Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық бейсбол төрешісі (1914–1980)
American baseball umpire (1914–1980)
Эметт Литтлтон Эшфорд (23 қараша 1914 – 1 наурыз 1980), «Эш» лақап атымен танымал, Мейджор лигасының тарихындағы алғашқы афроамерикалық төреші. 1966 жылдан 1970 жылға дейін Америка лигасында төрешілік жасады.
Emmett Littleton Ashford (November 23, 1914 – March 1, 1980), nicknamed Ash, was the first African American umpire in Major League Baseball, working in the American League from 1966 to 1970.
Ерте өмір
Эшфорд Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Литтлтон полиция қызметкері болған, бірақ отбасын тастап кетіп, Эммет пен оның інісі Уилбурды Эшфордтың анасы Адель тәрбиелеуге қалдырды. Эшфорд "Либерти" журналын сату арқылы және супермаркетте кассир болып жұмыс істеп ақша тапқан. Эшфорд Джефферсон орта мектебінде оқыды, мектеп газетінің редакторларының бірі болды, бейсбол мен жеңіл атлетикамен айналысты, сондай-ақ жоғары сынып президенті болды. Эшфорд Лос-Анджелес жастар колледжінде оқыды. 1941 жылы Чапман университетін бітірді. Шамамен 1936 жылы Эшфорд пошта кеңсесіне қызметкер болып орналасты, бұл қызметте 15 жыл жұмыс істеді. 1930 жылдардың соңында Эшфорд жартылай кәсіби бейсбол ойнауға әрекеттенді, бірақ бір ойынға келмеген төрешінің орнына тұрғанда төрешілікке көшті.
Ashford was born in Los Angeles, California. His father, Littleton, was a policeman, but abandoned the family, leaving Ashford's mother Adele to raise Emmett and his brother Wilbur. Ashford earned money selling Liberty magazine, and as a cashier in a supermarket. Ashford attended Jefferson High School, and was co editor of the school paper, played baseball and track, and was the senior class president. Ashford attended Los Angeles Junior College. He graduated from Chapman University in 1941. In about 1936, Ashford took a job as a post office clerk, a position he held for 15 years. In the late 1930s, Ashford briefly attempted to play semipro baseball, but turned to umpiring when he was asked to fill in for an umpire who did not show up to a game.
Ерте мансап
1951 жылы Эшфорд Санта-Ана, Калифорниядағы пошта кеңсесі жұмысынан демалысқа шықты, онда ол Санта-Ана қалалық лигасының софтболы және Оңтүстік Калифорнияның Ұлттық түнгі доп лигасының төрешісі болып жұмыс істеген. Оның ерекше стилінің бір бөлігі – жекелеген ерекшелігі: ойыншыға база берілген кезде, қарапайым "Төртінші доп" деп айтудың орнына, Эшфорд салтанатты түрде: "Доп төрт, бірінші базаға өте аласыз" дейтін. Ол Санта-Анадан Оңтүстік-Батыс Халықаралық лигасына төрешілік ету үшін кетті, бұл дәстүрлі ақ нәсілді кәсіби бейсбол жүйесіндегі алғашқы қара нәсілді төреші болды. Оған толық маусымдық төрешілік қызметі ұсынылғанда, Эшфорд пошта қызметінен кетті. Эшфорд 12 жыл бойы PCL-де жұмыс істеді, және ол өзінің қуанышымен, көрікпенділігімен және энергиясымен танылды, тіпті иннинг арасында көрермендермен де әрекеттесетін. Бос уақытында Эшфорд Pac 8 баскетбол ойындары мен университеттер аралық футбол матчтарында төрешілік жасады. Сондай-ақ ол Кариб теңізінің қысқы лигаларында төрешілік етті және бірнеше төрешілік семинарларын өткізді. 1963 жылы Эшфорд PCL-дің бас төрешісі болып тағайындалды, ол командаларды даярлауға және даулы ойындар мен ережелер бойынша лигаға кеңес беруге жауапты болды. Ол тез арада сенсация тудырды, өйткені ол фол доптардан немесе базадағы ойындардан кейін алаңды шапшаң жүгіріп өтетін. Эшфорд төрешілікке жаңа стиль әкелді. Ол әртүрлі әшекейлер, әсіресе жарқыраған манжеткалар, жылтыратылған аяқ киім және жаңа киім киетін. Кейбір бақылаушылар оның нәсілі оның үлкен лигада ертерек жұмыс істеуіне кедергі келтірді деп есептесе, басқалары оның жарқыраған стилі төрешілердің өзіне назар аударуына байланысты үлкен лигадағы дебютін кешіктірді деп мәлімдеді. "The Sporting News" газеті былай деп жазды: "Американың ұлы ойынының тарихында алғаш рет бейсбол жанкүйерлері төрешінің өнерін тамашалау үшін билет сатып ала алады". Эшфорд Балтимор Ориолс командасының бас жаттықтырушысы Эрл Уивердің ойын кезінде жақсы қарым-қатынас жасаған жалғыз төрешісі болды. 1969 жылдың 13 сәуірінде Вашингтонға қарсы өткен екі ойын кезінде Эшфорд Кен МакМалленнің соққан добы сол алаңға дұрыс түскенін шешті, бірақ шындығында Дон Бьюфорд оны жерге тиместен бұрын ұстап алған. Уивер Эшфордқа барып, әдепті түрде сұрады: "Шешіміңізді өзгерте аласыз ба? Басқа төрешілерден сұраңыз, өйткені сіз жүгіріп бара жатқан жерден көре алмағаныңызды түсінемін". Басқа төрешілер Бьюфордтың ұстағанын айтты, сондықтан Эшфорд шешімін қайта қарады. Эшфорд 1969 жылдың желтоқсанында Америка лигасының зейнеткерлік жасына (55 жас) жетті, бірақ 1970 жылы тағы бір маусым төрешілік жасады, содан кейін зейнетке шықты. Ол "Called Up: The Emmett Ashford Story" атты деректі фильмнің тақырыбы болды. Эшфорд 65 жасында Калифорниядағы Марина-дель-Рейде жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның қазасынан кейін Боуи Кун мәлімдеме жасап, "Ол үлкен лигадағы алғашқы қара нәсілді төреші болғандықтан, оның жомарттығы қатаң сынақтан өтті, бірақ ол өзгермеді және шағымданбады, өмір бойы болған түрлі-түсті, жанды тұлға болып қалды" деді. Оның жерлеу рәсімінде Кун және бұрынғы USC бейсбол жаттықтырушысы Род Дедо сөз сөйледі. Эшфордтың денесі кремацияланды, ал күлі Куперстаунға (Нью-Йорк штаты) жерленді.
In 1951, Ashford took a leave of absence from his Santa Ana, California post office job, where he moonlighted as a Santa Ana municipal league softball and National Night Ball League of Southern California umpire. His colorful style included a personal trademark: when a batter received a base on balls, instead of simply calling "Ball Four," Ashford would grandly intone, "Ball Fo uh, you may proceed to first base." He left Santa Ana to umpire in the Southwestern International League, becoming the first black umpire in the traditionally white professional baseball system. When he was offered a full season umpiring job, Ashford resigned from the postal service. Ashford spent 12 years in the PCL, and became known for his exuberance, showmanship and energy, even interacting with the crowd between innings. During the off seasons, Ashford refereed Pac 8 basketball games and college football. He also umpired in the Caribbean winter leagues, and ran several umpiring clinics. In 1963, Ashford was named the PCL's umpire in chief, making him responsible for training crews and advising the league on disputed games or rules. He quickly became a sensation, becoming known for sprinting around the infield after foul balls or plays on the bases. Ashford also brought a new style to being an umpire. He wore jewelry, including flashy cuff links, and wore polished shoes and freshly pressed suits. While some observers believed that his race prevented him from working in the majors earlier than he did, others maintained that his flashy style actually delayed his major league debut due to general disdain for umpires to draw attention to themselves. The Sporting News stated that "For the first time in the history of the grand old American game, baseball fans may buy a ticket to watch an umpire perform." Ashford was one of the only umpires fiery Baltimore Orioles manager Earl Weaver was ever nice to during a game. During a doubleheader against Washington on April 13, 1969, Ashford ruled that a ball hit by Ken McMullen had landed fair in left field, when in actuality Don Buford had caught it just before it hit the ground. Weaver went up to Ashford and politely asked him, "Can you change your call? Just ask the other umpires, because I understand you couldn't see it where you were running from." The other umpires all said Buford had made the catch, so Ashford reversed the call. Ashford reached the American League's retirement age of 55 in December 1969, but still umpired one additional season in 1970 before retiring. He is the subject of the documentary film Called Up: The Emmett Ashford Story. Ashford died of a heart attack at age 65 in Marina del Rey, California. Upon his death, Bowie Kuhn issued a statement, saying, "As the first black umpire in the major leagues, his magnanimous nature was sternly tested, but he was unshaken and uncomplaining, remaining the colorful, lively personality he was all his life." At his funeral, Ashford was eulogized by Kuhn and former USC baseball coach Rod Dedeaux. Ashford was cremated, and his ashes were interred in Cooperstown, New York.