Кіріспе

Оксфорд университетінің бұрынғы залы

Сент-Мэри залы – Оксфорд университетінің орта ғасырлық академиялық залы. 1326 жылдан 1545 жылға дейін Ориел колледжімен байланыста болды, бірақ 1545 жылдан бастап 1902 жылы Ориел колледжіне қайта енгенше дербес жұмыс істеді.

Тарих

1320 жылы Адам де Броме Сент-Мария шіркеуінің ректоры болып тағайындалғанда, оған Хай-стриттегі Сент-Мария залы берілді. Сент-Мэри залын 1326 жылы Ориел колледжі сатып алды: Сент-Мэридің оңтүстігіне іргелес Бедел залын 1455 жылы Вустер епискобы Карпентер сыйлады. Бұл екі зал, Сент-Мартин залымен бірге, Ориел колледжінің қосымша бөлімдері ретінде пайдаланылды. 16 ғасырдың басында колледждің Санкт-Антоний және Дадли стипендиялары Сент-Мэри және Бедел залдарында орналасты, және осы шамада екі зал біріктірілді. Кейіннен Сент-Мэри залы тәуелсіз мекемеге айналды, ал 1545 жылы Линкольн епискобы Лонгландтың бұйрығымен Сент-Мэри залы мен Ориел арасындағы есік жабылды. Зал өз лекторын жұмысқа алды, және Сент-Мэриге қабылданатын студенттердің саны Ориелден көбірек болды. 1552 жылы Сент-Мэри залында, директорын есептемегенде, 18 мүше болды. Сент-Мэри залының директорлары 1656 жылға дейін Ориелдің мүшелері болып қала берді. 1875 жылы Сент-Мэри залының студенттік саны 60-қа жетті, сол кездегі университет колледждері үшін бұл үлкен көрсеткіш еді. Зал, іс жүзінде, директорының меншігінде болды, ол сонымен қатар Сент-Мария шіркеуінің викарийі де болды. 1857 жылы тағайындалған соңғы директор Драммонд Перси Чейз Ориелмен келісім жасады, нәтижесінде ол қайтыс болғаннан кейін, 1902 жылы зал Ориелдің меншігіне өтті, келісімге сәйкес зал Ориел колледжіне қосылды. Сент-Мэри залы жеке ұйым болған кезде жасалған кейбір келісімдер әлі де күшінде: мысалы, Сент-Мария шіркеуінің викарийіне Ориелде тамақтану құқығы берілген. Қазіргі Сент-Мария алаңы, немесе «үшінші төртбұрыш», Ориелдің бұрынғы ғимараттарының үш қанатын алып жатыр. Директордың үйі Родс ғимаратын салу үшін бұзылды, оны Базиль Шампней жобалаған және ол 1911 жылы аяқталды.