1922-1938 жылдардағы Ирландиядағы Ұлыбританияның теңіз базалары
Treaty Ports (Ireland)
Ирландиядағы Ұлыбритания теңіз базалары (1922-1938). Англо-Ирландия шарты бойынша Berehaven, Spike Island, Lough Swilly сақталды. 1938 ж. Ирландияға қайтарылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ұлыбританияның Ирландиядағы теңіз базалары, 1922–1938
UK naval bases in Ireland, 1922–1938
Ирландия еркін мемлекеті құрылғаннан кейін, 1921 жылғы 6 желтоқсандағы Англо-ирланд келісіміне сәйкес, Берехавендегі, Спайк аралындағы (қазіргі Кобх жанындағы) және Лоуг Свиллидегі үш терең су келісім порттары (Calafoirt an Chonartha) Ұлыбританияда қалды. Порттарды сақтап қалудың басты себебі – Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ирландия жағалауларындағы U қайықтарының шабуылдары және британ үкіметінің олардың қайта оралуы мүмкін деген алаңы болды. Англо-ирланд келісімінің жалпы бөлігі ретінде, барлық басқа Корольдік теңіз күштері, британдық армия және Әуе күштерінің қызметкерлері мен жабдықтары еркін мемлекеттен шығарылуға тиіс болды. 1930 жылдардағы Англо-ирланд сауда соғысын реттеу аясында порттар 1938 жылы британдық және ирланд үкіметтері арасында қол жеткізілген келісімдерге сәйкес Ирландияға (еркін мемлекеттің жалғасы) берілді.
Following the establishment of the Irish Free State, three deep water Treaty Ports (Calafoirt an Chonartha) at Berehaven, Spike Island (off modern Cóbh), and Lough Swilly were retained by the United Kingdom in accordance with the Anglo Irish Treaty of 6 December 1921. The main reason for the retention of the ports was the U boat Campaign around Irish coasts during World War I and the concern of the British government that it might recur. As a part of the overall Anglo Irish settlement, all other Royal Navy, British Army and RAF personnel and equipment were to evacuate the Free State. As part of the settlement of the Anglo Irish Trade War in the 1930s, the ports were transferred to Ireland (the Free State's successor) in 1938 following agreements reached between the British and Irish governments.
Келісім порттарын беру туралы келісім
1932 жылдан 1938 жылға дейін бұрынғы Ирландия еркін мемлекеті мен Ұлыбритания үкіметтері ұзаққа созылған Англо-Ирландия сауда соғысына қатысты, бұл екі мемлекеттің де экономикасына зиян келтірді. 1937 жылдың қыркүйегінде Малкольм Макдональд де Валераға Ұлыбританияның ирландтар соғыс уақытында оларды пайдалануға кепілдік берсе, порттардан бас тартуға дайын екенін мәлімдеді. Сауда соғысының салмағын жеңілдету қажеттілігінен туындаған қысымның нәтижесінде де Валера 1937 жылдың қарашасында екі үкімет арасында келіссөздер өткізуді ұсынды. Келісім екі тараптың парламенттерінен бекітілуге тиіс болды. Содан кейін Ұлыбритания 1938 жылғы «Эйре (келісімдерді растау)» заңын қабылдады, ол басқа нәрселермен қатар, Ұлыбритания үкіметінің келісім шарттарына сәйкес келісім порттарын беру туралы міндеттемесін күшіне енгізді.
From 1932 until 1938, the governments of the former Irish Free State and the United Kingdom had been involved in a long running Anglo Irish Trade War that was not in the interest of either state's economy. In September 1937 Malcolm MacDonald made it clear to de Valera that the United Kingdom was prepared to give up the ports if the Irish gave a guarantee that the British could use them in times of war. Under pressure to ease the burden of the Trade War, in November 1937 de Valera proposed talks between the two governments. The Agreement was subject to parliamentary approval by both parties. The United Kingdom subsequently enacted the Eire (Confirmation of Agreements) Act 1938, which put in effect, among other things, the British government's agreement to transfer the Treaty Ports.