Кіріспе
Америка темір жолы Атлантик, Миссисипи және Огайо темір жолы (AM&O) 1870 жылы Вирджиния штатында, штаттың оңтүстік бөлігін кесіп өтетін үш шығыс-батыс темір жолынан құрылды. Бұрынғы Конфедерация армиясының генералы Уильям Махоун (1826-1895) ұйымдастырған және басқарған 428 миль (689 км) ұзындықтағы желі Норфолк қаласын Вирджиния штатының Бристоль қаласымен Суффолк, Петербург, Линчбург және Салем қалалары арқылы байланыстырды. AM&O батысқа сауда жолы ретінде жарнамаланды, сонымен қатар Вирджинияның Огайо және Миссисипи аймандарымен саудасын арттыру мақсатымен одан әрі кеңейту жоспарланды. Оған Англия және Шотландия инвесторлары көп қаржы салған. 1873 жылғы АҚШ-тағы қаржылық дағдарыстан кейін AM&O банкротқа ұшырады. Бірнеше жыл бойы қаржылық қиындықтарды бастан өткерген соң, Махоун облигация иелерімен арақатынасы нашарлап, сенімділік қызметінен алынды, бірақ операцияларды басқаруға рұқсат етілді. Ақырында, 1881 жылы AM&O аукционда сатылды. Оны Филадельфиядағы басқа американдық компаниялар сатып алды, олар Махоуннан жоғары баға ұсынды. Олар бұл кезде Шенноа долинасындағы теміржолды салып жатқан және жаңа тауарға ие болды: битумды көмір. AM&O Норфолк және Батыс темір жолы (N&W) деп қайта аталды. Норфолк және Батыс темір жолы батысқа қарай көмір кендеріне дейін кеңейтілді, кейіннен ол үлкен жүйеге айналды, соңында Вирджинияға Огайо және Миссисипи аймандарымен сауданы жеткізді, бұл бұрын уәделенген еді. 1982 жылы N&W тағы бір табысты тасымалдаушы – Оңтүстік темір жолымен бірігіп, Норфолк Саудрен корпорациясын (NS) құрды. Бүгінде бұрынғы Атлантик, Миссисипи және Огайо темір жолының көп бөлігі Норфолк Саудрен үшін пайдаланылуда. Fortune 500 компаниясы, бас кеңсесі Норфолк қаласында орналасқан, 21-ші ғасырдың әлемдік көлік нарықтарында битумды көмір, интермодальдық контейнерлер, автомобиль бөліктері мен жиналған көлік құралдарын және басқа да тауарларды тасымалдайды. Бұрынғы AM&O желілерінің көп бөлігі әлі де NS теміржол желісінің құрамында.
Atlantic, Mississippi and Ohio Railroad (AM&O) was formed in 1870 in Virginia from three east–west railroads which traversed across the southern portion of the state. Organized and led by former Confederate general William Mahone (1826 1895), the 428 mile (689 km) line linked Norfolk with Bristol, Virginia by way of Suffolk, Petersburg, Lynchburg, and Salem. The AM&O was promoted as a trade link to the west, and further expansion was envisioned with the goal of increasing Virginia's Ohio Valley and Mississippi Valley commerce. It was heavily backed by investors from England and Scotland. The AM&O went into receivership after the U. S. Financial Panic of 1873. After several years of continuing financial problems, Mahone's relationship with the bondholders soured, and he was removed as trustee, but was permitted to continue to lead operations. Finally, in 1881, the AM&O was sold at auction. It was acquired by other U. S. interests based in Philadelphia who outbid Mahone. They were already building Shenandoah Valley Railroad and had a new commodity in mind: bituminous coal. The AM&O was renamed to Norfolk and Western Railway (N&W). Norfolk & Western Railway was expanded west into the coalfields, and later into a much large system, eventually tapping the Ohio Valley and Mississippi Valley commerce as earlier promised Virginia. The N&W was combined with the Southern Railway, another profitable carrier, to form Norfolk Southern Corporation (NS) in 1982. Today, much of the former Atlantic, Mississippi and Ohio Railroad remains in service for Norfolk Southern. The Fortune 500 company, headquartered in Norfolk, transports bituminous coal, intermodal shipping containers, automobile parts and completed vehicles, and other commodities in the 21st century global transportation markets. Most of the former AM&O lines are still part of the NS rail network.
Алдыңғы желілер
Азаматтық соғысқа дейінгі үш теміржол желісі бірігіп AM&O құрылды. Олар шығыстан батысқа қарай тізімделген:
Норфолк және Петербург темір жолы
Норфолк және Петербург теміржолы Норфолк қаласының докторы Фрэнсис Мэллори ұйымдастырды. Ол 1853 және 1858 жылдар аралығында Уильям Махоун (1826-1895) атты жас инженер салды. Онда Ұлы Көңілді батпақтың бір бөлігі арқылы жаңашыл және берік жол төсегі, сондай-ақ Саффолк пен Петербург арасындағы тік, түзу учаске болды. Махоун 1860 жылы оның басшысы болып тағайындалды.
Оңтүстік жақтағы теміржол
Ең көне алдыңғысы – 1838 жылы аяқталған, Питерсбургке дейінгі 9 миль (14 км) ұзындықтағы Сити Пойнт темір жолы еді. 1854 жылы ол Оңтүстік жақ темір жолының құрамына кірді. Оңтүстік жақ темір жолы AM&O-ның орталық бөлігін құрады, ол 1854 жылы Сити Пойнттен (қазіргі Хопвелл қаласының бір бөлігі) Линчбургке дейін 132 мильге дейін созылды.
Вирджиния және Теннесси темір жолы
Вирджиния және Теннесси темір жолы Линчбургтен Бристольге дейін 328 шақырымға (204 миль) созылды. Ол 1861 жылы соғыс басталғанға дейін Нью-Орлеан, Луизианаға жеткен маңызды батыс бағыттарымен байланыстырды.
Уильям Махоун және Америка Азамат соғысы
Үш темір жолдың барлығы да Америка Азамат соғысы (1861-1865) кезінде ауыр зақымдалды. 1861 жылдың сәуір айында Вирджиния одақтан шыққаннан кейін, Уильям Махоун, президент ретінде, Норфолк және Петербург темір жолын (N&P) пайдаланып, Конфедерация үшін маңызды ресурс болған Госпорт теңіз кеме жасау орнын қорғау үшін Норфолкке шағын күш жіберді. Одақ басшылары иеліктен бас тарту туралы өтінішті қабылдамағаннан кейін, ол N&P пойзы мен басқа да түрлі алдаулар арқылы оларды көптеген көтерілісшілердің келіп жатқандығына сендіріп, ешқандай өмір құрбандығынсыз кеме жасау орнын тастап кетуге мәжбүр етті. Ол Конфедерация армиясында қызметке қабылданып, 1861 жылдың қалған бөлігінде және 1862 жылдың мамырына дейін N&P басшысы қызметін атқаруын жалғастырды. 1862 жылы Махоун Конфедерация армиясындағы жауапкершілігі артуына байланысты N&P қызметінен босатылды. Ол көптеген әскери науқандарда белсенді қатысып, соғыс кезінде шебер қолбасшы болды, ең бастысы 1864 жылғы Кратер шайқасының батыры ретінде танылды, онда ол әскерлерді біріктіріп, Петербург қоршауы кезінде одақтың бастапқы жетістігін жолынан қайтарды.
Соғыстан кейінгі кезең, қайта құру және байланыс
Жаулық әрекеттер аяқталғаннан кейін жеңілген Конфедерация генералы Роберт Ли өзінің генералдарына жұмысты қайта бастауға кеңес берді. Уильям Махоун солай істеді. Ол бұрынғы жұмысына оралып, N&P-ді жөндеуге дереу кірісті. Осы уақытта South Side Railroad және Virginia and Tennessee Railroad компанияларының басшылары да қызметті қалпына келтіру және көпірлерді, станцияларды және вагондарды қайта құру үшін тырысты. Соғыс ресурстарды біріктіру және байланыстарды жақсарту қажеттігін көрсетті, ал South Side Railroad акционерлері Махонды 1865 жылдың соңына дейін өздерінің президенті етіп сайлады. Балтимор және Огайо темір жолы (B&O) және басқа да солтүстік мүдделері Шенноа аңғарында Балтиморға Норфолк және Вирджинияның басқа порттарынан артық тиетін байланыстарды дамытуға тырысқаны белгілі болды. Махоун Вирджиния және Теннесси темір жолының қалған екі теміржолдың батысқа қарайғы байланысының кілті екенін түсінді және N&P, South Side Railroad және Вирджиния және Теннесси темір жолын (V&T) біріктіруде жетекші күшке айналды. 1867 жылдың соңына қарай ол үш теміржолдың да президенті болды. Дегенмен, V&T басқармасы қалған екі теміржол қолдаған бірігуге қарсы болды. Әңгімелерге сәйкес, B&O өзінің Valley желісін оңтүстікке қарай кеңейтіп, Вирджиния штатының Салем қаласының жанында V&T-мен қосылғысы келген. Нәтижесінде, B&O Салемге жетуге 80 шақырымдай жетпей, Лексингтонға дейін жетті. Махоун V&T басқармасын көндіре алмағандықтан, бірігуді күштеп жүзеге асыру үшін басқа жолға жүгінді және барлық үш теміржолдың бір бөлігіне ие болған Вирджиния Бас Ассамблеясында лоббилеу жұмыстарын белсенді жүргізіп, оларды біріктіруге және батысқа қарай кеңейтуге қажетті заңдарды қабылдауға ықпал етті.
"Барлығы менікі және Отелияныкі"
Махоун ақыры табысқа жетті, ал 1870 жылы Атлантика, Миссисипи және Огайо темір жолы (AM&O) ол басқарған үш темір жолды біріктіретін жаңа желі ретінде құрылды, Вирджиния штатында Норфолктан Бристольге дейін 428 мильге дейін созылды. Бұрынғы генерал және оның әйелі Отелия (өз алдына ерекше тұлға) Линчбургке көшіп келді, онда AM&O штаб-пәтері мен шеберханалары орналасты. «A, M және O» әріптері «Барлығы менікі және Отелияныкі» деген мағынаны білдіргені айтылады. Солтүстік қаржылық мүдделерді пайдаланудың орнына, Махоун мемлекеттік инвестицияға қоса, британдық қаржылық агент арқылы теңіздің ар жағынан облигациялық қарыз есебінен қажетті қаражатты алды. AM&O бірнеше жыл бойы сәтті жұмыс істеді. Бастапқыда үш бұрынғы темір жол әрқайсысы бөлімшелерге айналды, ал бұрынғы Оңтүстік темір жолы кейіннен бұрынғы N&P темір жолымен біріктіріліп, бір бөлімше құрылды. Алайда, Махоунның армандары орындалуына дейін, AM&O 1873 жылғы қаржылық дағдарысқа тап болды, бұл дерлік барлық темір жолдарға кері әсер етті. Бірнеше жылдық қабылдаушылардың басшылығында жұмыс істегеннен кейін, Махоун агентімен келіспей қалды, ол адалдықты бұзғанын мәлімдеді. Бұл қарым-қатынастың дұрыс болмауы, Махоунның көптеген жауының араласуы немесе екеуінің де салдары болуы мүмкін деген тарихи деректер бар. Қай жағдайда болса да, шетелдік облигация иелері басқа қабылдаушыларды тағайындауды сұрады, және оның серкесі Генри Финк тағайындалды. 1881 жылдың басында AM&O аукционда сатылды. Махоунның күштері жеңіске жететіндей жеткілікті қаражат жинады деп ойлады, бірақ Филадельфиялық қаржы компаниясының директоры, бұрын белгісіз болған қарсыласы күтпеген жерден олардан озып кетті. Жаңа иелері оны Норфолк және Батыс деп атады, бұл аты Норфолк тұрғындарының соғыстан бұрынғы теміржол қызметін қамтамасыз ету үшін ұсынған бұрынғы атауы болуы мүмкін. Махоун AM&O сатудан түскен қаражаттың бір бөлігін қара нәрестелер мен бұрынғы құлдарды оқытуға көмектесетін мұғалімдерді дайындау үшін мектеп ашуға жұмсады. Петербургке жақын орналасқан Вирджинияның нормалық және колледж институты Вирджиния мемлекеттік колледжінің алға басушысы болды, ол кейін Вирджиния мемлекеттік университетіне айналды. Реджастер партиясының жетекшісі болған ол, теміржол бизнесінен кеткеннен кейін Вирджиния саясатына одан да белсенді қатысып, 1881 жылдан 1887 жылға дейін АҚШ Конгресінің сенаторы болып қызмет етті.
Бұрынғы AM&O-ның болашағы
Жаңа иелері Филадельфиядағы жеке банктік фирма «Э. В. Кларк & Co.» болды, олар Шенноа аңғары теміржолының бақылау үлесіне ие еді. Соңғысы Мэриленд штатындағы Хагерстауннан оңтүстікке қарай кеңейіп, мүмкін болатын байланыс іздеді. Ортақ меншік аясында Линчбург пен Сейлем арасындағы байланыс Роанок өзеніндегі шағын Биг-Лик қауымындағы ескі AM&O теміржолында орнатылды, ол көп ұзамай Роанок қаласына айналып, N&W компаниясының маңызды кеңсесі мен шеберханаларының орналасқан жері болды. Ол «Сиқырлы қала» деп аталды. Махоунның Атлантика, Миссисипи және Огайо теміржолы үшін болған көзқарасы – батыс саудасы және көлік бизнесі болса, жаңа иелерінің назары Оңтүстік-Батыс Вирджиния және Оңтүстік Батыс Вирджинияның бай, көбінесе игерілмеген көмір қорына инвестиция салуға бағытталды. Олар Нью-Джерсидің солтүстік-батысындағы, Оңтүстік Нью-Йорк және Солтүстік Пенсильваниядағы ескі антрацит көмір кендерінің таусылып бара жатқанын білді. Олардың басшылығымен бұрынғы AM&O теміржолы N&W ретінде көмір кендеріне және одан әрі кеңейтілді, Махоун армандағаннан гөрі әлдеқайда үлкен және бай жүйеге айналды. 20 ғасырдың ортасында N&W Покахонтас көмір аймағындағы ұзақ жылдар бойы қарсылас болған Виргиния теміржолымен бірікті және басқа теміржол операторларымен бірігу арқылы көлемі мен кірістілігі одан да артты. AM&O теміржолының атауы өзгергеннен 100 жыл өткен соң, 1982 жылы N&W Оңтүстік теміржолымен бірігіп, «Норфолк Саузерн» (NS) корпорациясын құрды. Бүгінде бұрынғы Атлантика, Миссисипи және Огайо теміржолының көп бөлігі Норфолк Саузерн үшін пайдаланылуда, ол Fortune 500 тізіміне кіретін және штаб-пәтері Вирджиния штатының Норфолк қаласында орналасқан компания. Қазіргі заманғы теміржол битумды көмір, интермодальды контейнерлер, автомобиль бөліктері мен жиналған көлік құралдары және 21 ғасырдың жаһандық көлік нарықтарында басқа да тауарларды тасымалдайды. Махоунның Ұлы Дисмал батпағы арқылы салынған 52 мильдік (84 км) тік жол және AM&O бағытының көп бөлігі әлі де қолданыста.