Кіріспе

Уильям Филип Молино, Сефтонның 2-графы (18 қыркүйек 1772 – 20 қараша 1838), сондай-ақ Лорд Дашалонг деп белгілі, спортшы, құмар ойыншы және ханзада-регенттің досы болған.

Саяси мансап

Итон колледжінде және Оксфорд университетінде білім алған, 1818 жылы Ливерпульге депутат болып сайлануға жасаған сәтсіз тынысына қарамастан, ол 1816 және 1831 жылдар аралығында Дройтвич, Воркс округінен парламент депутаты болды. Сефтон 1824 жылы Ливерпуль мен Манчестер темір жолының жобасын қабылдауға қарсылық көрсетіп, оны іске асыруға бар күшін салды. Бірақ, ақырында 1830 жылы темір жолдың салынуын тоқтата алмады. 1831 жылғы 20 маусымда ол Ұлыбритания жұртының бароны титулын алып, Крокстед бароны Сефтон атанды, бұл оған Лордтар палатасында отыруға мүмкіндік берді. Ол сонымен қатар Беркшир графтығындағы Шығыс жүздің басқарушылығын қабылдады.

Спорттық өмір

Сефтон – құмар ойыншы және спортшы болатын, оның басты спорттық жетістігі – спорттық іс-шараларды ұйымдастыру және басқару болды. Ол Quorn (1800–1805) басшысы болып тағайындалған үшінші адам еді. 1836 жылы ол Ланкаширдегі Ұлы Альткарда иттің жылдамдығын сынау үшін Ватерлоо кубогын құрды, бұл шара өркендеген кезеңінде өте танымал болды және көптеген адамдарды қызықтырды. Соңғы Ватерлоо кубогы 2005 жылы өтті. Көп жылдар бойы Эйнтриде Молино отбасы мен олардың достары, соның ішінде Стэнлилер арасында жеке жарыстар ұйымдастырылды. Лорд Сефтон Айнтридегі жерді Уотерлоо қонақ үйіне (Ливерпульдегі Ренела-стриттегі қонақ үй) жалға берді, ол қазіргі Айнтри жарыс жолының құрылуына көмектесті, ол Гранд Ұлттық Стильдік жарысқа (Grand National Steeplechase) үйінді болды, және ол оның негізгі демеушілерінің бірі және комитет мүшесі болды. Лондонда ол төрт жылқысы бар каретада көшеде жарысқандығы үшін «Лорд Дашалонг» деген лақап атқа ие болды; Лорд Ворчестер, Лорд Бэрримор, сэр Джон Лейд, полковник Беркли және Чарльз Бакстонмен бірге Лорд Сефтон «Төрт жетектегі» (Four in Hand) клубының (сонымен қатар «Төрт жылқы» клубы) негізін қалаушы мүшесі болды. Ол Лондондағы Уайт клубының мүшесі болды. Оның әйелі, леди Молино, Альмак клубының қамқоршысы болды, ал оның анасы оның негізін қалаушысы еді; ол Жоржетт Хейердің бірнеше романдарының маловаты кейіпкері. Оның әулеттік резиденциясы Ливерпульдегі Крокстет-холл болды. Ол сонымен қатар Беркширдегі Стоук фермасында және Лондонның Арлингтон-стрит, 21 мекенжайында тұрды.