Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фредерик (19 сәуір 1452 - 9 қараша 1504), кейде Фредерик IV немесе Арагондық Фредерик деп аталды, Трастамара әулетінің неаполитан тармағынан Неаполь королігінің соңғы королі болды, 1496 жылдан 1501 жылға дейін биледі. Ол Фердинанд I-нің екінші ұлы, Альфонсо II-нің кіші інісі және оның ізбасары Фердинанд II-нің сіңілісі болды. Франция королі Людовик XII және Фредериктің танымал туысы Арагон королі Фердинанд II-нің одағы, Людовиктің алдыңғысы Франция королі Карл VIII-нің Неаполь мен Сицилияға деген талабын жалғастырды. 1501 жылы олар Фредерикті тақтан түсірді; Неаполь бастапқыда Людовикке өтті, бірақ 1504 жылы туындаған келіспеушілік Фердинандтың Неапольді басып алуына әкелді, содан кейін ол Испанияның иелігінде болып, Испан мұрагерлік соғысының соңына дейін сақталды.
Frederick (April 19, 1452 – November 9, 1504), sometimes called Frederick IV or Frederick of Aragon, was the last king of Naples from the Neapolitan branch of the House of Trastámara, ruling from 1496 to 1501. He was the second son of Ferdinand I, younger brother of Alfonso II, and uncle of Ferdinand II, his predecessor. A combination of King Louis XII of France and Frederick's famous cousin King Ferdinand II of Aragon had continued the claim of Louis's predecessor, King Charles VIII of France, to Naples and Sicily. In 1501, they deposed Frederick; Naples initially went to Louis, but by 1504 a falling out led to Naples' seizure by Ferdinand, after which it remained part of the Spanish possessions until the end of the War of the Spanish Succession.
Людовик XI соты
1479 жылдың жазында Фридрих Савой герцогы Амадей IX-тың және Францияның Иоландасының қызы Савой Аннасына үйленді. Ол жас әйелімен бірге оның анасының інісі, Франция королі Людовик XI сарайында тұрды. 1480 жылы әйелі қайтыс болған соң, ол Неапольге қайтып келді. 1485 жылы Фридрих Сквиллаш князі титулын алды және оны әкесі бірнеше дипломатиялық миссияға жіберді.
In the summer of 1479, Frederick married Anne of Savoy, daughter of the Amadeus IX, Duke of Savoy, and Yolande of France. He lived with his young wife at the court of her maternal uncle, King Louis XI of France. After the death of his wife in 1480, he returned to Naples. In 1485, Frederick received the title of Prince of Squillace, and was sent by his father on several diplomatic missions.
Неаполь патшасы
Ол өзінің немере інісінен кейін таққа отырып, король болды, бірақ көп ұзамай Людовик XI-нің мұрагері, Франция королі Карл VIII-нің оның патшалығына деген талаптарына қарсы күресуге мәжбүр болды. Ол 1497 жылғы 26 маусымда тәж киді. Франция королі Людовик XII бұл талаптарды өз мойнына алып, 1499 жылдан 1501 жылға дейін патшалықты жаулауды бастады. Фридрих француздарды мойдалап беру үшін өзінің туысы, Арагон королі Фердинанд II-ге көмек сұрауға мәжбүр болды, бірақ соңғысы Людовик XII-ні жеңгеннен кейін патшалықты өзіне қосып алды. Иеліктерінен айырылған Фридрих Анжу герцогтығы үшін Франция короліне оған отыз мың фунт стерлинг көлемінде жылдық төлем жасауын өтініш етуге мәжбүр болды.
He succeeded his nephew as king and soon was forced to fight the claims of Louis XI 's successor, King Charles VIII of France, to his kingdom. He was crowned on June 26, 1497. Louis XII of France took these claims on his own and began the conquest of the kingdom from 1499 to 1501. Frederick had to call upon his cousin Ferdinand II, King of Aragon, to repel the French, but the latter, after defeating Louis XII, retained the kingdom for himself. Stripped of his dominions, Frederick was forced to implore the generosity of the King of France, who had made him an annuity of thirty thousand pounds on the duchy of Anjou.
Неапольдің жойылуы
1500 жылы 11 қарашада Францияның Людовик XII патшасының және Испанияның Фердинанд пен Изабелла патшаларының өкілдері Гранадада құпия шартқа қол қойды. Француз және Арагон билеушілері Неаполь патшалығына шабуыл жасап, оны жаулап алып, бірден өздері арасында бөлісуге келісті. Людовик XII Неаполь, Терра ди Лаворо және Абруццоны, сондай-ақ Иерусалим патшасы және Неаполь патшасы титулдарын алды; Арагондық Фердинанд Апулия герцогы және Калабрия герцогы болды. Екі патшаның әрқайсысы осы гипотетикалық аумақтардың жоғары тұрған иесі – Папа Александр VI-ның мақұлдауын алуға тырысты. Малагада Фердинанд Гонсало де Кордова басшылығымен 50 кемеден тұратын, 1200 жылқы және 8000 жаяу әскерден құралған флотты қаруландырды. Бұл күштер түріктерге қарсы шайқаста венециялықтарға көмектесу үшін аттанды, содан кейін 1500–1501 жылдары Сицилияға оралды. 1501 жылы француз және арагондық әскерлер Неапольді басып алды.
The representatives of Louis XII of France and those of Ferdinand and Isabella of Spain signed a secret treaty in Granada on November 11, 1500. The French and Aragonese sovereigns agreed to attack the Kingdom of Naples, conquer it and immediately divide it between themselves. Louis XII would receive Naples, Terra di Lavoro and Abruzzo and the titles of King of Jerusalem and King of Naples; Ferdinand of Aragon would become Duke of Apulia and Duke of Calabria. Each of the two sovereigns sought the endorsement of Pope Alexander VI, the overlord of these hypothetical territories. In Malaga, Ferdinand armed a fleet of 50 vessels carrying 1,200 horses and 8,000 infantry under the command of Gonzalo de Córdoba. These forces sailed to support the Venetians in the battles against the Turks, then returned after the campaign around 1500–1501 to Sicily. French and Aragonese forces occupied Naples in 1501.
Өлім
1501 жылдың тамызында Неаполь шабуыл жасаған француз әскеріне түсіп, Фредерик, қазір Блуада болатын, Францияның Людовик XII-сімен келіссөздер жүргізуге мәжбүр болды. Жылдық зейнетақы және Мэн графы титулының орнына ол Неапольге деген құқықтарынан бас тартты. Фредерик Людовикпен Италияға бірге сапарлады, бірақ 1503 жылдың наурыз айында Турға қайтып келді. 1504 жылы Турда қайтыс болды.
In August 1501, Naples fell to the invading French army forcing Frederick, now in Blois, to negotiate with Louis XII of France. In return for an annual pension and the county of Maine, he forfeited his rights to Naples. Frederick accompanied Louis into Italy, but returned to Tour in March 1503. He died in Tours in 1504.