Генри Морган: Америкалық юморист және радио әзілкеші

Кіріспе

Американдық комедиан (1915–1994)

Генри Морган (Генри Лернер фон Ост кіші ретінде туған; 31 наурыз 1915 – 19 мамыр 1994) – американдық юморист. Ол 1930-1940 жылдары радио тыңдаушыларына өткір, бірақ көбінесе өзін-өзі мойынсоқтаушы сатирик ретінде танымал болды. 1950 жылдары және одан кейін ол "Менің құпиям бар" ойын шоуының тұрақты және міңгір панелі болды, сондай-ақ басқа да ойын және әңгімелесу шоуларында қатысты.

Ерте өмір және білім

Морганның ата-анасы ол және оның інісі кішкентай шақта ажырасып кеткен. Ол Манхэттеннің Вашингтон-Хайтс ауданында өсті, екі жыл сауда колледжінде оқыды, содан кейін Пенсильвания штатындағы Харрисбург академиясына түсті, оны 1931 жылы бітірді.

Радио

Морган радиодағы мансабын 1932 жылы Нью-Йорк қаласының WMCA станциясында парақшы болып бастады, содан кейін ол бірқатар радио жұмыстарында, соның ішінде хабарлауда жұмыс істеді. Ол кәсіби Морган есіміне қарсы болды, бірақ оның туған аты фон Ост экзотикалық және айту қиын деп есептелді, тіпті Гарри фон Зелл мен Вестбрук Ван Вурхис сияқты сәтті хабарлаушылардың даңқына қарамастан. Осыдан бастап Морганның басшылармен ұзақ пікір таластары басталды. 1940 жылы Морганға Mutual Broadcasting System компаниясының WOR бас стансасында күнделікті 15 минуттық комедиялық серия ұсынылды. "Here's Morgan" (1994) мемуарында Морган өзінің "Кеш жақсы болсын, кім болса да; міне, Морган" деген сәлемдемесін танымал әнші Кейт Смитқа қарсы жасағанын жазды, ол "Шоуын "Сәлем, бәріңізге" деген құрметсіздікпен бастады. Ал мен, егер біреу тыңдаса, қуанамын". Ол күнделікті өмірдің қызықсыздықтарын сатиралық тұрғыдан, соның ішінде Спайк Джонстың жаңа пластинкаларын қосып, тікенді жарнамалармен үйлестірді. Морган Джонс өзінің жаңа пластинкаларын нарыққа шығар алдында оған жібергенін, себебі ол оларды жиі ойнағандықтан айтты. Морган өз демеушілерін еркін таңдады. Алғашқы демеушілердің бірі - Adler Shoe Stores, Морган эфирде "Ескі Адам Адлер" туралы айтқаннан кейін, келісімшартын тоқтатуға жақындады. Бірақ бизнес өскен соң, компания өз шешімін өзгертті, көптеген жаңа клиенттер Ескі Адам Адлермен кездесуді сұрады. Морган жаңа күзгі түстердің жарнамасын оқыды. Ол түстерді қорқынышты деп ойлады және оларды иттар шайқасына кимейтінін айтты, бірақ мүмкін, тыңдаушылар ұнататын шығар. Ескі Адам Адлер эфирде түзету талап етті және Морган: "Мен оларды иттар шайқасына киер едім" деп мәлімдеді. Кейін ол "Ол қуанды" деп еске алды. Морганның досы, радионың тәжірибелі хабаршысы Эд Херлихи радио тарихшысы Джеральд Нахманға ("Радиода өскен") оны еске алды: "Ол өз заманынан озып кетті, бірақ өзінің мінезінен де зардап шекті. Ол өте қиын адам еді. Ол өте зиялы болғандықтан, ашуланып, күңіреніп қалатын. Ол өзінің жетістіктеріне жете алмаған ұлы ойшыл еді". Нахман Морганды радионың "алғашқы нағыз бунтар" деп жазды, өйткені ол Ленни Брюстен Розанна Баррға дейінгі көптеген комиктер сияқты, қашан тоқтау керектігін білмеді. Тағы бір қолдаушы - кейіпкер актер Арнольд Стэнг, ол ABC шоуларында Морганның екінші жолдасы ретінде жұмыс істеді және кейіннен Ханна Барбераның Top Cat дауысы ретінде танылды. "Ол мазохист, невротикалық адам еді", - деді Стэнг Нахманға бұрынғы бастығы туралы. "Егер ол жақсы жағдайда болса, өзін-өзі жою үшін бірдеңе істейтін. Ол табысқа жете алмады. Оның балалық шағы бақытсыз болды, ол өмірге деген көзқарасын бұрмалады және оған қышқыл мінез берді. Оның жақын достары болған жоқ". Стэнг сонымен қатар Морганның бірінші әйелі "оны қарызға батырып, ажырасуға келіспеді" деп мәлімдеді, бірақ ажырасу болды және он жылдан кейін Морган қайтадан тұрмысқа шықты. 1982 жылы Дэвид Леттерменнің кешкі шоуында Морган Леттерменге Гибб одан әрі ақша талап ету үшін сотқа жүгінуге тырысып жатқанын айтты. Морган өзінің мемуарында өзінің бір туысы Гитлер-Сталин келісіміне дейін коммунистік партияның мүшесі болғанын және бұл туысы тергеушілерге Морган партия мүшесі болмағанын айтқандығын айтты. Туысы тергеушілермен тығыз ынтымақтастық жасады "Оның агенті, партия мүшесі, оған тапсырмалар қабылдаудан бас тартқанын білгенде; оның дәрігері, басқа қызыл, оның жаман жүрегін біліп, теннис ойнауды ұсынды. Партия оны зорлауға тырысты. Бұл оның сенімін құртуға жеткілікті болды. Ол оларды өлтіруді шешті, осының бәрі осы" деді. Морганның кінәсі жоқ болып, телеарнадағы қызметіне қайта оралды. 1951 жылы Морган NBC телеарнасында қысқа уақытқа созылған телешоу өткізді, Генри Морганның Ұлы талантты аңшылық, ол NBC әртүрлі сериясын алмастырды Көпжақты сорттар, 26 қаңтардан бастап 1 маусымға дейін 1951 жылы. Шоу The Original Amateur Hour-дан басталды және Кей Баллард (оның теледидардағы тұңғышы), Арт Карни, Перт Келтон және Арнольд Стэнг Герард ретінде, Морган үшін "талантты" жалдаған. 20 сәуірде NBC шоудың атауын және форматын өзгертіп, комедиялық салт-дәстүрлі шоуға айналдырды. Морган сонымен қатар Стюарт Уитман, Мей Бритт және Питер Фолкпен бірге "Murder, Inc". (1960) фильмінде Бруклин округінің прокурорының көмекшісі Бертон Туркус ретінде көрінді. Бір жыл бұрын ол AllMovie Дэвид Леттерменнің құрметсіз теледидар стиліне ілеспе ретінде бағалаған Henry Morgan and Company атты қысқа мерзімді синдикациялық телебағдарламасын жүргізді.

Morgan began his radio career as a page at New York City station WMCA in 1932, after which he held a number of radio jobs, including announcing. He strenuously objected to the professional name Morgan but was told that his birth name of von Ost was exotic and difficult to pronounce despite the fame of successful announcers Harry von Zell and Westbrook Van Voorhis. This began a long history of Morgan's arguments with executives. In 1940, Morgan was offered a daily 15 minute comedy series on Mutual Broadcasting System's flagship station WOR. In his memoir Here's Morgan (1994), Morgan wrote that he devised his introduction "Good evening, anybody; here's Morgan" as a dig at popular singer Kate Smith, who "started her show with a condescending, 'Hello, everybody.' I, on the other hand, was happy if anybody listened in." He mixed in barbed ad libs, satirizing daily life's foibles, with novelty records, including those of Spike Jones. Morgan stated that Jones sent him his new records in advance of market dates because he played them so often. Morgan targeted his sponsors freely. Adler Shoe Stores, one early sponsor, came close to canceling its account after Morgan made references to "Old Man Adler" on the air. The chain changed its mind after business spiked upward, with many new patrons asking to meet Old Man Adler. Morgan had to read an Adler commercial heralding the new fall line of colors. He thought the colors were dreadful and said he wouldn't wear them to a dogfight, but perhaps the listeners would like them. Old Man Adler demanded a retraction on the air and Morgan obliged: "I would wear them to a dogfight." He later recalled "It made him happy." Morgan's friend Ed Herlihy, a veteran radio announcer, remembered him to radio historian Gerald Nachman (in Raised on Radio): "He was ahead of his time, but he was also hurt by his own disposition. He was very difficult. He was so brilliant that he'd get exasperated and he'd sulk. He was a great mind who never achieved the success he should have." Nachman wrote of Morgan that he was radio's "first true rebel because—like many comics who go for the jugular, from Lenny Bruce to Roseanne Barr—he didn't know when to quit." Another supporter was character actor Arnold Stang, who worked as one of Morgan's second bananas on the ABC shows and was known later as the voice of Hanna Barbera's Top Cat. "He was a masochist, a neurotic man," Stang told Nachman about his former boss. "When things were going well for him, he would do something to destroy himself. He just couldn't deal with success. He'd had an unhappy childhood that warped him a little and gave him a sour outlook on life. He had no close friends." Stang also claimed that Morgan's first wife "kept him deeply in debt and refused to give him a divorce", but the divorce did occur and decades later, Morgan remarried. During an appearance on Late Night with David Letterman in 1982, Morgan told Letterman that Gibb still was trying to sue him for more money. Morgan revealed in his memoir that one of his cousins had been a Communist Party member until the Hitler Stalin Pact caused him to break with the party and that this cousin had told investigators that Morgan had not been a party member. The cousin cooperated closely with investigators "when he learned that his agent, a Party member, had refused to accept assignments for him; his doctor, another Red, knowing of (his) bad heart, had recommended that he play tennis. The Party tried to rape him. It was enough to ruin his faith, it was. He decided to kill them, that was all." Morgan was cleared, and he resumed his broadcasting career. In 1951, Morgan had a short lived TV show on NBC, Henry Morgan's Great Talent Hunt, which replaced the NBC variety series Versatile Varieties, running from January 26 to June 1, 1951. The show started out as a take off on The Original Amateur Hour, and featured Kaye Ballard (in her TV debut), Art Carney, Pert Kelton and Arnold Stang as Gerard, who supposedly recruited the "talent" for Morgan. On April 20, NBC changed the show's title and format to The Henry Morgan Show, a comedy variety show, and singers Dorothy Claire and Dorothy Jarnac provided musical numbers between the comedy sketches. Morgan also appeared as Brooklyn assistant district attorney Burton Turkus in the film Murder, Inc. (1960) with Stuart Whitman, May Britt and Peter Falk. A year earlier, he hosted the short lived syndicated television program Henry Morgan and Company, which AllMovie has identified as a precursor to David Letterman's style of irreverent television.

Басқа жұмыстар

Морган радиода жиі пайда бола берді, көбінесе NBC демалыс күндері шығатын NBC Monitor (1955–70) шоуында, онда Фибер МакГи мен Молли радио сүйіктілерінің соңғы эфирлері көрсетілді, Мариан Джорданның қайтысына дейін. Ол Goodson Todman командасының өндірген басқа ойын шоуларында да қонақ ретінде қатысты, оның ішінде «Менің желім қандай?», «Ақиқатты айту» және «Матч ойыны». Морган 1959 жылы «Sez Who» радиолық викториналық шоуын жүргізді; викторина жылдар бойы жазылған есте қалған пікірлер айтқан белгілі дауыстарды танудан тұрды. 1957–1958 жылдары Морган Mad журналында үш мақала жариялады, осы кезеңде журнал Боб пен Рей, Эрни Ковакс және Сид Цезарь сияқты юмористтердің туындыларын бейімдеп алып жатқан кезде. 1950 жылдардың басында ол New York Post газеті үшін апталық юморлық бағана жазды. Морган 1964–1965 жылдары «That Was The Week That Was» апталық жаңалықтар сатирасында кейде көрінетін. 1960 жылдары ол Джонни Карсонның «The Tonight Show» бағдарламасының алғашқы жылдарында көптеген рет пайда болып, 1969 жылы Джеймс Турбердің туындылары негізіндегі «My World and Welcome to It» комедиялық сериалының тұрақты актерлік құрамына кірді. 1970 жылдары Морган ұлттық журналдарға юмористик пікірлер жазды. Оның радио мансабы 1980 жылдардың басында туған Нью-Йорк қаласында қайта жанданды, өйткені оның екі жарым минуттық «The Henry Morgan Show» комментарийлері 1981 жылдың қаңтарынан бастап WNEW AM (қазір WBBR) радиостанциясында күніне екі рет эфирге шықты. Келесі жылы ол WOR радиостанциясында «Morgan and the Media» атты сенбілік кешкі шоуын қосты. 1972 жылдың 13 қазанында Морган «The Merv Griffin Show» бағдарламасына соңғы сәтте шақырылды, ол қонақ Шароның араласуына және қасақана нашар ағылшын тілін меңгеруіне наразы болып, Гриффинге «Мені төсектен сүйреп шықтың, өйткені сенде қонақ жоқ екенін айттың, енді мен осы мағынасыз сөздерді тыңдап отыруым керек пе?» деді де, студиядан шығып кетті. Морган 1982 жылдың 8 ақпанында фильм продюсері және режиссері Фрэнсис Форд Копполамен бірге «Late Night with David Letterman» шоуының бесінші эпизодына қонақ шақырылды, онда Морган бұрынғы әйелімен болған мәселелері туралы ұзақ әңгімеледі және жарнамалық үзіліс кезінде шоудан кетіп қалды.

Morgan continued radio appearances, most often on the NBC weekend show NBC Monitor (1955–70), which afforded final airings to longtime radio favorites Fibber McGee and Molly until co star Marian Jordan's death. He also appeared as a guest panelist on other game shows produced by the Goodson Todman team, including What's My Line?, To Tell the Truth and The Match Game. Morgan also took a turn hosting the radio quiz show Sez Who, in 1959; the quiz involved guessing the famous voices making memorable comments that had been recorded over the years. Morgan had three bylines in Mad magazine in 1957–1958 during the period when the magazine was adapting work from humorists such as Bob and Ray, Ernie Kovacs and Sid Caesar. During the early 1950s, he wrote a weekly humor column for the New York Post. Morgan occasionally was seen on the weekly news satire That Was The Week That Was in 1964–1965. Also in the 1960s, he made numerous appearances in the early years of The Tonight Show Starring Johnny Carson and became a regular cast member of the short lived but respected James Thurber based comedy series My World and Welcome to It in 1969. into thinking he was former Polish spy turned author Pawel Monat. During the 1970s, Morgan wrote humorous commentaries for national magazines. His radio career gained a revival in his native New York City in the early 1980s because of his two and a half minute The Henry Morgan Show commentaries, broadcast twice daily on WNEW AM (now WBBR) starting in January 1981. The following year, he added the Saturday evening show Morgan and the Media on WOR. On October 13, 1972, Morgan appeared as a last minute fill in on The Merv Griffin Show, and frustrated with fellow guest Charo's interruptions and deliberately contrived poor grasp of English, told Griffin "you dragged me out of bed because you said you were stuck for a guest, and I have to sit and listen to this nonsensical babble", and he walked off the set. Morgan was a guest on the February 8, 1982 fifth episode of the nascent Late Night with David Letterman show with film producer and director Francis Ford Coppola during which Morgan gave a rambling account of his troubles with his ex wife and left the show during a commercial break.

Жеке өмір және өлім

Морганның Стив Робинсон есімді ұлы болды. Стив 17 жасқа толғанға дейін әкесімен таныспаған. Морган Бродвей лирикасы мен пьесаларын жазған Алан Джей Лернердің екінші туысы еді. Морганның 1994 жылғы естелік кітабы "Міне, Морган!" ("Here's Morgan!") – "Ең жаман бала" ("The Original Bad Boy of Broadcasting") деп аталды. Онда ол бұрынғы әріптестерінің көптерін сатиралық тұрғыдан бейнеледі, бірақ кәсіби өмірін тереңінен талдамады, оқырман Морганның өмірі туралы көне радио сатирасын тыңдап отырғандай сезім тудырады. Ол сондай-ақ, жазушы және редактор Бабетт Росмондпен бірлесіп Ринг Ларднердің кішкентай туындыларының антологиясын ("Scribner, 1962") шығарды. Оның соңғы ұлттық теледидардағы көрсетілісі 1994 жылдың басында CNBC кабельдік телеарнасының "Тіке сөйле" ("Talk Live") бағдарламасында болды. Осы хабардан кейін бірнеше апта өткен соң Морган 79 жасында өкпе рагынан қайтыс болды.