Сан-Францисконың 2-ші және 4-ші мэрі Чарльз Джеймс Бренхэмнің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Сан-Францисконың 2-ші және 4-ші мэрі Чарльз Джеймс Бренхам (6 қараша 1817 – 10 мамыр 1876) – американдық саясаткер, банкир және кеме капитаны. Ол 1851 жылы Сан-Францисконың 2-ші мэрі, ал 1852 жылдан 1853 жылға дейін Сан-Францисконың 4-ші мэрі болып қызмет етті.

Ерте өмір

Чарльз Джеймс Бренхам Кентукки штатының Франкфорт қаласында дүниеге келді. Әлдеқандай жаста үйінен шығып, Миссисипи өзеніндегі кемелерде жұмыс істеді. Жиырма жасқа келгенде, ол өзінің бу кемесін басқарды. Басқа кемелердің суға батып, өртеніп жатқанын көргеннен кейін, ол өзіне сену және төзімділік туралы қиын сабақтар алды.

Мансап

1849 жылы ол Калифорнияға көшіп, Сан-Франциско мен Сакраменто арасында жолаушыларды тасымалдады. Көп ұзамай оны Виг партиясы Сан-Франциско мэрігіне үміткер болуға шақырды. Ол бастапқыда бас тартты, бірақ кейіннен кемесін сайлау науқанына жібермеу шартымен келісті, және егер жеңсе, мэрлік міндеттері паромдық бизнесіне кедергі келтірмеуі керек еді. Ол 1850 жылғы сайлауда Джон У. Гириге жеңіліп қалды, бірақ 1851 жылы Вигтердің талабы бойынша қайтадан қатысты. Ол 1851 жылғы сайлауда жеңіске жетіп, сол жылдың 5 мамырында қала әкімі болды. Гиридің өкіметтілігі кезінде қала зор қарызға батып, қалада зорлық-зомбылық қылмыстары эпидемияға айналды. Жаңа қалалық жарғы қарызды өтеу үшін облигациялар шығаруға мүмкіндік берді, бірақ қылмыс деңгейі соншалықты өсті ki, азаматтар "Құқық қорғау комитеттері" деп аталатын жасақтар құра бастады. Бренхамның осы комитеттерге жауабы – айыпталушыларды полициямен қорғап, линчелеуге жол бермеу болды. (Ол басқа да шаралар қолданған болуы мүмкін – айтуынша, Бренхам бір топ жанталастың алдына сағатын қойып, көпшілікке тарауға немесе тұтқындалуға он минут берді, нәтижесінде қалада салыстырмалы түрде тыныш түн болды.) Тағы бір қалалық жарғыны қабылдау келесі мэр сайлауының күнін жылжытты, және Стивен Рэндалл Харрис жалғыз ресми кандидат ретінде бірауыздан сайланды. Бренхам сайлау нәтижесіне қарсы шығып, Харриске мэрлік кеңсесіне отыруға рұқсат бермеді, Калифорния Жоғарғы Соты 1851 жылдың 27 желтоқсанында сайлауды заңды деп жариялағанға дейін. Бренхам 1852 жылдың қыркүйегінде қайтадан мэр болып сайланды. Қылмыс мәселесі әлі де өзекті болса да, көші-қон азық-түлік бағасын өсіріп, су тапшылығын тудырды. Бренхам қалаға жақын жердегі көлден су тартуға рұқсат беретін жарлыққа қол қойды. Бренхам сондай-ақ қалалық шығындарды күрт қысқартты және (төрт Сан-Франциско жиналысының мүшелерімен бірге) Сан-Франциско шығанағының бөліктерін толтыруға және толтырылған жерді үлкен мемлекеттік дефицитті өтеу үшін сатуға қарсылық көрсетті. Екінші мерзімі аяқталғаннан кейін ол банк ісіне кірісті. Бірақ, оның 129 Монтгомери көшесінде орналасқан Сандерс және Бренхам банкі банкротқа ұшырағаннан кейін көп ұзамай жұмыссыз қалды. Бірнеше кездейсоқ жұмыстан кейін ол ақырында Сан-Францискодағы Солтүстік Тынық мұхиты көлік компаниясының агенті болды. Ол 1876 жылдың 10 мамырында Сан-Францискода 58 жасында инсульттан қайтыс болды.

In 1849, he moved to California, where he ferried passengers between San Francisco and Sacramento. Not long thereafter, he was asked by the Whig party to run for mayor of San Francisco. He refused at first, but later acquiesced on the condition that he not leave his ship to campaign and that if he won, his duties as mayor did not interfere with his ferry business. He lost to John W. Geary in the 1850 election but ran again in 1851 at the Whigs' insistence. He won the 1851 election and became mayor on May 5 of that year. During Geary's term the city went into massive debt and violent crime became an epidemic in the city. While a new city charter allowed the city to issue bonds to pay off the debt, the crime rate skyrocketed to such a point that the citizens began forming squads called Committees of Vigilance. Brenham's response to the vigilance committees was to provide police protection to accused criminals to prevent lynchings. (He may have taken other measures—it is said that Brenham stood in front of a vigilante mob with his watch and gave the crowd ten minutes to disperse or face arrest, resulting in a relatively peaceful night in the city.) The adoption of another city charter pushed forward the date of the next mayoral election and Stephen Randall Harris was voted into office unanimously as the only official candidate. Brenham contested the election and refused to allow Harris to sit in the mayor's office until the California Supreme Court declare the election valid on December 27, 1851. Brenham was reelected as mayor in September 1852. While crime continued to be an issue, immigration had led to higher food prices and water shortages. Brenham signed a city ordinance that allowed water to pumped in from a nearby lake. Brenham also cut city spending dramatically and resisted (along with four San Francisco assemblymen) attempts by the state to fill in sections of the San Francisco Bay and selling the filled in sections as lots to pay off a huge state deficit. After the end of his second term, he went into banking. However, he was soon unemployed after his banking house, Sanders & Brenham at 129 Montgomery St., failed. After a succession of odd jobs, he ultimately became an agent for a steamship company, the North Pacific Transportation Company, San Francisco. He died on May 10, 1876, of apoplexy in San Francisco, aged 58.