Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фортимил өзені – Аляска штатында және Канаданың Юкон аймағында орналасқан Юкон өзенінің 60 мильдік (97 км) саласы. Алтынның табылуынан кейін Аляска коммерциялық компаниясының екі саудагері, Джек МакКвестен және Артур Харпер өзеннің сағасында бекет салған. 1968 және 1978 жылдар аралығында «Кассиар Майнинг» компаниясы Юконның төменгі Фортимил өзенінің саласы – Клинтон ағысы бойындағы үш ашық карьерден шамамен бір миллион тонна асбест өндірген. 1992 жылы кен орнын тастап кеткеннен кейін компания банкротқа ұшырады, ал аймақтық және Канада үкіметтері, сондай-ақ басқа да ұйымдар кен қалдықтарын алып тастады немесе көміп тастады, өзен жағалауларын бекітті және жерді ішінара қалпына келтіру жұмыстарын жүргізді. Оның ішінде 179 мильдік (288 км) «жабайы», 203 мильдік (327 км) «көркем» және 10 мильдік (16 км) «демалыс» аймақтары белгіленді.
The Fortymile River is a 60 mile (97 km) tributary of the Yukon River in the U. S. state of Alaska and the Canadian territory of Yukon. After the gold discovery, two Alaska Commercial Company traders, Jack McQuesten and Arthur Harper, built a post at the mouth of the river. Between 1968 and 1978, Cassiar Mining extracted about a million metric tons of asbestos from three open pits along Clinton Creek, a tributary of lower Fortymile River in the Yukon. After abandoning the site, the company went bankrupt in 1992, and the territorial and Canadian governments and others removed or buried mine wastes, stabilized the creek banks, and worked to partly restore the land. This included 179 mile (288 km) designated "wild", 203 mile (327 km) called "scenic", and 10 mile (16 km) designated "recreational".
Қайықпен жүзу
Фортимил өзенінің негізгі арнасы, сондай-ақ Солтүстік саласы, Оңтүстік саласы және басқа да салалары, рафт пен каякпен тәжірибелі түрде жүретін немесе қиын ағыстарды айналып өтуге дайын тәжірибелі каноэшілерге әртүрлі қайықпен жүзу мүмкіндіктерін ұсынады. Жүзуге болатын көптеген бөліктер Халықаралық өзен қиындықтары шкаласы бойынша I (оңай) классынан V (өте қиын) классына дейін ауысады. Ағыстардан басқа, қауіптерге көлденең немесе су астындағы өсімдіктер, сондай-ақ карта мен компассыз өзеннің бір бұрылысын екіншісімен шатастырудың жоғары ықтималдығы кіреді, бұл бағытталмаған және дайын емес күйде ағысқа түсуге әкелуі мүмкін. Су алабының гидрологиялық ерекшеліктерінің бірі – Кинк, Солтүстік саласындағы V класты ағыстардың бөлігі болып табылатын жасанды арна. 1904 жылы кеншілер құрғақ жерде іздеу үшін бастапқы өзен төсегінің 5 шақырымын (3 миль) ашу мақсатымен арнаны тік жар арқылы жарып өткізген. Кинк 20 ғасырдың басындағы маңызды инженерлік жетістік ретінде Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген.
The Fortymile River main stem as well as the North Fork, South Fork, and other tributaries offer a variety of boating possibilities for experienced paddlers of rafts and kayaks, or experienced canoeists willing to portage around difficult rapids. The many runnable segments vary from Class I (easy) on the International Scale of River Difficulty to Class V (extremely difficult). In addition to rapids, dangers include overhanging or submerged vegetation and the high probability of confusing one bend in a stream with another—thus entering rapids disoriented and unprepared—without the aid of a map and compass. One of the watershed's hydrologic features, the Kink, is an artificial channel that is part of a Class V rapids on the North Fork. Mining interests blasted the channel through a ridge in 1904 in order to expose 3 mile (5 km) of the original riverbed for prospecting on dry land. The Kink is listed on the National Register of Historic Places as a significant engineering feat of the early 20th century.