Поляк пианист және композитор Зыгмунт Стоёвский

Кіріспе

Польшалық пианист және композитор Зигмунт Денис Антони Джордан де Стоевский (4 мамыр 1870 – 5 қараша 1946) – поляк пианині және композиторы.

Өмір

Ол 1870 жылы 4 мамырда Кильце қаласының жанында дүниеге келген. Стожовски музыкалық білімін анасынан және поляк композиторы Владыслав Желенскийден бастады. Краковта он жеті жастағы студент кезінде ол Бетховеннің үшінші фортепиано концертін орындап, концерттік пианист ретінде дебют жасады. Жергілікті оркестрмен. Он сегіз жасында Парижге көшіп барып, Луи Димерден фортепиано, ал Лео Делибестен композицияны оқыды. Екі жылдан кейін Париж консерваториясында фортепиано орындау, контрапункт және фуга бойынша бірінші жүлдеге ие болды. Алайда, Стожовскинің айтуынша, 1901 жылдың желтоқсанында Варшава журналында жарияланған сұхбатында, оған музыкант ретінде ең үлкен әсер еткен ұстаздар поляк скрипкашы-композиторы Владислав Горский және пианист-композитор Игнатий Ян Падеревский болды. Стожовскидің музыкасы 1901 жылғы 5 қарашада Варшава филармониясының алғашқы концертіне қосылуға лайық деп танылды. Сол алғашқы концертте Эмиль Млянарский жетекшілігімен орындалған "D минорындағы симфониясы", Op. 21, Падеревский атындағы музыка конкурсында (Лейпциг, 1898 жылғы 9 шілде) бірінші жүлдеге (1000 рубль) ие болған. Сол беделді концертте симфониясын орындағаннан басқа, Стожовски желтоқсан айында рециталші ретінде, ал 1902 жылғы 4 қаңтарда Сен-Санстың төртінші фортепиано концертінің солисі ретінде тағы да өнер көрсетті. 1905 жылғы қазан айында Стожовски, жаңа құрылған Музыкалық өнер институтының негізін қалаушы және директоры Франк Дамрош шақыруымен SS Moltke кемесімен АҚШ-қа аттанды. Институттың фортепиано бөліміне жетекшілік ету үшін оны пианист Гарольд Бауэр және виолончельші Пабло Касальс ұсынған. Нью-Йорк оның өмірінің соңына дейін мекенжайы болды. Кейіннен институт 1924 жылы Джульярд аспирантурасымен бірігіп, Джульярд мектебін құрды, онда Стожовски 1932 және 1940 жылдардың жазында сабақ берді. Нью-Йоркте ол ұлы композитор, пианист және педагог ретінде танылды, сондай-ақ Нью-Йорк филармониясы оның музыкасына толық арналған концертті орындаған алғашқы поляк композиторы атанды. Музыкалық өнер институтында алты жыл сабақ бергеннен кейін, Стожовски 1917 жылға дейін Фон Энде музыка мектебінің фортепиано кафедрасын басқарды. Соңында, оған сабақ алуға ниет білдірген студенттердің көптігіне байланысты, ол Манхэттендегі 150 West 76th Street мекенжайындағы төрт қабатты үйінде "Stojowski Studios" атты жеке студиясын ашты. Стожовскинің шәкірттерінің арасында Миша Левицкий, Альфред Ньюман, Антония Брико, Элис Марион Шоу, Артур Лоссер және Оскар Левант болды. Мұнда, перуандық әйелі Луиза Моралес Македомен бірге, пианист-композитор 1930 жылдардың соңына дейін сабақ берді және өзінің "үш ең жақсы туындысы" деп атаған ұлдарын тәрбиеледі: Альфред (1919–2019), Генри (1921–2018) және Игнас (1923–1984). Ол 1946 жылғы 5 қарашада Нью-Йорк қаласында қайтыс болды.

He was born on May 4, 1870, near the city of Kielce. Stojowski began his musical training with his mother, and with Polish composer Władysław Żeleński. In Kraków, as a seventeen year old student, he made his debut as a concert pianist performing Beethoven's Piano Concerto No. 3 with the local orchestra. At the age of eighteen he moved to Paris and studied piano with Louis Diémer and composition with Léo Delibes. Two years later at the Paris Conservatoire, he would win first prizes in piano performance, counterpoint and fugue. According to Stojowski, however, in a December 1901 interview that appeared in a Warsaw magazine, the teachers who had the most profound influence on him as a musician were the Polish violinist composer Wladyslaw Gorski and pianist composer Ignacy Jan Paderewski. Stojowski's music was found worthy enough to be included in the first concert of the Warsaw Philharmonic Orchestra, on 5 November 1901. His Symphony in D minor, Op. 21, which was featured in that first concert conducted by Emil Młynarski, had won first prize (1000 rubles) in a Paderewski Music Competition in Leipzig on 9 July 1898. Besides having his symphony performed at that first prestigious concert, Stojowski appeared as a recitalist in December and again as the soloist in Saint Saëns' Piano Concerto No. 4 in January 1902. In October 1905, Stojowski sailed on the SS Moltke to the USA on the invitation of Frank Damrosch, founder and director of the newly formed Institute of Musical Art, to head the institute's piano department; he was recommended for the position by pianist Harold Bauer and cellist Pablo Casals. New York became his home for the rest of his life. The institute would later merge in 1924 with the Juilliard Graduate School to form the Juilliard School, where Stojowski would also teach during the summers of 1932 and 1940 46. In New York, he was acclaimed as a great composer, pianist and pedagogue, and had the distinction of being the first Polish composer to have an entire concert devoted to his music performed by the New York Philharmonic. After six years of teaching at the Institute of Musical Art, Stojowski then headed the piano department at the Von Ende School of Music until 1917. Finally, due to the large number of students who wished to work with him, he opened his own 'Stojowski Studios' at his four story brownstone home at 150 West 76th Street in Manhattan. Among Stojowski's pupils were Mischa Levitzki, Alfred Newman, Antonia Brico, Alice Marion Shaw, Arthur Loesser, and Oscar Levant. Here, together with his Peruvian born wife, Luisa Morales Macedo, the pianist composer not only taught until the end of the 1930s, but also raised what he called his "three best compositions": his sons, Alfred (1919–2019), Henry (1921–2018), and Ignace (1923–1984). He died on November 5, 1946, in New York City.