Фолькер Шлёндорф: Неміс режиссерінің өмірбаяны мен шығармашылығы
Volker Schlöndorff
Волкер Шлёндорф – неміс режиссері, сценаристі және продюсері. «Тін Ши барабаны» фильмімен «Оскар» және Канн кинофестивалінің «Алтын бұтағын» жеңіп алды. Жаңа неміс киносының өкілі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс кинорежиссері (туған 1939)
German filmmaker (born 1939)
Волкер Шлёндорф (туған 31 наурыз 1939) – неміс кинорежиссері, сценарист және продюсер, Германия, Франция және АҚШ елдерінде жұмыс істеген. Ол 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басындағы Жаңа неміс киносының белгілі өкілі болды. 1979 жылы Канн кинофестивалінде Нобель сыйлығының иегері Гюнтер Грасс жазған "Қыстақ барабаны" романының бейімделуі үшін "Оскар" және "Алтын пальма" сыйлықтарын жеңіп алды.
Volker Schlöndorff (; born 31 March 1939) is a German film director, screenwriter and producer who has worked in Germany, France and the United States. He was a prominent member of the New German Cinema of the late 1960s and early 1970s. He has won an Oscar as well as the Palme d'Or at the 1979 Cannes Film Festival for The Tin Drum (1979), the film version of the novel by Nobel Prize winning author Günter Grass.
Ерте өмір
Волкер Шлёндорф нацистік Германияның құрамына кіретін Висбаден қаласында дәрігер доктор Георг Шлёндорфтың ұлы болып дүниеге келді. Оның анасы 1944 жылы ас үй өртінде қаза тапты. 1956 жылы отбасы Парижге көшті, онда Шлёндорф философиядағы жұмысы үшін мектепте жүлделер алды. Ол Сорбоннада саяси ғылымдар мамандығы бойынша бітірді, сонымен бірге Institut des Hautes Etudes Cinematographiques институтында кино өнерін оқыды, онда ол Бертран Таверньемен дос болып, Луи Маллемен танысты. Малле оған "Зази метрода" (1960) фильмінде режиссердің ассистенты ретінде алғашқы жұмысын берді, ол "Өте жеке іс" (1962), "Іштен шыққан от" (1963) және "Вива Мария!" (1965) фильмдерімен жалғасты. Шлёндорф Ален Реснестің "Мариенбадтағы соңғы жыл" және Жан-Пьер Мелвиллдің "Леон Морин, дін қызметкері" (1961) фильмдерінде де режиссердің ассистенты болып жұмыс істеді. Осы кезеңде ол өзінің алғашқы қысқаметражды фильмін – 1960 жылы Франкфуртта тұратын француз халқы туралы "Кімге керек?" фильмін жасады. 1963 жылы шыққан 40 минуттық "Жер орталық теңізі" деректі фильмін режиссер Жан Даниэль Поллемен бірлесіп түсірді. Фильм шыққаннан бері жоғары бағаланып, Жан-Люк Годардың мақтауына ие болды және "Өлмей тұрып көруге тиіс 1001 фильм" кітабында жиі кездеседі.
Volker Schlöndorff was born in Wiesbaden, then part of Nazi Germany, to the physician Dr. Georg Schlöndorff. His mother was killed in a kitchen fire in 1944. His family moved to Paris in 1956, where Schlöndorff won awards at school for his work in philosophy. He graduated in political science at the Sorbonne, while at the same time studying film at the Institut des Hautes Etudes Cinematographiques, where he was friends with Bertrand Tavernier and met Louis Malle. Malle gave him his first job as his assistant director on Zazie in the Metro (1960), which continued with the films A Very Private Affair (1962), The Fire Within (1963) and Viva Maria! (1965). Schlöndorff also worked as assistant director on Alain Resnais's Last Year at Marienbad and Jean Pierre Melville's Léon Morin, Priest (both 1961). During this time he also made his first short film, Who Cares? about French people living in Frankfurt in 1960. He collaborated with filmmaker Jean Daniel Pollet on the 40 minute documentary Méditerranée released in 1963. The film has been highly regarded since its initial release, gaining praise from Jean Luc Godard and consistently appearing in the popular book 1001 Movies You Must See Before You Die.
Кинодағы алғашқы жылдары
Шлондорф Германияға оралып, өзінің алғашқы көркем фильмін түсірді – «Жас Тёрлесс» (Der junge Törless, 1966). Луи Малл продюсерлік еткен және Роберт Мусилдің «Жас Тёрлестің шатасуы» романы бойынша түсірілген фильм 1966 жылғы Канн кинофестивалінде көрсетілді. Аустрияның жартылай әскери мектеп-интернатындағы оқиғада Тёрлес бір оқушының зорлық көріп жатқанын көреді, бірақ өзінің жоғары және жетілген ақыл-ойына қарамастан, араласпайды. Ол оны тоқтату үшін ештеңе жасамау арқылы зорлық-зомбылыққа жеке жауапкершілігін қабылдай бастайды және мектептен қашып кетеді. Фильмнің соғысқа дейінгі Германиямен салыстырылуы айқын болды және жарық көрген кезде жоғары бағаланып, Канн кинофестивалінде FIPRESCI сыйлығын жеңіп алды. «Жаңа неміс киносы» қозғалысы 1962 жылы Oberhausen манифестімен ресми емес түрде басталды, ол жаңа жас неміс кинорежиссерлерін Германияда кино өнерін жаңаруға шақырды, бұл француз жаңа толқыны сияқты болды. Шлондорф бастапқы топқа кірмегенімен, ол олармен тез арада байланыс орнатып, «Жас Тёрлесс» фильмін «Жаңа неміс киносының» ең маңызды туындыларының бірі деп есептейді. Шлондорфтың келесі фильмі – «Қылмыстың дәрежесі» (Degree of Murder, 1967), ол қарсы мәдениетке толы, музыкалық саздығын Rolling Stones гитарисі Брайан Джонс жазған фильм. Фильмде Джонстың сол кездегі әйелі Анита Палленберг жас қызметкер қызының рөлінде ойнайды, ол сүйіктісін кездейсоқ өлтіріп, екі досының көмегімен денесін жасырады. Фильм «алпысыншы жылдардың» жастары арасында өте танымал болды. 1992-1997 жылдары Бабелсбергтегі UFA студиясының бас директоры қызметін атқарды. 1996 жылы «Le parfait soldat» атты француздық «Lumière sur un massacre» телесериалға үлес қосты. Шлондорф 1996 жылы Германияға «Огр» (1996) фильмін түсіру үшін оралды. Мишель Турньенің романы негізінде түсірілген фильмде Джон Малкович Абель Тиффогес рөлінде ойнайды. Тиффогес – бала зорлауда айыпталған, ақыл-ойы жай француз солдаты. Нацистер тұтқындап, интернациялық лагерьге жібергеннен кейін ол элиталық неміс оқу лагерінде қызметші болып жұмыс істейді және жергілікті балаларды ұстап алады, ресми түрде оларды лагерьге қабылдау үшін, бірақ іштей оларды қорғау үшін. Фильм 1996 жылы Венеция кинофестивалінде көрсетіліп, ЮНИСЕФ сыйлығын жеңіп алды. Фильм Германияда 1996 жылы жарық көрді және оң пікірлерге ие болды. «Қоймақ барабан» фильміне түсірілген аудиокомментарийде Шлондорф фильмнің тек романың алғашқы үштен екі бөлігіне негізделгендіктен, оның жалғасын түсіргісі келгенін айтты. Бірақ актер Дэвид Беннет рөлді қайта ойнауға тым ескі болғандықтан және ол Оскар рөлін қайтадан ойнағысы келмегендіктен, ол «Огр» фильмін өзінің шедеврінің ресми емес жалғасы деп санайды. Шлондорф «Палметто» (1998) фильмі үшін Голливудқа оралды. Фильмде Вуди Харрелсон жергілікті биліктегі сыбайлас жемқорлықты ашқаннан кейін түрмеге қамалған, жалған айыпталған журналист рөлінде ойнайды. Түрмеден шығып, жұмыс таба алмағаннан кейін ол Рея Малрукс (Элизабет Шу) атты фаталь әйелмен кездеседі. Фильм қаржылық сәттілікке жете алмады және Шлондорфтың АҚШ-тағы соңғы фильмі болды. Шлондорф «Рита туралы аңыз» (2000) фильмін түсіру үшін Германияға оралды. 1970-ші жылдары Шығыс Германияға жер аударылған Қызыл Армия фракциясының мүшелерінің өміріне негізделген фильмнің басты кейіпкері Рита, ол RAF мүшесі Инге Виеттке өте ұқсас. Рита революцияны тастап, құпия қызметтің қорғауында Шығыс Германияда тұрады, бірақ Германияның қайта бірігуінен кейін ол өзінің бұрынғы қылмыстары үшін ашылу және салдарынан қорқады. «Ein Produzent hat Seele oder er hat keine» деректі фильмінен және «Ten Minutes Older» фильміне (2002) қосқан үлесінен кейін Шлондорф «Тоғызыншы күн» (2004) фильмін түсірді. Фильм Шлондорфтың Екінші дүниежүзілік соғыс тақырыбындағы үшінші туындысы және Жан Бернар әкесінің күнделігіне негізделген. Ульрих Маттес Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Дахау концлагерінде тұтқындалған католик діни қызметкері Анри Кремер рөлін ойнайды. Ол тоғыз күнге босатылып, Люксембургке жіберіледі. Ол жерде ол жас СС солдатын кездестіреді, ол оған жергілікті епископты нацистік партиямен ынтымақтастық жасауға көндіру міндеті берілгенін айтады, бұл жағдайда ол Дахауға қайтарылмайды. Осылайша ол сенімінен бас тартып, концлагерге қайта оралуды шешуге мәжбүр болады. Шлондорф телефильмді (2005) аяқтады. Ол Данцигке «Страйк» (2006) фильмін түсіру үшін оралды, ол 1970 жылғы поляк наразылықтары кезінде Гданьск кеме жасау зауытындағы жұмысшылар ереуілі туралы. Фильм Польшадағы «Тілектес» қозғалысының тарихын және Коммунизмнің құлдырауын көрсетеді. Шлондорфтың «Улжан» (2007) фильмінде Филипп Торретон жанын жоғалтқан қазына іздеушінің рөлінде ойнайды, ал Аянат Ксенбай Улжан рөлінде, ол оған ғашық болатын әйел. Дэвид Беннет те түсірілімге қатысты. 2012 жылдың жазында ол бұрынғы сән үлгісі Александр Маккуин үшін жұмыс істеген Эндрю Тернермен жұмыс істеді. Шлондорфтың Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі «Дипломатия» фильмі, оның досы Ричард Холбрукқа арналған, 64-ші Берлин халықаралық кинофестивалінде дебют жасады. 1944 жылы Париждегі швед консулы Рауль Нордлинг қалай неміс әскери губернаторы Дитрих фон Хольтцты қалаға басқыншылық жасаған жағдайда тарихи қаланы жою туралы Гитлердің бұйрығына бағынбауға көндіргенін көрсетеді.
Schlöndorff returned to Germany to make his feature film debut Young Törless (Der junge Törless, 1966). Produced by Louis Malle and based on the novel The Confusions of Young Törless by Robert Musil, the film debuted at the 1966 Cannes Film Festival. Taking place at a semi military Austrian boarding school, Törless witnesses the bullying of a fellow student but does nothing to prevent it despite his superior and mature intellect. He gradually begins to accept his personal responsibility for the abuse by doing nothing to stop it and runs away from the school. The comparison to pre war Germany were obvious and the film was highly praised upon release, winning the FIPRESCI Prize at Cannes. The New German Cinema movement unofficially began in 1962 with the Oberhausen Manifesto, calling new young German filmmakers to revitalize filmmaking in Germany, much like the French New Wave of the previous few years. Although not among the initial group of filmmakers involved, Schlöndorff was quick to align himself with the group and Young Törless is considered one of the most important films of the New German Cinema. Schlöndorff's next film was Degree of Murder (1967), a counter culture saturated film with a musical score by Rolling Stones guitarist Brian Jones. The film stars Jones' then girlfriend Anita Pallenberg as a young waitress who accidentally kills her boyfriend and hides the body with the help of two male friends. The film was very popular upon release amongst "swinging sixties" youths. He served as the chief executive for the UFA studio in Babelsberg between 1992 and 1997. In 1996 he contributed to the French TV series Lumière sur un massacre with the episode "Le parfait soldat". Schlöndorff returned to Germany in to make The Ogre (1996), his most well regarded feature film since The Tin Drum. Based on a novel by Michel Tournier and starring John Malkovich as the titular Abel Tiffauges, the film revisited many of the themes and time period of The Tin Drum. Tiffauges is a slow witted French soldier who has been accused of child molestation. After being captured by the Nazis and put in an internment camp, he is made a servant at an elite German training camp and kidnaps local children, officially as a way to recruit them for the camp, but in his mind to protect them. The film was screened in competition at the 1996 Venice Film Festival and won the UNICEF award. The film was released in Germany in 1996 and gained positive reviews. On the audio commentary for The Tin Drum, Schlöndorff said that he had wanted to film a sequel to The Tin Drum, as the film was based only on the first two thirds of the novel. But because actor David Bennent was too old to reprise the role and he did not want to recast Oscar, he considers The Ogre to be an unofficial sequel to his masterpiece. Schlöndorff returned to Hollywood for Palmetto (1998). In a noir plot, the film stars Woody Harrelson as a falsely accused journalist who was sent to jail after uncovering corruption in the local government. After getting out of jail and unable to find work, he encounters Rhea Malroux (Elisabeth Shue), a femme fatale who propositions him to help her extort money from her millionaire husband. The film was not a financial success and was Schlöndorff's last film in the US to date. Schlöndorff returned to Germany to make the film The Legend of Rita (2000). Loosely based upon the lives of members of the Red Army Faction who exiled to East Germany in the 1970s, the film centers around Rita, who most closely resembles real RAF member Inge Viett. Rita abandons the revolution and lives in East Germany under protection of the secret service, but after German reunification she faces the risk of discovery and consequences for her past crimes. After the documentary Ein Produzent hat Seele oder er hat keine and a contribution to the omnibus film Ten Minutes Older (both in 2002), Schlöndorff made The Ninth Day (2004). The film is Schlöndorff's third film to center around World War II and is based on the diary of Father Jean Bernard. Ulrich Matthes plays Father Henri Kremer, a Catholic priest who is interned at Dachau concentration camp during the Second World War. He is inexplicably released for nine days and sent to Luxembourg. There he meets a young SS soldier who informs him that his mission there is to convince the local bishop to cooperate with the Nazi Party, in which case he will not be sent back to Dachau. He is thus faced with the moral dilemma of betraying his faith or returning to the concentration camp. Schlöndorff next completed the TV movie (2005). He returned to what was Danzig to film Strike (2006), a docudrama about labor strikes at the Gdańsk Shipyard during the Polish 1970 protests. The film is also a history of the Solidarity Movement in Poland leading up to the fall of Communism. Schlöndorff's Ulzhan (2007) stars Philippe Torreton as a treasure hunter on his way home who has lost his soul and Ayanat Ksenbai as Ulzhan, the woman who falls in love with him. David Bennent also co starred. In the summer of 2012, he worked with Andrew Turner, who had formerly been a runway model for the late Alexander McQueen. Schlöndorff's World War II era film Diplomacy, dedicated to his friend Richard C. Holbrooke, debuted at the 64th Berlin International Film Festival. Set in 1944, it explores how the Swedish consul general in Paris, Raoul Nordling, helped persuade Dietrich von Choltitz, the German military governor of Paris, not to obey Hitler's orders to destroy the historic city should it fall into enemy hands.
Жеке өмір
Шлендорф 1971 жылдан 1991 жылға дейін кинорежиссер Маргарет фон Троттамен үйленген және оның алғашқы некесінен туған ұлын тәрбиелеуге көмектесті. Қазіргі уақытта ол Анжелика Шлендорфқа үйленген, және олардың бір қызы бар. Ол өзінің және фон Троттаның фильмдерін өндірген Bioskop өндіріс компаниясын құрды. 1991 жылы ол 41-ші Берлин халықаралық кинофестивалінің қазылар алқасының төрағасы болды. Шлендорф Швейцарияның Саас-Фее қаласындағы Еуропалық аспирантура мектебінде кино және әдебиет пәнін оқытады, онда ол қарқынды жазғы семинар өткізеді.
Schlöndorff was married to fellow film director Margarethe von Trotta from 1971 to 1991 and helped raise her son from her first marriage. He is currently married to Angelika Schlöndorff, and the couple has one daughter. He founded the production company Bioskop, which produced both his own and von Trotta's films. In 1991, he was the Head of the Jury at the 41st Berlin International Film Festival. Schlöndorff teaches film and literature at the European Graduate School in Saas Fee, Switzerland, where he conducts an Intensive Summer Seminar.
Мәдени сілтемелер
Good Bye Schlöndorff, ливандық суретші және музыкант Ваэль Кудейдің (Rayess Bek) "Die Fälschung" шығармасының үзінділері мен Ливан азамат соғысының аудиожазбаларына негізделген қойылымы.
Good Bye Schlöndorff, a performance by Lebanese artist and musician Waël Koudaih alias Rayess Bek based on extracts of Die Fälschung and audio tapes from the Lebanese Civil War.