Британдық неонаци белсендісі және порноактер Нікі Крэйннің өмірі мен қызметі
Nicky Crane
Ники Крэйн: британдық неонаци белсендісі, порноактер. 1980 ж. қара нәсілді отбасыға шабуыл жасады, СҚБ-ға сотталды. Өмірі мен идеологиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық неонацистік белсенді және порнографиялық актер Никола Винченцо "Никки" Крейн (21 мамыр 1958 – 7 желтоқсан 1993) – ағылшын неонацистік белсендісі. 1993 жылы ЖИТС-ке байланысты аурудан қайтыс болғанға дейін ол өзінің гомосексуал екенін ашты.
British neo nazi activist and pornographic actor
Nicola Vincenzo "Nicky" Crane (21 May 1958 – 7 December 1993) was an English neo Nazi activist. He came out as gay before dying from an AIDS related illness in 1993.
Неонацизм
Ники Крейн 1970-ші жылдардың соңында Британдық қозғалысына (БМ) қосылды, ал 1980 жылы ол Кент үшін БМ ұйымдастырушысы болды. 1980 жылы ол Ливерпуль көшесі станциясына жақын автобустың аялдамасында қара терілі отбасыға шабуыл жасады. Осы әрекеті үшін ол заңсыз төбелес салғаны және тәртіпсіздік тудырғаны үшін айыпталды және шартты жаза алды. Крейн 1980-ші жылдары Aldgate skinhead дүкені The Last Resort шығарған бірнеше футболкалар мен күнтізбелерде пайда болды. 1981 жылы ол Oi! жинақ альбомы Strength Thru Oi! мұқабасында пайда болды (оны расистік көзқарастарынан емес, скинхед көрінісінен орын алғандықтан, нацистік татуировкалары ішінара өшірілген). Суретті таңдаған Гарри Бушелл кейін былай деді: "Менде Рождестволық карточка болған, онда Strength Thru Oi! мұқабасындағы сурет болды, бірақ сумен жуылғандай. Шындығында, мен оны "The Wanderers" фильмінен алынған кадр деп ойладым. Мен оның татуировкаларын альбомды бекітуге келгенде ғана көрдім. Әрине, егер мен асықпасам, "Бұл суретті алып тастайық, басқасын түсірейік" дейтін едім. Оның орнына татуировкаларды өшірдік. Бұл жерде екі қателік болды, екеуі де менікі. Қолдарымды көтеремін!" Альбомды Decca Records компаниясы Крейннің кім екені және оның бұрынғы айыптамалары жарияланғаннан кейін "жылдам түрде кері тартып алды" және содан бері коллекционерлердің арасында бағалы затқа айналды. 1981 жылы Крейн 1980 жылы Вулвич Арсенал теміржол станциясына пойызбен келген қара терілі жастар тобына БМ ұйымдастырған шабуылға қатысқандығы үшін төрт жылға сотталып, түрмеге жабылды. Ол бірде Лондондағы Джубилли бағында өткен расизмге қарсы концертке шабуыл жасады. Әнші Хэнк Вангфордтың сахнада шабуылға ұшырағаны туралы суреттер ұлттық газеттерде жарияланды; Крейн анық көрініп тұрса да, ешқандай шара қабылданбады. 1984 жылы түрмеден босағаннан кейін Крейн ақ күшті скинхедтер тобы Skrewdriver үшін күзетшілік жасады және онжылдықтың соңына дейін топпен және оның жетекшісі Иан Стюарт Дональдсонмен байланыста болды, топтың екі альбомының мұқабасын жасады және "Justice" әнінің мәтінін жазды. 1986 жылы метродағы төбелес кезінде ол тағы алты айға түрмеге қамалды. 1987 жылы Дональдсонмен бірге "Қан мен құрмет" неонацистік желісін құруға белсенді қатысты.
Nicky Crane joined the British Movement (BM) in the late 1970s, and by 1980, he had become the BM organiser for Kent. In 1980, he attacked a black family at a bus stop near Liverpool Street station. For this act, he was convicted of unlawfully fighting and making an affray, and given a suspended sentence. Crane appeared on several T shirts and calendars produced by the Aldgate skinhead shop The Last Resort during the 1980s. In 1981, he appeared on the cover of the Oi! compilation album Strength Thru Oi! (due to his skinhead appearance, not his racist views), with his Nazi tattoos partially airbrushed out. Garry Bushell, who chose the image, later said: "I had a Christmas card on the wall, it had that image that was on the cover of Strength Thru Oi!, but washed out. I honestly, hand on my heart, thought it was a still from The Wanderers. It was only when the album came through for me to approve the artwork that I saw his tattoos. Of course, if I hadn't been impatient, I would have said, right, fucking scrap this, let's shoot something else entirely. Instead, we airbrushed the tattoos out. There were two mistakes there, both mine. Hands up." The album was "hastily withdrawn" by Decca Records when Crane's identity and previous convictions were made public, and has since become very collectable. Also in 1981, Crane was convicted and jailed for four years for his role in a BM organised attack on a group of black youths arriving on a train at Woolwich Arsenal railway station in 1980. He once led an attack on an anti racist concert being held in Jubilee Gardens in London. Pictures of him storming the stage where singer Hank Wangford was performing appeared in national newspapers; although Crane was clearly identifiable, no action was taken. Released from jail in 1984, Crane soon began providing security for the white power skinhead band Skrewdriver, and remained associated with the band and its leader, Ian Stuart Donaldson, for the rest of the decade, designing two of the band's album covers and writing the lyrics for the song "Justice" on the LP Hail the New Dawn. He was jailed again in 1986 for six months following a fight on an Underground train. In 1987, he was instrumental in setting up the neo Nazi network Blood and Honour with Donaldson.
Гомосексуализм
Крэйн гомосексуал ретінде екі өмір сүріп, тіпті 1986 жылы Лондондағы гей-парадта стюард қызметін атқарды. Ол Heaven, Bolts және Bell пабы сияқты Лондонның гей клубтарында жиі болды. Әртүрлі уақыттарда Крэйн қоқыс жинаушы, велосипед курьеры және S&M клубының күзетшісі болып жұмыс істеген. Ол Gentle Touch қорғау агенттігінде жұмыс істеді және Лондонның гей ортасымен байланысын қауіпсіздік жұмысының бір бөлігі деп түсіндіре алды. Сонымен қатар, ол Psychic TV музыкалық видеосы "Unclean" және нео-нацист болған кезіндегі әуесқой гей порнофильмдерде түсті. 1992 жылы Крэйн Channel 4 телеарнасының "Skin Complex" бағдарламасында өзінің гомосексуализмін мойындады. 1992 жылдың 29 шілдесінде көрсетілген бағдарламада Крэйн және басқа да гомосексуалдар скинхедтер ортасына неге тартылғанын түсіндірді. Ол, оның ішінде Иан Стюарт Дональдсон сияқты нацистік достарынан бірден бас тартты, ол: "Мен одан басқа біреулердің сатқанын сезінгендеймін. Бұл ұлтшылдық пен гомосексуализмнің үйлеспейтінін көрсетеді, себебі ұлтшылдық – нағыз мақсат, ал гомосексуализм – бұзылу" деді. Сол айда Ұлыбританияның The Sun газеті оның туралы "Нацист Ник – панзи" деген мақала жариялады, онда камераға ашуланып қараған, басы қырқылған, торсығында әрең киген жеңсіз көйлек, тозығы жеткен джинсы, ақ баулы бут киген және айқыш ұстаған Крэйннің суреті болды. Крэйн 18 айдан кейін СПИД-ке байланысты аурудан қайтыс болды. Крэйннің гомосексуализмі Макс Шефердің 2010 жылғы "Күннің балалары" романының орталық тақырыбы болып табылады, ол 2003 жылы қайтыс болған Крэйнге құмар болған жас сценарист Джеймстің тағдырын баяндайды.
Crane was leading a double life as a homosexual, even serving as a steward at the London gay pride march in 1986. He was a regular at London gay clubs such as Heaven, Bolts and the Bell pub. At various times, Crane had worked as a bin man, bicycle courier, and a doorman at an S&M club. He worked for the protection agency Gentle Touch, and was able to shrug off any connection with the London gay scene as just part of his security work. He also appeared in the Psychic TV music video for Unclean, and in amateur gay porn films while still a neo Nazi activist. In 1992, Crane admitted his homosexuality in a segment of the Channel 4 magazine show Out titled "Skin Complex". On the programme, broadcast on 29 July 1992, Crane and various other homosexuals explained why they were attracted to the skinhead scene. He was immediately disowned by his Nazi associates, including Ian Stuart Donaldson, who said: "I feel more betrayed by him than anybody else. It just goes to show that nationalism and homosexuality do not fit together, because nationalism is a true cause and homosexuality is a perversion." The same month, the UK newspaper The Sun ran an article on him entitled "Nazi Nick is a Panzi", and included a picture of Crane with his face snarling at camera, head shaved bald, braces worn over his bare torso, faded jeans, white laced boots and brandishing an axe. Crane died from an AIDS related illness 18 months later. Crane's homosexuality is a central theme of Max Schaefer's 2010 novel, Children of the Sun, which follows James, a budding screenwriter in 2003 who becomes obsessed with the now deceased Crane.