М.Н. Абрамс: Американдық әдебиеттанушының өмірбаяны мен еңбектері
M. H. Abrams
М.Н. Абрамс (1912-2015) – американдық әдебиеттанушы, романтизм және «The Norton Anthology» атты әдеби антологиясымен танымал. Әдеби теория, сын туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық әдебиет теориясының маманы (1912–2015)
American literary theorist (1912–2015)
Мейер Говард Абрамс (23 шілде 1912 – 21 сәуір 2015), көбінесе М. Х. Абрамс деп аталады, американдық әдеби сыншы, романтизм туралы еңбектерімен, әсіресе "Айна мен шам" кітабымен белгілі. Абрамс редакторы болған "Англия әдебиетінің Нортон антологиясы" АҚШ-тағы бакалавриат курстары үшін стандартты оқулыққа айналды және әдеби канон қалыптасуындағы маңызды бағытты белгіледі.
Meyer Howard Abrams (July 23, 1912 – April 21, 2015), usually cited as M. H. Abrams, was an American literary critic, known for works on romanticism, in particular his book The Mirror and the Lamp. Under Abrams's editorship, The Norton Anthology of English Literature became the standard text for undergraduate survey courses across the U. S. and a major trendsetter in literary canon formation.
Ерте өмір және білім
Нью-Джерси штатының Лонг-Бранч қаласында туған Абрамс, Шығыс Еуропалық еврей иммигранттарының ұлы болды. Үй суретшісінің ұлы және отбасында алғаш рет колледжге түскен ол, 1930 жылы Гарвард университетіне студент болып қабылданды. Ол ағылшын тілі мамандығын таңдады, себебі, оның айтуынша, "басқа ешқандай мамандық бойынша жұмыс болған жоқ, сондықтан ұнамайтын жұмыс істеп аштан өлуден гөрі, ұнайтын нәрсені істеп аштан өлуді жөн көрдім". 1934 жылы бакалавр дәрежесін алғаннан кейін Абрамс Кембридждегі Магдалина колледжіне Генри стипендиясын жеңіп алды, онда оның жетекшісі I.A. Ричардс болды. 1935 жылы Гарвардқа аспирантураға оқуға оралып, 1937 жылы магистр және 1940 жылы докторлық диссертациясын қорғады.
Born in Long Branch, New Jersey, Abrams was the son of Eastern European Jewish immigrants. The son of a house painter and the first in his family to go to college, he entered Harvard University as an undergraduate in 1930. He went into English because, he says, "there weren't jobs in any other profession , so I thought I might as well enjoy starving, instead of starving while doing something I didn't enjoy." After earning his bachelor's degree in 1934, Abrams won a Henry Fellowship to Magdalene College, Cambridge, where his tutor was I. A. Richards. He returned to Harvard for graduate school in 1935 and received a master's degree in 1937 and a Ph. D. in 1940.
Мансап
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Гарвардтағы Психоакустикалық зертханада қызмет етті. Ол өз жұмысын шулы әскери ортада дауыс байланысын жақсарту мәселесін шешу ретінде сипаттайды, оның үшін өте жақсы естілетін әскери кодтарды жасап, шулы фоннан дыбысты жақсы ажырата білетін қызметкерлерді іріктеуге арналған тесттерді ойлап тапты. 1945 жылы Абрамс Корнелл университетінде профессор болды. Оның шәкірттерінің арасында әдеби сыншылар Харольд Блум, Гайатри Спивак және Э. Д. Хирш, сондай-ақ романшылар Уильям Г. Гасс және Томас Пиншон болды. 1963 жылы ол Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі, ал 1973 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. 1981 жылы Солтүстік-Батыс университеті оған құрметті гуманитарлық ғылымдар докторы атағын берді. 2008 жылдың 4 наурызында ол аталған университеттің 1916 жылғы түлектерінің ағылшын тілі профессоры зейнеткері болды.
During World War II, he served at the Psycho Acoustics Laboratory at Harvard. He describes his work as solving the problem of voice communications in a noisy military environment by establishing military codes that are highly audible and inventing selection tests for personnel who had a superior ability to recognize sound in a noisy background. In 1945, Abrams became a professor at Cornell University. The literary critics Harold Bloom, Gayatri Spivak and E. D. Hirsch, and the novelists William H. Gass and Thomas Pynchon were among his students. He was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 1963 and a member of the American Philosophical Society in 1973. In 1981, Northwestern University awarded him an honorary Doctor of Humane Letters. As of March 4, 2008, he was Class of 1916 Professor of English Emeritus there.
Жеке өмір
2008 жылы 71 жылға жуық бірге өмір сүрген әйелі Рут одан бұрын қайтыс болды. 2012 жылдың шілде айында ол 100 жасқа толды. Абрамс 2015 жылдың 21 сәуірінде Нью-Йорк штатының Итака қаласында 102 жасында дүние салды.
His wife of 71 years, Ruth, predeceased him in 2008. He turned 100 in July 2012. Abrams died on April 21, 2015, in Ithaca, New York, at the age of 102.
Айна мен шам
Абрамс романтикалықтарға дейін әдебиеттің көбінесе нақты әлемді бір қырдан бейнелейтін айна ретінде қарастырылғанын дәлелдейді; ал романтикалықтар үшін жазу шамға ұқсас: жазушының ішкі жан-дүниесінің нұры әлемді жарықтандыру үшін құйылады. 1998 жылы Modern Library баспасы «Айна мен шам» кітабын 20 ғасырдағы ең ұлы 100 ағылшын тіліндегі ғылыми еңбектердің бірі деп санайды.
Abrams offers evidence that until the Romantics, literature was typically understood as a mirror reflecting the real world in some kind of mimesis; whereas for the Romantics, writing was more like a lamp: the light of the writer's inner soul spilled out to illuminate the world. In 1998, Modern Library ranked The Mirror and the Lamp one of the 100 greatest English language nonfiction books of the 20th century.
Ағылшын әдебиетінің Нортон антологиясы
Абрамс «Нортон антологиясының» бас редакторы болды, сондай-ақ сол антологиядағы «Романтикалық кезең (1798–1832)» бөлімінің редакторы болды және жазушылар мен олардың беделін бағалады. Лорд Байронға арналған кіріспесінде ол байронизмнің Ницшенің «үстер адам» (superman) идеясымен байланысын атап өтті. Перси Биш Шеллиге арналған кіріспесінде Абрамс: «Шеллидің өмірінің трагедиясы – ол әрқашан ең жақсысын ниет етсе де, өзіне және жақындарына апат пен қайғы әкелді» деді.
Abrams was the general editor of The Norton Anthology, and the editor of The Romantic Period (1798–1832) in that anthology, and he evaluated writers and their reputations. In his introduction to Lord Byron, he emphasized how Byronism relates to Nietzsche's idea of the superman. In the introduction to Percy Bysshe Shelley, Abrams said, "The tragedy of Shelley's short life was that intending always the best, he brought disaster and suffering upon himself and those he loved."