Вирджинияның Оңтүстік темір жолы: Тарих және дамуы
Southside Railroad (Virginia)
Вирджинияда 1846 ж. құрылған Southside темір жолы, Петерсбургтен Линчбургке дейін 212 км қашықтықты байланыстырды. Азамат соғысында маңызды рөл атқарды, кейіннен көмір тасымалына қолданылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1846 жылы Вирджиния штатында Саутсайд темір жолы құрылды. Құрылысы 1849 жылы басталып, 1854 жылы аяқталды. 5 фут енді темір жол Джеймс өзеніндегі Сити-Пойнт портын, Питерсбургтің оңтүстігі мен батысындағы шаруашылық аймақтарын Вирджиния штатының Линчбург қаласына дейін, шамамен 132 миль (212 км) қашықтыққа жалғады. Саутсайд темір жолы 1861-1865 жылдардағы Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерация штаттары үшін маңызды болды. Соғыс салдарынан қиратылған темір жол қайта жаңартылып, кейін Норфолк және Батыс, сондай-ақ Норфолк Оңтүстік темір жолдарының таулардан Хэмптон Роудс портына дейінгі көмір тасымалының маңызды бөлігіне айналды. Көмірден басқа, 20 ғасырда маршруттың көп бөлігі контейнерлік және автомобиль бөліктерімен, сондай-ақ дайын автомобильдердің тасымалы үшін белсенді пайдаланылды.
The Southside Railroad was formed in Virginia in 1846. Construction was begun in 1849 and completed in 1854. The 5 feet gauge railroad connected City Point, a port on the James River with the farm country south and west of Petersburg, Virginia, to Lynchburg, Virginia, a distance of about 132 mile (212 km). The Southside Railroad was important to the Confederate States of America during the American Civil War (1861–1865). Ravaged by the war, it was rebuilt and later became an important part of Norfolk and Western and Norfolk Southern's coal route from the mountains to port at Hampton Roads. In addition to coal, most of the route is in active use in the 20th century for intermodal container and automobile parts and completed vehicle shipments.
Жарғы, құрылыс, Сити Пойнт темір жолы
Вирджиния штаты 1846 жылы жаңа Саутсайд теміржолына 1 миллион доллар капитал бөлген жарғы шығарды. Бұл қаражат жобаға бағытталды. Вирджиния штаты Петербург теміржолындағы барлық акцияларын Саутсайд теміржолын салу үшін Петербург қаласына берді. Акциялар құрылысты үш жыл ішінде бастау шартымен берілді, әйтпесе олар мемлекетке қайтарылатын болды. Жаңа директорлар кеңесі желіні Личбургке дейін созуды және Ричмонд және Дэнвилл теміржолымен қосылуды бастады. Кеңес Англиядан төрт жарым мың тонна темір сатып алды, оны қолма-қол ақшамен төлеуге және кемемен Сити-Пойнтқа жеткізуге келісті. Олар сондай-ақ 20 000 төсеніш, шіріуға төзімді ағаштардан жасалған теміржол тіректерін – жүн, американдық каштан және қара еменнен сатып алды, оларды кемежайға жеткізуге тапсырыс берді. Кеңес депо салу үшін жер сатып алды. Олар бір бас инженер, алты көмекші инженер және 17 құлдан тұратын инженерлік топты жалдады. Желіні дайындау және салу үшін 16 мердігер жалдады, олардың әрқайсысы арба, ат-арба, жылқы тобымен және барлығы 800-ге жуық жұмысшымен жабдықталды. Петербург қаласы 400 000 доллардан астам қаржы бөлді, ал 44 инвестор 14 000 доллар инвестициялады. Фермвилл қаласы 100 000 долларлық акция сатып алды. Жеке инвесторлар 150 000 долларлық акция сатып алды. Компания Личбургке теміржол құрылысын бастауға мүмкіндік алды. Құрылыс 1849 жылы шығыс жағынан басталды, 1852 жылы Бёрквиллге жетіп, Ричмонд және Дэнвилл теміржолымен байланысты. (Бұл теміржол да шығыстан батысқа қарай салынып жатқан, бірақ Ричмондқа дейін аяқталған еді). Фермвилл қауымдастығының қаржылық жеңілдіктеріне жауап ретінде, теміржол Фермвиллден шамамен 6 миль (10 км) шығысқа қарай Аппоматтокс өзені аңғарындағы әйгілі 21 көпірлі Жоғары көпірді салды. Құрылыстың ұзындығы 732 метр, ал ортасының биіктігі 36 метрге жетеді, ол салыныс кезінде әлемдегі ең үлкен құрылыстардың бірі болды. Саутсайд теміржолы 1854 жылы Линчбургтен Джеймс өзенінің арғы жағындағы Персивал аралына дейін аяқталды. Сондай-ақ 1854 жылы Саутсайд теміржолы 9 миль (14 км) ұзындықтағы Сити-Пойнт теміржолын сатып алды. Ол 1847 жылы Петербург қаласымен сатып алынып, Аппоматтокс теміржолы деп аталды. Петербургтен Аппоматтокс өзені бойымен, оның Джеймс өзеніне Сити-Пойнтта құйылатын жеріне дейін созылған Сити-Пойнт теміржолы, Саутсайд теміржолы үшін үлкен өзеннің кеме жүретін бөлігінде терең су кемелерімен байланысуға қолайлы мүмкіндік берді.
The State of Virginia issued the charter for the new Southside Railroad in 1846, with a capital of $1 million. directed towards the project. The State of Virginia gave all of its stock in the Petersburg Railroad to the City of Petersburg for the construction of the Southside Railroad. The stock was given on the condition that construction must start in three years or the stock would revert to the State. The new board of directors began directing the extending of the line to Lynchburg to make a junction with the Richmond and Danville Railroad. The board purchased four and a half thousand tonnes of iron from England to be paid with cash and delivered by ship to City Point. They also purchased 20,000 sills, railroad ties, made of trees which resisted rot, Juniper, American chestnut and Post Oak to be delivered to the wharf. The board purchased land to build a depot. They hired an engineering team with one chief engineer, six assistant engineers and 17 enslaved Africans. To grade and build the whole line, they hired 16 contractors, each outfitted with a wagon, carts, teams of horses and the employ of almost 800 laborers in total. The city of Petersburg put forward over $400,000 and 44 investors invested $14,000. The City of Farmville bought a subscription of $100,000. Individual investors bought $150,000 worth of stock. The company could begin grading and building the railroad to Lynchburg. Construction began from the eastern end in 1849, reaching Burkeville and a connection with the Richmond and Danville Railroad in 1852. (The latter was still also building east to west, but had been completed east to Richmond.) Following a more circuitous route through Farmville in response to financial incentives from the community, the railroad constructed the famous 21 span High Bridge across the Appomattox River valley about 6 mile (10 km) east of Farmville. The structure was 2,400 feet (732 m) long and as high as 117 feet (36 m) in the center, one of the largest in the world when built. The Southside Railroad was completed to Percival Island across the James River from Lynchburg in 1854. Also in 1854, the Southside Railroad acquired the 9 mile (14 km) long City Point Railroad. It had been purchased by the City of Petersburg in 1847, and renamed Appomattox Railroad. Paralleling the Appomattox River from Petersburg to its confluence with the James River at City Point, the City Point Railroad provided an ideal link for the Southside Railroad to reach a deep water steamship connection on the navigable portion of the larger river.
Атлантик, Миссисипи және Огайо темір жолына бірігу
Соғыстан кейін Саутсайд темір жолының акционерлері бұрынғы генерал-майор (CSA) Уильям Махоунды, Норфолк және Петербург темір жолының бас инженерін, өздерінің президенті етіп сайлады. Ол Кратер шайқасына қатысқандығымен танымал болды. Соғыстан кейінгі жылдары Уильям Махоун N&P, Саутсайд темір жолы және Вирджиния және Теннесси темір жолын біріктіруде жетекші күш болды. 1867 жылдың соңына қарай ол олардың барлығының президенті болды. Махоун оларды біріктіріп, батысқа қарай кеңейтуді жоспарлады. Ол Вирджиния Бас Ассамблеясында Атлантик, Миссисипи және Огайо темір жолын (AM&O) құруға қажетті заңдарды қабылдау үшін лобби жасады. Бұл жаңа желі, ол басқарған үш темір жолдан құралды және 1870 жылы Норфолктан Вирджиния штатының Бристол қаласына дейін 408 мильге дейін созылды. Бұрынғы Саутсайд темір жолы үш бастапқы A, M & O бөлімшелерінің бірін құрады.
After the War, the stockholders of the Southside Railroad elected former Major General (CSA) William Mahone, chief engineer on the Norfolk and Petersburg Railroad, as president of their road. He had some fame from his part in the Battle of the Crater. In the post war years, William Mahone became the driving force in the linkage of N&P, Southside Railroad and the Virginia and Tennessee Railroad. He was president of all three by the end of 1867. Mahone wanted to combine them into a single entity and expand westward. He lobbied the Virginia General Assembly to gain the legislation necessary to form the Atlantic, Mississippi & Ohio Railroad (AM&O), a new line composed of the 3 railroads he headed, extending 408 miles from Norfolk to Bristol, Virginia in 1870. The former Southside Railroad formed one of three original A, M & O divisions.
Оңтүстік жақтағы темір жол бүгінгі күні
Бұрынғы Саутсайд темір жолы Норфолк және Батыс темір жолының маңызды бөлігін құрады, ол Оңтүстік-Батыс Вирджиния және Оңтүстік Батыс Вирджиниядағы шахталардан битумды көмірді Норфолк портына тасымалдау үшін пайдаланылды, онда Ламбертс-Пойнтта үлкен көмір терминалы салынды. Салынғаннан кейін 150 жылдан астам уақыт өткен соң, бұрынғы Саутсайд темір жолының көп бөлігі 2005 жылға дейін пайдалануда болды, содан кейін бұл учаске тоқтатылды және Вирджинияның Табиғатты қорғау және демалыс департаментіне (DCR) High Bridge Trail State Park деп аталатын теміржол бағытындағы саябаққа айналдыру үшін берілді. High Bridge құрылысы 2011 жылдың 7 наурызында басталды және көпір 2012 жылдың 5 сәуірінде ресми түрде ашылды. Көпірдің өзі 2 миллион долларлық федералдық грант арқылы жаңартылды. Бұл саябақтың атауын берді. Саябақ жолының жалпы ұзындығы 31 мильді құрайды және ол Бёрквилль қаласынан Памплин қаласына дейін созылады. Екі шеткі нүкте де соңғы пункттеріне жетпей тоқталады, бірақ қазіргі уақытта саябақ қызметі теміржолмен бірлесіп, жолды толықтыру үшін соңғы бөліктерді алу жұмыстарын жүргізіп жатыр.
The former Southside Railroad formed a major piece of the Norfolk and Western used to transport bituminous coal from the mines in southwestern Virginia and southern West Virginia to port at Norfolk, where a huge coal pier was built at Lambert's Point. Over 150 years after completion, much of the former Southside Railroad route remained in active use until 2005, when the corridor was abandoned and subsequently turned over to the Virginia DCR (Dept of Conservation and Recreation) for conversion to a rail trail linear park called High Bridge Trail State Park. Construction on the High Bridge began March 7, 2011 and the bridge was officially opened to the public April 5, 2012. The bridge itself was rehabilitated via a federal grant of $2 million. It is the namesake of the park. The trail is a total of 31 miles long and runs from Burkeville to Pamplin City. Both ends terminate just before their destinations, however the park service is currently working with the railroad to acquire the end caps to complete the trail.