Кіріспе

Египет археологиялық орны, Египет қаласы Буто.

Буто (Βουτώ, بوتو, Butu), Буто, Бутус (links=no, Boutos) немесе Бутос – ежелгі египеттер Пер Ваджет деп атаған қала. Ол Ескендеріядан 95 км шығысқа қарай, Мысырдың Нил дельтасында орналасқан. Классикалық дәуірде гректер Буто деп атаған жер, Нилдің Тали (Болбитин) және Термутиак (Себеннитик) салаларының арасында, Бутик өзенінің шығыс-батыс бағытынан бірнеше шақырым солтүстікте және Бутик көлінің (Βουτικὴ λίμνη, Boutikē limnē) оңтүстік жағалауында жатқан. Бүгінде ол Телл-Эль-Фараин ("Фараондар төбесі") деп аталады, бұл Ibtu (немесе Abtu) ауылына, Ком Бутуға және Десук қаласына (دسوق) жақын орналасқан.

Тарих

Буто – Ваджет құдайына арналған қасиетті орын және палеолиттен бастап 3100 жылға дейінгі ежелгі Египеттің маңызды мәдени орталығы болды. Буто-Маади мәдениеті – 4000-3500 жылдар аралығында дамыған, Жоғарғы Египеттегі Накада I және II кезеңдерімен бір мезгілде болған, Төменгі Египеттің ең маңызды тарихқа дейінгі мәдениеті. Бұл мәдениет Каир маңындағы Маади жерінен жақсы белгілі, бірақ дельтаның көптеген басқа аймақтарында, Файюм аймағына дейін кездеседі. Мәдениет сәулет және технология саласындағы дамуымен ерекшеленеді. Археологиялық деректер Жоғарғы Египеттік Накада мәдениетінің Буто-Маади мәдениетін (кейде Төменгі Египеттік мәдени кешені деп те аталады) жаулап алғанын көрсетеді. Алайда, соңғы кезде ғалымдар бұл тұжырымға күмәнмен қарауда, дельтада елеулі ауысу кезеңі болғанын атап көрсетті. Төменгі және Жоғарғы Египеттің бірігу процесі бұрынғыдай қарапайым емес, күрделірек процесс деп есептеледі.

Алғашқы мәтіндер

Бұл аймақ туралы ең ерте жазбаларда Пе және Деп деген екі қала тіркелген. Көп ұзаған соң, олар бірігіп, ежелгі мысырлықтар Пер-Ваджет деп атаған бір қалаға айналды. Ваджет қасиеттісі Төменгі Мысырдың қамқоршысы болды және оның оракулы осы аймақтағы танымал ғибадатханада орналасқан. Сол жерде Ваджеттің құрметіне жыл сайын мереке тойланатын. Аймақта Горус және Бастқа арналған қасиетті орындары да болды, кейін қала Изиспен байланысты болды. Ол кезде көптеген құдайлардың ұқсас мінездері мен рөлдері болды, бірақ үлкен ұқсастықтарының арқасында бірігіп, жалғыз құдайлар пантеонына енді. Дегенмен, қамқоршы қасиеттілері бұлай болған жоқ. Төменгі Мысырдың қамқоршысы Ваджет жылан (кобра) түрінде бейнеленген. Жоғарғы Мысырдың қамқоршысы Нехбет ақ құс (бүркіт) түрінде бейнеленген. Олардың ерекше мәдени мәртебесі соншалықты маңызды болды, екі мәдениет біріккен кезде де олар біріктірілмеді, екі аймақтың діни сенімдерінен ұқсас рөлдері немесе сипаттары бар көптеген құдайлардың басынан өткендей. Осы екі қасиетті әйел «Екі бике» деп аталып, біріккен Мысырдың қамқоршылары ретінде ежелгі Мысыр тарихының соңына дейін танылды. Нехбеттің бейнесі Ваджетпен бірге Урейге қосылды, ол ежелгі Мысырды билеген патшалардың тәжін айналдыратын.

Птолемей дәуірі

Мысыр Птолемей патшалығының билігінде болған б.з.б. 305-30 жылдар аралығындағы кезеңде, ежелгі гректер қалаға Буто деген ат берді. Ол Нил дельтасының астанасы немесе, Геродиан айтуынша, басты ауылы болды. Геродот оны Хеммит аймағы деп, ал Плиний Ескісі Птенетта деп атады. Грек тарихшылары Бутоның монолиттік ғибадатханасымен және Ваджет (Буто) құдайының болжамдарымен әйгілі болғанын, сондай-ақ құдайдың құрметіне жыл сайын фестиваль өткізілгенін жазды. Мысыр мәдениеті туралы жазған кезде ежелгі гректер ежелгі мысырлық құдайларды өздерімен байланыстыруға тырысты. Олар оларды грек мәдениетінде басқа атаулары бар, бірақ негізінен бірдей құдайлар ретінде сипаттады. Ваджет құдайы грек құдайы Лето немесе Латонамен теңестірілді. Сондай-ақ, Бутода Хорус (ежелгі гректер оны Аполлонмен байланыстырған) және Баст (гректер Артемидамен байланыстырған) ғибадатханалары болғаны байқалды. Грек-рим дәуірінде жазған Плутарх Изиданың кішкентай Горусты Бутода тәрбиелеу үшін "Летоға" (Ваджетке) сеніп тапсырғанын, ал Изида өлтірілген күйеуі Осиристің денесін іздегенін хабарлады. Осы кейінгі деректерге сәйкес, Бутода (кейде Хоруспен байланысты) тышқанға да табынушылық жасалды.

Археологиялық табылған жерлер

Екінші династияға жататын сарай ғимараты Бутодағы ең маңызды жаңалықтардың бірі саналады. 1964–1969 жылдары Бутода Египетті зерттеу қоғамы археологиялық қазба жұмыстарын жүргізді, оған Вероника Сетон Уильямс, кейін Дороти Чарльзворт жетекшілік етті. Каирдегі Неміс археологиялық институты 1980 жылдардың басынан бері Бутода қазба жұмыстарын жүргізіп келеді. Бутода әртүрлі экспедициялар гректердің алты моншасын қазып шығарды. 2022 жылы 6,5 м x 4,5 м аумақтағы қазба жұмыстары барысында, ірі ғибадатхана құрылысының ішінде бағаналармен шектелінген ежелгі залдың қалдықтары табылды. Залда ғибадатхананың оңтүстік-батыс жағындағы солтүстік-оңтүстік бағытта орналасқан үш бағананың қалдықтары сақталған. Ою-өрнектермен әшекейленген тас сынықтарының көп саны, сондай-ақ ритуалдық қызметпен байланысты көптеген керамикалық және қыш ыдыстар табылған.