Герман режиссері Перси Адлон: өмір және шығармашылық жолы

Кіріспе

Неміс кинорежиссері (1935–2024)

Пол Рудольф Парсифал "Перси" Адлон (1 маусым 1935 – 10 наурыз 2024) – неміс режиссері, сценарист және продюсер. Ол Жаңа неміс киносы қозғалысымен байланысты (шамамен 1965–1985), және күшті әйел кейіпкерлерімен және лесбияндық қарым-қатынастарды оң бағада бейнелеуімен танымал. Ол ең көп танылғаны – 1987 жылғы «Багдад кафесі» фильмі, онда Марианна Сегебрехт, CCH Pounder және Джек Паланс түскен, сондай-ақ «Розали дүкенге барады» (1989), «Лосось жидектері» (1991) және «Жасырақ және жасырақ» (1993) сияқты келесі фильмдерімен де белгілі. Адлонның фильмдері Канн кинофестивалі, Берлин халықаралық кинофестивалі және басқа да халықаралық кинофестивальдерде үнемі көрсетілді.

Ерте өмір

Адлон 1935 жылдың 1 маусымында Мюнхен қаласында дүниеге келді. Ол Аммерландта, Старнбергер көлінде өсті. Мюнхендегі Людвиг Максимилиан университетінде өнер, театр тарихы және неміс әдебиетін оқыды, актерлік және ән сабақтарына қатысты, сондай-ақ студенттік театр тобының мүшесі болды.

Мансап

Адлон өзінің кәсіби мансабын актер ретінде бастады, радио жұмысына қызығушылық танытты, әдебиет серияларының баяндаушысы және редакторы болды, сондай-ақ 10 жыл бойы теледидарда жүргізуші және дауыстау актері болды. 1970 жылы Адлон Бавария теледидары үшін өзінің алғашқы қысқаметражды фильмін түсірді, содан кейін өнер және адамның жағдайы туралы 150-ден астам деректі фильмдер түсірді. Адлонның алғашқы көркем фильмі «Селесте» (1980) француз жазушысы Марсель Пруст пен оның аспазы Селесте Альбарет арасындағы қарым-қатынас туралы болды. 1987 жылы ол «Багдад кафесін» режиссерлік етті, онда Марианна Сегебрехт неміс турисі, CCH Pounder Мохаве шөліндегі мотель мен жүк көліктері тоқтағысының иесі және Джек Паланс басты рөлдерде ойнады. Фильм сыншылар тарапынан жоғары бағаланды, Роджер Эберт шолуында фильмге 4 жұлдыздың 3½-ін берді, ол «[Перси Адлон] бұл фильмде Еуропа мен Америка, ескі мен жаңа, шөлдің шеті – американ арманының шеті туралы бірдеңе айтады» деді және «Багдад кафесінің тартымдылығы – әрбір кейіпкер мен әр сәт күтпеген, себептері жасырын, мағынасы белгісіз және өмірмен дірілдейтін» екенін атап өтті. 1989 жылы Адлон «Розали саудаға барады» фильмін түсірді, онда Сегебрехт, Брэд Дэвис және судья Рейнхольд ойнады, бұл фильм 1989 жылғы Канн кинофестивалінде көрсетілді. Фильмге сыншылар аралас пікір білдірді, Deseret News оны «жарқын комедия ретінде маскировкаланған қара сатира» және американдық тұтынушылыққа қатысты пікір деп сипаттады, ал The Washington Post-тің Рита Кемпли оны «драматикалық шиеленістің жетіспеушілігі» деп санады және Адлонның хабары «шатасқан» деп ойлады. 1991 жылы Адлон «Салмонберрилер» фильмін түсірді, онда К. Д. Ланг ессіз қалған эскимос және андрогинды көрінісі бар жас әйел рөлін ойнады, ол шығыс неміс жесір кітапханашысымен лесбияндық қарым-қатынаста болады. Фильм жалпы алғанда жақсы қабылданды, Кевин Томас Los Angeles Times журналы оны «жақсы, ерекше сенімді және таңғажайып көрінеді» деп сипаттап, Адлон сезімталдықпен «мәдени және жыныстық сәйкестік туралы маңызды сұрақтарды көтереді» деп атап өтті, бірақ The New York Times журналының Джанет Маслин оны «тоқтап, қиындық тудыратын күш» және «бұрыштардың дұрыс еместігі, көркем монтаж» арқылы «басқаша бағытталған» деп атады. 1993 жылы Адлон Дональд Сазерленд, Брендан Фрейзер және Лолита Давидвичтің қатысуымен «Жасыраған және жасыраған» фильмін түсірді. Фильм Брюссельдегі Халықаралық фантастикалық кинофестивалінде «Күміс қаз» сыйлығын жеңіп алды. Variety журналының Леонард Клэди оны «әдеттегі емес адам комедиясы», «оның қарапайым тұжырымдамасынан фэнтези, музыка, қара комедия және көптеген ерекше диверсияларға айналатын» отбасылық әңгіме деп санады. Клэди фильм «Адлонның күнделікті өмірмен күресудің ерекше әдісін» көрсеткенін атап өтті, бұл «аңғалдықпен, оның коммерциялық тартымдылығының ең үлкен күші және ең қиын аспектісі болды». 1997 жылы Адлон Калифорнияның Венеция жағалауында түсірілген «Eat Your Heart Out» романтикалық комедиялық фильмін өндіруге бірлесіп қатысты, оны оның ұлы де режиссерлік етті. Адлон өзінің соңғы картинасы «Малер диванда» (2010) фильмін өзінің ұлы Феликспен бірге режиссерлік етті, бұл Альма Малер мен Уолтер Гропиус арасындағы махаббат және Зигмунд Фрейдтің Малердің күйеуі Густав Малерді психоанализ жасауы туралы фильм. The Hollywood Reporter журналына берген шолуында Кирк Хоникатт фильм «маңызды қызғанышпен шынайы, жақын зерттеуді ұсынады, ал 1910 жылғы Вена қоғамындағы барлық белгілі адамдармен кездеседі, ғаламат атақты аңшы сияқты. Фильмнің үлкен сыйы – Романер. Ол махаббат пен өнерге деген құштарлығы әйел және ана рөлімен соқтығысатын күрделі тұлға рөлін толыққанды орындайды».

Adlon started his professional career as an actor, became interested in radio work, was a narrator and editor of literature series and a presenter and voice over actor in television for 10 years. In 1970, Adlon made his first short film for Bavarian television, followed by more than 150 documentary films about art and the human condition. Adlon's first feature film Céleste (1980) was about the relationship between the French writer Marcel Proust and his cook Céleste Albaret during the last years of Proust's life. In 1987 he directed Bagdad Cafe, starring Marianne Sägebrecht as a German tourist, CCH Pounder as a motel and truck stop cafe owner in the Mojave Desert, and Jack Palance. Critically acclaimed, Roger Ebert awarded the film 3½ out of 4 stars in his review, stating that "[Percy Adlon] is saying something in this movie about Europe and America, about the old and the new, about the edge of the desert as the edge of the American Dream" and that the charm of Bagdad Cafe is that "every character and every moment is unanticipated, obscurely motivated, of uncertain meaning and vibrating with life". In 1989, Adlon directed Rosalie Goes Shopping, starring Sägebrecht, Brad Davis, and Judge Reinhold, which was screened at the 1989 Cannes Film Festival. The film met mixed critical reviews, with Deseret News describing it as "dark satire masquerading as bright comedy" and a comment on American consumerism, while Rita Kempley of The Washington Post considered it to be "deficit of dramatic tension" and thought that Adlon's message was "scatterbrained". In 1991, Adlon directed Salmonberries, a picture starring k. d. lang as Kotzebue, an orphaned Eskimo and young woman of androgynous appearance who has a lesbian relationship with an East German widowed librarian. The film was generally well received, with Kevin Thomas of the L. A. Times describing it as "endearing, remarkably assured and stunning looking" and noted that Adlon with sensitivity "raises crucial questions of cultural and sexual identity", though Janet Maslin of The New York Times called it a "halting, awkward effort" with "stilted direction" and "sharp camera angles, arty editing". In 1993, Adlon directed the film Younger and Younger, starring Donald Sutherland, Brendan Fraser and Lolita Davidovich. The film won Adlon the Silver Raven Award at the Brussels International Fantastic Film Festival. Leonard Klady of Variety considered it to be an "unusual human comedy", a family yarn which "spins out from its simple premise into fantasy, music, black comedy and innumerable offbeat digressions." Klady further noted that the film illustrated "Adlon's unique method of tackling everyday life", which has "ironically been the greatest strength and most problematic aspect to his commercial appeal". In 1997, Adlon co produced Eat Your Heart Out, a romantic comedy film filmed in Venice Beach, California, which was directed by his son, de. Adlon co directed his final picture, Mahler on the Couch (2010) with his son Felix, a period film about an affair between Alma Mahler and Walter Gropius, and the subsequent psychoanalysis of Mahler's husband Gustav Mahler by Sigmund Freud. In a review for The Hollywood Reporter, Kirk Honeycutt wrote that the film "manages to pose a serious, intimate study in obsessive jealousy while, like a gaga celebrity hunter, bumping into just about everybody who's anybody in Viennese society circa 1910 The film's great gift, though, is Romaner She fully inhabits the role of this complex personality whose passion for love and art collides with her role of wife and mother."

Жеке өмір

Перси Адлон – Адлон қонақ үйін құрған Лоренц Адлонның шөбересі болды. Ол Луи Адлон ағаның немересі және опера тенорының ұлы еді. Оның ұлы Феликс, ол да кинорежиссер, американдық актриса Памела Адлонның бұрынғы күйеуі және оның үш қызының әкесі, соның ішінде актрисалар Одесса мен Гидеон Адлон. Перси мен Элеонора Адлон Калифорния штатының Пасифик-Палисайдс қаласында тұрды. de – Персидің жартылай ағасы, 15 жас кіші және Эмиль Мейерхёфердің ұлы.

Марапаттар

+Жыл Сыйлық иегері(лер) Санат Жетістік сілтемесі. (Сілтемелер) Адольф Гримме сыйлықтары, Германия 1979 «Қорғаншы және оның ақыны» (1978) Алтын сыйлық, көркем/ойын-сауық Аманда сыйлықтары, Норвегия 1989 «Бағдат кафесі» (1987) Ең үздік шетелдік фильм (Årets utenlandske spillefilm) Бавария киносының сыйлықтары 1988 «Бағдат кафесі» (1987) Ең үздік сценарий (Drehbuchpreis) Брюссель халықаралық фантастикалық кинофестивалі (BIFFF) 1994 «Жасырақ және жасырақ» (1993) Күміс қарға Чикаго халықаралық кинофестивалі 1984 «Свинг» (1983) Алтын Хьюго, ең үздік фильм «Бес соңғы күн» (1982) Алтын Хьюго, ең үздік фильм «Селест» (1980) Алтын Хьюго, ең үздік фильм Сезар сыйлықтары 1989 «Бағдат кафесі» (1987) Ең үздік шетелдік фильм (Meilleur film étranger) Эрнст Любич сыйлықтары 1988 «Бағдат кафесі» (1987) Эрнст Любич сыйлықтары Француз киносын сынайтындардың одағы сыйлықтары 1989 «Бағдат кафесі» (1987) Ең үздік шетелдік фильм, «Өлгендермен» тең бөлісілді Неміс артхаус кинотеатрларының гильдиясы 1989 «Бағдат кафесі» (1987) Алтын неміс фильмі (Deutscher Film) «Селест» (1980) Күміс неміс фильмі (Deutscher Film) Манхэттен кинофестивалі 2012 «Селест» (1980) Buzz сыйлықтары Орталық Еуропа кинофестивалі 7+1 2011 «Малер диванда» (2010) Көрермендер сыйлығы, ең үздік фильм, «де» фильмімен бөлісілді Монреаль халықаралық кинофестивалі 1991 «Жылқыжемістер» (1991) Grand Prix des Amériques Роберт фестивалі 1989 «Бағдат кафесі» (1987) Ең үздік шетелдік фильм (Årets udenlandske spillefilm) Токио халықаралық кинофестивалі 1993 «Жасырақ және жасырақ» (1993) Токио Гран-при Вальядолид халықаралық кинофестивалі 1985 «Sugarbaby» (1985) Күміс тікен Венеция кинофестивалі 1982 «Бес соңғы күн» (1982) OCIC сыйлықтары «Бес соңғы күн» (1982) Алтын арыстан

Басқа жұмыстар

L'elisir d'amore (2003) Гаэтано Доницеттидің операсы, Берлин мемлекеттік операсы үшін Адлон қойған. Wolkenstein (2004) Вильфрид Хиллер мен Феликс Миттерердің жаңа операсы, режиссері Адлон. Премьерасы Нюрнберг мемлекеттік опера театрында болды.