Кіріспе

Жұмыртқа туғызатын жануарлар биологиясында, жаңадан шайқасқан балық, қосмекенді, бауырымен жорғалаушы немесе құс – шабал деп аталады. Монотремалар деп аталатын сүтқоректілердің тобы жұмыртқа салады, және олардың жас ұрпақтары да шабал болып есептеледі.

Балық

Балықтың шабақтары, әдетте, ата-аналық күтім алмайды, бұл жағынан рептилияларға ұқсайды. Рептилиялар сияқты, балық шабақтарына да ксенобиотиктердің әсері тиюі мүмкін. Мысалы, ксеноэстрогендерге ұшырау балықтарды етектендіруі мүмкін. Сонымен қатар, көмірқышқыл газының жоғары концентрациясы бар суда өскен шабақтардың мінез-құлқы өзгереді, мысалы, олардың жыртқыштардың иісіне тартылуы мүмкін. Бұл өзгеріс габазинмен емдеу арқылы кері қайтарыла алады, бұл қышқыл сулар шабақтың ми химиясына әсер етеді деген гипотезаға негізделген.

Құмтазылар

Қоңырбашаның (дернәсілдің) мінез-құлқы бірнеше мың нейронмен бақыланады. Ксенопус дернәсілінің шайқасқаннан кейінгі алғашқы күнінің 99 пайызы аузынан шығатын шырыш жіпке ілініп өтеді; егер ол осы жіптен ажырап кетсе, он секунд ішінде қайтадан жүзіп ілінеді.

Жыртқыш жануарлар

Жылқылардың балапандары мүлдем басқаша, құстардың балапандарынан өзгеше. Көптеген жылқылардың балапандары ата-аналары сияқты инстинкттермен туады және жұмыртқадан шыққаннан кейін бірден өздеріне қарай өмір сүруге кетеді. Жұмыртқадан жаңа шыққан кезде, балапандар ересек түрлерінен бірнеше есе кіші болуы мүмкін: қарағай жыландары алғашқыда 30 грамм салмақпен туады, бірақ ересек болғанда 1400 граммға дейін жете алады. Бұл тіпті динозаврларда да осылай болған. Теңіз тасбақаларының жынысы инкубация температурасымен анықталады. Жұмыртқаларын құмға көміп қоятын түрлерде, құмдағы ойықтар шайқаудың жақын уақытта басталатынын көрсетеді. Теңіз тасбақаларында бұл әдетте жұмыртқа салғаннан кейін 60 шамасында, көбінесе түнде болады. Дегенмен, ксенобиотикалық қосылыстар, әсіресе эндокриндік жүйеге зиян келтіретін қосылыстар, балапандардың жыныстық қатынасына да әсер етуі мүмкін. Тұрақты органикалық ластаушылар (ТОЛ) және октилфенол сияқты басқа ластаушылар да балапандардың өлімі мен деформация деңгейін арттырады. Торғайлар сияқты жануарлар жұмыртқадан шыққаннан кейін қауіпсіз жерге жету үшін компас және маяк әдістерін қоса алғанда, туа біткен навигациялық дағдыларға ие. Мысалы, тасбақалардың балапандары толқындарға қарсы жүзіп, жағадан және жыртқыштардан қашуға тырысады. Олар сондай-ақ суға жету үшін көкжиектің ең жарқын бөлігіне қарай беттейді: алайда, адамның қызметі тасбақалардың балапандарын жаңылыстыратын жарық көздерін жасады, олардың тікелей суға бармауына және дегидратация мен жыртқыштарға ұшырауына себеп болады. Iguana iguana түрінің балапандары да олардың дамуының бір бөлігі ретінде ересектерден ас қорытуға қажетті ішек флорасын алады. Табиғатта, шаяндар, мысалы, крабтар сияқты жыртқыштардың, сондай-ақ адам жасаған кедергілердің салдарынан балапандардың тірі қалу деңгейі өте төмен. Адамның араласуы кейде жылқылардың балапандарына да пайда келтірді. Мысалы, кешін жұмыртқалаған тасбақаларды Джорджия университеті сияқты ұйымдар өсіру үшін алады. Крокодилдер сияқты түрлерде гидратация деңгейі де эмбриондардың тірі қалуында маңызды рөл атқарады.

Үй жануарлары ретінде

Жорғалаушылардың шабақтары, әсіресе тасбақалардың шабақтары, көбінесе үй жануарлары ретінде сатылады. Мұндай әрекеттер заңсыз деп есептелетін жерлерде де кездесетіні хабарланды.

Құстар

Құстардың балапандары басқа немесе ерте дамыған болуы мүмкін. Алтрициалдық – балапандар жұмсақ, көздері жабық күйде туады және тамақ пен жылу үшін толығымен ата-аналарына тәуелді болады. Алдын ала дамыған балапандар қауырсынды болып туады және бірден ұядан шыға алады. Мысалы, аққұбаларда, балапандардың есту қабілеті көру қабілетінен жақсы дамыған, себебі жұмыртқа ішінде көру стимуляциясы болмайды, ал есту стимуляциясы эмбрионға тіпті туылмас бұрын жетеді. Сондай-ақ, балапандардың есту дамуы жоғары визуалды және әлеуметтік стимуляция бар ортада бұзылады. Көптеген балапандар өмір сүру қабілетін жақсартуға көмектесетін туа біткен мінез-құлықтармен туады: мысалы, шағалалар инстинктивті түрде жарқын түсті нысандарды тоқылдатады, бұл оларды ата-аналарының мүңкілерін тоқылтатындықтан, тамақтануға итермелейді. Балапандардың эндокриндік жүйесінің бұзылуы деформация деңгейін арттырып, тірі қалу мүмкіндігін төмендетеді. Қырандар екі жұмыртқа салады, бірақ көбінесе бір балапан екіншісін өлтіреді. Адамдар тәрбиелеген құс балалары кейде өз күтушілеріне ата-аналарындай қарайтыны байқалады.