Кіріспе

Америкалық ультра сәнді автомобиль, 1928 жылғы Stutz Black Hawk Special жылдамдық рекордтық машинасы.

Stutz Blackhawk – 1971 жылдан 1987 жылға дейін өндірілген американдық сәнді автомобиль. Атауынан басқа, ол түпнұсқа Blackhawk (1929–1930) моделінен ешқандай ұқсастық таба алмайсыз. Бағасы 22 500 доллардан 75 000 долларға дейін ауытқып отырды. Алғашқы Blackhawk автомобильдерінің барлығы купе болды, бірақ кейіннен сирек седан түрлері де жасалды. Конвертибельдік нұсқалары D'Italia және Bearcat деп аталды. 1976 жылға қарай Stutz 205 Blackhawk сатты, ал айына шамамен алты автомобиль Италияда қолмен жасалып, АҚШ-қа жөнелтілді. 1980 жылдың сәуір айында 350 Blackhawk сатылды, ал өндіріс 1987 жылы тоқтаған кезде шамамен 500-ден 600-ға дейін автомобильдер өндірілді.

Тарих

1968 жылы тамызда Нью-Йорк банкирі Джеймс О'Доннелл «Стуц Мотор Компани» компаниясын қайта жаңғыртты. Ол жаңа Blackhawk-ты жасаған зейнеткер «Chrysler» стилисті Вирджил Экнермен күш біріктірді. Экнердің жобасына палуба қақпағынан шығып тұрған қосалқы дөңгелек, радиатор қабығының имитациялық түріндегі хромды тор және жеке тұрған фаралар кірді. Жаңа Blackhawk-тың прототипі Италиядағы «Ghia» компаниясында 300 000 АҚШ долларынан астам шығынмен жасалды. Эксклюзивтілік ұсыну және АҚШ-та оңай қызмет көрсетуге мүмкіндік беру үшін «General Motors» платформасы мен қозғалтқышы итальяндық құрама шассиінің негізі болды. Blackhawk 1970 жылдың қаңтар айында Нью-Йорктегі «Waldorf Astoria» қонақүйінде таныстырылды. Сериялық өндіріс 1970 жылы басталды; бастапқы дизайн (I серия) бөлінген лобовой стеклосымен және Италияның Модена қаласындағы «Carrozzeria Padane» шеберханасында қолмен жасалған. 1972 жылдан бастап, II сериясымен Италияның Торино қаласына жақын орналасқан Каваллермадьоре қаласындағы «Carrozzeria Saturn» компаниясында өндіріс басталды. 1973 жылы III сериясы ұсынылды; бұл нұсқа 1979 жылға дейін өндірісте болды. Жаңа сериялардың нөмірі жыл сайын жаңартылып, Blackhawk VII-мен аяқталды, бірақ жаңа, кішірек Blackhawk VIII 1980 жылға дейін пайда болғанға дейін ешқандай маңызды айырмашылықтар болған жоқ. «Pontiac Grand Prix» моделіндегідей механикалық өзгерістер енгізілді, ал кейде артқы шамдар да өзгертілді. 1978 жылы «Pontiac» Grand Prix моделін кішірейтуге шешім қабылдады, бірақ «Stutz» сол бағытты ұстанғысы келмеді және дайын жаңа дизайн болған жоқ. Оның орнына олар 1977 жылғы «Grand Prix» үлкен партиясын жинап, машинаны тағы екі жыл бойы жасап отырды. 1980 жылы Blackhawk VIII таныстырылды. Негізгі дизайн «Pontiac Bonneville» (кейін «Parisienne») шассиіне бейімделді, оның дөңгелек аралығы бұрынғы «Grand Prix» моделіне ұқсас болды. 1985 жылы «Stutz» бұрын қолданылған, бірақ енді «Pontiac» ұсынбайтын «General Motors» B платформасының «Oldsmobile Delta 88/Buick LeSabre» шасси нұсқаларын пайдалануға көшті.

Құрылыс және өндіріс

Ауыр салмақты болат корпусы бар Blackhawk ұзындығы 19 футтан (6 метрден) асады. Өндірістік Blackhawk көліктері Pontiac Grand Prix шассисін, Pontiac-тың 7,5 литрлік (455 куб дюйм) V8 қозғалтқышын, GM TH400 үш жылдамдықты автомат беріліс қорабын және артқы жетек жүйесін пайдаланды. Қозғалтқышы қуаты жоғарылатылған Blackhawk 8,4 секунд ішінде максималды жылдамдыққа жетеді, ал жанар май шығыны 100 километрге 30 литрді құрайды. Кейінірек шыққан Blackhawk көліктері Pontiac-тың 403 және 350 V8 қозғалтқыштарымен жабдықталды. Ford, Chevrolet және Cadillac өндірісіндегі қозғалтқыштар да қолданылды. Қолмен жасалған Blackhawk-қа 18-22 қабат лак бояу жағылды, оның кептіруіне алты апта уақыт кетті. Әрбір көліктің дайындалуына 1500-нен астам адам-сағат жұмсалды.

Ерекшеліктері

Экнердің жобасына багаж қақпағынан шығып тұрған қосалқы дөңгелек және жеке тұрған фаралар кірді. Отын құю қақпағы алғашқы модельдерде қосалқы дөңгелектің ішінде орналасқан. Ішкі жабдықтамада 24 каратты алтынмен қапталған әрлеулер, құстың көзінен қарағанда немесе жаңғақты және қызыл ағаштың әшекейлері, Connolly былғарыдан жасалған орындықтар мен приборлық панель, ағылшын және итальян тілдеріндегі өлшеу белгілері, жоғары сапалы жүн немесе норкадан жасалған кілемдер мен төбелік қаптама, сигарета жаққыш, және артында спирттік сусындарға арналған шкаф бар. Кейбір кейінгі модельдерде рульдің ортасында сағат орналасқан. Басқа ерекшеліктері: қараңғылық сенсоры бар автоматты фараларды басқару жүйесі, бұрылыс шамдары, екі деңгейлі автоматты кондиционер, Superlift ауамен реттелетін амортизаторлар, Safe T Track шектелген сырғанау дифференциалы, электрлі люк, круиздік жүйе, орталық құлып, ұрлыққа қарсы сигнализация, әсемдеу үшін ғана орнатылған тегіс түтіктер және жоғары сапалы Lear Jet AM/FM сегіз тректік квадрофоникалық дыбыс жүйесі бар. Алғашқы модельдер арнайы 17 дюймдік Firestone LXX жүрмейтін дөңгелектерімен шықты. Бірақ, олар қауіпсіз емес екені анықталған соң, сатудан алынды.

Баға және құн

1971 жылғы Blackhawk зауыт бағасы 22 500 доллар болды. 1974 жылы зауыт бағасы 35 000 долларға дейін өсті. Бір жыл өткен соң, 1975 жылы зауыт бағасы 41 500 АҚШ долларына жетті. 1976 жылы Blackhawk-тың негізгі бағасы 47 500 доллар болды. 1981 жылы купе 84 500 долларға сатылды. Stutz d’Italia сол кезде 129 500 долларға сатылып, "бүгін сатылатын ең қымбат автомобиль" деп жарнамаланды, ал Bearcat VI одан кемінде жартысына, "тек 64 165 долларға" ұсынылды. 1971–1975 жылдарғы жақсы сақталған алғашқы үлгілердің 2002 жылы шамамен құны 32 000 – 35 000 долларды құрады. Уилсон Пикетт қайтыс болғаннан кейін, оның 1974 жылғы Stutz Blackhawk машинасы 2007 жылы 50 600 АҚШ долларына аукционда сатылды.

Blackhawk-тың танымал иелері

Алғашқы Blackhawk 1970 жылдың 9 қазанында Элвис Пресли 26 500 долларға сатып алған. Бұл Blackhawk-тың екінші прототипі, оны Carrozzeria Padane компаниясы жасаған (алғашқысын Ghia компаниясы жасаған, оны Джеймс О'Доннелл өзі басқарған). Франк Синатра Преслимен көлік үшін бәсекелесіпті. Синатраға екінші прототипті дистрибьютор Джулс Майерс LA автосалонында көлікті көрсету және жеткізілімде Синатрамен жарнамалық суреттер түсіру шартымен ұсынған. Синатра бас тартқан, бірақ Пресли келісіп, көлікті алған. Пресли оны сатып алғаннан кейін Джордж Барриске тапсырып, өзгертілген. 1971 жылдың қаңтар айында Преслиге 1467 доллар 50 центтік ұялы телефон орнатылған. 1971 жылдың шілдесінде жалдамалы жүргізуші көлікті қиратқан. Дистрибьютор Жюль Майерс апатталған көлік үшін 1000 доллар ұсынған, бірақ Пресли бас тартты және көлікті қоймаға қойды. Ол тек оның қайтысынан кейін қалпына келтіріліп, қазір Грейсленд мұражайында қойылған. Пресли кем дегенде үш Blackhawk сатып алған және тағы біреуін жалға алған (1971 жылғы қара түстісін өзіне, ал Лас-Вегастағы дәрігері Элиас Ганемге 1971 жылғы ақ түстісін сатып алған, сондай-ақ 1972 жылғы ақ түсті және 1973 жылғы қара түсті, өзінің сүйікті Blackhawk-ын, жалға алу мерзімі біткен соң сатып алған; осы 1973 жылғы көлік те Грейслендте көрсетіледі). Басқа танымал иелері: Дик Мартин (1971), Люсиль Болл (ол 1971 жылғы Blackhawk-ты күйеуі Гари Мортоннан сыйлық ретінде алған, ал приборлық тақтасында «Люсиді жақсы көремін, Гари» деген жазу бар), Сэмми Дэвис-младший (1972 жылы екі Blackhawk-қа ие болған, біреуін өзіне, екіншісін әйеліне), Дин Мартин (үш Blackhawk-қа ие болған және 1972 жылғы Blackhawk-ын «DRUNKY» тіркеу нөмірімен құлатқан), Роберт Гулет (1972), Эвел Книвел (1974), Уилсон Пикет (1974), Луиджи Колани (1974), Лу Брок (1974), Джонни Тейлор (1975), Джонни Кэш (1975), Курд Юргенс (1977), Эрик Эстрада (1978), Ларри Холмс (1982), сондай-ақ Джерри Льюис, Чарли Прайд, Либерас, Уилли Нельсон, Исаак Хейс, Мұхаммед Али, Джордж Форман, Том Джонс, Билли Джоэл, Элтон Джон, Пол Маккартни, Ал Пачино, Уэйн Ньютон, Барри Уайт және Б. Халицки. Иран шахы он екі данаға ие болған деген хабар бар. Стуц коллекционері Кен Рэмси кем дегенде он Blackhawk-қа ие. Әр көлікке оның алғашқы иесінің аты жазылған тақтайша орнатылған.

Шығармалық иелері

Никки Сикс (Дуглас Бут ойнады) 2019 жылғы Mötley Crüe тобының өмірбаянына арналған Netflix фильміндегі "The Dirt" фильмінде 1974 жылғы қара Stutz Blackhawk көлігін жүргізеді. Билл "Блэз" Блэзжовски (Майкл Китон ойнады) "Night Shift" фильмінде Blackhawk емес, 1981 жылғы Stutz IV Porte седанында көрінеді. "8 мм" фильмінде Джеймс Гандольфинидің Эдди Пул есімді кейіпкерінің қара Stutz Blackhawk машинасы бар. "Never Die Alone" фильмінде DMX-тің King David есімді кейіпкері Stutz Blackhawk көлігінің иесі болады, кейін оны Дэвид Аркетттың Пол Паскофф есімді кейіпкері мұраға алады. "Dragonball GT" эпизодында Stutz Blackhawk көлігіне өте ұқсас құтылу көлігі пайда болады. "Columbo" эпизодында ("Құдай ұмытқан әйел" эпизоды), Джон Пэйннің Нед Даймонд есімді кейіпкері ақ Stutz Blackhawk көлігін жүргізеді. "Columbo" эпизодының тағы бірінде ("Шыны астындағы кісі өлтіру", 1978), Луи Журданның Пол Жерар есімді кейіпкері екі түсті – қара және сұр Stutz Blackhawk көлігін жүргізеді. "60 секундта жоғалған" (1974 жылғы фильм) түпнұсқасында 1973 жылғы Stutz Blackhawk (кодтық аты "Карен") Maindrian Pace-тің келісім-шартын орындау үшін ұрланған 48 көліктің бірі болды.