Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
жоқ Бұл мақалада Алтын жүнді орденінің шөкімдерінің тізімі бар.
none
This article contains a list of knights of the Order of the Golden Fleece.
Карлоктавист филиалы
1943 жылғы 29 маусымда Тоскана князі, Австрияның эрцгерцогы Карл Пий Испания тағының заңды мұрагері екенін жариялаған манифест жариялады. Ол кезде оның үш үлкен ағасы тірі болған, бірақ ешқайсысы таққа таласуға ниет білдірмеген. 1947 жылы Карлдың ағалары Леопольд пен Франц Йозеф Нью-Йоркте өздерінің құқықтарынан ресми түрде бас тартты. 1948 жылы оның тағы бір ағасы Антон Барселонада құқықтарынан ауызша бас тартты. (Кейін Антон мен Франц Йозеф Карл қайтыс болғаннан кейін талап етуді бастады, ал Антонның ұлы Доминик қазіргі талапкер.) Карл жақтастары тарапынан Карлос VIII ретінде мойындалды; оның қозғалысы сол себепті карлоктавизм немесе октавизм деп аталады. Ол әкесінің ізінше Мадрид герцогы титулын қолданды. Карл консервативті Карлист лидерлерінің қолдауын алды. Ол сондай-ақ, генерал Франконың Movimiento Nacional қызметкерлерінен де белгілі бір деңгейде қолдау алды; Карлисттік регент ханзада Ксавье де Бурбон-Парманың жақтастары франкистік қолдаудың мақсаты – карлистерді бөлу екенін мәлімдеді. Карл Андорраға көшіп, кейін Барселонаға оралды. 1944 және 1951 жылдар аралығында ол он төрт дворян титулын таратты; сондай-ақ, Тыйым салынған заңдылық ордені мен Наварраның лилиясы Санта-Мария орденіне мүшелерді тағайындады. Ол Әулие Карл Борромеоның құрметіне жаңа орден құрды. 1952 жылы ол осы орденнің мойын тағасын генерал Франкоға, ал орденнің үлкен крестін Барселонадағы Халықаралық Эвхаристиялық Конгреске Папаның легаты, кардинал Федерико Тедескиниге табыс етті. Карл Испания тағының заңды мұрагері екенін мәлімдегендіктен, карлоктавизмнің де Испан Алтын Жүні орденінің өз тармағы бар. Испан Алтын Жүні орденінің карлоктавист тармағының (1943 жылдан қазіргі уақытқа дейін) рыцарьларының тізімі үшін қараңыз: fr:Liste des chevaliers de l'ordre de la Toison d'or#Ordre carloctaviste de la Toison d'Or.
On 29 June 1943 Archduke Karl Pius of Austria, Prince of Tuscany issued a manifesto in which he claimed to be the legitimate successor to the Spanish throne. At the time, he had three older brothers still living, but none of these had shown an interest in claiming the throne for himself. In 1947 Karl's older brothers Leopold and Franz Josef formally renounced their rights in New York. In 1948 his other brother Anton verbally renounced his rights in Barcelona. (Both Anton and Franz Josef would take up the claim after Karl died, and Anton's son Dominic is the current claimant.) Karl was recognised by his supporters as Carlos VIII; his movement is therefore called carloctavismo or octavismo. He used the title Duke of Madrid as his grandfather had done. Karl received the support of some of the most conservative Carlist leaders. He also received a certain level of support from some of General Franco's officials in the Movimiento Nacional; the followers of the Carlist regent Prince Xavier of Bourbon Parma claimed that the Francoist support was merely an attempt to divide Carlists. Karl moved to Andorra and then returned to Barcelona. Between 1944 and 1951 he gave out fourteen titles of nobility; he also named members to the Order of Proscribed Legitimacy and the Order of Santa Maria of the Lily of Navarre. He established a new order of merit named in honour of Saint Charles Borromeo. In 1952 he awarded the collar of this order to General Franco and the grand cross of the order to Cardinal Federico Tedeschini, papal legate to the International Eucharistic Congress in Barcelona. Since Karl claimed to be the legitimate successor to the Spanish throne Carloctavismo also has its own branch of the Spanish Order of the Golden Fleece. For a list of the Knights of the Carloctaviste branch of the Spanish Golden Fleece (1943 to present) see :fr:Liste des chevaliers de l'ordre de la Toison d'or#Ordre carloctaviste de la Toison d'Or
Наполеонның испандық және австриялық ордендерді біріктіру жобасы
1809 жылы 15 тамызда Наполеон Бонапарт жаңа орден құруды жоспарлады, ол Ordre des Trois Toisons d'Or (Үш алтын жүн ордені) деп аталатын. Испания және Австрия тармақтарын біріктіру, сондай-ақ орденді Францияға тарату жоспарланды. Бұл бірігуді бұрынғы ордендердің алтын жүннен жасалған үш данасынан тұратын сурет арқылы көрсету көзделді, онда француз императорлық (наполеондық) бүркіті де бейнеленуі тиіс болған. Орденнің құрамында ең көп дегенде 100 Ұлы рыцарь, және 400 командир мен 1000 рыцарьдан тұратын екі жаңа санат болуы күтілді. Бірақ Наполеонның жобасы іске аспады.
On 15 August 1809, Napoleon Bonaparte planned the creation of a new order which would receive the name of Ordre des Trois Toisons d'Or (Order of the Three Golden Fleece). It was planned to merge the Spanish and Austrian branches and to extend the order to France, and to reflect this merger in a design made up of three copies of the golden fleece of the pre existing orders, in which design would also be shown the French Imperial (Napoleonic) Eagle. It was projected that the order would count a maximum of 100 Grand Knights, and would include two new categories of 400 Commanders and 1000 Knights. However Napoleon's project never materialized.