagged drapes, and views into the garden." One of his best known cocktails was the potent "Rainbow", consisting of anisette, mint, yellow chartreuse, cherry brandy, kümmel, green chartreuse and cognac. The Ritz Bar may have been the world's first hotel bar. The bar has been restored to its original appearance, with rich wood paneling and leather upholstery and has 25 original photographs on the walls taken by the author of places and people that inspired him. Bar Vendôme is very popular with wealthy Parisians for afternoon tea and contains wood furnishings and a grand piano. During the summer months the doors are opened out onto the garden and terrace.
Ритц-Эскофье мектебі
Риц Эскофье француз гастрономиясы мектебі 1988 жылы Огюст Эскофье құрметіне ашылды. Мектептің негізгі қағидасы Эскофье айтқан: "Жақсы тағам – нағыз бақыттың бастауы". Бұл мектепке қонақүйдің арт жағындағы кіреберіс арқылы өтуге болады және ол әуесқойлар мен кәсіби аспазшыларға арналған оқу курстары мен шеберлік сабақтарын ұсынады.
The Ritz Escoffier School of French Gastronomy was established in 1988 in honour of Auguste Escoffier. The ethos of the school is based on Escoffier's words, "Good cuisine is the foundation of true happiness." This school is accessed through an entrance in the back of the hotel and offers training courses and workshops for amateur and professional cooks.
Бассейн және шипажай
Ритц денсаулық клубында Париждің барлық сарай-қонақүйлеріндегі ең үлкен бассейн орналасқан, және Ритц оны "Париждегі ең әдемі жабық бассейн" деп таныстырады. Бассейннің құрылысына Ежелгі Грекия мен Ежелгі Римнің мойнақтары үлгі болған. Бассейн төбесінде бейнелер, ағындар және су асты дыбыстары бар. Денсаулық клубы "жоғары технологиялық жабдықтармен" мақтанады және рефлексологиядан бастап швед массажы мен шиацуға дейін әртүрлі денсаулық сақтау процедураларын ұсынады.
The Ritz Health Club contains a swimming pool, the largest in all of the Parisian hotel palaces and billed by the Ritz as "the finest indoor pool in Paris". The pool's construction was inspired by the baths of Ancient Greece and Ancient Rome and features reliefs on the ceilings and jet streams and underwater sounds in the pool. The health club boasts of of "hi tech facilities" and offers a range of health treatments, from reflexology to Swedish massage and shiatsu.
Көркем шығармаларда
Байлық пен сәнділік символы болғандықтан, бұл қонақ үй көптеген танымал көркем әдебиеттерде суреттелген.
Because of its status as a symbol of wealth and luxury, the hotel has featured in many notable works of fiction.
Роман және драма
Жоғалған ұрпақтың көптеген романдарында Ритцте көріністер кездеседі, мысалы Ф. Скотт Фицджеральдтың "Түн жұмсақ" және Эрнест Хемингуэйдің "Күн де шығады" романдары. Ноэль Ковардтың "Semi Monde" пьесасы, 1924-1926 жылдар аралығында Париждің әсем әрі еркіндікке құмар элитасының оқиғаларын баяндайтын, мейманхананы ең толық қамтыған туынды болып есептеледі. Брет Истон Эллистің "Гламорама" романында супермодельдер террористерге айналып, Ритцке қолдан жасалған бомба орнатады, осының салдарынан мейманхана қирап жойылады. "Да Винчи кодында" басты кейіпкер Роберт Лэнгдон Парижде болғанда осы қонақ үйде тұрады, сондай-ақ Лорен Вайсбергердің "Иблис Прада киеді" романында Андреа Сакс пен Миранда Пристли да осы мейманханада орналасады. Иан Флемингтің "Орыс елінен, махаббатпен" атты Джеймс Бонд романының соңғы тарауы осы қонақ үйде өтеді. Зұлым кейіпкер Роза Клебб 204-ші нөмірлі бөлмеде тұрады және Бондпен шайқасып, осы шайқаста қаза табады. Джулиан Феллоуздың "Снобс" (2004) романында Эрл Броутонның үйлену алдындағы еркектер кешіне қатысушылар Ритцте орналасады.
Many novels of the Lost Generation feature scenes in the Ritz, such as F. Scott Fitzgerald's Tender Is the Night and Ernest Hemingway's The Sun Also Rises. Noël Coward's play Semi Monde is perhaps the most notable work covering the hotel in detail, following the escapades of an extravagant, promiscuous fictional Paris elite between 1924 and 1926. In the Bret Easton Ellis novel Glamorama, a group of supermodels turned terrorists plant a home made bomb in the Ritz, resulting in its destruction. In The Da Vinci Code, the protagonist, Robert Langdon, stays at the hotel while in Paris, as do Andrea Sachs and Miranda Priestly in Lauren Weisberger's The Devil Wears Prada. The final chapter of Ian Fleming's James Bond novel From Russia, with Love is set at the hotel. The villain, Rosa Klebb, stays in room 204 and engages in a battle with Bond which results in her death. In Julian Fellowes' novel Snobs (2004), those attending Earl Broughton's pre marriage bachelor party are accommodated at the Ritz.
Кино
Мейрамхана бірнеше фильмде көрсетілді, олардың үшеуінде Одри Хепберн басты рөлде ойнады. Стенли Доненнің 1957 жылғы «Күлкілі Бет» фильмінде Кей Томпсон «Bonjour, Paris!» санында «Ритц» қонақ үйінің кіреберіс жолында және қонақ үй алдында, «Ритц» қонақ үйінің лифтер киіміндегі бишілер тобымен бірге билейді. Билли Уайлдердің 1957 жылғы «Түстен кейінгі махаббат» комедиясында Хепберн Гарри Купермен қонақ үйдегі люксінде танысып, роман бастайды және фильмнің көп бөлігі сол жерде өтеді. Мейрамхана 1966 жылғы «Миллион қалай ұрлану керек» фильмінде тағы да көрінеді, онда Хепберн мен Питер О’Тулдің қонақ үйдің барындағы романтикалық сахнасында Хепберн Givenchy-дің қара торлы бет маскасын және сәйкес келетін коктейльдік көйлекшен киеді. Үнді фильмі «Жум Барабар Жум» да Абишек Баччан өзінің ойдан шығарылған сүйіктісімен (Лара Датта ойнаған) «Ритц» қонақ үйінде кездеседі.
The hotel has featured in several films, three of which starred Audrey Hepburn. In Stanley Donen's 1957 film Funny Face, Kay Thompson dances in the Ritz's entry driveway and in front of the hotel, accompanied by a group of dancers dressed as Ritz bellhops during the Bonjour, Paris! number. In Billy Wilder's 1957 comedy Love in the Afternoon, Hepburn initiates her romance with Gary Cooper in his suite in the hotel and much of the film is set there. The hotel is again seen in the 1966 movie How to Steal a Million, with a romantic scene between Hepburn and Peter O'Toole in the hotel's bar in which Hepburn wears an iconic Givenchy black lace eye mask and matching cocktail dress. In the Indian film Jhoom Barabar Jhoom, Abhishek Bachchan meets his fictional love (played by Lara Dutta) at Hotel Ritz.