Джон Райт: Американдық әнші және актер өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық актер және әнші (1917–2005)

Джон Эммет Райт (/r/eɪ/t/; 29 қаңтар 1917 – 20 ақпан 2005) Ол онда Пламмер аудиториясында бірнеше драмалық қойылымдарда ойнады. Райт "The Desert Song" операсында ән шырқады. (Өліміне бірнеше жыл қалғанда Райт қайтадан Пламмерге репетицияны көруге, студенттермен кездесуге және өзінің бастауын еске алуға келді.) Ол өзінің жетістіктері үшін мектептің "Даңқ залында" орналасқан. 1935 жылы Райт Калифорния штатының жоғары мектептер арасындағы жеңіл атлетика және күрес чемпионатында "доп лақтыру" сайысын жеңіп алды; оның 220 фут көрсеткіші осы қысқа мерзімді жарыстағы штаттық рекорд болып қала береді. Осы жетістігінен кейін ол "Жарыстың үздік спортшысы" атанды. 1939 жылы Редлендс университетін бітірді. Бітіргеннен кейін, ол бастапқыда лирикалық баритон ретінде классикалық концерттік мансапқа ұмтылды, үлгі ретінде элегантты уэльстік баритон Томас Л. Томасты алды. Алайда, Роза Понселлдің мансабын қалыптастырған композитор, дирижер және жаттықтырушы Романо Романимен кеңескеннен кейін, Райт оның дауысының тембрі (немесе дыбыстық сапасы) лирикалық баритон емес, тенордікі екенін түсінді, бірақ концерттік тенордың жоғары ноталарынан мүлдем айырмашылық танысты. Соның салдарынан ол эстрадалық музыкада мансап құруды шешті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол квакер болғандықтан, әскерге шақырылмады. "Пижама ойыны", "Фландриядағы карнавал", "Джеймге үш тілек" және "Қуанышты дауыс" сияқты қойылымдарда ойнады, ал 1957 жылы Мэри Мартинмен бірге "Анни, қаруыңды ал" қойылымының ұлттық гастрольдік нұсқасында бас рөлде ойнады. Ол Бродвей мюзиклінің алтын ғасырында еркектерге лайықты, әдемі, күшті дауысты басты рөлдердің стандартын белгіледі. Оның кинодағы жалғыз басты рөлі 1957 жылғы "Пижама ойыны" фильмінде Дорис Деймен бірге ойнаған рөлі болды. Телевидениеде ол "Bell Telephone Hour" бағдарламасында көп рет көрінді. Райттің "Карусель" мюзиклінен "Soliloquy" әнінің соңғы бөлімін орындаған теледидардағы қойылымының фрагменті "Broadway: The Golden Age" деректі фильміне енгізілді. 1953 жылдың 29 қыркүйегінде ол Джеки Глисон және Фил Фостермен бірге CBS телеарнасының "This Is Show Business" талқылау бағдарламасына қатысты. 1957 жылы ол Мэри Мартинмен бірге NBC телеарнасында "Анни, қаруыңды ал" қойылымындағы басты рөлдерін қайта ойнады. 1961 жылдың 26 қаңтарында ол NBC телеарнасының "The Ford Show, Starring Tennessee Ernie Ford" бағдарламасының соңғы маусымында пайда болды. Райт 1960 жылы Стэнли Эндрюс жүргізген "Death Valley Days" антологиялық сериясының "Жолдағы адам" атты эпизодында ойнады. Ол Джим Дэнди рөлін ойнады, ол жалған айыппен түрмеге қамалған әкесі Пит Роусонмен (Кевин Джонс) дос болатын саяхатшы сатушы. Эпизодта сонымен қатар Морт Миллс Холт рөлінде ойнады, ол күдіктіні линчтеуге тырысатын көшбасшы. Джим Дэнди нағыз ат ұрысын табу үшін жоспар жасайды. Райт осы эпизодта бір әнді де орындайды. Сонымен қатар, Райт "Oklahoma!", "The Pajama Game" және "Show Boat" сияқты Бродвей мюзиклдерінің студиялық жазбаларын жасады. 1945 жылы Джон Райт "Карусель" мюзикліндегі дебюттік рөлі үшін "Theatre World Award" сыйлығының алғашқы иегерлерінің бірі болды. 1965 жылы ол Линкольн өнер орталығында өткен шоудың жиырма жылдық мерейтойына қатысты. 1992 жылдың қаңтар айында Райт Голливудтың Даңқ аллеясында "Live Theatre" номинациясы бойынша жұлдызбен марапатталды, ол 6126 Hollywood Blvd мекенжайында орналасқан.

John Emmet Raitt (/r//eɪ//t/; January 29, 1917 – February 20, 2005) While there, he played in several drama productions in Plummer Auditorium. Raitt sang in the chorus of The Desert Song. (A few years before he died, Raitt again came back to the Plummer to see a rehearsal, visit students and recollect his beginnings.) He is on the school's "Wall of Fame" for his accomplishments. In 1935, Raitt won the "football throw" at the California State High School Track and Field Championship; his mark of 220 feet remains the state record in that short lived event. He was named "Athlete of the Meet" after that accomplishment. He graduated from the University of Redlands in 1939. After graduating, he was initially inclined toward a classical concert career as a lyric baritone, using as his model the elegant Welsh baritone Thomas L. Thomas. However, after a consultation with Romano Romani, the composer, conductor, and coach who had shaped the career of soprano Rosa Ponselle, Raitt accepted that the timbre (or tone quality) of his voice was that of a tenor rather than a lyric baritone, but without the high notes of a concert tenor. As a result, he decided upon a career in popular music. During World War II he was a Quaker and did not serve in the military. The Pajama Game, Carnival in Flanders, Three Wishes for Jamie, and A Joyful Noise, and, in 1957, he and Mary Martin starred in the national touring version of Annie Get Your Gun. He set the standard for virile, handsome, strong voiced leading men during the golden age of the Broadway musical. His only leading film role was in the 1957 movie version of The Pajama Game opposite Doris Day. On television, he was seen many times on the Bell Telephone Hour. A clip of a television performance of Raitt singing the final section of the song "Soliloquy" from Carousel is included in the documentary film Broadway: The Golden Age, by the Legends Who Were There. On September 29, 1953, he joined Jackie Gleason and Phil Foster in an appearance on the CBS panel discussion This Is Show Business. In 1957, he and Mary Martin re created their starring roles in Annie Get Your Gun on NBC. On January 26, 1961, he appeared in the last season of NBC's The Ford Show, Starring Tennessee Ernie Ford. Raitt appeared in the 1960 episode, "The Man on the Road", on the syndicated anthology series, Death Valley Days, hosted by Stanley Andrews. He was cast as Jim Dandy, an itinerant peddler who befriends a boy, Pete Rawson (Kevin Jones), whose father, played by House Peters, Jr., has been jailed falsely for horse theft. The episode also stars Mort Mills as Holt, a leader in the efforts to lynch the suspect. Jim Dandy devises a scheme to find the real horse thief. Raitt also manages to sing one song in this episode. In addition, Raitt made several studio cast recordings of Broadway musicals, including Oklahoma! (as Curly), The Pajama Game (as Sid), and Show Boat (as Gaylord Ravenal). In 1945, John Raitt was one of the recipients of the first Theatre World Award for his debut performance in Carousel. In 1965, he starred in the twentieth anniversary production of the show at Lincoln Center for the Performing Arts. In January 1992, Raitt was honored with a star on the Hollywood Walk of Fame for Live Theatre, located at 6126 Hollywood Blvd.

Жеке өмір

Бірінші некесінен Райт әнші Бонни Райттың әкесі және Майкл О’Кифтің бұрынғы қалың жұбайының әкесі болды. Ол сондай-ақ Дэвид Райт пен Стив Райттің әкесі еді. Стив Райт топтарда ойнаған, кейін Миннесота штатының Хеннепин округіндегі Эден Прериде жоғары сапалы үй развлегісі жүйелерін жобалауға көшкен. 2009 жылы Стив Райт рактан қайтыс болды. Райттың немересі Бей Райт «Сақиналардың иесі» фильмінің трилогиясы үшін Голлумның бейнесін жасаған.

Өлім

2005 жылы 20 ақпанда 88 жасында Калифорния штатының Пасифик Палисадес қаласындағы үйінде пневмония салдарынан туған асқынулардан көз жұмды. Ол Калифорния штатының Ориндж округіндегі Анахайм бейістігінде 23 жылға жуық бірге өмір сүрген әйелі Розмаридің қасына жерленді.