Кіріспе
Батыс Австралиядағы Перттегі көкжиектер 1972 жылы бұл жерді биік ғимараттар ретінде қайта құруды жоспарлап отырғанын жариялаған Commonwealth Banking Corporation сатып алды. Осы жағдайда, көпшілік наразылық білдірді және өзін "Сарай күзетшілері" деп атаған азаматтардың лобби тобы тарихи ғимаратты құтқару үшін жұмыс істеді. Бұл наразылық Ұлттық Трасттың жоспарларды айыптауына және мүлікті мұра тізіміне енгізуіне, сондай-ақ Коммуналдық Банкті Федералды Үкіметтен мүлікті алып тастауға мәжбүр етті. Дегенмен, солтүстік-шығыс бұрышында заманауи кеңсе мұнарасын салу үшін Terrace Arcade, шығыс жатақханасы және қонақүйдің әйгілі асханасын бұзу қажет болды. Жұмыстардың қажеттілігінің себебі ретінде 1915 және 1930 жылдардағы Palace қонақүйінің күрделі жөндеу жұмыстары оның құрылымын әлсіреткені, сондай-ақ құрылымдағы ақ құмырсқаларды бақылаудағы қиындықтар көрсетілді. Алайда, ғимараттың тиімділігіне күмән тудырып, даму қарқынын баяулатты. Бұл 1984 жылдың 7 қыркүйегінде өзгерді, R&I Bank төрағасы Дэвид Фишер Bond Corporation еншілес компаниясы Austmark International-мен бірлескен кәсіпорын туралы келісімге қол қойды. Құрылыс 8-10 күнде бір қабаттан жүргізілді. Мұнара 1989 жылдың қазан айында ресми түрде ашылды. Ғимараттың құрылысы 120 миллион австралиялық долларына бағаланды, ол Австралиядағы үшінші және Перттегі ең биік ғимарат (St Martins Tower-ден асып түсті). Бұл сонымен қатар әлемдегі сегізінші ең биік бетонды көкжиек болды. 1987 жылдың қарашасында Алан Бонд Винсент ван Гогтың "Ирис" картинасын сатып алып, оны 1988 жылдың 23 желтоқсанында мұнараның 49-қабатындағы арнайы салынған қауіпсіз өнер галереясында таныстырды. Bond компанияларының қаржылық жағдайы нашарлаған кезде Bond Corporation ғимараттағы үлесінің жартысын R&I Bank-қа 108 миллион долларға сатты, осылайша R&I Bank-ты толық иесі етті. 1991 жылы Bond империясының құлдырауы кезінде Бонд кеңсесін мұнарадан көшіріп, жоғарғы үш қабатты бос қалдырды. Бұл қабаттар шамамен он жыл бойы бос тұрды. Ашылғаннан бастап мұнара ғимараттың сыртында екі логотип болғандықтан Bond Tower және R&I Tower деп аталды. Кейін Bond Corporation логотипі мұнарадан алынып тасталды, ал 1994 жылдың соңында ғимараттағы табельдер оның иесі және бас жалға алушысы Bankwest-тің жаңа аты мен логотипіне сәйкес жаңартылды. Bankwest 1994 жылдың қарашасында ғимаратты AMP және UniSuper иелігіндегі Jetcloud Pty Ltd компаниясына 146 миллион долларға сатты. Алайда Bankwest ғимараттың бас жалға алу шартын сақтап қалды және 2000 жылы банк шамамен 20 қабатты иеленді. Бұл арада Brookfield 2007 жылы Multiplex компаниясын сатып алу арқылы мұнарадағы үлесінің жартысын мұра етті, ал Multiplex 2004 жылдың соңында Ronin Property Group (АМП Office Trust) компаниясымен біріккен болатын. Bankwest 2006 жылы жалдау шартын жаңарта алмайтынын, оның орнына Raine Square үшін ұсынылған жаңа мұнараға көшетінін мәлімдеді. Raine Square құрылысының кешігуіне байланысты Bankwest 2009 жылдың қарашасында Bankwest Tower-тегі жалға алу шартын 5 жылға жаңартуға мәжбүр болды, оның қалған бөлігін Raine Square жылжымайтын мүлік әзірлеушісі Saracen Properties алатын болды. Saracen Properties 2009 жылдың мамырында жалға беру шартын ұзартпайтынын және 2009 жылдың қарашасында жалға беру мерзімі аяқталғаннан кейін бос болатынын мәлімдеді. Сондай-ақ, Алан Бондтың бір кездері тұрған 50-қабаттағы кеңсе кеңістігі 1991 жылы кеткен кездегідей күйде екені, ал Бондтың бұрынғы креслосы, үстелі мен мәжіліс залы жалдау шартының бір бөлігі ретінде қол жетімді екені анықталды. Brookfield 2008 жылдың басында ғимараттағы үлесінің жартысын сатуға ұсынды, бірақ Люк Сараценидің мұнараға арналған ұсынысы сәтсіз аяқталды және мұнарадағы үлестің жартысы жылжымайтын мүлік нарығынан алынды. Stockland 2011 жылы активтерді айырбастау арқылы 50% үлесін сатты, екі тұрғын үй жобасына алмасу үшін мұнараның толық меншігін Brookfield-ке берді. 2015 жылдың қаңтар айында South32 компаниясы 2015 жылдың мамыр айынан бастап кеңсе кеңістігін 10½ жылға жалға алу туралы келісімге келді. Сондай-ақ компания мұнараның атауын және шатырдағы белгілер құқығын алды. 2017 жылы бірнеше шыны панельдер жарылып, шыны сынықтары құлап кетті. Осыған жауап ретінде ғимарат иелері жөндеу жұмыстарын жүргізу кезінде жаяу жүргіншілерді қорғау үшін уақытша тіреулер орнатты. 2022 жылдың мамыр айында Brookfield ғимаратты сату процесін бастады, оның бағасы 350 миллион доллар болады деп күтілді. Процесс 2022 жылдың қазан айында аяқталды, ғимарат 340 миллион долларға Lendlease және Realside Financial арасындағы 50/50 бірлескен кәсіпорынға сатылды. 2023 жылдың наурыз айында South32 компаниясы 2025 жылдың ортасы мен соңында жалға алу шарты аяқталған кезде ғимараттан шығатынын және кеңселерді жаңа жөнделген 100 St Georges Terrace ғимаратына көшіретінін хабарлады. 2024 жылдың сәуір айында South32 компаниясы 2025 жылы ғимараттан шығар деген себеппен мұнараның атауын Palace Tower деп өзгертетіні жарияланды. Жаңа атау Palace қонақүйіне сілтеме жасайды және жаңа тұжырымдамамен тартысқа қабілетті жаңа арендаторды тарту мақсатында 10 миллион долларлық жөндеу жұмыстарымен бірге жарияланды.
The plot was purchased by the Commonwealth Banking Corporation, which announced in 1972 that it planned to redevelop the site as high rise offices. In this atmosphere, wide public protest resulted and a lobby group of concerned citizens calling themselves "The Palace Guards" worked to save the historic building. This outcry led to condemnation of the plans and heritage listing of the property by the National Trust, and forced the Commonwealth Bank to ask the Federal Government to take the property off its hands. However, the construction of the modern office tower at the site's north eastern corner required demolition of Terrace Arcade, the eastern accommodation wing and the hotel's renowned dining room. The rationale given for the works required was that extensive renovations to the Palace Hotel in 1915 and the 1930s had weakened its structure significantly, as well as problems controlling white ants in the structure. However, there were continuing doubts about the viability of the building, slowing the pace of the development. This changed on 7 September 1984 when R&I Bank Chairman David Fischer signed a joint venture agreement over the development with Austmark International, a subsidiary of Bond Corporation. Construction proceeded at the rate of about one floor every eight to ten days. The tower was officially opened in October 1989. Construction of the building cost A$120 million, the third tallest in Australia and the tallest in Perth (overtaking St Martins Tower). It was also the eighth tallest concrete skyscraper in the world. In November 1987, Alan Bond bought the Vincent van Gogh painting Irises and unveiled it in a purpose built secure art gallery on the 49th floor of the tower on 23 December 1988. Amidst a worsening financial situation for the Bond companies, Bond Corporation sold its half share in the building to R&I Bank for $108 million, making R&I Bank its outright owner. In 1991 amid the collapse of the Bond empire, Bond shifted his offices out of the tower, leaving the top three floors vacant. These floors then remained vacant for almost a decade. From when it opened, the tower was referred to as both the Bond Tower and the R&I Tower, owing to the presence of both logos on the building's exterior. The Bond Corporation logos were later removed from the tower, and by the end of 1994, the signage on the building was updated to match the new name and logo of its owner and head tenant, Bankwest. Bankwest sold the building in November 1994 for $146 million to Jetcloud Pty Ltd, which was owned by AMP and UniSuper. However, Bankwest retained the head lease over the building, and in 2000 the Bank occupied around 20 floors. Meanwhile, Brookfield inherited its half stake in the tower through its 2007 acquisition of Multiplex, who had merged with Ronin Property Group (the renamed AMP Office Trust) in late 2004. Bankwest announced in 2006 that it would not renew its lease, instead moving to a new tower proposed for Raine Square. Due to delays with the Raine Square development, Bankwest was forced in November 2009 to seek a 5 year renewal of its lease in the Bankwest Tower, the remainder of which will be taken on by Raine Square property developer Saracen Properties. Saracen Properties announced in May 2009 that they would not seek to renew their lease, and would vacate at the termination of their lease in November 2009. It was also revealed that the 50th floor office space once occupied by Alan Bond was still in the same condition as when he left in 1991, with Bond's former chair, desk and boardroom table available as part of the lease. Brookfield put its half share in the building up for sale in early 2008, however an offer for the tower by Luke Saraceni fell through and the half share in the tower was taken off the property market. Stockland divested their 50% holding via an asset swap in 2011, transferring full ownership of the tower to Brookfield in exchange for two residential projects. It was announced in January 2015 that base metal and mining company South32 would sign a 10½ year lease for of office space, starting from May 2015. The company also took up the naming and rooftop signage rights for the tower. In 2017 a number of glass panels shattered dropping some glass fragments. In response the building owners installed temporary gantries to protect pedestrians while carrying out rectification works. In May 2022, Brookfield commenced a sale process for the building, with an expected price of $350 million. The process was concluded in October 2022, with the building being sold for $340 million to a 50/50 joint venture between Lendlease and Realside Financial. In March 2023, South32 announced that they would exit the building in mid to late 2025, aligning with the end of their lease, and relocate their offices into newly refurbished space at the adjacent 100 St Georges Terrace. In April 2024, it was announced that the tower would be renamed Palace Tower in light of South32's exit in 2025. The new name is a reference to the Palace Hotel, and was announced alongside a $10 million refurbishment to the building in a bid to attract a new anchor tenant and to stand out in a competitive market.
Дизайн
Мұнараны Камерон Чишольм Никол сәулетшілері жобалаған. Ғимаратты жоспарлау кезінде оларға берілген басты талап – "барлық кеңселер Суан өзенінің әдемі көрінісіне қарауы тиіс" еді. Осы талапқа сәйкес, олар мұнараның үшбұрышты қимасын таңдады, себебі ол кеңселерді ашық жоспармен орналастыруға ыңғайлы, сонымен қатар табиғи жарық жұмыс кеңістігінің көп бөлігіне жеткізіледі және терезелердің санын азайтады. Бұл жақтарында ғимараттың инженерлік жүйелері, лифт шахталары мен баспалдақтар орналасқан. Жобалау кезеңінде ғимараттың жоғарғы бес қабатымен қатар осы қабырғалардың жоғарғы бөлігін құрайтын диагональды еңістерді қалай жасауға болады деген мәселе туындады, себебі стандартты бетон құю мүмкін болмады. Оның орнына, темір бетон панельдер басқа жерде дайындалып, кейіннен құрылымға бекітілді. Содан кейін ғимарат аяқталғаннан кейін мұнарасы қосылды.