Эдмонд Генри Фишер: Биохимик және Нобель сыйлығының лауреаты
Edmond H. Fischer
Эдмонд Фишер – американдық-швейцариялық биохимик, 1992 ж. Физиология және медицина бойынша Нобель сыйлығының лауреаты. Протеин фосфорилиелеуін зерттеген. 101 жасында қайтыс болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық-швейцар биохимигі (1920–2021)
American Swiss biochemist (1920–2021)
other people with similar names
Эдмонд Анри Фишер (6 сәуір 1920 – 27 тамыз 2021) – швейцариялық-американдық биохимик. Ол және оның әріптесі Эдвин Г. Кребс 1992 жылы физиология және медицина саласындағы Нобель сыйлығымен марапатталды, себебі олар қайтымды фосфорланудың протеиндерді белсендіру және түрлі жасушалық процестерді реттеу үшін қалай қызмет ететінін сипаттады. 2007 жылдан 2014 жылға дейін ол Әлемдік мәдениет кеңесінің құрметті президенті болды. 2021 жылы 101 жасында қайтыс болған кезде ол тірі Нобель сыйлығының ең үлкен жастағы иегері еді.
Edmond Henri Fischer (April 6, 1920 – August 27, 2021) was a Swiss American biochemist. He and his collaborator Edwin G. Krebs were awarded the Nobel Prize in Physiology or Medicine in 1992 for describing how reversible phosphorylation works as a switch to activate proteins and regulate various cellular processes. From 2007 until 2014, he was the Honorary President of the World Cultural Council. At the time of his death at age 101 in 2021, he was the oldest living Nobel Prize laureate.
Ерте өмір
Фишер 1920 жылғы 6 сәуірде Қытайдың Шанхай халықаралық поселенісінде дүниеге келді. Оның еврей тегінен шыққан әкесі Шанхайда заңгер болып, қаланың әртүрлі консулдық соттарында қызмет еткен. Фишердің анасының әкесі Шанхайда «Courrier de Chine» газетін құрды, ол Қытайда француз тілінде шығарылған алғашқы газет болды; сонымен қатар, Фишер бастауыш мектепте оқыған Шанхай қаласындағы «L'Ecole Municipale Française» мектебін құруға да көмектесті. Жеті жасында Фишер және оның екі үлкен ағасы – Рауль мен Джордж анасының туған жеріне жақын Веве қаласының маңындағы швейцариялық «La Châtaigneraie» интернат-мектебіне жіберілді. Ол мектепте тауға шығу және шаңғы тебуді үйренді. Орта мектепте оқып жүргенде Фишер Женева музыка консерваториясына пианист ретінде қабылданды және кәсіби музыкант болу мүмкіндігін де қарастырды.
Fischer was born on April 6, 1920, in the Shanghai International Settlement, China. His father, who was Jewish, practiced as a lawyer in Shanghai before the various consular courts in the city. Fischer's maternal grandfather founded the Courrier de Chine in Shanghai, the first newspaper published in French in China; he also helped to establish L'Ecole Municipale Française in Shanghai, where Fischer attended primary school. At age seven, Fischer and his two elder brothers, Raoul and George, were sent to the Swiss boarding school La Châtaigneraie, near his mother's hometown in Vevey. He picked up mountain climbing and skiing during his time at the school. While at high school Fischer was admitted to the Geneva Conservatory of Music as a pianist and he also considered becoming a professional musician.
Мансап және зерттеу
Докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін Фишер 1950 жылы постдокторанттық зерттеулер үшін АҚШ-қа барып қайтты. Ол Калтех институтында қызметке орналасуы тиіс еді, бірақ күтпеген жерден Сиэтлдегі Вашингтон университетінен де ұсыныс алды. Сиэтл Фишерге және оның әйеліне Швейцарияны еске салды, сондықтан олар сонда қоныстануға бел буды.
After his PhD, Fischer went to the United States in 1950 for postdoctoral research. He was supposed to take up a position at Caltech, but he was also, unexpectedly, offered a position at the University of Washington in Seattle. Seattle reminded Fischer and his wife of Switzerland so they chose to settle there.
Белсенің фосфорилирлену/гидролиз циклы
Сиэтлге келгеннен кейін алты ай өткен соң Фишер сол университеттегі тағы бір биохимик, Эдвин Г. Кребс туралы білді, ол да бұлшық еттердің жирылуы үшін қажетті энергияны қайдан алатыны туралы ұқсас сұраққа жауап беруге тырысып жатқан еді. Фишер Кребспен ынтымақтастыққа түсті, және олар 1947 жылы осы жаңалық үшін Нобель сыйлығын алған Герти Кори мен Карл Фердинанд Кори отбасы ашқан гликоген фосфорилаза ферментін зерттеуді бастады. 1955 жылы бұл жаңалықтың маңыздылығы толыққанды мойындалмаса да, ол жасушалардың бір-бірімен байланысуының негізгі механизмдерін түсіндірудің маңызды бөлігіне айналды. Фишер 1994 жылдан 2021 жылға дейін Сент-Джордж университетіне қарасты Виндуард аралдары ғылыми-зерттеу және білім беру қорының (WINDREF) ғылыми кеңесші кеңесінің мүшесі болды.
Six months after his arrival in Seattle, Fischer learnt of fellow biochemist from the same university, Edwin G. Krebs, who was also trying to answer a similar question on where muscles received the energy that they needed to contract. Fischer began collaborating with Krebs, and the duo began their investigations on glycogen phosphorylase, an enzyme that had been discovered by the husband and wife pair of Gerty Cori and Carl Ferdinand Cori who had won the Nobel Prize for the discovery in 1947. While the importance of the discovery was not fully recognised in 1955, the discovery became core to explaining one of the fundamental mechanisms that cells use to communicate with one another. Fischer was a member of the St. George's University based Windward Islands Research and Education Foundation (WINDREF) Scientific Advisory Board from 1994 to 2021.