"Төңкерілген шахтер басшысы: Тони Бойлдің өмірі мен құлдырауы"

Кіріспе

Американдық еңбек қозғалысының қайраткері (1904–1985)

Донегал ойыншысы

Уильям Энтони "Қатал Тони" Бойл (1 желтоқсан 1904 – 31 мамыр 1985) – американдық шахтер, кәсіподақ жетекшісі және жалдамалы кісі өлтіруге қатысқандығы үшін сотталған қылмыскер. 1963 жылы Америка шахтерлер одағының президенті болып тағайындалып, 1972 жылға дейін қызмет етті. Бойл 1974 жылы қарсыласы Джозеф А. Яблонскиді, оның әйелі Маргаретті және қызы Шарлоттаны 1969 жылдың 31 желтоқсанында, Жаңа жыл қарсаңында өлтіруге сөз байласты деген айыппен сотталды. Саясатқа шағымданғаннан кейін, екінші сотта оның кінәсі мен жазасы күшінде қалды; ол өмір бойына үш рет сотталды және түрмеде қайтыс болды. Яблонски Бойлге қарсы ұзақ уақыт бойы күресіп, жергілікті бөлімдерде демократиялық өкілдік құруды талап етті және желтоқсан айының басында UMWA президентігіне өткізілген сайлауда оған қарсы кандидат болды, сайлауда Бойл жеңіске жетті. Яблонски алдасқандық жасалғанын мәлімдеп, Еңбек департаментінен тергеу талап етті, сондай-ақ одаққа қарсы бес азаматтық іс қозғады.

Алғашқы жылдар

Бойль 1904 жылы Монтана штатының Балд-Бутте қаласындағы алтын кенін өндіру лагерінде (Мэрисвиллден оңтүстік-батысқа қарай шамамен екі шақырым жерде) Джеймс және Кэтрин (Маллин) Бойль отбасында дүниеге келді. Әкесі кенші болған. Бойльдер отбасы ирландиялық текті, және Бойльдердің бірнеше буыны Англия мен Шотландияда кенші болып жұмыс істеген. Бойль Монтана және Айдахо штаттарындағы мемлекеттік мектептерде оқып, содан кейін орта мектепті бітірді. Ол әкесімен бірге шахтада жұмыс істеді. Бірақ көп ұзамай Бойльдің әкесі туберкулезден қайтыс болды, бұл ауру көбінесе кен өндірумен байланысты немесе оның жағдайларынан асқынып туындайды.

Неке

1928 жылы Бойль Этель Уильямсқа үйленді; олардың Антонетта атты қызы болды.

Мансап

Бойль кендерде жұмыс істегеннен кейін көп ұзамай Американың Біріккен кеншілер одағына (АБКО) қосылды. Ол 27-ші округтің президенті болып тағайындалды (ол Монтана штатын қамтиды) және 1948 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Бойль бірнеше үкіметтік соғыс уақытындағы өндіріс кеңестерінде және Монтана штатының жұмыссыздыққа байланысты төлемдер жөніндегі комиссиясында қызмет етті. 1948 жылы АБКО президенті Джон Л. Льюис Бойлді өзінің көмекшісі етіп тағайындады. Ол 1960 жылға дейін қызмет етті, Льюистің бас проблема шешушісі және одақтың бас әкімшісі болып жұмыс істеді. Льюис оны бірден АБКО 50-ші округінің директоры және төрт Батыс штаты бойынша Өнеркәсіптік ұйымдар конгресінің (CIO) аймақтық директоры етіп тағайындады.

UMWA төрағалығы

Бойль 1960 жылы UMWA вице-президенті болып сайланды. Сол жылы Льюис зейнетке шығып, 73 жастағы Томас Кеннеди кәсіподақтың басшылығын қабылдады. Кеннеди 1947 жылдан бері вице-президент болып жұмыс істеген. Льюис Бойлді ізбасары ретінде ұсынғанмен, Кеннеди көпшілікке жақсы белгілі және сыйлы болды. Дегенмен, Кеннедидің денсаулығы нашарлап, Бойль президенттің көптеген міндеттерін өз мойнына алды. 1962 жылдың қараша айында Кеннеди денсаулығына байланысты қызметін жалғастыра алмайтын болды. Бойль президент міндетін атқарушы болып тағайындалды. Кеннеди 1963 жылдың 19 қаңтарында қайтыс болды. Бойль одан кейін көп ұзамай президент болып сайланды, бұл Льюис таңдаған адам екені анық болды. Бойль қызметке кіріскеннен бастап, қатардағы кеншілер мен UMWA басшыларынан күшті қарсылыққа тап болды. Кеншілердің кәсіподаққа деген көзқарасы өзгерді. Кеншілер жергілікті кәсіподақтарына көбірек демократия мен тәуелсіздік талап етті. Көптеген адамдар Бойлдің мүшелерінің мүддесін қорғаудан гөрі, шахта иелерінің мүддесіне көбірек мән беретініне сенді. Кәсіподақ ұсынған шағымдарды қарау айларға, кейде жылдарға созылып, сыншылардың айтқанын растады. UMWA-дан көмек күтпеген жергілікті кәсіподақтар жергілікті дауларды шешу үшін жұмыс тоқтатуға барып жетті, осылайша жабайы ереуілдер болды.

Яблонскийдің сынағы және өлтірілуі

1969 жылы Джозеф "Джок" Яблонски UMWA президенті лауазымына Бойльге қарсы шықты. 1965 жылы Бойль оны қызметтен шеттетуге дейін Яблонски UMWA 5-ші округінің президенті (тағайындалған лауазым) болған. Жалпы бұзылған деп есептелген сайлауда Бойль 9 желтоқсанда өткен сайлауда Яблонскиді шамамен екі есе көп дауыспен жеңді (80,577 – 46,073). Бойль жеңіске жеткенімен, бұл сайлау 1920 жылдан бері алғаш рет биліктегілер 80 проценттен кем дауыс жинады немесе оппозиция болды. Байқаушылар одақтың өсіп келе жатқан наразылық қозғалысына және өзгерістерге деген талаптарға жауап ретінде өзгерістер жасайтынын күтті. Яблонски сайлаудың нәтижесін мойындады, бірақ 1969 жылдың 18 желтоқсанында АҚШ Еңбек департаментінен (DOL) сайлаудағы алаяқтыққа қатысты тергеу жүргізуді сұрады. Одан бөлек, ол UMWA-ға қарсы федералды сотта бес сот процесін бастады. 1969 жылдың 31 желтоқсанында үш кісі Яблонскиді, оның әйелі Маргаретті және 25 жасар қызы Шарлоттаны Пенсильвания штатының Кларксвилл қаласындағы Яблонскилер үйінде ұйықтағанда атып өлтірді. 1970 жылдың 5 қаңтарында мәйіттерді Яблонскидің үлкен ұлы Кеннет тапты. Бойльдің 1969 жылдың 23 маусымында, UMWA штаб-пәтеріндегі қарсыласымен болған кездесуі дау-жанжалға ұласқаннан кейін, Яблонскиді өлтіруге бұйрық бергені анықталды. 1969 жылдың қыркүйегінде UMWA атқару кеңесінің мүшесі Альберт Пас Бойльден (одақтың қаражатын жымқырган) Яблонскиді өлтіру үшін жалдамалы кісілерді жалдауға 20 000 доллар алды. Пол Гилли, жұмыссыз суретші және UMWA-ның кіші лауазымды қызметкерінің күйеу баласы, сондай-ақ екі бейкүнә адам – Обран Мартин мен Клод Вили осы жұмысты орындауға келісті. Пас кісі өлтіруді сайлаудан кейінге шегерді, Бойльге күдік тудырмау үшін.

Қайта қарастырылған сайлау және жеңіліс

Яблонскинің өлтірілуі федералдық тергеуді бастауға түрткі болды. 1970 жылдың 8 қаңтарында Яблонскидің адвокаты 1969 жылғы сайлауды ДОЛ-дың дереу тергеуін сұрады. Еңбек министрлігі Яблонскидің желтоқсан айындағы өтінішінен кейін қысқа мерзім ішінде оның шағымдарына жауап бермеді. Қылмыстардан кейін Еңбек министрі Джордж П. Шулц UMWA тергеуіне 230 тергеуші тағайындады. 1959 жылғы Еңбек ұйымдары мен басқару туралы есеп беру және ашықтау актісі (LMRDA) еңбек одақтарының ішкі істерін реттейді, жергілікті одақ кеңселері үшін жасырын дауыс беруді міндеттейді және сайлаудағы алаяқтық немесе бұзушылықтарды федералдық деңгейде тергеуді қамтамасыз етеді. Аталған акті бойынша, Министрлік сотқа жүгініп, сайлау нәтижелерін жоюға құқылы. Алайда, 1970 жылға дейін соттар тек үш халықаралық одақ сайлауын күштен шығарды. Осы орайда, 1970 жылдың сәуір айында «Демократия үшін кеншілер» (MFD) атты реформалық топ құрылды, ал ДОЛ тергеуін жалғастырды. Оның құрамында Батыс Вирджиния штатындағы «Қара өкпе» қауымдастығының мүшелерінің көп бөлігі, сондай-ақ Яблонскидің көптеген жақтастары мен сайлау штабының қызметкерлері болды. «Демократия үшін кеншілер» тобын ұйымдастырушылардың ішінде Яблонскидің ұлдары Кен және Джозеф («Чип» деп танылған), екеуі де еңбек құқығы саласындағы адвокаттар; Майк Трбович, кәсіподақ жетекшісі және басқалар бар еді. 1971 жылы ДОЛ 1969 жылғы UMWA сайлауын жою үшін федералдық сотқа талап арыз берді. 1972 жылдың 1 мамырында судья Уильям Б. Брайант 1969 жылғы UMWA халықаралық одақ сайлауының нәтижелерін мойынға алмай, күштен шығарды. Брайант 1972 жылдың желтоқсан айының алғашқы сегіз күнінде жаңа сайлау өткізуді белгіледі. Сонымен қатар, Брайант сайлаудың әділдігін қамтамасыз ету үшін ДОЛ сайлауды бақылауын қабылдады. 1972 жылдың 26-28 мамыр аралығында MFD делегаттары Батыс Вирджиния штатының Уиллинг қаласында бас қосып, бұрынғы кенші және «Қара өкпе» ұйымының жетекшісі Арнольд Миллерді UMWA президенттігіне кандидат ретінде ұсынды. 1972 жылдың 22 желтоқсанында Еңбек министрлігі Миллерді UMWA-ның келесі президенті ретінде ресми бекітті. Дауыс беру нәтижесінде Миллер үшін 70 373, ал Бойль үшін 56 334 дауыс берілді. Миллер UMWA тарихында қазіргі президентті жеңген алғашқы кандидат және одақты басқарған алғашқы Батыс Вирджиния тумасы болды. Жұмыскерлердің басшысы Джозеф А. Яблонскині өлтіруге жасалған қастандыққа қатысты тергеуге еліміздің назары ауды. ФБР жүргізген жалпыұлттық тергеу Кливленд аймағының үш тұрғынын Яблонскині өлтіруге қатысқандығы үшін айыптауға жеткілікті дәлелдер тапты. Үкімді соттардың қарауына үш рет айыптау актісі жіберілді, оның нәтижесінде бес адам айыпталып отыр. Тергеуді АҚШ прокуроры Роберт Б. Крупански және АҚШ прокурорының көмекшісі Роберт Джонс жүргізді. Ақырында, жиналған құжаттар мен куәгерлердің жауабы Бойлға жеткізілді: ол 1973 жылдың 6 қыркүйегінде Яблонскині өлтіргені үшін айыпталды. Оның соты 1974 жылдың 25 наурызынан 11 сәуіріне дейін жалғасты, нәтижесінде ол сотталды. Ол үш рет өмір бойына бас бостандығынан айырылды. 1977 жылдың 28 қаңтарында Пенсильвания Жоғарғы соты Бойлдің айыпталуын жоққа шығарып, оны қайтадан соттауға бұйырды. Сот судьясы үкім шығару кезінде мемлекеттік аудиттің куәлігін тыңдаудан бас тартқанын анықтады. Бойлдің адвокаттары аудитордың куәлігі Бойлді ақтауы мүмкін екенін мәлімдеді. 1978 жылдың 16 қаңтарында Бойлді қайтадан соттауға дайындық жұмыстары басталды. Ол бұрын сотталған еді, бірақ Пенсильвания штатының Жоғарғы соты Бойлдің толыққанды қорғану құқығын жоққа шығарды деген негізде сот шешімін күштен шығарды. Бойл Яблонскині өлтіру ісі бойынша екінші рет сотталды және 1978 жылдың 18 ақпанында кінәлі деп танылды. 1979 жылдың шілдесінде Бойл сот шешімін жою үшін үшінші шағымдама берді, бірақ ол қабылданбады. Бойл өзінің жазасын Пенсильвания штатының Лузерн округіндегі Даллас мемлекеттік түзету мекемесінде өтеді.

Yablonski's murder acted as a catalyst for the federal investigation already requested. On January 8, 1970, Yablonski's attorney requested an immediate investigation of the 1969 election by DOL. The Department of Labor had taken no action on Yablonski's complaints in the brief time since his December request. After the murders, Labor Secretary George P. Shultz assigned 230 investigators to the UMWA investigation. The Labor Management Reporting and Disclosure Act (LMRDA) of 1959 regulates the internal affairs of labor unions, requiring regular secret ballot elections for local union offices and providing for federal investigation of election fraud or impropriety. DOL is authorized under the act to sue in federal court to have the election overturned. By 1970, however, only three international union elections had been overturned by the courts. Meanwhile, a reform group, Miners for Democracy (MFD), had formed in April 1970 while the DOL investigation continued. Its members included most of the miners who belonged to the West Virginia Black Lung Association and many of Yablonski's supporters and campaign staff. The chief organizers of Miners for Democracy included Yablonski's sons, Ken and Joseph (known as "Chip"), both labor attorneys; Mike Trbovich, a union leader, and others. DOL filed suit in federal court in 1971 to overturn the 1969 UMWA election. On May 1, 1972, Judge William B. Bryant threw out the results of the 1969 UMWA international union elections. Bryant scheduled a new election to be held over the first eight days of December 1972. Additionally, Bryant agreed that DOL should oversee the election, to ensure fairness. Over the weekend of May 26 to May 28, 1972, MFD delegates gathered in Wheeling, West Virginia, nominated Arnold Miller, a former miner and leader of a black lung organization, as their candidate for the presidency of UMWA. On December 22, 1972, the Labor Department certified Miller as UMWA's next president. The vote was 70,373 for Miller and 56,334 for Boyle. Miller was the first candidate to defeat an incumbent president in UMWA history, and the first native West Virginian to lead the union. National attention had been riveted on the investigations into the conspiracy to murder labor leader Joseph A. Yablonski. A nationwide FBI investigation produced sufficient evidence to charge three Cleveland area residents with conspiracy to murder Yablonski. Through Grand Jury proceedings, a series of three conspiracy indictments were returned, charging five individuals. The investigation was conducted by U. S. Attorney Robert B. Krupansky, with Assistant U. S. Attorney Robert Jones. Finally documentation and witnesses led to Boyle: he was charged for the Yablonski killing on September 6, 1973. His trial lasted from 25 March until April 11, 1974, when he was convicted. He was sentenced to three consecutive terms of life in prison. On January 28, 1977, the Supreme Court of Pennsylvania overturned Boyle's conviction and ordered that he be given a new trial. The court found that the trial judge had improperly refused to allow a government auditor to testify. Boyle's attorneys said that the auditor's testimony could have exonerated Boyle. On January 16, 1978, Boyle's murder retrial was set to resume. He had been convicted, but the Pennsylvania state Supreme Court had set aside the convictions on grounds Boyle was denied the right to present a complete defense. Boyle was tried a second time for the Yablonski murders and found guilty on February 18, 1978. Boyle filed a third appeal to overturn his conviction in July 1979, but the motion was denied. Boyle served his murder sentence at State Correctional Institution – Dallas in Luzerne County, Pennsylvania.