Фил Окс "Pleasures of the Harbor" альбомы – 1967 ж. шыққан, фолк, рок, джаз элементтерін қамтитын тұңғыш A&M Records дискісі. "Outside of a Small Circle of Friends" әні танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Pleasures of the Harbor – Фил Окстың 1967 жылы жарық көрген төртінші студиялық альбомы және A&M Records лейблы үшін шыққан алғашқы альбомы. Бұл Окстың ең мұңды альбомдарының бірі. Elektra Records үшін жазылған оның алдыңғы үш альбомының барлығы халық музыкасы болғанмен, Pleasures of the Harbor альбомында классикалық музыканың, рок-н-роллдың, Диксиленд джазының және эксперименталды синтезаторлық музыканың фольк музыкасымен үйлесуіне ұмтылыс жасалды, нәтижесінде "фолк-поп" стиліндегі жаңа жанр тудыру мақсаты болды.
Pleasures of the Harbor is Phil Ochs' fourth full length album and his first for A&M Records, released in 1967. It is one of Ochs's most somber albums. In stark contrast to his three albums for Elektra Records which had all been folk music, Pleasures of the Harbor featured traces of classical, rock and roll, Dixieland jazz and experimental synthesized music crossing with folk, in hopes of producing a "folk pop" crossover.
Тарих
Ең танымал трек – "Дос шеңберінен тыс", белгілі бір жағдайларда адамдардың бейжай қатынасына саркастикалық сын. Оның негізінде Нью-Йоркте Китти Дженовезеге жасалған қастандық оқиғасы жатыр (көптеген адамдар куә болды, бірақ көмектесу үшін ештеңе істемеді), ал әуені Диксиленд стилінде орындалған. Бір шумақта марихуана туралы айтылған сөздер дұрыс түсінілмеді, сондықтан оны жеке ән ретінде шығару сәтсіз аяқталды, себебі көптеген радиостанциялар оны эфирге беруден бас тартты. "Партия" әні жоғары сыныпты мақтанжандарды сынап көрсетті, Окс лаунж пианинінің рөлін сомдап, олардың жиналыстарының абсурдтығын бақылады. "Гүл сатушы" алты минуттық повесть, ондағы әр оқиғаның ортақ белгісі – гүлдерін сатуға тырысатын кедей әйелге ешкім назар бөлмейді. "Порттың ләззаты" – теңізшілердің жалғыздыққа толы сапарларында адамдық жылу мен байланыс іздеуіне арналған аза тұру. Окс бұл әнді Джон Фордтың 1940 жылғы "Ұзақ сапар" фильмін көргеннен кейін жазды, онда Окс ерекше құрметтейтін актер Джон Уэйн ойнады. Ән лирикалық мелодиямен және кейбір тыңдаушылардың пікірінше, киноға арналған әуендерге ұқсас, шамадан тыс оркестрлік аранжировкамен (жас Уоррен Зевон да қатысқан болуы мүмкін) ерекшеленеді, бұл пікірмен Окс кейіннен келісті. Альбомды аяқтаған "Распятие" әнінің жаздырылуын Окс авангардтық өндіріс тәжірибесі (Джозеф Бердтің) тұрғысынан сәтсіз деп бағалады. Дегенмен, көптеген адамдар әннің мәтіні мен музыкасын Окс жасаған шедевр деп санайды. Оның он шумағы Джон Кеннеди мен Иса Масихті салыстырып, "құрбандық циклын" зерттейді, яғни біз басшыларымызды қаһармандар етіп көтереміз, содан кейін оларды құлатудан ләззаттанамыз. Ән 1968 жылдың басында Роберт Кеннедиге Окс оны а капелла орындағанда, көз жасын келтірген дегенді айтады, бұл Кеннедидің өзі өлтірілгенге дейін бірнеше ай бұрын болған. Концерттерде орындалған әннің барлық тікелей нұсқаларында Окс тек гитарасымен және дауысымен ғана болды, ал осы тікелей орындалулардың бірі "Chords of Fame" және "Farewells & Fantasies" жинақтарына енген.
The best known track is "Outside of a Small Circle of Friends", a sarcastic jab at the apathetic nature of people in certain situations, at its base the story of the Murder of Kitty Genovese in New York City (which numerous people witnessed, doing nothing to help), set to a Dixieland backing. The mention of marijuana in one verse was misinterpreted, and its release as a single failed to do anything on the charts as it was banned from radio play by many stations. "The Party" savaged high class snobs, with Ochs taking the role of a lounge pianist, observing the ridiculous nature of their gatherings. "Flower Lady" was a six minute narrative about contrasting characters in the city, with each anecdote having one thing in common; everyone ignores the poor woman trying to sell her flowers. "Pleasures of the Harbor", the title track, is a dirge to lonely sailors seeking human comfort and connection while in port. Ochs composed it after watching a screening of John Ford's 1940 film The Long Voyage Home, which starred one of Ochs' movie idols, John Wayne. It features a lilting melodic line and what some consider to be an overblown film score like orchestration (supposedly including a young Warren Zevon), a view which Ochs himself would later on come to share. This recording of "The Crucifixion", which closed the album, was deemed a failed experiment by Ochs, as far as its avant garde production experiment (by Joseph Byrd) is concerned. Lyrically and musically, however, many consider the song to be Ochs' masterpiece. Its ten verses compare John F. Kennedy and Christ, and explore the "cycle of sacrifice" where we build up our leaders into heroes so that we can enjoy tearing them down. The song is said to have brought Kennedy's brother Robert to tears when Ochs performed it for him a cappella in early 1968, months before the younger Kennedy's own assassination. All live versions of the song performed in concert featured Ochs alone, with just his guitar and voice, and one of those live performances is on the posthumously released compilations Chords of Fame and Farewells & Fantasies.