Кіріспе

Еріткіштегі молекулалардың капсулаланған бөлшектер ретінде мінез-құлқы Химияда қақпақ эффектісі (және геминат рекомбинациясы деп те аталады) молекуланың қасиеттері оның айналасындағы жағдайларға қалай әсер ететінін сипаттайды. 1934 жылы Джеймс Франк пен Юджин Рабинович алғаш рет енгізген қақпақ эффекті жеке бөлшектер ретінде әрекет етудің орнына еріткіштегі молекулаларды капсулаланған бөлшектер ретінде дәл сипаттауға болады. Капсулаланған молекулалар немесе радикалдар қақпақ жұптар немесе геминат жұптар деп аталады. Басқа молекулалармен әрекеттесу үшін қақпақ бөлшегі еріткіш қақпағынан диффузияға түсуі керек. Еріткішпен жабдықталған тордың өмір сүру мерзімі 10 секунд. Қиыршық эффектінің көптеген көріністері бар. Еркін радикалдар полимерлендіруінде инициатор молекуласының ыдырауынан пайда болған радикалдар еріткіш пен/немесе мономер молекулаларынан тұратын тормен қоршалады. Мұны келесі реакция арқылы сипаттауға болады: және гема ақуыздары. Қатты күйде геминат рекомбинациясы асыл газдардың қатты матрицаларында және трийодид кристалды қосылыстарында тұтқындалған шағын молекулалармен дәлелденген.

Бастауыштың тиімділігі

Еркін радикалдар полимерлендіруінде басталу жылдамдығы бастаушының тиімділігіне байланысты. Бастаушының төмен тиімділігі, ƒ, көбінесе қақпақ эффектісімен байланысты. Басталу жылдамдығы келесідей сипатталады:

Ri – басталу жылдамдығы, kd – бастаушының диссоциациялану жылдамдық константасы, [I] – бастаушының бастапқы концентрациясы. Бастаушы тиімділігі тізбек бастау процесіне қатысатын R· негізгі радикалдарының үлесін көрсетеді. Қақпақ эффектісінің салдарынан еркін радикалдар өзара деактивацияланып, полимерленуді бастаудың орнына тұрақты өнімдер түзетіп, ƒ мәнін төмендетеді.