Кіріспе

1905 жылы Максим Горькийдің жазған пьесасы. "Күн балалары" (Дети солнца) – Максим Горькийдің 1905 жылы жазған пьесасы. Ол 1905 жылғы Ресей революциясы кезінде Санкт-Петербургтегі Петр мен Павел бекінісінде қысқа мерзімге қамауда болғанда жазылған. Горький осы пьесаны негізінен 1905 жылғы 2 ақпанда босатылуына дейін, түрмеде өткізген соңғы сегіз күнінде, осындай белгілі жазушының қамалуына қарсы халықаралық наразылықтарға жауап ретінде жазған болып көрінеді. Пьеса номиналды түрде 1862 жылғы холера эпидемиясы кезінде өтеді, бірақ ол заманауи оқиғалармен байланысты деп түсінілді.

Өндіріс тарихы

Бастапқыда бұл пьесаға тыйым салынды, бірақ императорлық билік оны 1905 жылдың қазан айында Комиссарьевская театрында және Мәскеу өнер театрында тұсаукесерлеуге рұқсат берді. Қаладағы жағдайды ескере отырып, атмосфера соншалықты шиеленісті болды, көрермендер ІІІ акттегі халықтың шуына қорқынышпен жауап берді. Качалов көрермендерге, оның кейіпкері халықтан қауіп көрсе де, олардың өзіне қауіп төніп тұрмағанын жеткізу үшін қойылымды тоқтатуға мәжбүр болды.

Сюжет

Атауы Ресейдің жеңілдік алған зиялы элитасына сілтеме жасайды, оның символы – Протасов, жоғары мінезді және идеалистік, бірақ негізінен төменгі қабаттарда болып жатқан жағдайлардан хабарсыз. Лизаның керісінше, денсаулығы нашар, жүйкесі бұзылған және алдағы дағдарысты болжай алады. Оқиға 1862 жылы Ресейде болған холера эпидемиясы кезінде өрбуде, онда үрей адамдарды көтеріліске жетеледі. Протасовтың бейтараптығы оны Меланьяның оған деген махаббатына, әйелінің жақын досы және суретші Дмитрий Вагуинге деген шатасқан сезіміне, көмекшісі Егордың қатыгездігіне және соңында оған шабуыл жасауға келген қарулы топтың қаупіне немқұрайлы қалдырады.