Аңгелла Тейлор-Иссайенко: Канадтық спринтер және жаттықтырушы

Кіріспе

Канадалық спринтер (1958 жылы туған)

Анжелла Тейлор Исаженко, CM (Тейлор тегімен туған; 1958 жылдың 28 қыркүйегінде туған) – канадалық жаттықтырушы және бұрынғы спринтер. 1984 жылы Лос-Анджелесте өткен Олимпиада ойындарында 4 × 100 метрлік эстафетада күміс медаль жеңіп алды. Ұлттар Достығы ойындарында ол жеті медаль жеңіп алды, соның ішінде 1982 жылы Брисбенде 100 метрге және 1986 жылы Эдинбургте 200 метрге жүгіруде жеңіс одіс қондырды.

Мансап

Тейлор 1958 жылғы 28 қыркүйекте Ямайкада дүниеге келді. Оның үлкен жетістігі 1979 жылғы Pan Am ойындарында болды, онда ол 100 м-де қола, ал 200 м-де күміс медаль алып, сәйкесінше 11.20 және 22.80 ұлттық рекордтарын орнатты. Канаданың 1980 жылы Мәскеуде өткен Олимпиада ойындарына бойкот жариялауына қарамастан, ол 1980 жылғы жазғы Олимпиададан кейінгі жарыстарда үстемдік құрып, бірнеше кездесуде жеңіске жетті, 100 метрде Марлиз Гёрге екінші орынды, ал 200 метрде Бэрбел Вёккельден кейін үшінші орынды иеленді. Ол «Либерти Белл Классигінде» 200 м қашықтықта чемпион атанды (бұл бойкот етілген Олимпиадаға балама жарыс болды). 1981 жылғы маусым соңында ол 100 м үшін ұлттық рекордты 11.12-ге, ал 200 м үшін 22.55-ке дейін төмендетті. Тейлор 1982 жылы 11.00 секундпен 100 м-де Commonwealth чемпионы болды, бұл Commonwealth және Ойындар рекордтары болды, сондай-ақ Канада құрамасы 4 × 400 м эстафетасында алтын медальді жеңіп алды, Рейлен Бойлді оқсып өтті. Ол сонымен қатар 200 метрде қола медальді иеленді және 4 × 100 м эстафетасында күміс медаль жеңіп алды. Ол тағы да 100 м (11.00) және 200 м (22.25) бойынша Канада рекордтарын жақсартты. 1983 жылғы маусымдық жаттығуларда ол сиат жүйкесін жарақаттады, бұл оның мансабының соңына дейін мазалады. 1983 жылы Эдмонтонда өткен Дүниежүзілік студенттер ойындарында ол 100 метрде қола медальді жеңіп алды. Сондай-ақ, 4x100 метрлік эстафетада күміс медальді иеленді. Әлем чемпионаттарында 100 метрге жүгіруде көңілі толмаған жетінші орын алғаннан кейін, ол эстафетадан бас тартты. Тейлор 1984 жылы Канаданың 4 × 100 м эстафета командасының құрамында Олимпиада күміс медалін жеңіп алды. 1985 жылы ол Канада орденінің мүшесі атанды және тұңғыш баласын дүниеге әкелді. 1986 жылы, қазір Анжела Исаженко деп танылатын ол тағы да 200 метрде Commonwealth чемпионы болды. Ол сонымен қатар 100 м-де қола медальді және 4 × 100 м эстафета командасының мүшесі ретінде күміс медальді жеңіп алды. 1987 жылы Оттавада Исаженко үй ішінде 50 метрге жүгіруде 6.06 секунд көрсетіп, әлемдік рекордты жаңартты. Ол 1987 жылғы Үйдегі әлем чемпионатында Нелли Куманмен тартысты бәсекеде күміс медальді жеңіп алды, екі спортшының да уақыты 7.08 секундты көрсетті, бірақ фотофиниш нәтижесінде төрешілер Куманға Чемпионатты жеңіске берді, ол иығымен сызықты бірінші болып кесіп өткенін көрсетті. 1987 жылғы жазда ол тағы да 100 м-де ұлттық рекордты 10.97 секундқа дейін жаңартты және әлем чемпионатында бесінші орынды иеленді. 1979–1987 жылдар аралығында ол 100 метрде алты рет және 200 метрде үш рет әлемнің үздік ондығына кірді. Тейлор Исаженко Джордж Астафанның допингтік режиміне қатысты, ол Бен Джонсонды станазололмен қамтамасыз еткен дәрігер. 1988 жылы Исаженконың жаттығу серіктесі Джонсонның стеназололға оң нәтиже бергеннен кейін, ол Дубин тергеуінде куәлік берді және спортта кең таралған есірткілерді пайдалану туралы егжей-тегжейлі мәліметтерді берді, соның ішінде күнделігінен үзінділер оқыды. Кейіннен ол өзінің оқиғасын Мартин О'Мэлли мен Карен О'Райлиге айтып берді, олар оның «Running Risks» атты өмірбаянын жазды, ол спринттік тәжірибесі және өнімділікті арттыратын препараттармен айналысуы туралы толыққанды әңгіме болды. Бүгінде Исаженко төрт ересегі жеткен баланың жалғыз анасы. 2008 жылғы мәліметтерге сәйкес, ол толық уақыт бойы білім алуда қиындықтарға тап болған бастауыш сынып оқушыларымен жұмыс істейді және Йорк университетінің жанындағы Торонто қаласының жеңіл атлетика орталығында жаттықтырушы ретінде жеңіл атлетикаға оралды. Жеке көрсеткіштері: 100 м – 10.97, 200 м – 22.25, 400 м – 51.81.

Taylor was born in Jamaica on September 28, 1958. Her breakout performance came at the 1979 Pan Am Games, where she took a bronze in the 100 m and a silver in the 200 m, and set national records of 11.20 and 22.80 respectively. Despite Canada's boycott of the 1980 Olympic Games in Moscow, she dominated post Olympic competition in the summer of 1980, winning several meets, and finishing second in the 100 m to Marlies Göhr, and third in the 200 m behind Bärbel Wöckel at the final stop in Zürich. She was the 200 m champion at the Liberty Bell Classic (which was an alternate to the boycotted Olympics). She lowered her national records to 11.12 for the 100 m and 22.55 for the 200 m by the end of the 1981 season. Taylor was the 1982 Commonwealth 100 m champion in 11.00, a Commonwealth record and Games record, and anchored Canada to a gold in the 4 × 400 m relay, holding off Raelene Boyle. She also took a bronze in the 200 m and won a silver as part of the 4 × 100 m relay. Once again she improved upon the Canadian records for 100 m (11.00) and 200 m (22.25), She injured her sciatic nerve in the off season training for the 1983 season, which troubled her for the rest of her career. In 1983, she won a bronze in 100m at the World University Games held in Edmonton. She also won silver in the 4 x 100 metre relay. After finishing a disappointing seventh in the 100 metres at the world championships, she opted out of the relay. Taylor won an Olympic silver medal as part of the Canadian 4 × 100 m relay team in 1984. In 1985, she was made a Member of the Order of Canada. She also gave birth to her first child. In 1986, now known as Angella Issajenko, she was again Commonwealth Champion, this time in the 200 metres. She also won a bronze in the 100 m and a silver as a member of the 4 × 100 m relay team. Issajenko broke the world 50 m record indoors with a 6.06 clocking in Ottawa in 1987. She won a silver medal in 1987 World Indoor Championships in a tight finish with Nelli Cooman, both women were timed in 7.08, but after a photo finish the judges gave the Championship to Cooman, who looked to have crossed the line with her shoulder first. In the summer of 1987, she again broke the national record for 100 m with a time of 10.97 and finished fifth at the World Championships. Between 1979–1987, she was ranked inside the world's top ten in the 100 metres six times, and in the 200 metres three times. Taylor Issajenko was a part of the doping regime of George Astaphan, the physician who supplied Ben Johnson with stanazolol. After Issajenko's training partner Johnson tested positive for stanozolol in 1988, she testified in the Dubin Inquiry and gave a detailed account of widespread substance abuse in athletics which included her reading from her diary. She later told her story to writers Martin O'Malley and Karen O'Reilly for her biography Running Risks which was a detailed tell all of her sprinting experiences and her dealings with performance enhancing drugs. Today Issajenko is a single mother of four grown children. As of 2008, she works full time with learning disabled grade school students and has returned to track and field as a coach based out of the city of Toronto's track and field center on the York University campus. Personal bests: 100m – 10.97, 200m – 22.25, 400m – 51.81 .