Кіріспе

Полифенилен винилен (PPV, немесе полифенилен винилен) – қатты таяқша полимерлер отбасының өткізгіш полимері. PPV – бұл жоғары реттелген кристалды жұқа пленкаға өңделетін осы типтегі жалғыз полимер. PPV және оның туындылары допингтелген кезде электр тогын өткізеді. Суда ерімейтін болса да, оның прекурсорларын сулы ерітіндіде манипуляциялауға болады. Шағын оптикалық жолақты аралық және жарқын сары түсті флуоресценциясы PPV-ді жарықдиодтар (LED) және фотоэлектрлік құрылғылар сияқты қолданулар үшін перспективті етеді. Сонымен қатар, PPV электр өткізгіш материалдар алу үшін допингтелуі мүмкін. Оның физикалық және электрондық қасиеттерін функционалдық топтарды қосу арқылы өзгертуге болады.

Дайындық

PPV-ді әр түрлі әдістермен синтездеуге болады, олардың егжей-тегжейі тазалығы мен молекулалық салмағын анықтайды. Ең көп қолданылатын әдістер α,α' ди-субституцияланған параксилендерден негіздік индукцияланған жою реакциясынан кейін p-ксилен аралықтары арқылы жүзеге асырылады. PPV диамагниттік материал болып табылады және шамамен 10¹³ С/см болатын өте төмен электр өткізгіштігіне ие. Полимерлердің LED-терде молекулалық материалдарға қарағанда өңдеудің жеңілдігі, кристалдануға бейімділіктің азаюы және жоғары жылулық және механикалық тұрақтылық сияқты артықшылықтары бар деп есептеледі. 1989 жылғы алғашқы табысқа жеткеннен бері көптеген PPV туындылары синтезделді және LED қолданбаларында қолданылды. Қатты күйдегі лазерлік шығару органикалық LED-де әлі көрсетілмегенімен, поли[2-метокси-5-(2'-этилгексилокси)-п-фениленвинил] (MEH PPV) ерітіндідегі жоғары флуоресценция тиімділігіне байланысты перспективті лазерлік бояу екені дәлелденді. Полифениленвинил электролюминесцентті, бұл полимерлік негіздегі органикалық жарықдиодтарында қолдануға мүмкіндік береді. PPV алғашқы полимерлік жарықдиодтарында сәуле шығарушы қабат ретінде қолданылды. Дегенмен, PPV негізделген құрылғылар нашар сіңіруге және фотодеградацияға ұшырайды.