Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Электромагниттік сәулеленудің поляризациялық күйін сипаттайтын шамалар жиынтығы – Стокс параметрлері. Бұл параметрлерді 1852 жылы Джордж Габриэль Стокс анықтаған, олар жалпы интенсивтігі (I), поляризацияның (бөлшектік) дәрежесі (p) және поляризациялық эллипстің пішін параметрлері арқылы сипатталатын үйлесімсіз немесе ішінара поляризацияланған сәулеленудің кең таралған сипаттамасына математикалық жағынан ыңғайлы балама болып табылады. Оптикалық жүйенің жарық поляризациясына тигізетін әсерін анықтау үшін кіретін жарыққа арналған Стокс векторын құрастырып, содан кейін Мюллер есептеуін қолдану арқылы жүйеден шығатын жарықтың Стокс векторын табуға болады. Стокс жұмысын 1942 жылы Фрэнсис Перрин және 1947 жылы Субрахманян Чандрасекар тәуелсіз түрде ашты және оны Стокс параметрлері деп атады.
Set of values that describe the polarization state of electromagnetic radiation
The Stokes parameters are a set of values that describe the polarization state of electromagnetic radiation. They were defined by George Gabriel Stokes in 1852, as a mathematically convenient alternative to the more common description of incoherent or partially polarized radiation in terms of its total intensity (I), (fractional) degree of polarization (p), and the shape parameters of the polarization ellipse. The effect of an optical system on the polarization of light can be determined by constructing the Stokes vector for the input light and applying Mueller calculus, to obtain the Stokes vector of the light leaving the system. The original Stokes paper was discovered independently by Francis Perrin in 1942 and by Subrahamanyan Chandrasekhar in 1947, who named it as the Stokes parameters.
Басқа түсіндірме
Монохроматикалық жазық толқын таралу векторымен, және электр өрісінің кешенді амплитудаларымен, және , белгілі бір базисте жұп түрінде беріледі, бұл Джонс векторы деп аталады. Басқаша айтқанда, таралу векторы, фаза, , және поляризация күйі, арқылы да сипаттауға болады, мұнда электр өрісі белгілі бір жазықтықта уақытқа байланысты сызылатын қисық болып табылады. Ең көп таралған поляризация күйлері – сызықтық және дөңгелек поляризация, олар ең жалпы күйдің, яғни эллипстің дегенеративті жағдайлары болып табылады. Поляризацияны сипаттаудың бір жолы – поляризация эллипсінің үлкен және кіші жарты осьтерін, оның бағытын және айналу бағытын көрсету болып табылады (жоғарыдағы суретті қараңыз). Стокстің параметрлері , , және , поляризация күйін сипаттаудың басқа бір тәсілін ұсынады, ол тәжірибе жүзінде ыңғайлы, себебі әрбір параметр өлшенетін интенсивтіліктердің қосындысына немесе айырымына сәйкес келеді. Келесі суретте дегенеративті күйдегі Стокстің параметрлерінің мысалдары келтірілген.
A monochromatic plane wave is specified by its propagation vector, , and the complex amplitudes of the electric field, and , in a basis The pair is called a Jones vector. Alternatively, one may specify the propagation vector, the phase, , and the polarization state, , where is the curve traced out by the electric field as a function of time in a fixed plane. The most familiar polarization states are linear and circular, which are degenerate cases of the most general state, an ellipse. One way to describe polarization is by giving the semi major and semi minor axes of the polarization ellipse, its orientation, and the direction of rotation (See the above figure). The Stokes parameters , , , and , provide an alternative description of the polarization state which is experimentally convenient because each parameter corresponds to a sum or difference of measurable intensities. The next figure shows examples of the Stokes parameters in degenerate states.